kłopoty z mężem

[veronika27]

Mamy śliczną roczną córeczkę. Mamy duży dom prawie gotowy do zamieszkania.
Tak mało brakuje do pełni szczęścia.
Wyszłam za mąż z miłości. Mieszkaliśmy 2 lata u teściowej na dwóch pokojach.
Było mi ciężko. Miałam z góry określone co wolno a czego nie, jak co robić.
Błędem było, że nie wypowiadałam głośno swojego zdania. Dałam się
podporządkować. Wychowano mnie tak. Nie byłam u siebie. Tak to czułam. W
tygodniu pracowaliśmy do późna. Wieczorami oglądaliśmy z teściową telewizję
lub jechaliśmy do mojej mamy. W czasie wolnym mąż pracował przy budowie
naszego domu.
Kiedy pojawiła się nasza kruszyna byliśmy szczęśliwi. Jedak ja po wyjściu ze
szpitala nie mogłam się odnaleść w nowej roli. Czułam się złą matką. Teściowa
świetnie radziła sobie z małą. Zaraz po przebudzeniu się dziecka wpadała do
pokoju. Była wchechobecna i wszechwiedząca. Ja czułam się jak niepotrzybny
balast. Szybko wróciłam do pracy. To straszne, ale tylko tam czułam się
dobrze. O swoich problemach rozmawiałam dużo z kuzynką. wiedział też o nich
mąż. Ale nie bardzo mnie rozumiał. Jak wiele popełniłam błędów. Dalzcego nie
potrafiłam głośno powiedzieć swoje NIE. Teraz mąż "nic do mnie nie czuje" i
nie chce ze mną być. Jestem z małą u mamy. Dom stoi. Wystarczy założyć
płytki, podłogi, kupić meble. Mąż nie interesuje sie już tym. Mówi, że nie
umiemy ze sobą rozmawiać. Ja próbuje. Trochę niezdarnie, ale próbuje
rozmawiać i ratować to co zostało z naszej miłości. Bo ja go ciągle kocham.
Tak ciężko z kimś rozmawiać, skoro ktoś mówi NIE CZUJE NIC. Przjeżdza do
małej wieczorem. Na 2 godzinki. W dni wolne też jest wieczorem. Boje się
robić cokolwiek. Mówić cokolwiek, żeby ... nie wiem już co.
Czy jest wyjście z tej sytuacji? Chce być z mężem.

[annabak]

Bardzo mi przykro z powodu Twojej sytuacji.
To nie dobrze, że nie byliście na " swoim" od początku małżeństwa, chyba nie
mieliście okazji, by się dotrzeć i stworzyć samodzielną rodzinę.
Może spróbujcie wyjechać na wakacje, sami, gdzieś daleko od rodziców i
spróbujcie porozmawiać. Jeśli się nie uda, pozostaje terapia małżeńska.
Musicie spróbować uratować małżeństwo i swoją rodzinę.
Pozdrawiam

[veronika27]

ja chce uratować małżeństwo. Wiele razy próbowałam rozmawiać. Bez skutku. Tylko
czuje od mężą chłód i niechęć.

[mama_zuzi06]

witaj, ja mam troszkę inny problem ale też dotyczy męża. Mianowicie mój mąż
zajmuje się naszą córcią tylko wtedy kiedy go poproszę. Walczę z nim
codziennie. Myślę, żę może powinnaś dać sobie spokój z walką o męża bo
najgorsze może być to że on jak piszesz, że nie czuje nic. Może kiedyś
zapomnisz, znajdziesz kogoś innego, kto pokocha Ciebie i Twoją córcię.

[veronika27]

mąż nie zabiega o mnie, ani o dziecko. Nie chce żebyśmy byli razem.
Niedawno odkryłam maila do koleżanki z pracy. Teraz wiem, że mnie
zdradzi. i to z dziewczyną, którą mąż też zdradzał. Nie mogę sobie z
tym poradzić. Za co ja ciągle kocham tego człowieka. Idiotka jestem
i nic więcej.

[sabciasal]

a może mąż po prostu się boi przeprowadzki. dwa lata w trudnych dla ciebie
warunkach jemu jakos nie przeszkadzały - nawet to wspólne z mamą albo teściami
spedzanie wieczorów:)
budował dom dla WAS
a teraz kiedy mozecie byc tylko razem - on dochodzi do wniosku ze nic nie czuje
do ciebie i dlatego będzie mieszkał razem z matką. Może to o to chodzi?

[pysiu1007]

a moze mamusia go podburza???
pewnie to jedynak i chcial mieszkac bez mamy??/

Mam to samo i nie wiem co robić!

[klaudyna1985]

Mieszkamy na górze u teściów. mamy tylko 2 pokoje, lazienke i przedpokój. !0
miesięcy temu urodziłam synka i od tego momentu cały czas siedzę z nim w domu.
Nie mam tu nic do gadania wszystko robi mi teściowa tzn. ja mam tylko sobie
posprzątać na górze a zupki i wszystkie papki dla małego gotuje mi ona!! Ja nie
mam nic dopowiedzenia!! Nie chcę juz tam mieszkać ale mąż to taki cycuś! Non
stop mnie sprowadza do poziomu 0! Teraz nawet zabronił mi kontaktów z moją
rodziną bo są biedni i niewykształceni! Normalnie mi serce pęka i dłużej już tak
chyba nie pociągne! Chciałabym wyprowadzić się a nawet odejść od męża ale
niestety nie mam dokąd. To już nawet nie o miejsce chodzi ale najbardziej o
finanse. Skąd ja wezmę pieniądze na wynajem, utrzymanie i jedzenie? Do pracy iść
nie mogę bo nie mam gdzie synka zostawić! Co noc ryczxę i zastanawiam się czym
zasłużyłam sobie na taki los? Wszyscy mnie mają za totalne 0, Mąż nie szanuje,
nie mam własnego zdania bo dałam się podporządkować?!!! Co zrobić!!! Nie mam już
siły! To mnie przerasta!

[anulkas86]

Witam Klaudyna. Wydaje mi się że już spotkałyśmy się na młodziutkich mamusiach
albo mężatkach? Nie potrafię wstawić się w Twoją sytuację tak do końca bo sama
mieszkam z mężem u moich rodziców a to zupełnie inna sytuacja niż mieszkanie u
teściów, ale jak czytam Twoją wypowiedź to wydaje mi się że młode małżeństwo nie
może trwać długo. Sama jestem pokłucona z mężem częściej niż pogodzona, ciągle
się denerwuje na niego a on na mnie. Wkurza mnie że nie mamy żadnego swojego
życia rodzinnego. I na każdym kroku czuje że jak mój mąż miałby wybieraćmiędzy
mną a swoją rodzinką to wybrałby ich. powstrzymuje go tylko to że tutaj- tzn. u
moich rodziców mu jest dobrze- blisko do pracy, centrum, o wiele wygodniejszy
dom, ładniej wykończony, no i o wiele więcej wygód których u rodziców nie miał a
tutaj ma i już się do tego przyzwyczaił. Nie jesteśmy bogaci, raczej musimy
bardzo oszczędzać i wiele pomagaja nam moi rodzice którzy też całe życie pracują
i oszczędzają żeby mieć, to co mają i nam pomóc do tego. i denerwuje mnie to że
mój mąż chciałby najlepiej wszystko mieć. Wiem ze ja osobiście i nasze dziecko
do szczęścia nie jesteśmy mu potrzebni. I to najbardziej mnie boli.

ciągle kłopoty

[veronika27]

Dzięki za odpowiedzi. Łatwiej coś przezwyciężyć, wiedząc że nie jest się samym.
Z moim mężem jest jeszcze gorzej. Przyjeżdza do małej, ale unika mnie. Nie chce
się ze mną nigdzie pokazywać. Ostatnio miał do mnie pretensje, że poszłam na
wychowawczy. Mówił, że nie będzie dawał mi pieniędzy. Tylko na małą. Teraz
dostał tydzień urlopu. Jego wymarzony urlop po latach ciężkiej pracy i...
spędza go podobno sam nad morzem. Kto jedzie sam nad morze i zabiera aparat?
Pogorszyły sie też relacje z teściową. To jakiś horror. Najgorsze, że chyba
nadal go kocham, mimo że wiem że nie ma dla nas przyszłości. Tak ciężko
zapomnieć i żyć dalej.
Całe szczęście moi rodzice mi pomagają i duchowo i finansowo.

Do anulkas86!

[klaudyna1985]

Witam witam!
Faktycznie już się "spotkałyśmy"
No i racja nie jest wesoło ale jakoś trzeba żyć. Napisz do mnie na poczte to
podam ci mój numer gg to pogadamy co? co ty na to?
Pozdrawiam i dziękuję!
Pa

[ahhna]

Nie rozumiem. Skoro już wszystko robi ci teściowa, to jak
najbardziej masz warunki, żeby pojść do pracy. Więc idź. Zacznij
zarabiać, kształcić się, jesli do tej pory się nie kształciłaś. A
gdy zaczniesz mieć swoje pieniądze, to i szacunek męża i jego
rodziny sie pojawi. Będziesz mieć w końcu jakiś wybór i wpływ na
swoje życie. A od zaraz można trochę ograniczyć wpływ teściowej na
wychowanie dziecka. To Ty jesteś matką, ty odpowiadasz za dziecko
(również w sensie prawnym) i to ty masz je wychowywać i decydowac o
nim. Nawet w takich drobiazgach jak zupka. Na początku pewnie będą
scysje, ale teściowa z czasem powinna przyjąć do wiadomości, że ona
jest tylko babcią. Na taki albo inny los nie tyle się zasługuje, co
kształtuje się go samemu. Nikt, nawet mąż, tego za ciebie nie zrobi.
Więc do dzieła!
Pozdrowienia serdeczne.