masochizm

[kasik2222]

czasem czuję się jak masochistka, rozpamiętuję, oglądam zdjęcia,
czytam to forum i rozdłubuję rany. Ale nie umiem inaczej. To tak
bardzo boli. Koniec zycia jest taki nieuchronny, i nic się nie da
zmienić, odkręcić, odwrócić. Tak strasznie szkoda.

[zeng]

też tak długo miałem codzień, teraz coraz rzadziej. Może i to
masochizm, ale ma swój cel. Boimy się, żeby nie przeżywać tego za
mało, zawsze chcemy przeżywać to bardziej, mocniej, bardziej
bezpośrednio... Każdy taki pomysł na dręczenie siebie wspomnieniami
powodował krótkotrwały wielki ból, ale w efekcie ulgę, bo
przynajmniej była świadomość, że przeżywam to tak jak powinienem, bo
bardziej się nie da...

[samela_0]

Własnie na tym polega nasza żaloba. Oglądanie zdjęć,filmów, miejsc
które nas łączyły, wspominanie chwil najpiękniejszych dla
nas,rozmyślanie jak by było gdyby było innaczej i co moglismy
jeszcze zrobić i co przezyć.
Żałoba powszechnie znana jest tylko z noszenia czarnych ciuchów i
codziennego zapalania światełka na grobie,a gdy mija rok- Ludzie
dziwnie patrzą na ciebie gdy ubierzesz sie na czarno lub gdy
odpowiesz "to jeszcze nie dla mnie pora-ja nie chcę".
Gdy zaczniesz samodzielnie myśleć,funkcjonować i patrzeć na zycie
innaczej jak do tej pory dopiero sama powiesz ,ze to było piękne ale
minęło. Samo to ,że odwiedzamy tą stronę świadczy o tym jak nam źle
i choć u mnie żałoba "niby"minęła- to dla mnie również jeszcze nie
ten czas ją zrzucać. Nie bój się oglądania zdjęć i wspominania. Ja
jak wielu z nas robie to samo codziennie i nie ma chwili gdybym nie
czuła tego,że jednak odszedł-zostawił.Pozdrawiam

[asal84]

Masochizm??? Szczerze mowiac nigdy o tym tak nie myslalam. Zyje
przeszloscia, marzeniami, wspomnieniami, rozmowami, chwilami
tamtych wspanialych dni. Otaczaja mnie setki naszych zdjec,
pamiatek, Jego ciuchow z cudownym zapachem.Teraz bez nich nie
wyobrazam sobie mojego zycia. A do tego pierwszego kroku w
przyszlosc daleko mi...

[aneta39.misia]

To nie masochizm,to tęsknota,chęć odnalezienia wspólnych
chwil,zapamiętania wszystkiego co związane z ukochanym.To sprawia
ból ale też nie mogę na czym innym się skupić.Chce tylko rozmawiać o
Nim,myślę o Nim,układam rzeczy,oglądam zdjęcia,płaczę i tęsknię i
obiecuję Mu,że nie będę już płakać,żeby się nie martwił o mnie.Itak
w kółko...To i żałoba i wciąż gorąca miłość.Ta mieszanka musi boleć.

[kasik2222]

tak, masz rację i niech Bóg nie pozwoli nam nigdy zapomnieć...