Chyba rzuce studia!

[kaguya1982]

Fuck, znowu sie wkurzylam przez promotora.

Od miesiaca nie opowiedzial na zadnego mojego maila. Nigdy go nie ma w biurze
na uniwersytecie (bo jets na to zbyt wazny) wiec kontakt osobisty odpada tym
bardziej.

Zaczac mam wreszcie prace w laboratorium i musze miec pewnosc ze mam wszystkie
niezbedne rzeczy (a jak nie ma ich w laboratorium to zamowic). Kilka razy go
pytalam w ktorym laboratorium mam pracowac (zeby sie upewnic ze maja wszystko
co potrzebne). Bez rezultatu.

Po prostu moja wytrzymalosc sie konczy.

doprecyzujmy...

[flamengista]

Czy to ten sam furiat, słynący z mobbingu, wysługiwania się doktorantami,
pozbawiony kultury osobistej i zasad moralnych - o którym były już dwa osobne wątki?

Dodatkowe pytania kontrolne:
1. Rozumiem, że nie masz podstawowych narzędzi pracy?
2. Nie wiesz, na jakich zasadach masz pracować naukowo?
3. Głównodowodzący zlewa cię na maksa, nie odpowiadając na twoje maile, telefony
etc. przez ponad miesiąc?

W takim razie: na co jeszcze czekasz? Uciekaj, póki nie jest za późno (tzn. nie
włożysz w to tyle pracy, że żal ci będzie to zostawić).

[tuluz-lotrek]

Obawiam się, że Fla ma rację. Jeśli Twoje relacje nie są przejaskrawione
(zastanów się nad tym, zwykle wystarczy odczekać, żeby emocje opadły - zerknij
może na swoje dawne wpisy i pomyśl, czy wszystko w nich się zgadza), to
faktycznie właśnie nadchodzi czas, by pomyśleć o zmianie promotora. To jest
bardzo poważna decyzja, więc pewnie lepiej z nią poczekać do jesieni, także ze
względu na wakacyjną porę, ale oswajaj się z tą możliwością lepiej już teraz.

[kaguya1982]

Ten sam gad, ten sam.

I obawiam sie ze nie przejaskrawiam zbytnio.

Z rzucaniem studiow sprawa jest o tyle skomplikowana, ze cholera stara juz
jestem. Jak teraz z doktoratu zrezygnuje, to juz nigdy go nie zrobie. A w
kazdej normalnej pracy zaczyna mi sie nudzic po srednio pol roku. Praca naukowa
to jedyna rzecz ktora mi sie nie nudzi.
I o ile cholera uda mi sie ten eksperyment zaczac (i skonczyc) i o ile wynik
wyjdzie pozytywny to mam szanse na publikacje w Science (owszem min. dzieki
nazwisku tego gada). Jezeli wynik negatywny to w najlepszym czasopismie z naszej
dzialki.
O ile oczywiscie wczesniej go nie zabije.

[tuluz-lotrek]

Czy dobrze zrozumiałem, że wystarczy ten eksperyment zrobić, a niezależnie od
wyniku będzie super? To może przenieś się z tym projektem do innego promotora?
(Ja nie całkiem rozumiem, co się w tych naukach doświadczalnych wyprawia - czy
przynajmniej sam pomysł eksperymentu pochodzi od Ciebie?)

[kaguya1982]

Nie, pomysl jest promotora - na ten projekt aplikowalam gdy aplikowalam o
doktorat. To standardowa metoda w wiekszosci programow doktorskich w Europie
zachodniej w mojej dziedzinie przynajmniej.

Jak mowilam promotor jest wielkia ryba (rekin jest bardziej odpowiednim
okresleniem). Pomysl na eksperyment jest calkiem dobry. I wazne jest jego
rozwiazanie problemu ktorego dotyczy. Wiec nie moge sie przeniesc z tym
projektem do innego promotora niestety.
Jezeli eksperyment wyjdzie bedzie super, jezeli nie wyjdzie - to opublikowanie
wynikow rowniez bedzie istotne i bedzie zaslugiwalo na publikacje (a poniewaz
gad jest gadem to publikacja nastapi w najlepszym czasopismie).

-
Życie jest ciężkie i kończy się śmiercią.

[charioteer1]

Ale to oznacza, ze projekt jest finansowany z jakichs konkretnych pieniedzy i
kierownik zespolu bedzie musial sie z tych pieniedzy kiedys rozliczyc, wiec to
jemu w ostatecznym rozrachunku bedzie zalezalo, zeby bylo zrobione. Masz do
wyboru, albo ten styl pracy polubic, albo odejsc.

[dala.tata]

to nie sluchaj nikogo, tylko czekaj az ci szef-rekin odpowie na maila. i juz.
nie jestes pierwsza i nie ostatnia z przejsciami z promotorem. lajf ys brutal
end ful of zasackas.

a jesli naprawde chcesz podjac taka deczyje, to daj sobie miesiac
(przynajmniej!!!) na rozpoczecie procesu myslenia na ten temat.

end kopas w dupas!

[dala.tata]

[kaguya1982]

A Życie jest ciężkie i kończy się śmiercią.

:P

[dala.tata]

dokladnie tak. i musisz sie zastanowic czy jednak chcesz miec doktorat czy nie.
i ile warto posiwecic na osiagniecie tego celu

[kaguya1982]

Jezeli nie bede miala doktoratu to bede zmieniac prace co rok/dwa i polowe tego
czasu byc sflustrowanym bo sie nudze.
W pracy naukowej moge sie zajmowac czym chce i z predkoscia jaka mi akurat
odpowiada.
dlatego chce doktorat. Ale jak ten gad nie bedzie ze mna sie wogole kontaktowal
to szans na dokonczenie tez nie mam zbyt wielkich. Ech.
Na razie sobie wynajduje dodatkowe rzeczy do nauczenia sie, ale jak on sie dowie
ze robie cos czego on nie zatwierdzil to sie wkurzy. Grr.

[charioteer1]

Jezeli to jest research w rodzaju albo Science, albo najlepsze czasopismo z
naszej dziedziny, to przypuszczam, ze do wyboru sa ze 2-3 laby na swiecie. Nie
ma znaczenia, od kogo pochodzi pomysl. Male szanse, ze w innym labie ja przyjma
z gotowym planem eksperymentu.

[chilly]

Twój przypadek nie jest aż tak wyjątkowy, jak Ci się może wydawać. Ani
Twój bunt. Jednak większość buntowników gdzieś z czasem ginie, a świat
nawet tego nie zauważa. Nie pochwalam tego (sam wciąż mam naturę raczej
buntowniczą), ale może więc lepiej na razie zacisnąć zęby? Za 2-3 lata
tak czy owak pomyślnie zakończysz swoja działalność, co pozwoli Ci
trzasnąć drzwiami i zacząć pracować na własny rachunek jako wybijający
się młody (jednak) naukowiec.

[sendivigius]

Uwazam ze mimo wszystko powinnas wiac i to szybko. Ten facet sie nie
zmieni. Spodziewac sie mozna jeszcze wielu innych numerow. Na
przyklad tego jak w tej wyczekiwanej wielkiej publikacji pominie
ciebie. I co wtedy? Pojdziesz do sadu? Wszyscy umyja rece, zbyt
dlugo siedzialem w tym grajdolku aby miec zludzenia. I dalej,
bedziesz potrzebowala jego listow rekomnedacyjnych, i tez listow
jego kolegow, postawia mu sie?

Promotor czasem moze pomoc ale zawsze moze ci
przetracic kark. Gdy nie ma dobrej osobistej relacji z promotorem to
jest chodzenie po linie nad Niagara. Niektorym udalo sie przejsc ale
wiekszosc spadla.

Jak pisze nasz guru Dala "lajf is brutal" wiec nie podkladaj sama
glowy pod gilotyne. Jedna publikacja nie zrobisz sobie kariery a
zadajac sie z nieobliczalnym gosciem nabawisz sie nerwicy,
zniechecisz do wszystkiego i wszysktich. Lepiej szukac kogos
normalnego bo dobry promotor to wieksza rola niz jakies dobre
publikacje to tez caly szereg innych rzeczy ktore ci powie albo nie
powie ale sa potrzebne aby stanac na swoich nogach.

[dr_pitcher]

Zaraz, zaraz:
Ten parszywy "gad" daje Ci pomysl na badania warte artykuly w "Science" i Ty
jeszcze na niego narzekasz? Jak zwiejesz i bedziesz ten pomysl kontynuowac, albo
co gorsza opublikujesz bez jego nazwiska, to bedzie mial pewne prawo Cie
zniszczyc. Zacisnij zeby, rob swoje, publikuj.
Jesli on jest taka WIelka ryba, i jesli rzeczywiscie jest to material na
Science, to bedziesz wczesniej czy pozniej zauwazona.

PS. Sadzac po Twoich postach, mysle ze leekko jednak przejaskrawiasz

[kaguya1982]

Nie przejaskrawiam - naprawde. Ostatnio (przez jakies 3 lata) nikogo nie pobil
ani nie zwymyslal co prawda, ale kiedys mu sie zdarzalo regularnie.

Ale dzis rozmawialam z jego bylym doktorantem, ktory dzisiaj pracuje w naszym
laboratorium i powiedzial ze nie powinnam sie przejmowac tym ze mnie tak olewa.
Bo jeden ze studentow dostal mozliwosc pobrania probek po ponad roku. A pol roku
to jak na niego calkowita norma.

Nawianie z projektem nawet nie przeszlo mi przez mysl. Gad jest gadem, ale nigdy
nie twierdzilam ze jest zlym naukowcem.

[tuluz-lotrek]

Zwróć uwagę przede wszystkim na losy jego byłych doktorantów - jeśli wszyscy,
czy przynajmniej znaczna większość, jakoś sobie radzą, to znaczy, że warto. I
pomyśl też nad tym, ilu rzeczony gad miał i ma owych doktorantów. Bo jeśli
słusznie się domyślam, że co roku promuje paru, a każdemu z nich sam wymyśla i
pomaga (w sensie co najmniej organizacyjnym) przeprowadzić eksperyment
prowadzący do bardzo dobrej publikacji, to ani nie dziwię się, że jest
przemęczony (i stąd też pewnie drażliwy), ani też temu, że od swoich doktorantów
ucieka.

Powyższe to oczywiście jeden wielki domysł na podstawie tego, co dotąd pisałaś.
Ale w taki obrazek się to na razie układa. Co nie zmienia faktu, że facet nie
powinien bić doktorantów i w ogóle się na nich wyżywać. Powinien zapewne mieć
jednego fajnego doktoranta raz na kilka lat i wtedy obaj byliby zadowoleni.
Niezadowolone natomiast byłoby środowisko (uczelnia czy co tam macie), w której
interesie jest wyżymać Twojego szefa, ile się da, płacąc mu za to zresztą
adekwatnie. Koszty ludzkie (np. stargane nerwy doktorantów i promotorów) na ogół
nie są poważnie brane pod uwagę, bo konkurencja zachowuje się podobnie i nie
można jej o krok ustąpić.

Nauka, zwłaszcza na tym szczeblu, na który się ładujesz ("Science" etc.), to
często działalność równie niezdrowa jak sport wyczynowy.

[kaguya1982]

Jezeli chodzi o publikacje w Science. Moja dziedzina jest dosyc "sexy" i dlatego
publikacja w Science jest czyms bardzo wartosciowym, ale nie nieosiagalnym (o
ile ma sie ciekawy experyment, z uzyciem mnostwa drogich zabawek).

Jezeli chodzi o to ze powien miec 1 doktoranta - tak owszem. Ale obecnie ma 4 +
kilku podstdockow. Olewa wszystkich z wyjatkiem jednego ulubienca.

[charioteer1]

A ciebie zazdrosc bierze, ze to nie ty? Nie bedziesz w tym zespole do konca
zycia, wiec spokojnie mozesz to olac. Tak juz jest, ze z jednymi studentami
wspolpraca uklada sie lepiej, z innymi gorzej. Widac tamten ma lepsze wyniki,
albo ciekawszy eksperyment, albo po prostu pan promotor ma niepodzielna uwage i
nie potrafi sie skoncentrowac na wiecej niz jednym eksperymencie na raz.

[kaguya1982]

:P

Pewnie :P Bardzo zazdroszcze mu tego ze promotor odpowiada na jego maile w ciagu
najwyzej dwoch dni.

Nie mam duzych wymagan naprawde - nie chce chodzic z nim na przyjecia. Chce
minimum kontaktu.

[tuluz-lotrek]

Nie obraź się, ale nie jest dla mnie jasne, czy nie masz aby zbyt wysokich oczekiwań wobec promotora. Może gdybyś wybrała kogoś mniej znanego, byłabyś jedyną doktorantką i oczkiem w głowie?

Od swojego promotora dostałem, podobnie jak i inni młodzi (wtedy jeszcze byłem młody!) ludzie w okolicy, całą masę różnych zagadnień do przemyślenia. Z niektórymi z nich zdołałem sobie poradzić i po kilku latach było co spisać w formie doktoratu. Konsultacji w sensie ścisłym (porady, uwagi co do poprawek w tekście etc.) było od początku do końca sztuk parę, dodatkowo referowałem co jakiś czas swoje wyniki na seminariach. I wcale nie byłem z tego powodu nieszczęśliwy - uważałem i uważam, że mój promotor zrobił absolutnie wszystko, co do niego należało, a nawet sporo więcej.

Oczywiście nie twierdzę, że taki model współpracy zawsze się sprawdza, ale czasem odnoszę wrażenie, że obecni doktoranci często uważają, iż napisanie rozprawy do robota dla ich promotora co najmniej w takim stopniu jak dla nich (a w dodatku polski system przyznawania tytułu profesorskiego zdaje się taką postawę silnie stymulować, bo istotnie często chyba promotorowi bardziej niż doktorantowi zależy na doprowadzeniu sprawy do szczęśliwego końca; wiem, że Ty jesteś za granicą, więc ostatnia uwaga Cię nie dotyczy). Czy nie możesz wykazać większej samodzielności? Może Twój promotor chętniej zajmie się Twoimi sprawami, jeśli zobaczy, że już coś zaczęłaś robić.

Zastrzegam, że niewiele wiem o Twojej konkretnej sytuacji, bo też i niewiele napisałaś. Może np. natura Twoich badań jest taka, że bez nadzoru promotora po prostu nie możesz zacząć eksperymentu?

[kaguya1982]

Ja naprawde jestem dosyc samodzielna. I bylabym szczesliwa gdybym miala taki
uklad jaki opisales.
Ale bez probek nie moge zaczac eksepeymentu. Bez uzgodnien z kilkoma roznymi
laboratoriami nie moge zaczac eksperymentu. Bez drogich zakupow odczynnikow nie
moge zaczac eksperymentu. Tu nie chodzi o nadzor - on nie ma czasu na nadzor -
zreszta jakby zaczol wrzeszczec to bym cos rozlala i rozpuscila sobie kosci.
Ale absolutnie wszystko jest droooogie i absolutnie wszystko musi byc klepniete
przez promotora (czyli musi napisac maila do w ktorym zatwierdza).

Zaczelam cos robic - maly side project - dostalam opieprz od gory do dolu za
samodzielnosc. Bez wyjasnienia o co chodzi.

O kolejnym side project nie powiedzialam mu.

O nastepnym rowniez nic.

Dowie sie jak mu wysle do akceptacji umieszczenia jego nazwiska (ale nie
przeczyta - nie ma na to czasu).

Grrr. Ja po prostu chce materialy zeby zaczac pracowac

[tuluz-lotrek]

Hm, to chyba istotnie masz problem. Ale wciąż uważam, że przede wszystkim
powinnaś sprawdzić, czy ktoś z poprzednich jego doktorantów został przez niego w
ten sposób uziemiony. Jeśli nie, to ryzyko, iż akurat Ty okażesz się pierwszym
przypadkiem, jest pewnie niezbyt duże. Może facet po prostu jest rozwlekły, ale
potem pod presją czasu zaczyna się rozkręcać.

Jeśli jednak były już przypadki dokumentnego "porzucenia" przez niego
doktorantów, to sprawa jest poważna.

[charioteer1]

Krotko mowiac, on musi ruszyc tylek, zebys ty mogla zaczac wlasciwy eksperyment,
a wyglada na to, ze po prostu nie ma na to czasu. Takie sa niestety czasami
realia pracy zespolowej. Wspolpracuje z profesorem (nie Polak), ktory na maile
odpowiada, ale nic absolutnie z tych odpowiedzi nie wynika. Jak musze z nim cos
zalatwic, to jade na konferencje, na ktorej wiem, ze bedzie. Po prostu bywa i tak.

Swiete slowa

[sendivigius]

tuluz-lotrek napisał:

> Nauka, zwłaszcza na tym szczeblu, na który się ładujesz ("Science"
etc.), to często działalność równie niezdrowa jak sport wyczynowy.


Dedykuje to wszystkim.