Mam napady szału, krzyczę na męża i synka

[ajamamsynka]

Z natury jestem spokojną osobą, ale wystarczy, że w domu mąż nie
zareaguje od razu na moją prośbę-polecenie, albo synek (półtora
roku) zacznie histerycznie płakać (bo coś muszę mu zabrać albo
zabronić) wpadam w taką złość, że aż się trzęsę. Na początku staram
się spokojnie wytłumaczyć, lub odwrócić uwagę (synka) ale
najczęściej moje próby nic nie dają i w końcu wybucham. Czy to jest
jakaś choroba? Czy inne matki też tak macie? Jak mam się zmienić???
A mój mąż ostoja cierpliwości patrzy na mnie jak na wariatkę!
Pomóżcie!

[arwen8]

Złość jest uczuciem nam bardzo potrzebnym. problem zaczyna się
wówczas, gdy przenosimy swoją złość na NIEWŁAŚCIWE osoby, kiedy
reagujemy wybuchem złości nieadekwatnym do sytuacji. Można temu
zaradzić znajdując prawdziwe źródło tej złości i kierując to uczucie
pod właściwym adresem. To wymaga cierpliwości i współczucia dla
siebie oraz uważnego przyjrzenia się swojej przeszłości.

Na Forum Wychowania bez porażek był jakiś czas temu dość obszernie
omawiany podobny problem. Zachęcam do lektury całego wątku:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=851&w=72469471&a=72469471
oraz ten:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=851&w=74083333&a=74083333
odpowiedzi niezwykle empatycznej pani psycholog na podobne do twoich
pytania:

tiny.pl/4hgs


tiny.pl/lskr

oraz wzruszający "List do mojej złości" Barbary Rogers:

www.koniecmilczenia.ngo.org.pl/art/37brlis.html

[alex05012000]

tego typu napady szału mogą być objawem depresji, udanie się do
psychologa/psychiatry i rozmowa nic nie kosztuje...

do arwen8

[jusma]

Arwen, czy Ty znasz może terapeutkę pracująca zgodnie z duchem tego o czym mówi
Alice Miller, a zarazem odpowiedzialną, doświadczoną i mądrą po prostu. Szukam
kontaktu z takową. Z góry dziękuję.

[arwen8]

Jusma, odpisałam Tobie w tej sprawie na priva.

[48xmax1]

Czytam co piszesz tutaj i na innych forach. Dziekuje, ze dzielisz
sie doswiadczeniami z pracy nad soba. Wiele z tego korzysci i dla
mnie.
Jedna rzecz mnie zaniepokoila. Pojawiaja sie w Twoich postach linki
do porad w onecie i tutaj wprowadzilas u mnie troche zamieszania.
Poniewaz sama szukam terapeutki zainteresowalam sie nazwiskiem.
Znalazlam NLP, przebaczanie umierajacemu ojcu, katolickie moralne
wartosciowanie. Jakos mi to nie przystaje do linii AM, ktora tez
cenisz. Czego nie rozumiem? Serdecznie pozdrawiam.

[arwen8]

48xmax1 napisała:

> Poniewaz sama szukam terapeutki zainteresowalam sie nazwiskiem.
> Znalazlam NLP, przebaczanie umierajacemu ojcu, katolickie moralne
> wartosciowanie.

W odpowiedziach M.L-K na Onecie, jak również na żywo w
Trójkowej "Dobronocce" nie było mowy o NLP, przebaczaniu czy
katolickiej moralności. Było natomiast dużo empatii dla
czytelników/słuchaczy oraz zwracanie szczególnej uwagi na
tzw. "trudne" uczucia. Nie było lania wody, owijania w bawełnę czy
namawiania do zakładania różowych okularów i mantrowania
pustych "afirmacji".

Jaka jest M.L-K w realu nie wiem, ale gdybym miała się zwrócić do
terapeuty, to wybrałabym na początek właśnie ją. Zadałabym jej na
wstępie kilka kluczowych dla mnie pytań, obserwiwałabym jej reakcje
oraz mowę ciała i na podstawie takiego wywiadu zadecydowałabym, czy
zostanie ona moją terapeutką czy nie. Postąpiłabym podobnie z każdym
terapeutą.

[m-jak-magi]

radze wizyte u psychiatry - prawdopodobnie masz poczatki nerwicy
albo depresji.
byc moze zaleci ci psychoterapie a moze zdecyduje sie na leki.

nie ma co czekac bo stan sie tylko poglebi a dziecko zacznie od
ciebie uciekac.

[marzena19_75]

A ja myslę,że jesteś poprostu nerwową osobą i powinnaś spróbować
rozładowywać swoja złość w mądy sposób....może pobiegaj, idź na
aerobik etc. Leki nic tu nie pomoga, trzeba znaleść sposób na
rozładowanie negatywnych emocji i tyle.Nie daj sobie wmówić depresji
czy nerwicy, sama to przechodzę i nie sa to objawy takich zaburzeń.
Trzymam kciuki.