babcia nie chce zajmować się wnuczką

[nec_nec]

Dlaczego czasem tak jest, bo ja nie rozumem, mam czterolatkę, którą
babcia się w ogóle nie interesuje.Mieszkamy w tej samej
miejscowości. Nie chodzi mi o "wyręczenie mnie", a o utrzymywanie
kontaktów. Ma 4 lata, przez ten czas zabrała małą slownie 3 razy na
spacer przed dom, nigdy nie zabrała jej na wesołe miasteczko, do
parku, na jakąś wycieeczkę.Boli mnie to bardzo, bo mała tak bardzo
garnie się do niej "babcia, babcia", a babcia uśmiech i myk - zawsze
musi coś załatwić ważnego. Chciałabym, aby czasem się z nią
pobawiła, bo naprawdę serce mi się kraje, jak mała dopytuje sie o
babcię, ze chciałaby coś jej pokazać, pobawić się. Oczywiście jak
jest sytuacj awaryjna - np. choroba to przyjedzie, ale jak ja
zadzwonię i poproszę o pomoc - typu zostać na moment, bo ja musze
wykupić lekarstwa. Sama nic. Próby rozmowy na ten temat kończą się
jakąs histerią, ze przecież ona dzowni i jak trzeba to przyjeżdża,
płacz, obrażanie się. Normalnie to bym to miała w 4 literach, tylko
córeczki żal, bo ciągle się pyta. Dlaczego babcie czasem się tak
zachowują, o co tu chodzi? przecież naprawdę rzadko się spotykamy.

[uczula]

trudno powiedziec oco chodzi tej konkretnej babci.
ale powiem ci tak:
sa ludzie ktorzy nie lubia dzieci.
tak jest i tego nie zmienisz.
moze wystarczyloby porozmawiac z babcia...?
i zapytac sie czy nie lubi swojej wnuczki?
jak babcia nie zachce to i tak nic nie zrobisz.
taka prawda.

[wiki11110]

Myślę, że niektóre kobiety tak po prostu maja. Maja dzieci, bo tak wypada, jakoś
je tam wychowają ale tak jak na dzieci tak i wnuki nie robią na nich większe
wrażenia. Ja mam 30 lat a babcia (mama mojej mamy) mieszka obok moich rodziców
(przez 8 lat mojego życia mieszkaliśmy u dziadków). Wydawałoby się, że powinnam
mieć z nią super kontakt (podobnie jak moje rodzeństwo). Nie pamiętam co prawda
pierwszych lat mojego życia ale już w wieku jakiś 5lat zauważyłam, że babcia
jest, kupuje malowanki i słodycze ale nigdy nie zostajemy pod jej opieką. Im
byłam starsza tym bardziej mnie to nurtowało aż zapytałam moją mamę wprost o co
chodzi?? I co się okazało, moja mama jak ja się urodziłam (jestem pierworodną)
usłyszała od babci, że jej nikt dzieci nie niańczył i ona cudzych bachorów też
niańczyć nie będzie. Nie muszę mówić jak bardzo to moją mamę zabolało i jak mnie
zszokowało. Wszystko stało się jasne, chociażby to, że jak rodzice szli na
wesele to nigdy nie zostawaliśmy pod opieką dziadków tylko pilnowała nas któraś
z sióstr taty. Ale moja babcia zawsze wolała być poza domem. Nigdy też nie miała
dobrego kontaktu z własnymi dziećmi (ma ich pięcioro). Moja mam do tej pory
strasznie nad tym ubolewa i pewnie dlatego stara się uczestniczyć w naszym życiu
(nie na siłę oczywiście) Ciekawa więc byłam jak będzie zachowywała się moja mama
(przykład idzie z góry podobno) jak moja córka przyjdzie na świat. Mile mnie to
zaskoczyło bo zwariowała na punkcie wnuczki. Chętnie ją odwiedza (ma do nas 5
kilometrów a jedyny środek transportu to rower), Wiktoria (11m-cy) ją uwielbia i
jak ostatnio czule tuliła się do babci to łzy w oczach mi stanęły. Tak wiec
myślę sobie, że są kobiety które uwielbiają dzieci i są takie które raczej
obojętnie na nie spoglądają. Mi też jest przykro, że Twoja córa ma z deka
nieczuła babcię. Ale podejrzewam, że im będzie starsza tym powoli sama zacznie
'olewać' babcie i mam nadzieje, że wtedy babci będzie przykro.

[nec_nec]

Masz rajcę, choć przykro jest mi strasznie, tak się do niej garnie,
a tu nic..Dwa lata jak chodzi do przedszkola, mimo zachęty do
dowiedzenia jak mała radzi sobie w przedszkolu, jak ono wygląda -
nie była ani razu. Lubi chodzić na basen, wieeele razy proponowałam,
zeby posżły razem się popluskac - taka wspólna zabawa, - zapąłcę,
przywioże/odwiozę - żeby się pobawiły - zawsze jest nie, nie. Olewam
ją już, ale dziecku jakoś tłumaczyć to muszę..a to boli, bo dziecko
nie rozumie

[krzysztof-lis]

1. Nie tłumacz dziecku. Odpowiedz zgodnie z prawdą, że nie wiesz, czemu nie chce
spędzać z nim czasu. Niech się mu sama tłumaczy.
2. Przestań tego wymagać. Nie masz do tego prawa. Ludzie mają obowiązek
opiekować się dziećmi i im poświęcać czas, ale w stosunku do wnucząt takiego
obowiązku już nie ma.

[verdana]

Jesli córka się do niej garnie, to jednak znaczy, ze ma kontakt, ze
dziecko lubi. I przyjeżdza popilnować, ile razy potrzeba. Nie chce
tylko zajmować się dzieckiem gdy nie musi - i ja to rozumiem.
Do glowy by mi nie przyszło, żeby obowiazkiem babci było obejrzenie
przedszkola. Babcie moich dzieci w przedszkolu byly raz, może dwa -
a dzieci mam troje. Na basen z dzieckiem - to spora robota.
mam wrazenie, ze nie tyle Ci chodzi o kontakt z dzieckiem, ile o
zajmowanie się nim, a naprawde babcia ma prawo nie miec na to
ochoty - szczególnie, ze najwyraxniej nie wystarcza Ci pomoc, gdy
jest konieczna - nawet wdzięczna za to nie jesteś...

[graue_zone]

A ja się nie zgodzę. Wdzięczność, owszem, ale nie wyobrażam sobie takiej
obojętności babci w stosunku do wnuczki. Teraz nie chce, miga się od kontaktów,
a za dziesięć lat będzie narzekać, że wnuczka jej nie odwiedza, że jest sama.
Taką więź trzeba sobie wypracować, to nie przychodzi samo. I to prawda, że
babcia nie ma obowiązku zajmować się wnuczką, ale nie mogę zrozumieć, jak MOŻE
NIE CHCIEĆ od czasu do czasu.

[morekac]

Zdaje się, że od czasu do czasu się zajmuje - jak jest poproszona. Nie występuje
tylko z własną inicjatywą - być może jakby występowała, wątek zaczynałby się
tak: "Moja teściowa narzuca się pod pozorem opieki nad dzieckiem."

[kozica111]

Może nie lubi dzieci /chociaż wnuczkę kocha/ i nudzi ja jej towarzystwo.
Ja swoja bratanice kocham ale zajmować się nią nie lubię, choć były intensywne
próby ze strony brata by wzbudzić we mnie entuzjazm w tym kierunku.Nie da się i
koniec.

[alexxa6]

I jej święte prawo żeby odmówić zajmowania się wnuczką jeśli nie ma na to
ochoty, nie musi nawet podawać powodu.Dziadkowie nie mają żadnego obowiązku
zajmowania się wnukami i nikt nie ma prawa robić im z tego powodu zarzutów.Skoro
córka babcię lubi to widać nie jest ona taka najgorsza, skoro w awaryjnych
sytuacjach zajmuje się wnuczką to też dobrze o niej świadczy.Skoro babcia uważa
że jej osobiste sprawy są ważniejsze od wymuszonych przez Ciebie zabaw z Twoim
dzieckiem to trzeba to uszanować, a nie narzucać dorosłemu człowiekowi sposobu
spędzania czasu.

[mamamira]

Mysle ze nec_nec nie chodziło o zajmowanie się dzieckiem,wyręczanie jej w wychowaniu.Chciałaby aby jej dziecko tez miało babcie taka jak maja inne dzieci,która,kocha,rozpieszcza,opowiada,czasami pobawi sie itp.Niestety ale czasami tak bywa,ze babcia ma wnuczkę czy wnuka porostu w nosie i trzeba się z tym pogodzić.Babcia moich dzieci tez nigdy wnukami się nie interesowała.Dzisiaj moje dorosłe dziec nie maja żadnego kontaktu z babcia choć mieszkają w jednym mieści(role się odwróciły) a może sama na to zapracowała

[krzysztof-lis]

> Chciałaby aby jej dziecko tez miało babcie taka jak maja inne
> dzieci,która,kocha,rozpieszcza,opowiada,czasami pobawi sie itp.

Oby nie

[aandzia43]

> Oby nie

[krzysztof-lis]

> Ale tu chyba nei chodzi o rozpieszczanie w znaczeniu
> rozpuszczanie, tylko o dopieszczanie.

Jeśli to dopieszczanie nie powoduje złamania ustanowionych przez matkę i ojca
zasad, to jest okay.

[bj32]

Poprę powyższe:
Albowiem babcia nie ma obowiązku.
Moja córa ma dwie babcie i jedna zawsze chętnie się nią zajmowała, o
ile miała czas, albo w sytuacjach awaryjnych, a druga miała ją
głęboko w poważaniu, dopiero do ośmiolatki się nieco odblokowała.
Co dziwne: póki miała kontakt z jedna w zasadzie babcią, to się do
tej drugiej nie garnęła i nawet o niej i o dziadku słowem nie
wspomniała. Zatem jeśli Twoja się garnie, to znaczy, ze ma kontakt.
Albo to garnięcie to tylko Twoje pobożne życzenia...
A córeczce faktycznie powiedz, ze nie wiesz i cześć. Niech spyta
babcie przy okazji.

[inbluesky]

No, ja poprę głosy, że babcia nie ma obowiązku. Z tym, że ja nie widzę w tym nic
strasznego, bo uważam, że babcia ma prawo do własnego życia. Nie ma obowiązku
angażowania się ponad swoje potrzeby w życie wnuków. Szczególnie, że potem może
się zrobić zgorzkniała i mieć żal (i do wnuków i do swoich dzieci) o to, że nie
ma swojego życia. Po prostu są osoby, które nie garną się zbytnio do życia
rodzinnego, bo jest to dla nich ciężki obowiązek. I mogą kochać swojego wnuka,
ale nie mieć siły ani chęci spędzać z nim więcej wolnych chwil. I, dodam, mają
do tego święte prawo.

[jansen25]

Na pewno chodzi o teściową, nieprawdaż?

[krzysztof-lis]

To by miało sens.

Nie tylko z racji konfliktu na linii matka-babcia/teściowa. Ale też dlatego, że
dziadkowie od strony ojca wnukami opiekują się mniej troskliwie, niż dziadkowie
od strony matki.

[kag73]

Bo podobno synowa to nie corka:))

[krzysztof-lis]

> Bo podobno synowa to nie corka:))

Nie, to dlatego, że rodzice matki są pewni, że to ich wnuczę. Rodzice ojca tej
pewności nigdy nie mają... I działa to pewnie na jakimś podświadomym poziomie...

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Rozumiem Pani zdziwienie postawą babci, bo wydaje się Pani, że ten kontakt i
uczucia do dziecka powinny być, w przypadku babci, naturalne. Ale tak nie jest i
nie musi być.
Babcia ma prawo do swojego sposobu kontaktu z dzieckiem. Jest on wyrazem
jakiegoś jej stosunku do relacji w ogóle. On nie musi być odwzorowaniem
relacji z rodzicem. Babcia nie musi mieć takich samych pomysłów na kontakt z
dzieckiem jak Pani ( basen, odwiedziny w przedszkolu ). Może warto się
zastanowić czemu Pani na tym zależy tak bardzo. Pomijam tu prośby wnuczki. Może
wraz z córką Pani czuje się odrzucona?
Wydaje mi się, że w tej chwili Pani powinna zaakceptować tę sytuację i uznać
postawę babci. Aranżowanie na siłę relacji nikomu nie posłuży a może zniechęcić
obie strony do kontaktu na przyszłość. Agnieszka Iwaszkiewicz

[graue_zone]

Przeczytałam cały wątek i jestem przerażona. Prawie wszyscy piszecie, że babcia
nie ma obowiązku. To prawda, ale gdzie tu jest potrzeba kontaktu z wnuczką.
Jeśli akceptuje się, a wręcz pochwala, taką obojętność, to trudno wymagać potem
od starszego dziecka, że będzie miało babcię w głębokim poważaniu, a biedna
babcia będzie narzekać, że wnuczka jej nie kocha i staruszki nie odwiedza.

[verdana]

Alez ten kontakt jest - bo wnuczka babcie lubi. Tylko nie taki i w
nie takim zakresie, jakby sobie mama zyczyła. Byz moze te wymagania
matki zniechecaja wrecz babcie do kontaktu...

[krzysztof-lis]

> To prawda, ale gdzie tu jest potrzeba kontaktu z wnuczką.
> Jeśli akceptuje się, a wręcz pochwala, taką obojętność, to trudno
> wymagać potem od starszego dziecka, że będzie miało babcię w
> głębokim poważaniu, a biedna babcia będzie narzekać, że wnuczka
> jej nie kocha i staruszki nie odwiedza.

Ojej, to trzeba zmuszać babcię do kontaktów z wnuczką, żeby potem nie mogła
narzekać?

[sueellen]

A skad ta pewnosc, ze Babcia potem bedzie narzekac?

[aandzia43]

> Jeśli akceptuje się, a wręcz pochwala, taką obojętność, to trudno wymagać potem
> od starszego dziecka, że będzie miało babcię w głębokim poważaniu, a biedna
> babcia będzie narzekać, że wnuczka jej nie kocha i staruszki nie odwiedza.

Co babcia włożyła, to babcia wyjmie. Jej problem na kiedyś. Problem, bo nie znam
starszej pani, której nie przeszkadzałaby kompletna obojętność wnuków. Może ta
będzie wyjątkowa. Może i tak.
Na razie wnuczka babcię lubi i lgnie do niej, bo małe dziecko lgnie do
wszystkich członków rodziny. Potem przestanie.

[zmyslona2]

graue_zone napisała:

> Przeczytałam cały wątek i jestem przerażona. Prawie wszyscy piszecie, że babcia
> nie ma obowiązku. To prawda, ale gdzie tu jest potrzeba kontaktu z wnuczką.
> Jeśli akceptuje się, a wręcz pochwala, taką obojętność, to trudno wymagać potem
> od starszego dziecka, że będzie miało babcię w głębokim poważaniu, a biedna
> babcia będzie narzekać, że wnuczka jej nie kocha i staruszki nie odwiedza.

popieram, owszem dziadkowie nie maja obowiązku odwiedzania wnuków(budowania z
nimi więzi), ale potem nie dziwmy się ,że dorastające wnuki nie odczuwają
potrzeby kontaktu i więzi z takimi genetycznymi dziadkami
wiele dziadków niestety jest przekonanych ,że za budowanie relacji
dziadkowie-wnuki odpowiadają jedynie rodzice tychże dzieci(jedynie oni maja
przyjeżdzać z wnukami, oni mają dzwonić itp) , siebie zwalniają z
odpowiedzialności i pracy nad taką relacją,im należy się jedynie nagroda w
postaci oddanych ,kochających a priori wnuków

[sarling]

Niedawno sama opisałam podobny problem i oczywiście dostałam jakieś
z kosmosu wyjęte komentarze, nie mające nic wspólnego ze mną, z
babcią i cała sytuacją.
Zgadzam się ztym, że babcia nie musi zajmować się wnukami, a juz na
pewno nie musi robić tego w sposób jaki MY byśmy sobie tego życzyli.
Jedna z babć mojego dziecka widuje się z nim kilka razy w roku i nie
byłby to problem, gdyby nie to, że z zewnątrz może wygladać to
zupełnie inaczej. Że ona bardzo, że tak, że zawsze, ale teraz akurat
ma remont, gości, idzie do lekarza, musi sprawdzać klasówki itd.
I wszyscy mają żyć w przekonaniu, że jest wielka więź, której de
facto nie ma. Kiedy już się spotkają, to idą do smyka, kupują
kolejną lokomotywę i po kłopocie. Mój syn nie mówi o babci w innych
kategoriach, jak "a jak sie zobaczę z babcią, to babcia mi kupi..."
Kilka raz zapytał dlaczego babcia do niego nie dzwoni albo dlaczego
nie jedziemy do babci, ale odpuścił sobie.
Wśród rad jakie dostała autorka wątku pojawiła się taka, żeby nie
tłumaczyć dziecku dlaczego babcia się z niem nie widuje. Tu niestety
jest pułapka - dzieci bardzo łatwo w takich sytuacjach biorą winę na
siebie. Kiedy mój synek usłyszał o domach dziecka, to pierwsza jego
myśl brzmiała "bo te dzieci są niegrzeczne?".
Cholera, ja tam wolę, żeby myślał, że babcia jest "niegrzeczna" niż
on, cokolwiek o tym myślicie.

[ylunia78]

graue_zone napisała:

> Przeczytałam cały wątek i jestem przerażona. Prawie wszyscy piszecie, że babcia
> nie ma obowiązku. To prawda, ale gdzie tu jest potrzeba kontaktu z wnuczką.
> Jeśli akceptuje się, a wręcz pochwala, taką obojętność, to trudno wymagać potem
> od starszego dziecka, że będzie miało babcię w głębokim poważaniu, a biedna
> babcia będzie narzekać, że wnuczka jej nie kocha i staruszki nie odwiedza.


Ja też czytam ten wątek i odpowiedzi na nie...Jestem w sumie w lekkim
szoku(pomijając fakt,że "ktoś taki" w wieeeelu wątkach tylko krytykuje i
krytykuje)Nie napiszę kto,bo ja nie lubię krytyki a podejrzewam,że nie
zostawiłby na mnie suchej nitki;-)
A w ogóle jakoś inni też(i nie tylko w tym wątku)dużo krytykują innych.Może
dlatego bo jesteśmy tu trochę incognito:)
No może i ta babcia nie ma obowiązku,ale skąd wzięlo się,że dziadkowie bardziej
kochają zawsze wnuki,i że dziadki są od rozpieszczania?Widocznie tak
jest?...Mnie też było by przykro gdyby babcia nie chciała zajmować się
wnuczką,nie mówię,że ma być na każde zawołanie,ale...przecież może być kobiecie
przykro,tym bardziej,że dziecko domaga się kontaktu z babcią...Nie zawsze można
dziecku wytłumaczyć dlaczego babcia nie chce.Czy takie dziecko wogóle rozumie?No
właśnie...jak taka obojętność wpłynie na dziecko?

[kol.3]

Nie ma tu sytuacji takiej, żeby babcia nie interesowała się wnuczką.
Interesuje się, przychodzi kiedy jest chora, ale pewnie nie chce być
pomocą domową, nie chce być wykorzystywana na zasadzie, że jak pokaże
palec to chwycą całą rękę. Mam wrażenie że autorce/autorowi? (nie jest
jasne kto pisze) chodzi o to by babcię zagonić do roboty.

[antosiczek]

A ja doskonale rozumiem odczucia autorki wątku. Dlaczego? Ponieważ
nie sama nie miałam jako dziecko dobrego kontaktu z dziadkami,
zwłaszcza ze strony ojca. I nie chodzi o częstość kontaktów a o
płytkość relacji. Jeździłam do nich bardzo często- mieszkali razem
z bratem ojca, jego zoną i dziećmi na wsi. Każde ferie zimowe,
wakacje spędzałam tam właśnie, lecz naprawdę nie mogę znaleźć w
pamięci ani jednej sytuacji, gdzie babcia wzięłaby mnie na kolana,
przytuliła, opowiedziała bajkę, zabrała na rynek w mieście by kupić
lizaka- nie pamiętam! To chyba nie świadczy o tym, że mam amnezję?
Swiadczy chyba o tym, że takich sytuacji po prostu nie było. I dziś
jako dorosłą kobietę to boli, kiedy ten czas wspominam. A babcię
(mamę ojca) spostrzegałam jako osobę chłodną uczuciowo. Z dziadkiem
też nie miałam bliskiej relacji; kręcił się po gospodarstwie ale
nigdy nie interesował się życiem wnuków- i to nie jest dla mnie
fajne.

do nec nec

[mata811]

Moja mama widziała mojego 4 letniego syna pare razy - podczas świąt
i spotkań rodzinnych. Nigdy ją nie prosiłam o pomoc, bo wiem, że ona
ma gdzieś wszystkie swoje wnuki i nigdy nie była zbyt kochającą
babcią, ale ja to szanuje i musze się z tym pogodzić. Syn ma drugą
babcie-bardzo kochaną i chętnie się nim zajmuje gdy poprosimy.
Tak więc ciesz się, że masz taką babcie jaką masz. Nie jest
najgorsza ;)
pozdrawiam

[sapalka1]

Może:
- nie lubi dzieci,
- nie lubi Ciebie,
- nudzi ją towarzystwo dzieci,
- boi się, że angażując się bardziej w spędzanie czasu z wnuczką, zacznie pełnić
rolę niańki
- może jesteś zbyt natarczywa.
Odpuść, może babcia z czasem sama zechce spędzac czas z wnuczką, może nie - nie
zmienisz tego na siłę.

[koni42]

"Teraz nie chce, miga się od kontaktów,
a za dziesięć lat będzie narzekać, że wnuczka jej nie odwiedza, że
jest sama.
Taką więź trzeba sobie wypracować, to nie przychodzi samo."

Zgadzam się w 100%!!!! I dotyczy to zarówno dziadków jak i rodziców.
ja miałam średni kontakt z dziadkami, z którymi mieszkałam w tym
samym domu. Oni na parterze a my na piętrze. Niby mogli się mną
zajmować 24h, co zreszta robili, ale nie było między nami jakiegoś
takiego głębszego kontaktu emocjonalnego. Głównie między mną a
babcią. To była emerytowana nauczycielka, która wiecznie czegoś ode
mnie wymagała lub napominała. Nic dziwnego, że garnęłam się
do "obcych babć" koleżanek, które po prostu opowiaały ciekawe
historie, dały coś tam słodkiego o pogłaskały po głowie.
Zreszta u mnie w rodzinie to normalne: takie "nadmuchane jajo" z tą
miłością rodzinną. Moja mama podobnie. Płytki kontak z córką przez
20 lat i teraz płacze, dlaczego nie ma między nami kontaktów
przyjacielskich. Nie ma, bo to trzeba wypracować!!!! Wiem ,że nie ma
rozicó doskonałych, ale TRZEBA słuchac dzieci!

[maszmi]

Ja nie zajmuje sie wnukami , bo sie nie moge patrzec na moja
synowa,ktora przez caly dzien maluje sobie pazury i o wszystko ma
pretensje do syna (dwa razy od niej starszego!)so niani , do
sprzataczki.Wole byc sama niz miec kontakt z ta kobieta.

maszmi

[marianka_marianka]

maszmi napisała:
Wole byc sama niz miec kontakt z ta kobieta.

Z Twoim podejściem, masz bardzo duże szanse.
Twój syn z jakiegoś powodu wybrał taką kobietę na żonę i matkę swoich dzieci. Widocznie taki wzorzec mu wpoiłaś.

[annie_laurie_starr]

Trudno jest mi wyobrazic sobie sytuacje opisana przed autorke. Mimo, ze mam
troche ponad 30 lat juz wyobraznia wybiegam w przyszlosc gdy jestem babcia i jak
pomagam przy wnukach i jestem ich ukochana babcie.

W moim zyciu babcia zajmowala bardzo wazna pozycje. Byla w zasadzie trzecim
rodzicem. Zajmowala sie mna i bratem, kochala nas nad zycie. "Dusze by za nas
oddala, gdyby miala dwie" jak mawiala i faktycznie tak bylo. Gdy mam
zdefiniowac "bezwarunkowa milosc", to zawsze najpier pomysle o babci, a potem o
mamie, mimo, ze mamie nie mam nic do zarzucenia w sensie uczuc do mnie i jestem
przez nia bardzo kochana. Ale jak mawia Viola z Brzyduli kazdy medal ma dwa
konce. Ogromne zaangazowanie mojej babci w nas, wnuki sprawilo, ze moja mam
byla zazdrosna o to uczucie. I byly kwasy.

Wiec nie ma idealnej sytuacji babciowej - a gadania o zlotym srodku babciowym to
bardziej kwestia poboznych zyczen niz rzeczywistosc. Moze kazda babcia ma swoja
wizje babciowania i niekoniecznie ta wizja przystaje do wizji babciowania, ktora
ma matka dziecka.

[fajnalutowamama]

krzysztof-lis 04.10.09, 21:26 :
To by miało sens.

Nie tylko z racji konfliktu na linii matka-babcia/teściowa. Ale też dlatego, że
dziadkowie od strony ojca wnukami opiekują się mniej troskliwie, niż dziadkowie
od strony matki.


to ja mam na odwrót:)

[aandzia43]

Moze kazda babcia ma swoj
> a
> wizje babciowania

A są też babcie bez żadnej potrzeby babciowania. Nie widzą siebie w tej roli.

[barbasia017]

Punkt widzenia kazdej ze stron jest odmienny.Młodzi rodzice oczekują pomocy ze
strony dziadków,chwilowego odciążenia.Dziadkowie zaś czesto chcieliby jedynie
widywać wnuczę ,móc popatrzeć jak rośnie oraz udzielić stosownych rad i pouczeń,
najchętniej na tym by poprzestali.Żaden dziadek czy babcia nie przyzna się ,że
mu się najzwyczajniej nie chce ,strzeli focha i już.Są też i takie wnuczęta
,które powinny trafić do programu "Super niania".Dziadkom takowych wnucząt się
nie dziwię gdy omijają maluchy z daleka.