Jakie są/były Wasze babcie???

[tabakierka2]

moja jeszcze żyje (mama mamy). Mam z nią kontakt taki średni -
kiedyś lepiej się dogadywałyśmy, teraz też nie jest źle, ale zrobiła
się z wiekiem bardzo uparta i przekorna. Ciężko ją do czegokolwiek
przekonać. Niemniej kocham ją bardzo.
Moja babcia, która już nie żyje (zmarła 5 lat temu) wywarła bardzo
duży, pozytywny wpływ na moje zycie. Bardzo dużo przeszła w zyciu.
Podobno charakteriologicznie jestem do niej podobna

[joanna266]

z matka mojego ojca nie mam od 7 lat zadnego kontaktu.natomiast
matka mojej mamy była najlepszą kobieta jaką w zyciu
spotkałam.łagodna,mądra,cierpliwa ,kochająca. do dzis pamietam jej
dobre usmiechniete oczy.rozpieszczała mnie i moja siostre
niemiłosiernie ale kiedy trzeba było umiała powiedziec nie.nie
chodziłysmy do przedszkola bo dziadkowie postanowili zajac sie nami
zeby mama mogła pracowac.miałam dzieki nim przecudne
dziecinstwo.ponoc z urody jestem podobna do babci.i bardzo ale to
bardzo mi to schlebiai do tej pory gdy pieke badz wywęsze u kogos
ciasto drozdzowe przed oczami staje mi babcia....

[karra-mia]

jedna nie zyje juz 19 lat. Pamietam ja jako taką starowinkę (choć
wcale stara nie była), która robiła dla wszystkich wnuków jakieś
smakołyki najprostsze i która nauczyła nas jeść cytrynę Obierała
nam ją jak jablko i wszyscy siedzieliśmy i z kwaśnymi minami, ale
wielkim smakiem pożeraliśmy te cytryny.

druga jeszcze zyje, z nią miałam i mam najwiekszy kontakt. Jest
kochana, teraz złagodniała i jest jakoś bardziej kochana, choć
zawsze była Jednak ma cięzki charakter, pamietam, że czasem miałam
przed nią większy respekt, bardziej się jej bałam niż mamy.

[mamavinca]

Mialam tylko jedna babcie i jednego dziadka. Babcia chowala przed
nami slodycze w szafie. Znalismy z kuzynem schowek, wiec jako dzieci
podkradalismy sobie cukierki.Czasem byly dobre a czasem juz
rozmiekle ze starosci.Coz, o zmarlych nie powinno sie mowic zle,
wiec na tym zakoncze swoja wypowiedz...Kiedys dla mnie zachowanie
babci bylo czyms normalnym, dopiero gdy doroslam, mam lzy w oczach i
zal, ze nigdy nie mialam takiej PRAWDZIWEJ babci...Mam nadzieje, ze
moje dzieci doswiadcza prawdziwej babcinej milosci.
Jesli chodzi o dziadka to....nawet nigdy sie slowem nie odezwal,
zeby porozmawiac z wnukami. On to nawet dobrze imion wnuczat nie
pamietal...Przykre, ale prawdziwe.

[andziulec]

Mam kontakt z jedną babcią (mama mojej mamy). I ten kontakt jest bardzo dobry
mimo, że babcia z wiekiem jest coraz bardziej marudna i uparta. Mimo to lubię z
nią rozmawiać i czasem to jej pierwszej się zwierzam i wie wiele więcej niż moja
mama. Potrafi świetnie doradzić zachowując dystans do sprawy i nigdy się nie
wtrąca. Raczej delikatnie sugeruje rozwiązania problemów. Kochana jest i oby
była z nami jak najdłużej.

[tysia77]

Babcia ze strony Mamy była kochana.Niesety nie żyje już ponad 10 lat.Z
babcią ze strony ojca nie mam od jakiegoś czasu kontaktu.

[wzosia]

Babcia od strony taty była porządną wiejską dziołchą. Wychowała 6
dzieci i zmarło się jej zanim przyszłam na świat. Pierwsza i jedyna
słuszna babcia od strony mamy była podobno bardzo wrażliwa i
niewiele o niej wiem. Moja mam też jej za bardzo nie pamięta bo
miała lat 3 gdy jej mam zmarła. Babcia-macocha była podobno w
porządku, nie dzieliła dzieci na swoje i przybrane. Wszystkie
obrywały równo. Też zmarła zanim sie urodziłam. Druga bacia-macocha
była kobitą światową, która się nie zadawała z dziećmi swego męża.
(dzieci zostały z pierwszą macochą)Moja mama widziała ją kilka razy,
ja ani razu. Dziadka widziałam raz - spotkałyśmy go z mamą kiedyś na
mieście. Został mi przedstawiony pogadaliśmy 5 minut i tyle. Potem
kontakt z rodziną mamy miałam w sądzie jak na rozkaz mamy miałam
podpisać wszelkie dokumenty aby zrzec się czegokolwiek po swoim
dziadku. I głupia podpisałam. A w zeszłym roku dowiedziałam się, że
udało się odzyskać kamienicę w centrum Warszawy i odzyskali
pieniądze z tzw Domu Jabłkowskich (bo moja mam z domu Jabłkowska).
Ot bieda mi pisana. Chyba musiało być bardzo źle skoro moja mama
pisemnie wyrzekła się rodziny.

wzosia

[tabakierka2]

ale historia!!!!!!
te macochy, to zrzekanie się rodziny - Ty weź napisz książkę (no,
choćby blog)o tym! to mega ciekawe!

[wzosia]

Dla mnie i dla was to super fajna historia. Ale dla mojej matki -
przerąbane dzieciństwo (dla mnie pośrednio też bo przy braku
odpowiednich wzorców, wychowanie mnie i brata odbywało się metodą
prób i błędów z przewagą błedów.) i trauma przez całe życie. Czasami
zastanawiam się co ona musiała przeżyć, zwłaszcza gdy nałożymy
wydarzenia rodzinne na fakt, że moja mam urodziła się w w pamiętnym
39 roku XX wieku.

[princy-mincy]

Jedna babcia juz nie zyje (ze strony ojca) i z nia nie mialam za
dobrego kontaktu.
Druga zyje do dzis i jest najkochansza babcia na swiecie.
Pamietam, ze zawsze nas rozpieszczala, smazyla nam chleb czy
gotowala kaszke (mama uwazala, ze smazony chleb z cukrem nie jest
dobry dla dzieci). Miala do nas anielska cierpliwosc, pieklysmy
razem z nia ciasta, ciasteczka, smazylysmy paczki, pielilysmy
grzadki w jej ogrodku, zrywalysmy truskawki, jagodki, borowki. Mam
mase cudownych wspomnien i nawet teraz czesto z babcia rozmawiam,
jezdze do niej, dzwonie.
Powiedziala mi, ze na moje dziecko czekala najbardziej, bo my z
siostra jestesmy jej ukochanymi wnuczkami, choc wiem, ze pozostalym
wnukom nigdy nie okazala tego- zawsze rowno traktowala cala piatke.

[mariolka55]

moja babcia była bardzo kochana
zmarła 7 lat temu (juz?) ale do dziś jest żywa w moim sercu
była mi bardzo bliska

z druga babcią miałam słabszy kontakt

[freederike]

matka ojca była babcią, ale dla pozostałych wnuków, zobaczyłam ją po
raz pierwszy jak miałam 20 lat. Nigdy się mną nie interesowała,
chociaż mogła.
Prawdziwą i jedyną babcią była mama mojej matki. Wychowała mnie, jak
o niej myślę to od razu oczy mi się kleją,choć od jej śmierci minęło
10 lat. Miała ogromny wpływ na moje życie. Namiętnie ją gloryfikuję
w życiu codziennym. Pierwszej córce dałam imię po babci i bardzo
lubię sobie wyobrażać, jakim skarbem byłyby moje córki dla niej.

[mme_marsupilami]

Jedna nie zyje od 20 lat, z druga mam sporadyczny kontakt telefoniczny.

[bernimy]

Niestety nie było mi pisane mieć super babcię. Jedną mało pamiętam
(3,5 roku miałam gdy zmarła) a z drugą miałam kontakt może raz na 2
lata, bez entuzjazmu, jakby obca pani, też dość wcześnie zmarła, bo
miałm chyba 7 lat.
Mamy jedną babcię męża, była nauczycielka, więc babcia typu: nie
garb się, wyprostuj się, uśmiechnij się i wiecznie się o wszystko
martwiąca. Taka dobra ale ciągle pouczająca babcia!
Drugą znałam ze 3 lata, ale ze względu na odległość też skromne
kontakty - była taką prawdziwą ciepłą babcią!!!

A zawsze marzyłam o babci/dziadku dużo opowiadających o dawnych
czasach. Nie mam/miałam okazji posłuchać

[mamaivcia]

moja babcia Zofia była aniołem
(mama mojej mamy, druga babcia zmarła jak miałam 4 lata, a wcześniej bardzo
ciężko chorowała na raka, więc nasz kontakt był nikły , dziadków nie znałam,
zmarli przed moim urodzeniem)
zawsze pachniała ciasteczkami, lepiła ze mną pierogi i pozwalała mi robić i
podjadać nadzienie do nich
jak trzeba było to była moją koleżanką i mając ponad 80 lat robiła ze mną
fikołki na dywanie, albo świecę, czy mostek ;P
ganiała się ze mną i moimi przyrodnimi siostrami w koło domu, bawiła w berka,
zbijaka i chowanego,
była ciągle w ruchy ...
rano zajmowała się swoimi kurkami, króliczkami, popieliła kwiatki, potem robiła
cuda na obiad (pamiętam cynaderki, nerki - jak uczyła mnie oczyszczać i
przyrządzać - nigdy tego nie próbowałam hahaha i jeszcze zupa ogonowa )
potem był czas na zabawę z wnuczętami
niezwykle ciepła i kochająca osoba


"https://www.suwaczek.pl/cache/2bfc802e8e.png">Piotruś</a>
MAGIELLAN

[makenzen]

Babcia od strony mamy zmarła w 1993 roku. Z opowieści wiem, że miała bardzo
trudne dzieciństwo, stąd też sama dla swoich dzieci też była trudna, "lała nas
wszystkich równo" - mówiła mama. Mój kontakt z nią był względnie OK, choć miałam
(i mam do dzisiaj) wrażenie, że faworyzowała mojego starszego brata.
Babcia od strony taty żyje do dzisiaj, za kilka dni skończy 88 lat. Też nie
miała w życiu łatwo. Jest szalona i obdarzona poczuciem humoru, poza tym
konkretna i charakterna. Nie da sobie w kaszę pluć Generalnie mam z nią dobry
kontakt, dość często jeżdżę do niej i dzwonię.

[agik82]

babcia ze strony taty była dobrym człowiekiem i ciepło ją wspominam, mimo, że pod koniec swojego życia choroba zrobiła z niej nieszczęśliwego i poprostu przykrego człowieka, mieszkałam z nią 18 lat

babcia ze strony mamy to poprostu babuszka, co zawsze ma coś słodkiego,opowiada bajki, rysuje po plecach
jako jej ulubioną wnuczkę zawsze mnie broniła, teraz mimo wieku i rozlicznych chorób, jakimś cudem znajduje siły dla swoich prawnuczek i niańczy je i rozpieszcza
ma swoje jazdy i dziwne pomysły, pewnych rzeczy nie może zrozumieć, ale jest cudowna

[milva_barring]

Ja już nie mam żadnej babci.
Mama mojego ojca zmarła rok przed moim urodzeniem. A mama mojej mamy 2 lata temu. Z tą babcią miałam w dzieciństwie normalny kontakt. Pamiętam, że w barku miała cukierki kapitańskie i częstowała nimi wnuczęta.
Babcia mojego męża ma 81 lat i wygląda młodziej niż jej synowa (a moja teściowa) - mimo, że jest schorowana, to bardzo dba o siebie, używa dobrych kremów, maluje się. I jak przyjeżdżamy to zawsze ma coś słodkiego na stole, bo uwielbia słodycze.

[bryanowa-1]

ta od mamy to zmarła jak byłam tak mała ,ze jej nawet nie pamietałam

ta od taty miała 6 dzieci i od kazdego dziecka po 2 wnuczat i se z kazdej pary
wybierała jedno ,które lubiała a drugie tylko tolerowała ja oczywicie byłam w
tych tolerowanych bo za duzo gadałam i podchodziłam pod reke na mój slub nie
przyszła bo sie nagle rozchorowała(symulantka i hipochondryczka do tego
lekomanka z choroba psychiczna nabyta)a na drugi dzień cudownie ozdrowiała
zmarła w moje urodziny

[arallia]

Były, bo obie już nie żyją.
Babcię ze strony ojca widziałam dwa razy w życiu. Dość długie razy,
bo byłam u niej dwa razy na wakacjach. Kontakt żaden, raczej ciągłe
obwąchiwanie się. Wspomnienia z nią związane mam też w zasadzie dwa.
W czasie jednych wakacji u niej dostałam po raz pierwszy okres i
dobrze się mną zajęła, dużo wytłumaczyła, tak po ludzku, jednak
inaczej niż mama (choć mama bardzo dobrze mnie przygotowała).
W czasie drugich wakacji 'zmusiła' mnie do pomocy sąsiadom przy
zbiorach. Jaka ja byłam zła. Po latach dopiero zrozumiałam, że moje
nastoletnie życie w mieście bardzo różni się od życia rówieśników na
wsi.
Z obu pobytów do dzis pamiętam mądrości i 'mądrości' ludowe.
Z mądrości czasem korzystam (jak se przypomnę)
Ta babcia nie żyje od 18 lat.

Drugą babcię miałam na wyciągnięcie ręki. Zawsze mi imponowała
dobrem, siłą, stanowczością, uporem, zaradnością.... i pewnie
mnóstwem innych rzeczy, na które nie potrafię w tej chwili znaleźć
określenia. Wydaje mi się, że mój sposób na życie i podejście do
życia zadowoliłyby ją.
No i to, że często ją cytuję, bo powiedzonka miała przednie
Ta babcia nie żyje od 8 lat

Dom mojej babci

[mathiola]

Kiedy wchodziło się do "sieni", pachniało domem mojej babci. Bardzo często szłam
piechotą 6 km żeby u niej być. Otwierałam drzwi i owiewał mnie zapach jej domu.
Wchodziłam do kuchni, uśmiechała się, mówiłam "cześć", cmokałam ją w policzek, a
potem ona mówiła zrób sobie kawy... i szłam do kredensu. Kredens był magiczny.
Po lewej stronie na górze stała kawa dla mnie, herbata dla wszystkich, kakao i
inne przydatne produkty. Po prawej stały szklanki kubki i pamiątkowy dzbanek z
napisem "Krynica".
Na dole po lewej było pieczywo, po prawej nic szczególnego, mąki i inne.
Robiłam kawę, siadała, brałam krzyżówkę/książkę i zajmowałam się oną. A babcia
chciała rozmawiać. Wypytywała, zagadywała, a ja zła na nią byłam czasem, że mi
przeszkadza czytać.
Gdybym teraz mogła cofnąć się o te 10 lat, poszłabym do niej znowu na piechotę,
usiadłabym i przegadałabym z nią 10 godzin.
A teraz nie ma babci, nie ma jej domu, bo cały majątek jaki po niej został
rozdrapują, rozpisują, dzielą, planują...
Nie ma już mojego dzieciństwa i mojej młodości.
Płaczę.

[annabetka]

Nie będę oceniać....obie nie żyją,w dorosłym moim życiu bywały różne-czasem
miałam o coś żal ,czasem sama zawalałam kontakty(nie były zbyt bliskie)....
Z dzieciństwa wspominam ich....ze łzą w oku...dziadka wiozącego mnie furmanką
zaprzężoną w konie...sad z najcudowniejszymi czereśniami jakie w życiu
jadłam,schron w domu)) Tak tak....tam poważne bitwy podczas 2 wojny były
leje po bombach.....dziadek umarł honorowany jako żołnież AK...Babcia chleb
cudowny piekła,zawsze krzyczała jak do wściekłego Burka uwiyanego na a}cuchu
podchodyiam...a ya yagldanie do studni i waenie do wiadra do pobierania wody ile
mi się dostało Aaaaaa i jeszcze strych u nich niesamowicie
skrzypiał....kurcze kupę wspomnień mam
Drugich dziadków wspominam....dziadek i jego ZAWSZE! ulubione słowo "daj buzi z
boczku" Czyli nie chciał mnie całować w usta...zawsze całował w skroń albo
czoło-jeśli łaskawie pozwoliłamBardzo mnie zawsze bronił przed babcię lekko
choleryczką....kochał mnie....to była pierwsza osoba którą w bardzo młodym wieku
pożegnałam...gdy już leżała w trumnie Babcia-mama mojej mamy......no zawsze
zapamiętam jak mówiła "zrobię ci frytki"(na kuchni węglowej) a ja taaaak taaak
babciu zrób frytki!!!!!! A ona robiła smażone ziemniaki z cebulą i
boczkiemDDDD i moje bleeee....ale dodała chłodnik( u nas/u nich to się
chołojec nazywało) i wpieprzałam jak ta lala)) aaa i jeszcze pamiętam jak
babcia sobie zasadziła kwiatki"pantofelki" z takimi napompowanymi fasolkami i ja
je pogniotłam bo tak fajnie strzelały)))))Oj...tam trochę krzyku było ale
zaraz musieli się zająć studnią do której piachy nawrzucałam także spoko..
Ehhhh...kurde...wiecie że nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego ile wspomnień
mam....mogłabym pisać jeszcze i pisać......Kochałam moich dziadków-odpoczywajcie
kochani w spokoju.....

[annabetka]

żołnierz chyba miało być anna???? i te tam

Babcia chleb
> cudowny piekła,zawsze krzyczała jak do wściekłego Burka uwiyanego na a}cuchu
> podchodyiam...a ya yagldanie do studni i waenie do wiadra do pobierania wody il

To mi się klawiaturka przestawiła Miało być:
Babcia chleb
cudowny piekła,zawsze krzyczała jak do wściekłego Burka uwiazanego na łańcuchu
podchodziłam...a za zaglądanie do studni i włażenie do wiadra do pobierania wody
ile mi się dostało

[jowita771]

Jednej nie pamiętam na tyle, żeby coś konkretnego powiedzieć, wiem tylko, że
była bardzo cierpliwa dla mnie.
Drugą pamiętam lepiej, była bardzo pracowita. Pracowała od kiedy skończyła sześć
czy siedem lat. Nigdy nie powiedziała o nikim złego słowa, nawet o ludziach,
którzy ją skrzywdzili. Za to nawet kilka lat po śmierci babci zdarzało mi się
spotykać obcych ludzi, którzy opowiadali, jakim dobrym człowiekiem była.

[zefirekk]

ja mam jeszcze obie babcie.
Zośka - kobieta wyzwolona podziwiam ją, że dała radę sama wychować 5 dzieci w
tamtych czasach. Ogólnie ok.
Lotka - ta to jest zupełnie inna. Żona swojego męża, ciągle ma do mnie
pretensje, że każę chłopu gotować, sprzątać itp. (bo do niej nie dociera, że
facet może tak sam z siebie), konserwatystka, ogólnie nieszkodliwa, mam
nadzieję, że moja mama na starość nie zrobi się do niej podobna. No ale mówią
-jaka matka taka córka.

[deela]

mama mojego ojca byla wspaniala kobieta ale miala bardzo ciezkie zycie, pamietam
ze bardzo cierpiala na koniec, moja mama sie nia zajmowala - zastrzyki
pielegniarki.... ale byla bardzo ciepla osoba
zmarla jak mialam 4 lata...
mama mojej mamy to wredna baba, nigdny ani krzty nie pomagala naszym rodzicom,
jest egoistyczna, samolubna zimna jak lod (dziecinstwo mojej mamy nie bylo
szczesliwe) zawsze wytyka wady i cieszy sie jak sie komus cos nie uda, nie mozna
sie niczym pochwalic bo zaraz umniejsza, niewiele w zyciu osiagnela,
wyksztalcenia nie ma
zawsze gloryfikowala moja kuzynke nie wiem czemy bo dziewcze ani bystre ani
zaradne ani nic w zyciu nie osiagnelo
pamietam jak kiedys rozmawiala z moim wujkiem -lala ze spie - i mowila ze X
(kuzynka) to pojdzie do zawodowki i bedzie zyla jak krolowa a ja do tego liceum
(najlepszego w miescie) to po co - strasznie to przezylam
teraz... hmmm teraz sie mna chwali - bo meza mam zaradnego i dobrego i
robotnego, bo dzieci sa (a ten Julek taki drobniutki po co ty te tabletki
antykoncepcyjne bralas - to na pewno przez to! ciemnogrod z niej jakich malo)
dom sie buduje bo w stolycy mieszkam i takie tam
w sumie to zal mi jej, odwiedzam ja jak moge (chociaz dla mnie to przykry
obowiazek: a co ty taka gruba roztylas sie! a Julek taki maly! a Benek taki
gruby!) dzwonie do niej w jej swieta itp
stara zgorzkniala jedza, ale jak umrze... po co bede to rozpamietywac ze ja
odrzucilam jak wiekszosc rodziny?
nie wiem
w zasadzie to trudno mi o niej mowic bo BABCIA ona nigdy dla mnie nie byla
ot na wspomnienia mnie wzielo....