emeryci na uczelniach

[hatchet01]

Właśnie wróciłem z konferencji, gdzie młoda kadra opowiadała o "emerytach" pracujących na ich uczelniach. Czy istnieją przepisy regulujące konieczność przejścia na emeryturę pracowników uczelni? Oto sytuacja na pewnej uczelni państwowej:
- kanclerz, mgr - lat 72
- dyrektor instytutu, prof. - lat 84!
- wicedyrektor instytutu, mgr - lat ok. 76
- dyrektor instytutu, prof - lat 89!
A może nie ma godnych następców wśród młodzieży?

[adept44_ltd]

istnieją...

niesamodzielni i samodzielni bez tytułu - 65 lat, z tytułem - 70...; natomiast późniejsze zatrudnienie jest możliwe, tylko płaci za nich jednostka... - albo bogata, albo zmniejszająca przez to pensje tym młodszym...; nie wiem natomiast, jak jest z pełnieniem funkcji, ale to może regulować statut.

[js.c]

Tak było (podobno) dawno, dawno temu... Teraz za każdy etat płaci jednostka, dostając z algorytmu częściową (poniżej 50%) rekompensatę i to z dużym opóźnieniem (gdyby chcieli utworzyć nowy etat). Emeryci są liczeni jak każdy, tu nie ma "dyskryminacji" (a szkoda). Jeśli chodzi o funkcje, to odebrano bierne prawa wyborcze emerytom, czyli rektor i dziekan mogą być emerytami co najwyżej "z rozpędu" (gdy wkroczą w ten wiek w trakcie kadencji). Inne funkcje - zależy od statutu, ale chyba rzadko wpisuje się tam zapisy anty-emeryckie.

[hohenstauf]

A dlaczego chcesz dyskryminować ze względu na wiek?
Jeśli masz jakieś zastrzeżenia natury merytorycznej - proszę poinformować odpowiednie organy - w tym ścigania. A jeśli nie - to po prostu stań się od nich lepszy merytorycznie jeśli chcesz któregoś stanowisko przejąć i stań do konkursu i go wygraj gdy się pojawi wakat.
To obrzydliwe aby grzebać komuś w metryce urodzenia zamiast skupić się na solidnej uczciwej pracy.

[aok3]

Tu nie chodzi o grzebanie w metrykach, ale problem pozostawia osób 'starszych', których ostatni poważny wkład w nauke był ponad 25 lat temu. Obecnie pracuje w jednostce, gdzie większość kadry ma powyżej 70 lat, a najstarszy blisko 90. Część z nich pracuje - pisze książki - i tu nie mam zastrzeżeń, ale część tylko traktuje tę prace jako dodatek do emerytury.. Starano się to ukrócić i obecnie także osoby powyżej 70 nie liczą się do uprawnień, ale tylko na państwowych. Jestem zwolenikiem prof. emer. tak jak na zachodzie - nie przychodzą, zdobywają granty, ale nie nie zajmują etatów, bo mają już emeryturę.

[dala.tata]

No ale to wlasnie zalezy, jakimi sa pracownikami. Dokladnie jak w wypadku tych orzed wiekiem emerytalnym.

ale przecież doskonale wiesz, jak to działa

[flamengista]

i problem nie jest tylko polski. Znany jest przypadek włoski, gdzie pewien sprytny profesor przez 40 lat zarządzał uczelnią jako jej kanclerz, prorektor, rektor a wreszcie by móc ubiegać się o reelekcję zmienił jeszcze nazwę uczelni. W rezultacie położył całkiem przyzwoity uniwersytet, który przez ostatnie 10 lat jego panowania całkowicie pogrążył się w maraźmie.

Tu chodzi o 2 rzeczy:
- władza - to jest problem ogólnoświatowy. Statystycznie rzecz biorąc 70-80 letni profesor czy nawet kanclerz jest w znacznie lepszej formie niż 70-80 letni menedżer. A władza uzależnia. Nic więc dziwnego, że tacy ludzie nie chcą się z nią żegnać. I dlatego muszą istnieć narzędzia to uniemożliwiające.
- pieniądze - to jest problem polski. Jeśli taki kanclerz może liczyć na emeryturę w wysokości 2 tysięcy, a profesor 3 tysięcy na rękę, to nic dziwnego że chcą dorobić. Tylko że nie jest to na ogół korzystne dla uczelni - działają tu bardziej powiązania towarzyskie niż merytoryczne czynniki.

Dlatego uważam, że w przypadku naukowców powinien być model, który umożliwia zatrudnienie emeryta z grantu w ramach umów o dzieło, a wyklucza podpisanie nowej umowy o pracę z uczelnią po przejściu na emeryturę.

A w przypadku administracji nie mam pomysłu, tyle że problem narasta.

[dala.tata]

Ja tam bym jednak sie zastanowil najpierw, czy dobrze wypelniaja swoje obowiqzki. Jesli dobrze, to o co chodzi? Nie dajmy sie zwariowac co? Nie kazdy stary jest lesnym dziadkiem z alzheimerem, a nie kazdy mlody geniuszem i wspanialeym szefem.

[trzy.14]

dala.tata napisał:

> Ja tam bym jednak sie zastanowil najpierw, czy dobrze wypelniaja swoje obowiqzk
> i.

No pewnie, że dobrze. Przecież oceniają ich inni emeryci!

[podworkowy]

że już nie wspomnę o głębokiej niemoralności pomysłu, by uzyskanie uprawnień emerytalnych (wynikające na uczelniach z wieloletniego wpłacania składek do ZUS bez żadnych szczególnych przywilejów) wiązało się USTAWOWO z rozwiązaniem stosunku pracy.

[trzy.14]

podworkowy napisał(a):

> że już nie wspomnę o głębokiej niemoralności pomysłu, by uzyskanie uprawnień em
> erytalnych (wynikające na uczelniach z wieloletniego wpłacania składek do ZUS b
> ez żadnych szczególnych przywilejów) wiązało się USTAWOWO z rozwiązaniem stosun
> ku pracy.

A czy moralne jest jednoczesne pobieranie emerytury i wykonywanie etatowej pracy zawodowej?

dokładnie tak

[flamengista]

bardzo piękne, jak człowiek nie odchodzi na emeryturę tylko dalej pracuje i dokłada się do wspólnego budżetu. To jest też pożądane w obecnych warunkach i wobec problemu starzenia się ludności. Rozważyłbym nawet możliwość przedłużenia tego przywileju dla profesorów do 75 roku życia (z obecnych 70).

Ale oburza mnie obecna możliwość pobierania emerytury i pracy na etacie. Ani ja, ani tym bardziej młodsze (urodzone w l. 80 i później) pokolenie takich przywilejów nie dostanie. Emerytura powinna być przywilejem dla tych osób, które są pracą znużone i z powodów zdrowotnych (lub zwyczajnego lenistwa, do którego emeryt ma prawo!) pracować dalej nie mogą.

Tymczasem u nas na uczelniach ludzie jedzą ciastko i je zatrzymują. W tym kontekście dala.tata ma rację - jasne, niech nie wiek decyduje o pozostaniu w pracy ale umiejętności i sumienność. Ale bardzo istotne - bez pobierania emerytury.

To wymaga rzecz jasna zmian przepisów, a sprawa nie będzie łatwa politycznie.

[podworkowy]

oszalał Pan? Że flamengista, mówiąc najdelikatniej, bajdurzy (emerytura jako przywilej, dobre!), to nihil novi, ale Pan? Emerytura to nie jest zasiłek socjalny ani niczyja łaska - należy się jak psu zupa po spełnieniu określonych warunków dot. wieku, stażu pracy, składek itp. (w zależności od systemu).
Po prostu opadają ręce. Ludzie płacą po 40 lat składki, a Pan im mówi, że niemoralne jest łączenie pracy zawodowej z emeryturą. Po prostu wylazł z Pana taki homo sovieticus, że naprawdę jestem zszokowany. Bodaj w żadnym cywilizowanym kraju (Francji nie zaliczam do krajów cywilizowanych) - USA, UK, Niemczech, Beneluksie, a nawet - choć tu nie mam pewności - w socjalistycznej Skandynawii nie ma zakazu łączenia emerytury z pracą. Emerytura to jest UBEZPIECZENIE SPOŁECZNE. Chyba nie muszę wyjaśniać sensu ubezpieczeń? Ziściło się "ryzyko" starości - suma ubezpieczenia ma być wypłacona.
Poza tym Jak Pan chce, ja dzisiaj będąc przed 40 zrezygnuję z prawa do państwowej emerytury (przy czym proszę również - poza częścią repartycyjną - przestać wymuszać na mnie płacenie ZUS i obniżyć mi PIT o kwotę, którą państwo ładuje w niewydolny system emerytalny).

[adept44_ltd]

pełna racja, jedyny problem jest taki, że ci ludzie nie płacili 40 lat składek (taki system), natomiast ci, z których składek finansowane jest to ubezpieczenie społeczne w najlepszym przypadku dostaną 1/3 obecnych kwot..., płacąc 40 lat składki...

[podworkowy]

zgoda, ale płacili w innej formie oraz przez długi czas już w obecnym systemie (a ja płacę w obecnym systemie całe zawodowe życie) - i było to traktowane jako ubezpieczenie.
Cholera, może i ubezpieczenia od nieszczęśliwych wypadków nie będą realizować, jak ktoś pracuje...
I żeby było jasne, uważam, że większość ludzi po 70 nie powinna już pracować na pełny etat; mało tego, jak mojego szefa czeka przymusowa emerytura za kilka lat, to ja akurat zapewne na tym skorzystam (choć szefa mam świetnego). Ale automatyzm regulacji jest - jak trafnie zauważył dala - nieporozumieniem.
Gerontokracji mówię nie - ale pajdokracji też nie.

[adept44_ltd]

zgoda (choć w innej formie raczej nie, składkę wyodrębniono w 99 roku...), nie jestem za wywalaniem wg kryterium wieku, choć w wielu przypadkach, w rzeczywistości, w której powszechnie twierdzimy, że nie da się oceniać i wyrzucać po negatywnej ocenie, to ostateczny ratunek. Dla jasności, nie piszę tego (ani tamtego, co w poprzednim poście) przeciw pobierającym te nieszczęsne emerytury i przeciw pracującym emerytom, tylko przeciw systemowi, który daje jednym kosztem innych i to narażając tych drugich na nędzę i jest niewydolny, jeśli chodzi o kryteria zatrudnienia.

[darek12345]

> zgoda, ale płacili w innej formie oraz przez długi czas już w obecnym systemie

I nie zmienia Twojego zdania to, że te emerytury dostają profesorowie w wieku 65-70 lat, którzy mało nie zarabiają? I że system emerytur w Polsce chyli się ku upadkowi, zabrano nam 50% pieniędzy z OFE a Fundusz Ubezpieczeń Społecznych ma corocznie bilans ujemny:
pl.wikipedia.org/wiki/Fundusz_Ubezpiecze%C5%84_Spo%C5%82ecznych
Moim zdaniem, gdyby to dotyczyło pracujących emerytów, którzy zarabiają znacznie poniżej średniej krajowej, to jak najbardziej zgodziłbym się na to aby otrzymywali i wynagrodzenie i emeryturę, natomiast to dotyczy osób zarabiających dość dużo. Uważam takie postępowanie za niesprawiedliwe społecznie w obecnej sytuacji finansów publicznych w Polsce.

[kragon]

a kto za nich placil?
to ze nie byly przez komunistow rejestrowane, nie znaczy ze nie byly placone!!!

pidobnie, za komunistow nie bylo od Gierka podatkow - formalnie, bo niby z czego jak nie z ukrytych podatkow utrzymymywano panstwo?

bajduzysz adepcie...

[adept44_ltd]

poczytaj, jak to wyglądało, jeśli nie pamiętasz ;-)

[kragon]

tzn co mam poczytac? jak komunisci obkladali podatkiem 98mio procentowym?
bi zostawalo do wyplaty okolo $20,00 ?
gpdzie sie pisziewala rezszta jak nie w ukrytym podatku?
co mam czytac mlody socjalisto?

[adept44_ltd]

hm..., to do epitetu,
czytaj sobie co chcesz, ja o podatkach tu nie pisałem, tylko o nieistnieniu składki emerytalnej w centralnie planowanym budżecie... i o istniejących wówczas zasadach wyliczania emerytury... (ale nie denerwuj się tak, bo sobie klawiaturę pogniesz...).

[kragon]

rzeczywiscie... wystepujesz chyba gdzies indziej mlody socjaliso, skoro nie potrafisz podjac dyskusji o meritum, a dyskutujesz jedyniem o tum czy 98% podatkow i skaladek nazywalo sie pidatkami i skladkami...

[adept44_ltd]

kragon napisał:

> rzeczywiscie... wystepujesz chyba gdzies indziej mlody socjaliso, skoro nie pot
> rafisz podjac dyskusji o meritum, a dyskutujesz jedyniem o tum czy 98% podatko
> w i skaladek nazywalo sie pidatkami i skladkami...

nie za bardzo rozumiem, co piszesz, natomiast chyba powinno być 'młody korwinisto'?

[kragon]

jestes herbu Korwin?
a z ktorej galezi?

zupełnie nie rozumiem tego stanowiska

[flamengista]

Oczywiście emerytura należy się jak psu zupa (po spełnieniu wymaganych warunków, rzecz jasna), ale jest przywilejem w potocznym rozumieniu tego słowa - człowiek pracował sumiennie przez całe życie, a na stare lata należy mu się odpoczynek. I to tylko miałem na myśli.

Bardzo pięknie, że podaje Pan przykład USA - tylko tam emeryci to dorabiają z głodu, jak ta staruszka która parę lat temu podawała mi hamburgery w Wendy's. Akurat profesorowie-emeryci w USA zatrudniani są wyłącznie wtedy, gdy są produktywni. I nikt im nie daje etatu dożywotnio. Z kolei z UK to chyba nie tak, bo właśnie emerytowani profesorowie z UK jeżdżą do USA by pracować, jeśli jest na nich popyt. Znany mi prof. Klinowski z Cambridge jest owszem afiliowany na tej uczelni jako "emeritus", ale swój etat (?) finansuje z grantu. Podobnie z Niemcami - znam kilku profesorów Niemieckich, którzy owszem dorabiają do emerytury ale na ZAGRANICZNYCH uczelniach - w Turcji, Słowenii czy tak, nawet w Polsce. Ale na ogół nie tylko nie na swojej macierzystej uczelni, ale poza swoim krajem.

Tu nie chodzi o zakaz łączenia emerytury z pracą, tylko o łączenie pełnego etatu z emeryturą w tym samym miejscu pracy! To przecież sytuacja kuriozalna - Kowalski idzie na emeryturę 1 stycznia, a 2 stycznia podpisuje nową umowę ze swoją uczelnią, zajmując to samo biuro i na ogół to samo stanowisko, najczęściej kierownicze. Więc nie chodzi tu o "dorabianie", tylko o wykonywanie dokładnie tej samej pracy, mimo że pobiera się świadczenie które przyznawane jest zasadniczo osobom, które pracować już nie mogą. Nie jest to oczywiście nielegalne, ale moim zdaniem co najmniej nie w porządku pod względem etycznym.

Podkreślam, że absolutnie nie jestem przeciwny pracy emerytów-naukowców na polskich uczelniach. Wręcz przeciwnie, uważam że tu mogłaby być szansa na ściągnięcie "gwiazd" z zachodnich uczelni na pół-zawodową emeryturę w Polsce. Natomiast jestem przeciwny kombinatorstwu i dożywotniemu zawłaszczeniu kierowniczych stanowisk. Jeśli mamy wybitnego naukowca, to taki emeryt może pozyskać grant w ramach którego może sobie wypłacać wynagrodzenie jako kierownik projektu. Może też dostawać zlecenia na prowadzenie konkretnych zajęć. Nie powinien jednak zajmować tego samego stanowiska, co przed emeryturą.

A tak w ogóle, to jestem zwolennikiem kadencyjności na wszystkich stanowiskach kierowniczych na uczelniach, szczególnie w administracji. Problemem nie jest sam kierownik instytutu mający 89 lat, ale fakt że to stanowisko sprawuje od 30 lat.

[podworkowy]

to darka i flamengisty zbiorczo - nie, nie zmienia w żaden sposób. Powtarzam, emerytura jest UBEZPIECZENIEM od ryzyka starości, a nie od niezdolności do pracy czy ubóstwa na starość (od niezdolności do pracy jest RENTA, a nie emerytura). Jakiekolwiek dokładanie dodatkowych warunków pobierania emerytury jest sprzeczne z całą ideą bismarckowsko-rooseveltowską (która mi się notabene nie podoba, ale skoro już mamy przymusowe ubezpieczenia społeczne, to trzymajmy się konsekwentnie reguł)
do flamengisty - po pierwsze, nie uważam, aby osiągnięcie wieku emerytalnego w ogóle miało wpływać na stosunek pracy w jakikolwiek sposób, także w sensie jego rozwiązania, po to by pobierać emeryturę (ponadto zwrócę uwagę, że nauczyciele akademiccy są jedną z nielicznych - jeśli nie jedyną - grup zawodowych, dla których osiągnięcie wieku emerytalnego stanowi przesłankę wygaśnięcia stosunku pracy. Por. np. prawo.money.pl/orzecznictwo/sad-najwyzszy/wyrok;sn;izba;pracy;ubezpieczen;spolecznych;i;spraw;publicznych,ia,i,pk,7,04,6235,orzeczenie.html
Nauczyciele akademiccy są więc w oczywisty sposób ustawowo dyskryminowani w zestawieniu z innymi pracownikami; przepis ten jest zresztą moim zdaniem niekonstytucyjny i padnie w Trybunale Konstytucyjnym, jeśli tylko ktoś go zakwestionuje).
Po drugie - co do kadencyjności zasadniczo się zgadzam.
Po trzecie, w podanych przykładach innych krajów chodziło mi tylko o to, że nie ma tam zakazu łączenia pracy z emeryturą. To, że w USA social security bankrutuje, to nic dziwnego. W latach 30., gdy tworzono system, na jednego emeryta przypadało bodaj 35 osób płacących składki; teraz ta proporcja wynosi bodaj 1: 2,5.
Po czwarte, nie mam nic przeciwko temu, by uczelnie miały swobodę kształtowania polityki kadrowej - to ja jestem tutejszym "korwinistą" (figuratively speaking, nigdy na tego Pana nie głosowałem, chociaż straszyłem tym kiedyś bodajże kardlę) i uważam, że pracodawca zasadniczo powinien mieć możliwość - ale nie obowiązek! - zwolnienia emeryta.

[dala.tata]

W pelni zgadzam sie kolega podworkowym.

Zupeknie nie rozumiem, dlaczego po osiagnieciu wieku em.mialbym rezygnowac z pracy. Jesli pracodawca chce mnie zatrudniac, bo uwaza, ze jestem przydatny mu, to o co chodzi?

Naprawde sa 80latkowie, ktorzy nadal prowadza ciekawe badania, ktore publikuja. O co chodzi?

[chilly]

dala.tata napisał:
> Jesli pracodawca chce mnie zatrudniac, bo uwaza, ze jestem przydatny mu, to o co chodzi?
Nie pracodawca, ale np. kolega rektor/dziekan/dyrektor. Który liczy na głos w najblizszych wyborach.

[aok3]

I z kim mogą iść razem do lekarza, wymienić się lekarstwami, pielegniarkami, itp.. Nic dziwnego, że są oni w stanie przeżyć nawet młodych adeptów, bo mają pieniądze i czas, aby robić wszystkie mozliwe badania lekarskie nie naukowego, bo na to czasu już szkoda.. :)

[dala.tata]

Rozumiem, ze w wypadku tych mlodych, pracodawca to pracodawca, ktory na dodatek organizuje przejrzysty konkurs, zeby wybrac i zatrudnic tego najlepszego.

[aok3]

Najlepszy do przynoszenia kawy i tabletek przeciwbólowych :)

to ja podam taki przykład

[flamengista]

identyczna sytuacja była na jednej z krakowskich publicznych uczelni, choć nie mainstreamowych.

Kanclerza udało się pozbyć gdy dobiegł do 80-tki, podobnie było z innymi eksponowanymi stanowiskami - działem kadr, kwesturą, gospodarczym, nauczania etc. Wszędzie "szefami p.o." były osoby grubo po 70tce. Pomijając nawet mentalność homo sovieticus, te osoby były po prostu w kiepskiej formie, więc realnie do pracy niektórzy przychodzili na 5 godzin, a pracowali efektywnie 2 godziny, resztę spędzając na piciu kawy, herbaty i plotkach.

W rezultacie naprawdę NIC nie dało się załatwić bez powiązań towarzyskich, a dominowała decyzja pt. "nie da się" (czytaj: "nie zawracaj nam głowy i daj nam święty spokój"). Unikano podejmowania jakiejkolwiek decyzji, odwlekając je w nieskończoność (licząc, że zainteresowanemu się znudzi).

Mechanizmy kontroli w zasadzie przestały działać, bo cały estabilishment został zawłaszczony przez emerytów, których głównym celem był socjał i trwanie na stanowiskach. Dominowało myślenie krótkoterminowe.

Ponieważ uczelnia była specyficzna i bez konkurencji w swojej dziedzinie i tak nic im nie groziło. Ale gdyby taka sytuacja miała miejsce u nas, skończyłoby się to katastrofą, gigantycznym deficytem i długiem, wreszcie zarządem komisarycznym i grupowymi zwolnieniami.

Ja wiem że agism jest niefajny, ale prawda jest taka że paradygmat marksistowski niestety trafnie potrafi opisywać rzeczywistość. Obecnie w Polsce (ale i w całej UE) pokolenie 50-60 latków walczy o to, by zachować przywileje kosztem obecnych 18-30-latków. To są górnicy, rolnicy, pracownicy administracji, ale i profesorowie i wysocy urzędnicy uczelniani. Mamy więc konflikt generacyjny i trzeba sobie z tego zdawać sprawę.

Agism to jest też twierdzenie, że młodzi się "nie nadają", są "nonszalanccy", "nierzetelni" i "nieobowiązkowi". Sam z przykrością zauważam, że dołączyłem do wątku o doktorantach, w którym wszyscy narzekaliśmy na jakość pracy młodych naukowców.

W warunkach polskich naprawdę nieuczciwe jest, że osoby mające godne, jeszcze "stare" emerytury zawłaszczają etaty na uczelniach, blokując tym samym możliwość stabilizacji młodym pracownikom administracji i naukowcom. Budżety uczelni, szczególnie w dobie niżu, nie są z gumy i po prostu pieniędzy na zatrudnianie nowych osób nie będzie.

[bumcykcyk2]

Nie zauważacie Panowie jednej istotnej rzeczy - ci emeryci, którzy pędzą jak najszybciej na emeryturę i nadal pracują , w kwestii wysokości owej emerytury robią sobie duże kuku. W nowym systemie emerytalnym opłaca się jak najdłużej opóźniac przejście na emeryturę, bo wyliczana jest ona od przewidywanej dalszej długości życia, a im ktoś jest starszy, tym statystycznie krócej pożyje. W myśl ostatniej nowelizacji ustawy o FUS , emeryta obowiązują tablice trwania życia GUS z chwili osiągnięcia wieku emerytalnego, więc nie musi się obawiac , że jak będzie dalej pracował , to rosnąca długośc życia zmniejszy mu emeryturę. Natomiast raz wyliczona i pobierana emerytura z nowego systemu to jest kapota - nie da się jej już w przyszłości istotnie podwyższyc, w żaden sposób. Znam przykład profesora z PAN, który normalnie pracował do 70-tki, nie pobierając przy tym emerytury, i jak w końcu zakończył pracę , to emerytura wyszła mu większa od ostatniej pensji , ponad 5 tysięcy na łapę.

Ludzie pchają się jak najszybciej na emeryturę, chociaż często wcale nie muszą i robią sobie tym finansową krzywdę. Ciotka lekarka , której nie chciało się łazic do przychodni, gdzie zajmowała się głównie plotami, poszła na eme w wieku 55 lat i dziś ma bodajże niecałe 1200 zł netto. Inny osobnik poleciał w emeryturę w wieku lat 60, bo rocznik 1948 mógł to zrobic na pełnym legalu, i stracił na tym gigantyczne pieniądze (bo to był jeszcze stary system , z przycinaniem wysokości emerytury do 250% kwoty bazowej, a on czasami zarabiał i siedem średnich krajowych). Teraz niby może coś tam zarzeźbic , po ostatniej nowelizacji ustawy, ale -nie wchodząc w zbędne szczegóły- i tak nie dostanie tyle, ile by dostał, gdyby tylko parę lat dłużej popłacił składki. A nikt go ciupasem na emeryturę nie wysyłał.

[darek12345]

> Nie zauważacie Panowie jednej istotnej rzeczy - ci emeryci, którzy pędzą jak na
> jszybciej na emeryturę i nadal pracują , w kwestii wysokości owej emerytury rob
> ią sobie duże kuku. W nowym systemie emerytalnym opłaca się jak najdłużej opóźn
> iac przejście na emeryturę, bo wyliczana jest ona od przewidywanej dalszej dług
> ości życia, a im ktoś jest starszy, tym statystycznie krócej pożyje.

To jest bardzo dobra informacja, bo oznacza jak rozumiem to, że niezależnie od wieku, w jakim ktoś przejdzie na emeryturę, to średnio ta suma wypłacanych świadczeń od przejścia na emeryturę do śmierci będzie podobna.
Jeśli tak jest rzeczywiście, to już nie mam nic przeciw temu aby profesorowie pracowali i pobierali jednocześnie emeryturę.

[adept44_ltd]

ale to obejmuje, jak sądzę, tych, którzy weszli w nowy system emerytalny..., więc raczej nie tych, którzy obecnie pobierają emerytury...

[bumcykcyk2]

@ adept44_ltd

zrobiono sprytną furtkę dla ludzi urodzonych przed 1949r. , która pozwala im skorzystać z nowego systemu, który akurat dla nich jest znacznie korzystniejszy od starego (bo wychodzą im kosmiczne kwoty kapitału początkowego - wirtualnych składek z okresów pracy do 1999r.).
wystarczy, że osobnik urodzony przed 1949r. po osiągnięciu wieku emerytalnego nadal pracował i nie pobrał ani jednej emerytury, a może wystąpić o świadczenie z nowego systemu.

[bumcykcyk2]

darek12345 napisał:

> oznacza jak rozumiem to, że niezależnie od
> wieku, w jakim ktoś przejdzie na emeryturę, to średnio ta suma wypłacanych świa
>dczeń od przejścia na emeryturę do śmierci będzie podobna.

No, niekoniecznie, w końcu do piachu idziemy raczej znienacka - może to być równie dobrze rok po przejściu na emeryturę, jak i po 30 latach jej pobierania. :-(
Taka sama (i to zarówno dla mężczyzn, jak i dla kobiet) jest zakładana przez państwo polskie uśredniona długość życia. GUS liczy ją z dokładnością co do 1 miesiąca ;-) Suma wypłaconych świadczeń od przejścia na emeryturę do śmierci nie może być jednak podobna, bo każdy zgromadził nieco inną kwotę składek na swoim koncie emerytalnym w ZUS.

[trzy.14]

U nas jest tak:
- 67 lat bez prof. belwederskiej - wypad.
- 75 lat - wypad, chyba że masz grant, którym się sfinansujesz.

Jak ten 89-letni dyr. instytutu prowadzi zajęcia dydaktyczne, hę?

[piotrek786]

A co ciekawe każdy człowiek o niebagatelnym doświadczeniu, wiedzy, chcący się dzielić swoimi wiadomościami z młodszymi kolegami wywalany na emeryturkę jest natychmiast - tzn. jak do tej pory nie zdarzyło się w moim grajdołku akademickim inaczej.

[aok3]

Przypominam smutną, niedawną historie młodego dyrektora Wójcika z INE PAN, który próbował zrobić rewolucje i wywalić dziadków nierobów licząc na pomoc władz... Skończyło się tak, ze dziadki wyrzuciły dyrektora, co powinno moim zdaniem doprowadzić do zamknięcie tej jednostki, która ma obecnie kategorie B i żadnego dorobku - było zestawienie swego czasu na ich stronie, ale zostało zdjęte :)
Moim zdaniem, w Polsce ustawowe ograniczenia są potrzebne, bo u nas nie ma etyki w środowisku i trudno kogoś oderwać od koryta, przy czym jest obecnie średnim wieku i może to u mnie punkt widzenia się też zmieni za 20 lat:)