obroniłam się i... smutno mi

[rota_9]

Wczoraj o 13 Szanowna Komisja jednomyślnie przyjęła obronę mojej pracy dr. Z
jednej strony cieszę się, jak nie wiem co. Z drugiej strony jest mi smutno. Po
pierwsze nie opiję tego faktu, bo właśnie kończę 7 miesiąc ciąży. Po drugie od
sierpnia zostanę bezrobotną matką dwójki dzieci i zaczynam się zastanawiać po
co był mi ten dr. Satysfakcję mam, że mi się udało. Lat poświęconych tej pracy
w ogóle nie uważam za stracone, ale przyznam, że po cichu liczyłam, iż po
wszystkim łatwiej będzie mi się dobić do niektórych drzwi (w sensie
zawodowym). Chyba jednak się przeliczyłam. Pozostaje mi cieszyć się, że temat
miałam ciekawy i sporo się dowiedziałam, sporo naczytałam i mimo wszystko
chyba bym to powtórzyła stając ponownie przed decyzją o wszczęciu przewodu.

[ford.ka]

Droga Pani Doktor!

Pewnie nie jestem pierwszy, ale dołączam do gratulacji!
Dzisiaj jest Pani smutno, ale nie widziałbym przyszłości w tak
szarych barwach. Po mojej obronie miałem dokładnie taką samą wizję
przyszłości (tym bardziej bolesna, ze moje szefostwo nie tylko nie
zaproponowalo mi pracy, ale uniemozliwilo podjecie jej gdzie
indziej, gdzie akurat mnie chcieli), troche sie pomeczylem, troche
podojezdzalem, a potem zapakowalem furgonetke ksiazek, zmienilem
miasto i teraz dziekuje Bialej Bogini, ze zadnego ze scenariuszy,
ktore snulem podczas obiadu doktorskiego (na ktory przyszedl tylko
jeden recenzent, reszta sie wymowila...) sie nie sprawdzil. Na pewno
nie bedzie latwo, trzeba sie bedzie bardzo starac, przemyslec swoje
priorytety, z wielu rzeczy zrezygnowac, ale bedzie dobrze!

[wykopki]

Do rota_9
Mam prośbę, mogłabyś opisać tak w kilku punktach jak się do tego
zabrałaś, czyli ile to trwało? I czemu np. nie zostałaś na uczelni?

[niewyspana123]

Przez moment miałam jazdę, że to ja tego posta napisałam, tylko nie pamiętam...
Ale uf, w ciąży nie jestem, mam już dwójkę małych potworów.
Po obronie w lutym miałam mega doła, teraz mam tylko doła.
Dużo wysiłku, czasu raczej zmarnowanego. Liczyłam na zatrudnienie, ale sytuacja
kadrowo-personalna w jednostce się zmieniła, ja nie jestem "dobrze umocowana",
więc zostałam tak trochę z niespełnionymi marzeniami (chyba że to za mocne
słowo, może nadziejami)
Do teraz nie wiem co dalej, chwilowo jestem matką-Polką itd, nawet nie wiem, jak
zabrać się do dalszych kroków. Wysyłać w ciemno cv na uczelnie, w dodatku z
niezbyt popularną specjalizacją?
Trochę jednak żałuję tego czasu, może trzeba było iść na asystentkę do
korporacji, pewnie dziś byłabym dalej.
Sorry za taką prywatę, pozdrawiam założycielkę wątku. I innych też oczywiście.

[wchodzacawswiatsocjologii]

Wszystkim było smutno po obronie, jakie to życie okropne :( :P

[thersites]

Po Twojej zapłacze świat...

[wchodzacawswiatsocjologii]

Po Twojej do teraz płacze heh:)
Zresztą z tego postu wynika, że nie warto się bronic

Dalej jechac po mnie !! tylko bez przekleństw :)

[thersites]

Nie, dzięki, raczej nieśmiały jestem. Bez odbioru.

[eni.huso]

nie dołuj się, to stan hormonów, pomyśl ze przyszly rok to takie zasłuzone
wakacje po ciezkiej pracy i usprawiedliwione nicnieróbstwo, a potem opiekunka,
dzieci do przedszkola a Ty do pracy i zdardze Ci maly sekret, ze juz tak
bedziesz musiala pracowac do samej emerytury (no chyba ze planujesz wiecej
dzieci ;).

Niestety ;), ale matka z dwojgiem dzieci (male szanse na nastepne), odchowane
(nie trzeba poswiecac im duzo czasu) i odchorowane (nie trzeba brac zwolnien),
to według szefów dobry material na pracownika naukowego, nawet powiedzialabym
material traktowany na rowni z mezczyznami ;).
pozdr.

[alba.alba]

eni.huso napisała:
> Niestety ;), ale matka z dwojgiem dzieci (male szanse na nastepne)

Wpadki zdarzają się każdemu, szczególnie jak widać, że kobieta płodna. A bezdzietna kobieta to albo bezpłodna albo w mistrzowski sposób zna się na antykoncepcji.

odchowane
> (nie trzeba poswiecac im duzo czasu)

Zależy jak się będą uczyły. Jak źle, to każde popołudnie zajęte na tłumaczenie dziecku zadań domowych. Poza tym wywiadówki, żadania urlopów koniecznie na czas ferii i wakacji pozostają wciąż akutalne.

> odchorowane (nie trzeba brac zwolnien)
A to jest jakaś granica wiekowa, poza którą się nie choruje? Zwykła grypa dla matki z dwójką dzieci oznacza trzykrotne zwolnienie, a bezdzietna troszczy się tylko o swoją grypę.

[eni.huso]

jak ktoś sie chce przyczepić to zawsze będzie do czego, prawda???

Matka z dwojgiem dzieci to moze byc matka która sie swietnie zna na
antykoncepcji bo planowala dwoje, ma dwoje i wiecej miec nie bedzie, no chyba ze
zachce sie jej piecioro.

i chyba tez kazdy wie, ze jak sie ma dziecko to o zadnej pracy w domu raczej nie
można myslec, chyba ze jak dziecko juz spi. ale jak ktos jest zorganizowany to
miedzy 8 a 16 w pracy zrobi wszystko co trzeba.

nie rozumiem dlaczego zwykła grypa dla matki z dwojka to trzykrotne zwolnienie.

choroby sie zdarzaja, bezdzietna kobieta z noga w gipsie, biegunka i migrena
raczej na nic sie nie przyda.

pozdrawiam serdecznie.

[alba.alba]

eni.huso napisała:
> Matka z dwojgiem dzieci to moze byc matka która sie swietnie zna na
> antykoncepcji bo planowala dwoje, ma dwoje i wiecej miec nie bedzie

Podobno co najmniej połowa małżeństw zawieranych jest z powodu nieplanowanych ciąż, więc nawet jak ona jest "święta" pod tym względem, to zawsze będzie podejrzenie, że przynajmniej jedno dziecko było nieplanowane. Tym bardziej, że w ciążę zachodziła nie mając pracy;)))Czy tak postępuje rozsądny człowiek?

> ale jak ktos jest zorganizowany to
> miedzy 8 a 16 w pracy zrobi wszystko co trzeba.

Od 8 do 16 to pracują tylko sekretarki i to te niższego szczebla. Ambitne zajęcia wymagają większych nakładów czasowych.

> nie rozumiem dlaczego zwykła grypa dla matki z dwojka to trzykrotne zwolnienie.

Dlatego, że najpierw choruje jedno dziecko, później ona przez nie zarażona, a na końcu drugie dziecko. Chyba że jesteś zwolenniczką posyłania chorych dzieci do żłobka albo przedszkola.

> choroby sie zdarzaja, bezdzietna kobieta z noga w gipsie, biegunka i migrena
> raczej na nic sie nie przyda.

Zgadza się, ale bezdzietna ma na swojej głowie tylko swoją nogę i swoją biegunkę, a matka także nogi i biegunki jej dzieci - więc prawdopodobieństwo zwolnienia lekarskiego jest większe.

[eni.huso]

z tego co piszesz zrozumiałam, że dla Ciebie matka z dziećmi to kiepski
pracownik i nie ma co takiego zatrudniać, utrzymywać i tym bardziej inwestować.
To bardzo smutne.

[dala.tata]

bzdurzysz alba. za chwile sie okaze, ze ludzie z chorobami chronicznymi nie
powinni pracowac, bo prawdopodobienstwo zwolnien lekarskich jest tez duze, co?
proponowalbym tez zmuszac do szczepionek na grype (za wlasne pieniadze) - nie
wezmie, wywalac z prayc - co nam tu bedzie wirusy rozsiewac.

[eeela]

Ja obserwuję podobne stany u wszystkich swoich świeżo obronionych znajomych,
choć nikt z nich nie był w ciąży :-) Kończenie doktoratu zawsze jest trudne, w
przeważającej większości przypadków ludzie nie wiedzą, co będzie dalej, w
przeważającej większości przypadków na wymarzoną pracę trzeba jeszcze sporo
czekać, i w przeważającej większości przypadku zaraz po obronie następuje
uczucie pustki i zagubienia. Oceniam więc, że to normalne :-)

[mruzkaa]

Ma to nawet swoją nazwę w psychologii: depresja podoktoratowa.

[rota_9]

Weekend spędziłam w pracy, więc nie miałam czasu myśleć o tym jak beznadziejny
jest/będzie mój los. Dziękuję za gratulacje i postaram się uwierzyć, że to
dopiero początek, a nie koniec. Dzisiaj już mi lepiej. Teraz czekam do czerwca
na Radę Wydziału, a potem muszę zacząć klecić jakiś artykuł. Byle do przopdu.

[adept44_ltd]

Lesio, źle stawiasz kwestię, dobry doktorat koleżanki w małej
depresji może być o niebo lepszy od twojego kiepskiego... to nie
uczelnia pisze doktoraty, tylko autorzy...

[mr_kagan]

Uczelnia jest gwarantem jakosci doktoratu: dobra gwarantuje
dobra jakosc, a zla - zla...

[frusto]

rota_9 napisała:
> Pozostaje mi cieszyć się, że temat
> miałam ciekawy i sporo się dowiedziałam, sporo naczytałam i mimo wszystko
> chyba bym to powtórzyła stając ponownie przed decyzją o wszczęciu przewodu.

Pani rota,

Gratuluje. A to, co powodowalo o sensie pracy nad doktoratem to ten fragment,
ktory pozostawilem. Ja niestety nie jestem pewien, czy moglbym powiedziec o
swoim doktoracie to samo. Gdybym mogl pisac go drugi raz, wybralbym zupelnie
inny temat, bo po 4 latach sleczenia nad literatura, pisania, dlubania doszedlem
do wniosku, ze moj doktorat byl bez sensu, teza jest mocno naciagana a
problematyka nieco juz nie na czasie :). Konczylem wlasciwie bez przekonania i
bez wiary :). Zazdroszcze więc pani i życzę najlepszego.

[joannah31]

Droga Roto, serdecznie gratuluję i szczerze zazdroszczę. Obrony
oczywiście, w pierwszym rzędzie.