Zainspirowana własnym wątkiem:)

[tabakierka2]

o moim mężu, tak się zastanawiam.
Generalnie mówi się, że jedynacy to egoiści, a ja widzę coś zupełnie
przeciwnego - egoistami są ludzie mający rodzeństwo
Ja jako jedynaczka zawsze byłam uczona dzielenia się - cokolwiek by
to było, choćby baton. A ludzie z rodzeństwem wszystko dla siebie
zagarniają
Jak to jest w końcu?

[bswm]

chyba nie ma reguły... to zależy od wychowania, itp...

[bernimy]

Ja tam jestem mega altruistą a mam rodzeństwo
Zależy od wychowania!

[mearuless]

a ja mysle ze wszystko zalezy od wychowania, od umiejestnosci pedagogicznych
rodzicow i od ich poczucia sprawiedliwosci.Od tego czy naucza nas altruizmu czy
egoizmu.
i czy zakorzenia w nas poczucie szacunku i do innego czlowieka.

a ilosc braci i siostr to swietna wymowka...

[mallard]

mearuless napisała:

> a ja mysle ze wszystko zalezy od wychowania, od umiejestnosci
> pedagogicznych rodzicow i od ich poczucia sprawiedliwosci. Od tego
> czy naucza nas altruizmu czy egoizmu i czy zakorzenia w nas
> poczucie szacunku i do innego czlowieka.

Dokładnie tak, choć myślę, że tak 10 do 20 procent to jednak jakieś
predyspozycje.
Z własnego dzieciństwa pamiętam coś, co mnie, -człowieka o
przerośniętym poczuciu sprawiedliwości strasznie "wpieniało": Otóż
okazywało się często, że jak czymś dzielono ("po równo" rzecz
jasna!), to opłacało się to wpier.iczyć od razu, jeszcze przed
końcem dzielenia, bo wtedy było: Aaach, -ty już nie masz, ty
biedny/dna! To masz jeszcze troszkę! Grrr!

[tabakierka2]

mallard napisał:


> Dokładnie tak, choć myślę, że tak 10 do 20 procent to jednak
jakieś
> predyspozycje.
> Z własnego dzieciństwa pamiętam coś, co mnie, -człowieka o
> przerośniętym poczuciu sprawiedliwości strasznie "wpieniało": Otóż
> okazywało się często, że jak czymś dzielono ("po równo" rzecz
> jasna!), to opłacało się to wpier.iczyć od razu, jeszcze przed
> końcem dzielenia, bo wtedy było: Aaach, -ty już nie masz, ty
> biedny/dna! To masz jeszcze troszkę! Grrr!
>

Błagam, Ty mi nie pisz, takich rzeczy, bo ja z kolei, jako
jedynaczka, o silnym poczuciu sprawiedliwości (ale chyba nie
przerośniętym) miałam silne poczucie wstydu/zażenowania jesli jadłam
coś przy kims, kto tego nie miał. Nie byłam w stanie jesli
dostalam np. cukierka a miałam tylko jednego, a obok było kilkoro
dzieci, to wolałam schować go do kieszeni i zjeść w domu

z resztą do dziś tak mam, że jak coś jem np. batona to nie potrafię
przy kimś muszę dać tej osobie choćby gryza

Tabakierko!

[mallard]

Ale ja nie o tym!
W kwestii, którą poruszyłaś też taki byłem (i jestem)
Natomiast chodzi mi o sytuację, kiedy wszyscy mieli w tym samym
czasie, tyle samo, ale ten, który najszybciej zeżarł dostawał
jeszcze, bo on "już nie ma". Toż to prosta droga do wyuczenia
cwaniactwa!
To tak, jakby mój pracodawca, dowiedziawszy się, że w połowie
miesiąca wydałem już wypłatę, dorzucił mi jeszcze troszkę "bo ty już
nie masz!" (hmm,czemu nie? ).

[tabakierka2]

mallard napisał:

> Ale ja nie o tym!
> W kwestii, którą poruszyłaś też taki byłem (i jestem)

Moze to nasza zguba?

> Natomiast chodzi mi o sytuację, kiedy wszyscy mieli w tym samym
> czasie, tyle samo, ale ten, który najszybciej zeżarł dostawał
> jeszcze, bo on "już nie ma". Toż to prosta droga do wyuczenia
> cwaniactwa!
> To tak, jakby mój pracodawca, dowiedziawszy się, że w połowie
> miesiąca wydałem już wypłatę, dorzucił mi jeszcze troszkę "bo ty
już
> nie masz!" (hmm,czemu nie? ).

Chyba bym się burzyła przeciwko czemuś takiemu.
Ty się burzyłeś?
Nie no, w takiej sytuacji to bardzo łatwo nauczyć cwaniactwa

[mallard]

tabakierka2 napisała:

> Chyba bym się burzyła przeciwko czemuś takiemu.
> Ty się burzyłeś?

Nie burzyłem się, z tego co pamiętam, Ja wogóle za wiele się w życiu
nie burzę i to chyba moja strata...

Burzmy się razem!

[tabakierka2]

mallard napisał:


> Nie burzyłem się, z tego co pamiętam, Ja wogóle za wiele się w
życiu
> nie burzę i to chyba moja strata...
>
>

Ja się burzę, ale też średnio na tym wychodzę
Ale możemy od dziś solidarnie razem się burzyć!

[mallard]

tabakierka2 napisała:

> Ale możemy od dziś solidarnie razem się burzyć!

Ok, umowa stoi!

Ps - "ja" z dużej, to przez pomyłkę oczywiście.

[zuzanka79]

Akurat na to nie ma reguły. I też nie upierałbym sie przy
twierdzeniu, że to kewstia wychowania. Znam jedynaków który oddaliby
wszystko dla innych, znam też takich, którzy poza czubkiem własnego
nosa świata nie widzą. To samo dotyczy tych posiadających
rodzeństwo. Taki mój mąż np. zawsze chętnie pomoże, pożyczy nawet da
jak trzeba nie patrząc na korzyści, a już jego własny brat musi
widzieć w tym co robi jakiś interes. Dlatego nie lubię go prosić o
pomoc, bo potem trzeba się nie wiadomo jak dłogo i nie wiadomo
czym "odwdzięczać".

[deprim6]

to chyba faktycznie zależy od wychowania nie generalizowałabym.

[kubek0802]

Też jestem zdania że to nawyki i wychowanie.
Ja (jedynaczka)gdy w domu jest ostatnie jabłko,pomidor, ciastko itp.
nigdy nie zjem nie zapytawszy wcześniej czy inni nie mają na nie
ochoty. Mąż (ma brata)bierze bez skrupułów.
Może siedzi tu coś takiego "żeby zdążyć", ja zawsze pytałam i zawsze
uzyskiwałam przyzwolenie.

[pszczolaasia]

z moich skromnych obserwacji- egoistami sa ludzie ktorzy zostali
tak wychowani. nie ma to nic wspolnego z tym czy sa jedynakami czy nie.

[karra-mia]

Rysa zależy od wychowania, od domu rodzinnego, od zasad w nim
panujących.
Ja-jedynaczka, mąż-ma brata - obydwoje jesteśmy tacy, że czasem
byśmy oddali ostatnią koszulę, żeby komuś pomóc, zrobić radość. Na
szczęście mąż jest większym racjonalistą, w porę się budzi z letargu
i dlatego jeszcze nie straciliśmy wszystkiego