rozwalić czyjś związek?? potrafiłybyście??

[cudko1]

słuchajta laski... dostałam ostatnią taką radę.. Ty sie kobieto
powinnas związać z nazwijmy go panem X. ja na to że Pan X ma
przecież żonę i dziecko. osoba radząca mi mówi i co z tego? przeciez
jej nie kocha, kocha Ciebie i to ewidentnie więc nie powinnas miec
skrupółów. jest z nią nieszczęsliwy i w ogóle nie to co z Tobą.
No jak dla mnie argumenty bez sensu Pan X może i mnie kocha ale ma
żonę i dziecko i nie planuje włazic mu w życie, rozwalac rodziny,
pozbawiać dziecka ojca.

A jak Wy byście postapiły?? znacvie takie przypadki??

[aniuta75]

Nie znam takich przypadków . Gadaniem innej osoby bym się raczej nie
przejmowała (no dobraaa, by mi chodziło to po głowie ). Sam Pan X musiałby
mnie o tym powiadomić. A i tak nie wiem czy bym coś z tym zrobiła dopóki by się
nie rozstał z żoną. Jeżeli by się nie rozstał to by znaczyło, że nie kocha tak
jak mówi .

Nigdy w życiu

[bernimy]

Już sama obecność żony nie pozwoliłaby mi na nic podobnego a już
skrzywdzenie dzieci, nigdy! Nie zamierzam w życiu robić czegoś,
czego sama nie chciałabym przeżyć i dostać od innych.

[kubek0802]

Ale obecnie to pan X kocha platonicznie? Bo jak nie to i tak już
wlazłaś do tej rodziny i poniekąd ją rozwalasz.

[slimakpokazrogi]

zakładając, ze pan X jest super gościu, to dziecko nie straci ojca
(no bo chyba nie zachowa się, jak Twój były). Jeśli facet jest
gotowy się rozwieść, to ja nie miałabym skrupułów. Dlaczego Twoje
szczęście jest mniej wazne niz czyjeś inne. A z resztą, czy to
szczęście?
Bycie z kimś nie jest rozwalaniem związku, to budowanie związku -
tyle, że nowego.
Ja w ogóle nie rozumiem, jakieś takiej nabożności - ktos wziął ślub,
to już amen - do końca życia.
Jeśli masz być jednak tą trzecią, to ja bym się piętnaście razy
zastanowiła... też można iść na taki układ, ale wtedy facet jest
happy, a Ty cierpisz - tego bym nie radziła.
Dla mnie zmiana partnera, jeśli się tego pragnie jest oczywista.
Lepiej uszczęśliwic w życiu osiem osób niż unieszczęśliwić jedną.
Nie jestem sfrustrowana w tej kwestii - jestem mężatką od 11 lat i
to szczęśliwą, ale nie chciałabym być z moim mężem, jeśli by mnie
nie kochał. Wolałabm, aby był z kim innym , a ja wtedy miałabym
szansę na nowy, szczęśliwy związek.

-

[kalina_p]

podpisuje sie po tym

[to_wlasnie_cala_ja]

ale jak ten Pan X cie kocha na odległość? nic między wami nie było nigdy ? dla
mnie to żadna miłość sorki

[majmajka]

Ale dlaczego on Cie kocha? Bo co? Bo patrzy na Ciebie? Bo Cie pragnie jak samiec, ktory goni za zdobycza? Czy kocha Cie platonicznie? W to raczej nie wierze, bo faceci w pewnym wieku kochaja tylko fizyczne, a reszta to przyzwyczajenie i akceptacja.
Jesli facet Cie kocha, bo cos Was laczy to juz rozwalilas(rozwalasz) czyjs zwiazek i pytanie troche nie w pore. Jesli facet Cie kocha, bo jakis dziwny jest i platonicznie potrafi sie zakochac to pogon go w pizdu.

[cudko1]

nie pytanie jak dla mnie było abstrakcyjne, ja nic nie rozwalam. Nie
chcę wchodzic w jakieś historie dlaczego on mnie kocha i w ogóle. Po
prostu zapytałam jakie podejście maja kobiety do tego, czy same by
coś takiego zrobiły. ogólnie - temat do dyskusji, chyba jak każdy
inny.
ogólnie (ale również abstrahując od mojej sytuacji) mam chyba bardzo
podobne zdanie co ślimak. nie chciałabym być z mężczyzną który kocha
inną a ze mną jest np. z poczucia obowiązku albo co powie rodzina.

[cudko1]

majmajka napisała:
> bo faceci w pewnym wieku kochaja tylko fizyczne, a reszta to
przyzwyczajenie
> i akceptacja.

majmajka oświeć w jakim wieku moze ja już nie mam szans na
prawdziwą miłość a tylko na pociąg fizyczny??
>

[majmajka]

Moze na nowa milosc to szanse masz, bo pewnie na poczatku (krotko) kochaja i sercem, ale pozniej...

[cudko1]

no kurdę a ja żem zawsze uważała odwrotnie tzn. że na pocztku ten
pociąg (wiem będę nazywać to ciuchcią ) no więc ta ciuchcia
fizyczna jest tak ogroma i w ogóle a potem ona ppowszednieje i ta
jedna osoba już ans tak nie rajcuje??

[majmajka]

No ja tez tak myslalam. Ale teraz dochodze do wniosku, ze oni zawsze tylko fizycznie kochaja, z ta roznica, ze na poczatku dochodzi staranie sie, czyli jakies kwiaty, komplementy i w ogole dzikie gesty. Z czasem juz tylko fizycznie kochaja, reszta to przyzwyczajenie. A calkiem, calkiem na koniec to juz tylko przyzwyczajenie. Taka jest moja teoria.
ja jestem na etapie drugim i tesknie za pierwszym. Kiedy bede na etapie trzecim nie wytrzymam tego.

[gacusia1]

Jesl Pan X odszedlby od zony ot-tak-nie dla mnie ale z powodu,ze jej
nie kocha to why not? Jesli natomiast choc raz uslyszalabym,ze
zrobil to DLA MNIE to za skarby swiata takiego becwala bym nie
chciala.

[lubie.garfielda]

Często ta "niekochają, zimna" żona z którą "nie ma o czym gadać"
jest przekonaną o jego wierności kochającą i gorącą w łóżku żoną.

Facet z takiego odzysku wg powinien być bardzo na cenzurowanym
przedewszystkim w oczach kobiety która jest gotowa rozwalić to
małżeństwo i związać się z nim.

[cudko1]

o właśnie ja też o tym myśle między innnymi. No bo skoro facet jest
gotowy zostawić jedną kobietę dla drugiej to tą drugą z taką samą
łatwścią może chyba zostawić dkla trzeciej nie??

[kalina_p]

e, to wszystkie "drugie związki" byłyby z góry skazane na niepowodzenie. A to
raczej z czasem człowek wie wiecej i lepiej wybiera. I potrafi to utrzymac

[18_lipcowa1]

cudko1 napisała:

> o właśnie ja też o tym myśle między innnymi. No bo skoro facet
jest
> gotowy zostawić jedną kobietę dla drugiej to tą drugą z taką samą
> łatwścią może chyba zostawić dkla trzeciej nie??

niekoniecznie
to by znaczylo ze kazdy musi tkwic w swoim pierwszym zwiazku
co sie czesto nie sprawdza
zostawilam 2 powaznych panow, to nie znaczy ze zostawie mojego meza,
bo tego nie chce i bo nam dobrze

Nigdy w życiu

[aga9001]

Jak słyszę ten tekst to mnie zawsze zastanawia, czy osoby tak
twierdzące są tak pewne siebie w każdej sytuacji, czy nie do końca
przemyślały temat. Bo tak naprawdę to człowiek nigdy nie jest w 100%
pewny swojego zaufania, bo to życie jest.. Czyli są różne sytuacje,
różne czynniki wokół itd.
Nie jestem żadną sfrustrowaną, nieszczęśliwą mężatką nie zakładam ,
że mogłabym rozwalic komuś małżeństwo, ale nie bedę się zarzekała.

aga9001

[bernimy]

W kwestii krzywdzenia dzieci, w 100% przemyślałam sprawę i dlatego
odważnie piszę "nigdy w życiu". Moje zdanie jest takie, że dziecko
zawsze na tym cierpi, więc nie przyłożyłaby reki do jeszcze
funkcjonującego małżeństwa/związku w którym są dzieci!

a tak poza tym, to nikt trzeci szczęśliwego

[kalina_p]

związku nie rozwali, nie ma możliwości.
Ktos trzeci pojawia się tam, gdzie juz jest źle. Jesli dwoje ludzi sie kocha i
chca razem byc, to "trzeci" może na uszach stawac i i tak nie rozwali. A tam,
gdzie sie i tak wali...może oboje byliby szczęśliwi w innych związkach?

[aga9001]

Kalina ma całkowitą rację, jak jest dobre, zgrane małżeństwo to i
tuzin lasek czychających na amanata go nie uwiedzie (chociaż mogą go
zmolestowac maksymalnie

[liwilla1]

pierdole, chocby to byl i sam boski Brad, nie wpieprzalabym sie zadnej kobiecie
ani tym bardziej zadnemu dziecku w zycie. nie ma bata.

[graue_zone]

Nigdy w życiu, gdy są dzieci. W sam związek może, ale gdy facet ma dziecko, jest
nietykalny. I nie ma co gadać, że jeśli super, to dziecko ojca nie starci.
Starci, owszem, pełną rodzinę, ojca na co dzień, poczucie stabilizacji i ogólnie
zostanie pokrzywdzone. Rozbijanie małżeństwa z dzieckiem uważam za jedno z
najgorszych ku****tw na świecie i żaden związek budowany na podwalinach
nieszczęścia dziecka nie jest tego wart. A w ogóle facet zostawiający rodzinę
(tzn. dziecko) dla innej kobiety jest z góry skreślony.

z góry skreślony??

[cudko1]

tego np nie rozumiem, bo są różne sytuacje w życiu, czasami lepiej
jak rodzice się rozstaną a taka kobieta może być pewnego rodzaju
katalizatorem. Zresztą nie tylko kobieta, ale również facet. Mam
znajomą, która ileś tam lat męczyła się w małżeństwie, niby wszytsko
było okej ale jednka nie była szczęsliwa, jakiś czas temu pojawił
się w jej życiu inny mężczyzna. I nie ma co ukrywać on był tym
czyms/kimś co pozwoliło jej w końcu podjąć ostateczną decyzję,
zrozumieć że jeszcze moze kochać i być szczęśliwa. Kobieta ma 3
dzieci dodam,

[cudko1]

aha dzieci nie są nieszczęśliwe czy nie przejawiają jakiś pretenskji
do matki.

[milka_milka]

Owszem, czasem lepiej gdy rodzice się rozstaną. Ale to musi (wg. mnie
oczywiście) ICH DWOJGA decyzja, bez "wspomagania z boku". Nie myślę tu również o
odejściu od patologicznego małżonka/małżonki, tylko o "normalnym" rozstaniu.
Natomiast człowiek (obojętne kobieta czy mężczyzna), który przedkłada swoją
egoistyczną wizję szczęścia nad próby tworzenia pełnej rodziny mając dzieci,
ponieważ np. "zakochał się" i "spotkał kobietę/mężczyznę swojego życia" jest dla
mnie niedojrzały i nieodpowiedzialny.

[milka_milka]

Dobra, przyznaję się, napisałam z drugiego nicka, którego używam generalnie
tylko na jednym forum zamkniętym - ale nie nie przelogowałam, więc generalnie
jestem graue_zone.

[liwilla1]

a ja Ciebie z tego nicka kojarze

[18_lipcowa1]

Rozbijanie małżeństwa z dzieckiem uważam za jedno z
> najgorszych ku****tw na świecie i żaden związek budowany na
podwalinach
> nieszczęścia dziecka nie jest tego wart. A w ogóle facet
zostawiający rodzinę
> (tzn. dziecko) dla innej kobiety jest z góry skreślony.

Nikt na sile nie rozbije dobrego malzenstwa.
A tkwienie w zwiazku nieudanym bo dzieci uwazam za jeszcze gorsze
niz odejscie od ich matki.

nie nie potrafiłabym czegos takiego

[julilija]

a wszystkie kochanki i kochanków na stosie bym spaliła ot co bez zbednego
wgłebiania.

[aga9001]

Sorki gdyby wszytsko był czarne alkbo białe tak jak piszecie to
byloby zbyt nudno

Kurcze nie życzę żadnej z Was stawac przed takimi dylematami.
--------------
<Co powtórzę wiele razy, to prawdą się stanie.../ by Akurat>

aga

[cudko1]

ŚWIĘTE SŁOWA

[karra-mia]

Jeżeli pan X by mi sam to powiedział, a faktycznie jest
odpowiedzialnym ojcem, to dlaczego by nie? Przecież jakby się
rozwodził, to z żona, a nie z dzieckiem i tyle. Ślub nie oznacza
udupienia do końca zycia i nie wiem, czy dobre by było, żeby
takie "małżeństwo" istniało.

Nie zgodziłabym się tylko na bycie tą trzecią.

Nie.

[loola_kr]

Nigdy nie umówiłabym się z żonatym facetem.

[alesio23]

ja sie nie umawiałam z zonatym nigdy, ale kiedy poznałam mojego
małżonka on był w trzyletnim już związku.

[cudko1]

i co wtrynżoliłaś się im??

[aga9001]

Skoro są małzęństwem to się wtranżloliła

[graue_zone]

Dobra, ale dzieci nie miał? Małżeństwem nie byli? To trochę co innego, niż
wpychanie w małżeństwo, gdzie na dodatek są dzieci.

[aga9001]

Graue pewnie, ze tak. Kazdy na swojej drodze rozbijał jakieś
związki, no może prawie każdy
--------------
<Co powtórzę wiele razy, to prawdą się stanie.../ by Akurat>

[graue_zone]

Eee, jasne, że rozbijał I się wpychał, ale nie w małżeństwo z dziećmi.

[slimakpokazrogi]

a jak ludzie nie są małżeństwem, to są gorszym związkiem? A co jak
małżeństwem, ale bez ślubu kościelnego? To wtedy można, a jak
slubowali w KK to już nie? Ja uważam, że bez różnicy - związek to
związek i każdy może się skończyć. Niezależnie, czy jest również
związkiem cywilnym/religijnym, czy nie.

[aga9001]

No to w takim razie raz zawiązany zwiazek nie może zostac przerwany??
Sorki to w takim ukladzie trzeba sprecyzowac co mamy na myśli mówiąc
związek, którego nie można rozbic (ze względow moralnych) -
związek osób (usankcjonowany lub też nie ) z którego urodzone
zostaje dziecko Tak moze byc??
--------------
<Co powtórzę wiele razy, to prawdą się stanie.../ by Akurat>

[graue_zone]

Może. Aczkolwiek jakoś tak podskórnie uważam i czuję, że jednak małżeństwo
(cywilne nawet) niesie ze sobą konsekwencja cięższego kalibru niż wolny związek.
Choć generalnie z mojego punktu widzenia (tzn. ze względu na wiarę) małżeństwo w
ogóle jest nierozerwalne...

[aga9001]

W perspektywie czasu prawo pójdzie dalej - w kwestie dziedziczenia w
konkubinacie itp.
W 2002 roku po Narodowym Spisie Powszechnym po raz pierwszy GUS
wyodrębnił kategorię konkubinatu. Tak więc sytuacja z czasem będzie
sie zmieniała.
Dla mnie osobiscie jeżli już mamy dyskutowac nad "włażeniem"
trzeciej osoby pomiedzy zwiazek/małżeństwo - to takim wyznacznikiem
jest posiadanie dzieci.
Nie wiem czy precyzyjnie piszę to o czym myślę

[graue_zone]

Pewnie, że precyzyjnie. Dla mnie, choć wolny związek z dzieckiem jest tak samo
nietykalny jak małżeństwo z dzieckiem. Ale już wolny związek bez dziecka nie
jest nietykalny, a małżeństwo tak.

[aga9001]

Jednym słowem sie zgadzamy w tym temacie. A ja podtrzymam swoje
zdanie i powiem , że niestety w życiu różnie jest i nie ma co sie
zarzekac.... Bo są czasami i odcienie szarości

[alesio23]

wg mnie to nie ma znaczenia czy małżeństwo czy długoletni związek.
A ja się wplątałam w sytuację tą zawiłą bo się zakochałam poprostu.

hmmm

[mysza9613]

Aż niemożliwe , że Wy wszystkie takie "święte" jesteście ,chyba ,że te mniej święte siedzą cicho . Ja już kawał czasu żyję wg zasady : " nigdy nie mów nigdy" .
Życie pisze różne scenariusze , też się kiedyś zarzekałam , a od 12 lat jestem z facetem z tzw.odzysku , (dzisiaj mamy 3 rocznicę ślubu (cywilnego). M ma z poprzedniego związku dwoje dzieci . Także , więcej luzu , nigdy nie mów nigdy
Teraz możecie mnie zlinczować

[aga9001]

Chciałbyś aby Cię zlinczowac A figa i nic z tego

O ile czytałaś dokładnie to mogłaś zaobserowac, iż twierdzę , że w
życiu nigdy nic nie wiadomo i nie ma co się zarzekac.
Mnie nikt nie zlinczował na razie
--------------
<Co powtórzę wiele razy, to prawdą się stanie.../ by Akurat>

[mysza9613]

Mnie niejeden by pewnie chciał zlinczować , a może raczej niejedna ale ja
nie taka łatwa nie dam się a poza tym aktualnie jestem w dwupaku więc mogą
mi naskakać

[aga9001]

Pod ochronom znaczy jesteś I mało tego Tobie teraz nie można
odmawiac

[mysza9613]

nom właśnie bo myszy murowane jak tralalala

[slimakpokazrogi]

łe tam , ja też Cię nie zlinczuję (z resztą chyba widać po moich
postach). I gratuluję rocznicy

[deodyma]

ja bym nie potrafila. zreszta nawet bym nie miala zamiaru rozwalac
czyjegos zwiazku.
kiedys tesciowa lezala w szpitalu i zasugerowala siostrze mojego
meza, ze powinna wziasc sie za jej lekarza u ktorego ona sie leczy.
moj maz zrobil wielkie oczy i powiedzial matce, ze co za ona glupoty
wygaduje? przeciez facet jest zonaty i ma dwojke dzieci.
a tesciowa na to, ze to nie jest istotne. wazne to, ze to lekarz
jest , dobrze zarabia i ona powinna sie z nim zwiazac.
maz wkurzyl sie wtedy na matke i powiedzial jej, ze to jest chore.

[emigrantka34]

mmmmmm
za prosto napisane

zycie pisze tyle scenariuszy, ze nie da sie ot tak sobie
odpowiedziec, ze tego nie zrobilabym

gowno prawda- czasami milosc "rozbija" inne zwiazki

jezeli jest to milosc obustronna i gleboka, ciagniecie poprzedniego
zwiazku, nawet formalnie, jest dla mnie bez sensu

chociaz zdarzaja sie sytuacje, gdy nie mozemy ze wzgl moralnych (np
ciezka choroba) porzucic poprzedniego partnera

natomiast nie rozbilabym nigdy zwiazku dla zabawy, bo po prostu nie
pozwolilabym sobie na romans z zonatym facetem majacym rodzine - od
tego mam mozg, zeby kontrolowac chcice

[slimakpokazrogi]

o właśnie, niegłupio gadasz. Ja jeszcze dodam, że faktyczne
rozbijanie związku to sianie plotek, pomówień, albo wbijanie do
głowy głupot o partnerze (np zdarza się to niektórym teściowym).
Rozbijanie związku to również zaciągnięcie tylko dla zabawy do łóżka
żonatego faceta, o którym wiadomo, że ma opory i że może to się źle
skończyć. Kurcze, dla mnie ZAKOCHANIE się w kimś i chęć z nim bycia,
szczególnie odwzajemniona to nie rozbijnaie związku.

pewnie, że pisze

[loola_kr]

ale jak jest miłość to znaczy, że były spotkania bo jakoś w miłość od pierwszego
spojrzenia nie wierzę. A jak były spotkania to znaczy, że niezależnie od
kondycji związku wlazło się w niego.
Ja chyba po prostu nie dopuściłabym do zakochania się w żonatym.

[slimakpokazrogi]

taaa... bo żonaty/mężata/ktoś w związku z dziećmi to powinien w domu
siedzieć i się z ludźmi nie spotykać... No tu się nie zgodzę,
przecież ludzie się poznają często w roznych sytuacjach BEZ złych
zamiarów...

No i podziwiam, że kontrolujesz swoje uczucia... ja niestety tego
nie potrafię... Chociaż doskonale rozumiem moralną niechęć do bycia
w takim związku.

[pszczolaasia]

och ja tez nie wierzylam. to niemozliwe, jak mozna sie zakochac od pierwszego
wejrzenia. ale mozna mozna..jestem tego doskonalym przykladem. a im dalej tym
bylo tylko mocniej na moje szczescie on tez w koncu zalapal, ze te moje
szeroko otwarte oczy i rumience i kompletny zanik mowy to wlasnie to

[mamaivcia]

rozum mi mówi, że nie
ale jak bym się zakochała, to czort wie co durne serce by zrobiło

[tysia77]

Twierdzę,że nie,ale w życiu róznie bywa.Napewno nie wierzyłabym,że
facet mnie kocha jeśli byłby nadal w związku.

[lubie.garfielda]

W ogóle mam wrażenie, że w "społecznym" odbiorze kolejni partnerzy
dzieciatych ludzi są postrzegani jako tacy co się wciskają między
wódkę a zakąskę.
Znam sytuacje gdy pan spotkał drugą panią po rozwodzie z pierwszą
żoną która w międzyczasie zaliczyła już nieudany związek. I obudziła
się że ojciec jej dziecka "nie jest taki zły" dopiero jak koło jej
exmęża zakręciła się nowa. Exżona zwierzyła się swojej teściowej i
ta nowa ma w rodzinie męża baaardzo złą prasę "gdyby nie ona to by
dziecko miało pełną rodzinę". Nowa jeszcze nie jest w rodzinie bo
nie ma z tym panem dziecka (ciekawa jestem za kim by stanęła
teściówka gdyby pojawił się wnuk w tym związku).

[moofka]

nie, nigdy
za bardzo cenie swoj komfort i dobre samopoczucie, zeby sie w jakies chore
uklady wiklac i po katach na randki chowac
zbyt wysoko cenie instytucje rodziny i swiete wezly malzenskie
i swoje i innych

[bryanowa-1]

[slimakpokazrogi]

to ja jeszcze podsumuję. Dla mnie węzły małżeńskie nie są święte i
dzięki temu wiem, że jestem z moim chłopem, bo żadnego dnia
ostatnich 13-stu lat nie spotkałam faceta, ktory by mu dorównał. Nie
uważam też, że jest podpięczętowany, bo mu założyłam obrączkę i daję
mu pełne moralne prawo wyboru i dzięki temu każdego dnia myślę o
tym, że muszę się starać, żeby dalej chciał ze mną być (on tak samo
stara się o mnie). Od 11-stu lat jesteśmy małżeństwem (chyba już to
gdzieś wyżej napisałam) i uważam, że jesteśmy naprawdę szczęśliwi.

[moofka]

moralne prawo wyboru? jak to rozumiesz?
ze kiedy nagle pojawi sie ladniejsza, szczuplejsza, dowcipna bardziej i z libido
duzym stary nie powinien miec zadnych skrupolow i powiedziec aloha
dziecko bede widywal w weekendy
ciebie juz wlasciwie w ogole nie musze

moofka

[slimakpokazrogi]

a jeśli nawet, to co, zabronię mu? w jaki sposób? jest dorosły, i
sam podejmuje decyzje. Robię wszystko, żeby był szczęśliwy. I zdaje
się, że jest. Nie biorę za pewnik - jak naście lat temu się zakochał
we mnie to tak już z rozpędu po grób. Każdego dnia podejmujemy
decyzję, że chcemy byż razem. Ja przynajmniej tak to rozumiem. Bo
nie wygląda to tak, że ja mu gadam - a idź se chłopie, rozejrzyj się
za laskami na mieście, ale jeśli z kumplami na to miasto już
wychodzi, to nie siedzę znerwicowana, że kogoś pozna... Jeśli nasz
związek jest dobry, to jakoś tak nie boję się , że będzie miał
romans, albo, że mnie nagle zostawi...

[moofka]

slimakpokazrogi napisała:

> a jeśli nawet, to co, zabronię mu? w jaki sposób? jest dorosły, i
> sam podejmuje decyzje.

wiadomo, ze kazdy sam podejmuje, tylko czesto z roznych pobudek te decyzje wynikaja
ktos dla kogo wiezy malzenskie sa jednak "swiete" bedzie walczyl, a pokusy pokonywal, bo rodzina jest dla niego wartoscia
ktos kto lekko wychodzi z zalozenia, ze zawsze ma byc z najatrakcyjniejszym partnerem, jakiego w danej chwili na widoku
a kazdy trzepot serca czy jajec jest przeslanka zeby rzucic i biec ku nowemu raczej szybciej przekresli to co ma


Robię wszystko, żeby był szczęśliwy. I zdaje
> się, że jest.

ja nie biore na siebie odpowiedzialnosci za pelnie szczescia starego
w ogole nikogo
moze dzieci tak, a i to w najpierwszych ich latach

przy takim podejsciu - mam wrazenie - uwazasz ze wszystko zalezy od ciebie
to oczywiscie szalenie poprawia samoocene (jest ze mna bo jestem najzajebistniejsza laska w calym dolnoslaskim )
ale w przypadku zawieruchy moze strasznie obciazac - jesli nagle ktos pojawi sie na horyzoncie to wylacznie przeze mnie, z tego powodu, ze przestalam byc megaatrakcyjna, bawic go dosc i wystarczac ogolnie?

nie wierze tez w natchnione i egzaltowane historyjki o trwajacym kilkanascie, dziesiat lat narzeczenstwie i motylkach w brzuchu
zwiazek przechodz rozne fazy i ewoluuje
dojrzewa i zmienia sie
cos traci (urok pierwszych spotkan na przyklad) a cos zyskuje (pewnosc, zaufanie, zgranie i zrozumienie dla swoich wad - to wariant optymistyczny ofkors

ja z kolei nie uwazam, ze jestem gwiazda kosmosu i okolic, wiem ze jest cala masa babek atrakcyjnych, uroczych i dowcipnych, pewnie i mniej nerwowych i z mniejszym zadkiem od mojego
co wiecej stary jest niestety przystojny bardzo i na ataki pci obcej narazony bardziej niz przecietny kowalski z brzuszkiem
sama tez sklamalabym, gdybym powiedziala ze nikogo bardziej boskiego od starego nie spotkalam - bo owszem spotykalam panow milych i przystojnych
ale wlasnie dlatego, ze rodzinie i przysiegom malzenskim przypisuje wartosc najwyzsza uwazam, ze to nic nie znaczy



Nie biorę za pewnik - jak naście lat temu się zakochał
> we mnie to tak już z rozpędu po grób. Każdego dnia podejmujemy
> decyzję, że chcemy byż razem. Ja przynajmniej tak to rozumiem. Bo
> nie wygląda to tak, że ja mu gadam - a idź se chłopie, rozejrzyj się
> za laskami na mieście, ale jeśli z kumplami na to miasto już
> wychodzi, to nie siedzę znerwicowana, że kogoś pozna... Jeśli nasz
> związek jest dobry, to jakoś tak nie boję się , że będzie miał
> romans, albo, że mnie nagle zostawi...

[slimakpokazrogi]

moofeczko, to nie jest tak, że się z Tobą nie zgadzam, ja mam tylko
ciut inaczej środek ciężkości w tej sprawie. Nie jestem
najzajebistsza w sensie atrakcyjności (mam 15 kilo nadwagi
chociażby), ale ja się z moim chłopem przyjaźnię i na tym opieram to
przekonanie o szczęściu. Bo np porównajmy sytuację do babskiej
przyjaźni. Przyjaźnię się z jedną babą trochę dłużej, niż znam
mojego męża. Staram się dbać o tę przyjażń, wspierać i czasem
sprawiać małe przyjemności. Jakoś nie boję się, że przestanie mnie
lubić i nagle znajdzie sobie kogoś na moje miejsce. A przecież nie
łączą nas żadne przysięgi... tak samo z facetem. A pamiętaj ,że
wątek dotyczył rozbicia związku, czyli nie jednorazowej zdrady, bo
to się może zdarzyć z zupełnie innych powodów. I zostawmy to jako
temat na inny wątek.
I jakoś nie boję się być odpowiedzialna za szczęście mojego męża

[moofka]

alez ja rozumiem o co ci chodzi
jestesmy razem, bo chcemy a nie musimy
a jak nagle przestaniemy chciec to sie rozstaniemy bez zalu
a chciec mozemy przestac za sprawa kogos atrakcyjniejszego
albo kiedy jedno dla drugiego nagle stanie sie za malo atrakcyjne tak?

kazde szczesliwe malzenstwo jest razem bo chce
proba nastepuje wtedy kiedy nagle nie zgrzyta
jak spiewa mezo "kiedy zyski chwilowo sa mniejsze niz koszty"
tak ja rozumiem na dobre i na zle
w zdrowiu i w chorobie
to jest prawdziwa proba dla zwiazku
nie kiedy jest ekstra
poki co jakos nas wichury omijaja, ale mam nadzieje, ze gdyby czas takiej proby
przyszedl, to nie machniemy lekko reka na to co od tylu lat wspolnie budujemy,
tylko uznamy ze to cos na tyle cennego, ze warto o to walczyc

[pszczolaasia]

mam podobne odczucia do twoich tez przyjaznie sie z moim slubnym...a
przynajmniej staram sie w tym roku mamy 13 rocznice slubu pzdr.

[mathiola]

czy potrafiłabym? Pewnie, że bym potrafiła. Gdybym się na maksa zakochała...
Człowiek jest nieobliczalny, a ja człowiek jestem. Mam jednak jeszcze jedną taką
cechę jak poczucie moralności. I dlatego do tej pory nie zdarzyło mi się to. Ale
jeśli chodzi o umiejętność to myślę, że ją posiadam, każdy posiada. Wystarczy
trochę uczucia i brak kontroli nad sobą.... generalnie potępiam i to bardzo. Ale
potrafić raczej potrafię

[deela]

ja bym pana X nie chciala na dluzsza mete
bo pana X to pieprzyc mozna
na kawe dac sie zaprosic mozna
ale jak pan X zostawia jedna pania dla drugiej (dla mnie lub innej) to jest
pizda szmaciarz i pierdola bez honoru i jaj
bo jesli panu X jego zwiazek nie odpowiada to pan X winien go skonczyc i ZACZAC
rozgladac sie za innym a nie konczyc jedno dopiero jak ma sie nagrane co innego

[babsee]

Ciesz sie ze nazwalas ow panow tak dosadnie bo ja smiałości nie
mialam a generalnie zgadzam sie w 100%.

[pszczolaasia]

Re: rozwalić czyjś związek?? potrafiłybyście??

to zalezy i takie tam...cholernie trudne pytanie. ale chyba tak...patrzac jak
wpadlam jak sliwka w kompot jak zobaczylam mojego slubnego po raz pierwszy. bylo
mi uzpelnie obojetnie czy jak i po co. wpadlam po uszy i bylam gotowa robic za
dywan pod jego stopami byleby byl moj wiecie-otworzyl mi drzwi, spojrzal i
bum!!! nie bylam soba. na szczescie byl w trakcie "rozpadu pozycia malzenskiego"


> słuchajta laski... dostałam ostatnią taką radę.. Ty sie kobieto
> powinnas związać z nazwijmy go panem X. ja na to że Pan X ma
> przecież żonę i dziecko. osoba radząca mi mówi i co z tego? przeciez
> jej nie kocha, kocha Ciebie i to ewidentnie więc nie powinnas miec
> skrupółów. jest z nią nieszczęsliwy i w ogóle nie to co z Tobą.
> No jak dla mnie argumenty bez sensu Pan X może i mnie kocha ale ma
> żonę i dziecko i nie planuje włazic mu w życie, rozwalac rodziny,
> pozbawiać dziecka ojca.

powienien najpierw zakonczyc sparwe ze swoja rodzina. druga rzecz- odejscie od
zony, rozwalnenie rodziny, niekoniecznie wiaze sie z pozbawianiem dziecka ojca.

> A jak Wy byście postapiły??

nie odpowiadalaby mi rola kochanki... nie wiem zreszta. zawsze sie smialam ze
nie istnieje cos tak mocnego ze mogloby mnie nic a nic nie obchodzic dopoki tego
nie doswiadczylam. i wiem, ze czlowiek w takim amoku jest w stanie zgodzic sie
na wiele. ale chyba chcialabym zeby sie zdecydowal- albo ja albo ona.

> znacie takie przypadki??

och znamy, znamy.
dobra. to ide poczytac co Wy napisalyscie

[in-ca]

A ja nie potrafiłabym rozwalić cudzego związku.
Z drugiej strony, skoro pan X jest zakochany w Tobie i jakąś tam relacje macie,
to tamten pierwszy związek już i tak nie istnieje, bo gdyby facet kochał żonę i
dzieci, nie zakochiwałby się w Tobie cudko, a skoro tak się stało, to nie masz
co rozwalać, bo tam już niczego nie ma, no nie?