Dodaj do ulubionych

Blog a pamiętnik

10.03.12, 22:20
Babcia Najukochańsza, gdy przygarnęła, to się tam zlądowało u Niej i z misiem takim jednym uczochranym od tulenia do niemożliwości i z pamiętnikiem swym.
się nie wiedziało, gdzie go ukryć wcale.
Babcia szybko zauważyła była konfuzję.
pokazała swoją szafę wielką i starodawną,
a na jej dnie swój własny pamiętnik.
i powiedziała :
- Tu jest mój pamiętnik, a Ty, Olutko, połóż obok swój. Ja do twego nie zajrzę nigdy, a ty nigdy przecież nie zajrzysz w mój.
i tak zrobiłam.
w tej szafie mój pamiętnik leżał.
ale raz już mnie tak bardzo podkusiło, iż wyjęłam pamiętnik babciny, parę minut dobrych go w rękach trzymałam, ale nie byłam w stanie otworzyć, ni na jedną kartkę zerknąć.
odłożyłam go wtedy z ulgą i pokusy już nigdy więcej nie było.
sobie leżały tam w tej szafie dwa pamiętniki nasze i oba sobie ufały na procent sto.

blogi się czasem pamiętnikami nazywa.
ale nie mogą być one pamiętnikami, skoro cel pisania jest inny wszak.
Obserwuj wątek
        • olga_w_ogrodzie Re: Blog a pamiętnik 10.03.12, 23:48
          są takie blogi, się mnie zdaje, że jest intencja dzielenia się, a za intencją idzie umiejętność, talent - takie cechy różne, które sprawiają, że blog jest radością i dla pisacza i dla czytelnika.

          są też blogi z inną intencją pisane.

          ludzie wywalają emocje mówiąc o sobie bliskim, przyjaciołom, pisząc na forach, skrobiąc w pamiętnikach, blogach.

          co jest ekshibicjonizmem, co zdrowym odreagowywaniem ?
          czemu były na dnie szafy skrywane pamiętniki, a teraz odwrotnie - chce się pokazywać myśli swe ?
          czemu się wstydziło pokazać choć zdanie, a teraz nie ?
          jak i dlaczego się to zmieniło ?
          • damakier1 Re: Blog a pamiętnik 11.03.12, 01:28
            Z tymi pamiętnikami na dnie szuflad skrywanymi też różnie bywało. Często, zwłaszcza nastolatki, które nie mogły sobie z trudnym czasem dorastania poradzić, czuły się nieszczęśliwe, a nie potrafiły tak po prostu po pomoc do rodziców, czy kogos bliskiego pójść - niby chowały ten pamiętnik skrzętnie, ale tak, by była nadzieja, że ktoś znajdzie i przeczyta.
            Teraz niby przypadkiem zostawiają włączony komputer.
    • maniasza Re: Blog a pamiętnik 11.03.12, 22:00
      Też jestem zdania, że blog i pamiętnik to nie to samo jednak.
      Cel pisania inny, a jak cel inny to i sposób też.

      Kiedyś pisałam pamiętnik. Nie wiem dokładnie, ale z 5-6 lat chyba. Zaczęłam w przedostatniej klasie liceum.
      I przyszedł kiedyś taki moment w moim zyciu, że to ciepłam w cholerę.
      Spaliłam. Z żalem, pamiętam, ale jak by coś mnie zmusiło by to zrobic, chciałam się odciąc kompletnie od tego, co tam było, takie namacalne wręcz.
      Nawet pamiętam jak wyglądał i ile miał stron, ponumerowanych ręcznie w dolnym prawym rogu.
      A teraz sobie myślę, że może to zrobiłam, bo stron już zabrakło ? ;)
      • almetyna_ilmatar Re: Blog a pamiętnik 11.03.12, 22:16
        Sposób numeracji mógł zawinić. Dolny prawy – jak kropka na koniec strony.
        Szlus.
        Ja (nie żeby w pamiętnikach, nie pisywam, ale luźnych A4 używam do pisania rzeczy dowolnych) numeruję w prawym górnym zanim zapełnię poniżej. I to jest zaproszenie na przyszłość.
        Jak mi się nie napisze do sensu, to taką luzacką kartkę do kubła i też
        szlus ;-)

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka