nastolatek

[monwdo]

jak radzicie sobie same z nastolatkiem,ktorego tata nie zyje.Powiem ,ze to
wielkie wyzwanie zastapic w tym wieku dziecka brak ojca,mam syna w wieku 16
lat i wiele spraw ktorym juz dzis nie umiem spostac.POZDRAWIAM

[nuxxx]

ja nie mam dziecka nastoletniego... mam za to 5 cio letnią córeczkę
i mimo że na początku wszyscy mi wmawiali że mała jakoś to
przejdzie, że kiedys i tak o Tacie nie będzie pamiętała to mała
pokazuje wszystkim nieświadomie na odwrót... pamięta o Nim, pamięta
jak się z nią bawił i bardzo tęstni za Nim, i co najgorsze dla
wszystkich - to mówi to tym głośno i wprost - jak dziecko... i
zaskakuje tym swoim zachowaniem tych wszystkich którzy mi wmawiali
że ona zapomni... guzik prawda, że zapomni, będzie Go pamiętała do
końca życia i będzie zawsze żyła z tą świadomścią że Taty nie będzie
w jej najważniejszych chwilach życia, i tych mniej ważnych, a
najgorsze dla matki jest to że musi patrzeć jak najukochańsze
dziecko cierpi i matka choćby chciała ze wszystkich swoich śił
pomóc - to nie potrafi, bo nie wie jak :(((( i sama nie daje sobie z
tym rady :((((

[kasia42007]

A ja mam syna i córkę , oboje są nastolatkami. I wiem,że samotne ich
wychowanie jest bardzo trudne. Kiedyś słowo taty było święte,
upominał ich mało, ale jak już coś powiedział to posłuch był.
Teraz wszystkie decyzje muszę podejmowac sama i sama za nie też
odpowiadac. I martwię się, czy właściwie pokieruję ich życiem, czy
nauczę ich tego wszystkiego co jest potrzebne w życiu i czego
wspólnie byłoby prościej nauczyc. Nie wiem... a odpowiedzialnośc i
konsekwencje spadają tylko na nas, no i na nasze dzieci, choc one
teraz tego nie rozumieją i najchętniej chodziłyby swoimi drogami.

[digirec]

Ja mam dwoje dzieci..syn 16l ,corka 12l.Jakis czas temu w innym poscie opisałam
jak było "kiedyś"zaraz po smierci Pawła,teraz mineło 1,5r jest inaczej..pokusze
sie nawet o słowo LEPIEJ.,chociaz bywaja dni ze Sebastian znow walczy ze mną
,ale są to spradyczne wypadki..ktore szybko mijają.Co do odpowiedzialnosci masz
racje to sie czuje ,wszystko spada na nas,kazda decyzje musimy podjac
same...nawet wtedy gdy nie jestesmy pewne czy przekonane i gdy wydaje sie nam ze
kazda decyzja jest zła wybieramy lepsze zło.Nasi mali mężczyzni dorastaja musimy
sie pogodzic z tym ze nie beda z nami siedziec w domu,ze wybiora towarzysto
kolegow i kolezanek..mimo tego ze tak bardzo teraz sie boimy o nich(ja sie boje
strasznie) musimy pozwolic im dorosnać......Z córka raczej problemów nnie
mam,chyba ze wszystko przedemna:P
pozdrawiam
Ela

[monwdo]

pozwolmy im dorosnac,ja sie tego boje,ze znow zostane sama

[trelka10]

moj synek wprawdzie nastolatkiem nie jest bo ma zaledwie 4 latka ale teraz np
mam problem z toaletą w miejscu publicznym bo on nie pójdzie do "dziewczyńskiej
bo jest chłopakiem...Pewnie im dziecko bedzie starsze tym problemy większe i
mniej błache.
Ela