wiersze...

[zagubiona1988]

Wiem, że jest podobny wątek na tym forum, ale pomyślałam sobie że
może ktoś z nas zechciałby się podzielić wierszami, które mają dla
nas jakieś znaczenie...
Ja sama jakoś ostatnio bardzo często szukam słów, które potrafiłyby
chociaż w niewielkim stopniu wyrazić to co czuję... Bo czasem po
prostu brakuje mi słów...

Na początek znalezione gdzieś w sieci...:

A więc to już trzy lata odkąd Cię nie ma.
Ja wciąż żyję- tak jak prosiłeś.
Każdego ranka połykam garść tabletek przeciwdepresyjnych,
zgodnie z zaleceniem doktora.
Zimą- karmię sikorki.
Latem-oglądam zachód słońca.
Z okna mego pokoju.
Wychodzę z domu dwa razy w tygodniu.
Raz na cmentarz i raz do kościoła.
Do kościoła.
By wykrzyczeć Bogu, że w niego
już nie wierzę.
Wiesz?
Nawet się uśmiecham.
Trzy razy dziennie-tak jak prosiłeś.
I już nie płaczę.
A ludzie mówią, że nie mam serca.
I nawet nie wiedzą, że mają rację.
Nie mam serca.
Umarło razem z Tobą.

[ls48]

Piękny ten wiersz.Bardzo się wzruszylam. 4 miesiące temu pochowałam
mojego ukochanego męża.pozdrawiam cieplutko.

[ls48]

Przyjaciele są jak ciche anioly, które podnoszą nas
Gdy nasze skrzydła zapomniały jak latać

[kukusia_1]

Nie jest to wiersz ale jedna z kominkowych przypowieści. Mnie
osobiście wzrusza do łez.


Pewnego dnia, na placu targowym, pośród tłumu ludzi siedział
niewidomy z kapeluszem na datki i kartonikiem z napisem:
-"Jestem ślepy, proszę o pomoc".

Pewien mężczyzna, który przechodził obok niego zauważył, ze jego
kapelusz jest prawie pusty, zaledwie parę groszy... Wrzucił mu parę
monet, po czym bez pytania niewidomego o zgodę wziął jego kartonik,
odwrócił na druga stronę i napisał coś....

Tego samego popołudnia, ten sam mężczyzna znowu przechodził obok
tego samego niewidomego i zauważył, że tym razem jego kapelusz jest
pełen monet. Niewidomy rozpoznał kroki tego człowieka i zapytał go,
czy to on odwrócił kartonik i coś na nim napisał......

Mężczyzna odpowiedział:
-" nic co nie byłoby prawdą. Przepisałem Twoje
zdanie tylko troszkę inaczej."

Uśmiechnął się i oddalił....

Niewidomy nigdy się nie dowiedział, że na jego kartoniku było
napisane:

-"dziś wszędzie dookoła jest wiosna.. A ja nie mogę jej zobaczyć..."
**********************************

Jeśli któregoś dnia ktoś zarzuci Ci, że Twoja praca nad powrotem
do "normalności" nie jest "profesjonalna" powiedz sobie, że Arkę
Noego zbudowali amatorzy, a Titanic profesjonaliści...

[ls48]

Znów zapaliłam Ci świeczkę
siadłam przy Tobie troszeczke
kwiaty w wazonie zmieniłam
W nocy myślami przy Tobie byłamI dniami także bywam stale
Targana niekończącym się żalem

[ls48]

Przyszlam do swego domu
zastalam wielka ciszę
I wszędzie Twoje rzeczy
I wszędzie Ciebie słyszę
Przyszlam do swego domu
I Ciebie widzę wszędzie
Nie mogę w to uwierzyć
Ze byłeś...a nie będziesz!

[magda-live]

Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.

Jestem tysiącem wiatrów dmących.
Jestem diamentem na śniegu lśniącym.
Jestem na skoszonym zbożu światłem promiennym.
Jestem przyjemnym deszczem jesiennym.

Kiedy tyś w porannej ciszy zbudzona,
Jestem ruchem - szybkim, wznoszonym,
Ptaków cichych w locie krążących.
Jestem łagodnym gwiazd blaskiem nocnym.

Nie stój nad mym grobem i nie roń łez.
Nie ma mnie tam; nie zasnąłem też.
Nie stój nad mym grobem i nie płacz na darmo.
Nie ma mnie tam. Ja nie umarłem.

[trelka10]

"Ci, którzy umarli, nigdy stąd nie odeszli:

Są tutaj w gęstniejącym cieniu

Umarli nie są pod ziemią:

Są w drzewie, które szumi,

Są w drewnie, które jęczy,

Są w wodzie, która płynie,

Są w wodzie, która śpi,

Są w chacie, są w tłumie:

Umarli nie są martwi

Ci, którzy umarli, nigdy stąd nie odeszli:

Są w piersi kobiety,

Są w dziecku, które płacze

Są w głowni, która płonie,

Umarli nie są pod ziemią:

Są w ogniu, który umiera,

Są w trawie, która zawodzi,

Są w skamlących skałach,

Są w lesie, są w domu.

Umarli nie są martwi...

[zagubiona1988]

Mój ulubiony... Przepiękny...

"Boję się jutra.
Jakie upokorzenia przyjdzie jeszcze znieść?
Z jaką samotnością się zmierzyć?
Czy "jutro" będzie gorsze niż "dzisiaj"?
albo czy będzie lepsze?
Kolejne złudzenia znów nie chcą dotknąć prawdy.
Kiedy dla nikogo się nie liczysz
Kiedy codzienność jest tak smutna i zła,
rzeczywistość szara i bez wyrazu,
a perspektywa przyszłości cię przytłacza.
Kiedy życie przelatuje obok ciebie, a ty
mimo rozpaczliwych prób
w żaden sposób nie możesz go pochwycić.
Kiedy wszystko się wali, a nic nie chce poukładać.
Kiedy wystarczy chwila, żeby cały świat przestał istnieć
i wszystko straciło sens (sens - czyli coś, czego nigdy nie było).
Kiedy wszystkie marzenia okazują się fikcją,
bo kolejny deszcz niepowodzeń uświadamia ci,
że żadne z nich nie ma prawa się spełnić
i kiedy dokładnie wiesz co będzie dalej.
Kiedy zamiast żyć - przeżywasz
Kiedy wszystkim wokół jest wszystko jedno,
czy jesteś, czy cię nie ma.
Kiedy żadne czułe spojrzenie nie spotka się z twoim
gdy rzucasz rozpaczliwe wezwania SOS,
które spadają ci na nos, bo nikt nie chce ich pochwycić.
Kiedy wciąż przed kimś grasz
udając, że jakoś się trzymasz, podczas gdy tak naprawdę
dawno się rozsypałeś.
Kiedy czujesz się tak, że lepiej byłoby już nic nie czuć.
Kiedy nie ma się na czym oprzeć...
Wtedy wzbiera rozpacz, która cię pochłania.
Przy każdym niepowodzeniu,
przy każdym upokorzeniu,
pustce...
Kolejna kropla rozpaczy dołącza do pozostałych
by cię zatopić.
Toniesz.
Dlaczego tak trudno jest zrobić coś,
co dla innych mogłoby wydawać się najprostsze?
Dlaczego gdy przestaję oddychać
po chwili jakiś odruch, nad którym nie panuję
każe mi nabrać powietrza?
Dlaczego życie jest chwilami (chwilami?)
takie podłe i uporczywe?
Dlaczego tak trudno jest zrobić sobie miejsce na ziemi
i dlaczego mnie się to nie udaje?
Dlaczego potrzebuję czuć, że jestem kochany
i dlaczego tego nie czuję?
Tak trudno jest żyć, gdy nikogo nie razi twoja nieobecność!
Gdy nie ma już marzeń, postanowień, ideałów,
wiary, młodości, nadziei,
celów, szczęścia, miłości, prawdy...
Nie ma nic.
Jest tylko szara pusta, dziura zamiast serca.
Kolejny dzień do przeżycia - wyzwanie, które ma wymiar wyroku.
Kolejna wiosna, chociaż wcale na nią nie czekałeś...
Gdy ktoś utracił nadzieję zwykle nie dba o resztę.
Niech zgaśnie słońce i nie będzie jutra.
Żeby już więcej nie bolało..."

[edyta.g.25]

Znajdziesz mnie w szeptach traw kochany
Usłyszysz w locie ćmy
Będę gdzie piach i pył
Będę gdziekolwiek byś był
Będę w spojrzeniu kocich oczu
Będę w milczeniu drzew

Jestem w mijaniu dni
Jestem Twym cieniem gdy spisz
Tak jakbym wciaz zyla
A Ty jakbys mogl jeszcze raz dotknac moich ust

Ksiezyc to niemy moj poslaniec
Noc to cien moich rak
Wiatr niespokojny duch
Pamieta dzis kazde z mych slow...

Tak jakbym wciaz zyla
a Ty jakbys mogl jeszcze raz dotknac moich ust...

[idealnie_zagubiona]

"Stoje w progu
wciąż niewiedząc
co mam robić,
doskonale zagubiona."

[kasik2222]

przepiękne

[idealnie_zagubiona]

przeczytałam to w metrze niedługo po...

[kenaya]

Weyston Hugh Auden
"Funeral Blues"

Niech staną zegary
Zamilkną telefony
Dajcie psu kość
Niech nie szczeka, niech śpi najedzony.
Niech milczą fortepiany
I w miękkiej werbli ciszy
Wynieście trumnę
Niech przyjdą żałobnicy
Niech głośno łkając samolot pod chmury się wzbije
I kreśli na niebie napis "On nie żyje!"
Włóżcie żałobne wstążki na białe szyje gołębi ulicznych
Policjanci na skrzyżowaniach niech noszą czarne rękawiczki.
W nim miałem moją północ, południe i zachód i wschód
Niedzielny odpoczynek i codzienny trud.
Jasność dnia i mrok nocy, moje słowa i śpiew
Miłość, myślałem, będzie trwała wiecznie,
Myliłem się,
Nie potrzeba już gwiazd - zgaście wszystkie - do końca
Zdejmijcie z nieba Księżyc i rozmontujcie słońce
Wylejcie wodę z morza, odbierzcie drzewom cień
Teraz już nigdy na nic nie przydadzą się.

[0czarna74]

ŻYCZENIE

Minęła wiosna,minęło lato
I smutna jesień już mija-
Każdy dzień nową żegna mnie stratą
I resztę łez mych wypija.

Skończy się jesień,nadejdzie zima,
Pajęcza zerwie się przędza-
Serce chwil jasnych w locie nie wstrzyma...
Zostanie rozpacz i nędza.

I zima minie,i świat na nowo
Przybierze postać wiośnianą;
Lecz mnie nie zbudzi miłości słowo-
Umarli z grobu nie wstaną !

Na godach życia duchem i ciałem
Inni już będą przytomni...
Lecz niech ta,którą tyle kochałem,
Czasami jeszcze mnie wspomni !

[zagubiona1988]

Jestem nikim
Zwykłym człowiekiem
który trwa
bo musi
bo żyje
Tyle chwil premija
Wspomnienia,
Owszem. Zostają
Ale nie można
w nich wiecznie trwać
Choć się piękne
i ważne
Trzeba iść do przodu
Oderwać się od nich
zacząć nowe życie
Myśleć o tym o
będzie
Nie wracać tu
nigdy. Bo
jestem tylko człowiekiem
śmierć przyjdzie
i tak

[kasik-1974]

WPISANY W CIEBIE

Pragnę czasem w czasie się zgubić
Jak klucz, czy drogę - gubi się w lesie
Ale się boję, że nikt mnie nie znajdzie
I, że już z drogi mnie nie podniesie.

Wyrwać się stąd - jak kartkę z notesu
Jak ząb obolały - w nieobecność
I wysłać bez zwrotnego adresu
List, że wrócę nim skończy się wieczność.

Pragnę uciec ucieczką udaną
Przed pościgiem napomnień otyłych
Myślą o Tobie, zawsze co rano
Na drugie życie nabierać siły.

Jestem tu gdzie jestem
W każdą noc, w każdy dzień
Rzucić chcę to wszystko
A jedynie rzucam cień.

Pragnę przepaść, jak czasem przepada
Cała wypłata w nadziei kasynie
Nim bezlitosnym miną mijaniem
Jedni dla drugich - ważni jedynie.

Jak w automacie ostatni żeton
Zniknąć rozmową przerwaną w pół słowa
Z tą świadomością, że jesteś - nadziejo
Że z Tobą warto zaczynać od nowa.

Pragnę czasem w czasie się zgubić
Jak klucz, czy drogę - gubi się w lesie
Lecz gdy na drodze, znajdziesz mą drogę
Czy mnie z tej drogi, jak klucz podniesiesz?
[Buszman Krzysztof Cezary]

[kasik-1974]

Gdybym tylko mógł przekazać Ci choć cząstkę własnego szczęścia, abyś już na
zawsze była wolna od smutku i melancholii.
Albert Einstein

[zagubiona1988]

Jeśli mnie przyjdzie odejść pierwszemu,
Nie daj zachmurzyć się swemu niebu.
I myśl uparcie, bez chwili wątpienia:
to tylko zmiana, a nie rozstanie.
(...)
Czym byliśmy – jesteśmy.
Co mieliśmy – posiadamy.
Jest wspólna przeszłość niezniszczalna teraz,
Kiedy więc idziesz lasem, po którymś my kroczyli,
lub próżno szukasz nad rzeką mego obok cienia,
albo zatrzymujesz się na szczycie w miejscu,
skąd zwykliśmy rozglądać się po łąkach,
czy też na widok czegoś bezwiednie szukasz mojej ręki,
a gdy jej nie ma czujesz, jak rośnie w Tobie smutek -
poczekaj.

Przymknij oczy.
Odetchnij.
Wsłuchaj się w moje kroki w Twoim sercu.
Wcale nie odszedłem, ja dalej idę z Tobą.

[kasik2222]

Siądź z tamtą kobietą twarzą w twarz,
Kiedy mnie już nie będzie.
Spalcie w kominie moje buty i płaszcz.
Zróbcie sobie miejsce.
A mnie zabawiaj smutnie
Uśmiechem, słowem, gestem,
Dopóki jestem...
Dziel z tamtą kobietą chleb na pół,
Kiedy mnie już nie będzie.
Kupcie firanki, jakąś lampę i stół.
Zróbcie sobie miejsce.
Płyń z tamtą kobietą w górę rzek,
Kiedy mnie już nie będzie.
Znajdźcie polanę, smukłą sosnę i brzeg.
Zróbcie sobie miejsce.
A mnie wspominaj wdzięcznie,
Że mało tak się śniłam...
A przecież byłam...
No, przecież byłam...

[kasik2222]

POMYŚLAŁAM DZIŚ O TOBIE...
pomyślałam dziś o Tobie któryś raz
w chwili, gdy smutek znowu
nade mną się nachylił
i podał mi swą dłoń
taką szorstką, taką zimną
pomyślałam dziś o Tobie któryś raz
gdy słońce na niebie
przez chmury się przedarło
a mnie serce znów w bólu zamarło
pomyślałam dziś o Tobie któryś raz
w chwili, gdy łzy do oczu
znowu się cisnęły i jak rwąca rzeka
po policzkach płynęły
pomyślałam dziś o Tobie któryś raz
gdy tak bardzo chciałam
żebyś był przy mnie, objął ramieniem
przytulił do swego boku
uspokoił zszargane nerwy
ukoił niezasłużoną dobrocią i ciepłem
które tylko Ty nosisz
dla mnie... pod sercem...

[trelka10]

Po niepowstrzymane łzy
Nigdy niespełnione sny

Słowa których było brak
Dziś do siebie mamy żal

Wciąż tłumiony w sobie krzyk
Ból co zadrą we mnie tkwił
Strach przed tym co piękne jest
Dziś zapomnieć już chce
Czas nie będzie na nas czekał
Wiec wybaczmy sobie to co było w nas złe
Nie umiem żyć bez ciebie
Teraz dobrze to wiem

[zagubiona1988]

Byłeś moją siłą, kiedy byłam słaba...
Byłeś moim głosem, kiedy nie mogłam mówić...
Byłeś moimi oczami, kiedy nie mogłam widzieć...
Widziałeś to, co najlepsze we mnie...
Dałeś mi wiarę, bo wierzyłeś...
Jestem tym kim jestem, bo mnie kochałeś...
Teraz czuję się, jakby brakowało połowy mnie...
Wszyscy potrzebujemy kogoś na kim możemy się oprzeć...
Jak bezbronne dziecko...
Każdy chce być kochany...
Raz na jakiś czas...
I teraz wiem...
Czego szukałam...
Przez tak długi czas

[idealnie_zagubiona]

Czy marzysz czasem o ucieczce?
Czy nigdy nie marzysz o ucieczce?
Żałosne zapomnienie
Zapomniane nadzieje pogrzebane w samotnym grobie duszy
Żałosne zapomnienie
Przypomnij sobie jaka byłaś zanim zamknęłaś swe serce pod kluczem

[idealnie_zagubiona]

ONE LAST GOODBYE (autor tekstu : Danny Cavanagh)

How I needed you
How I grieve now you're gone
In my dreams I see you
I awake so alone
I know you didn't want to leave
Your heart yearned to stay
But the strength I always loved in you
Finally gave way
Somehow I knew you would leave me this way
Somehow I knew you could never, never stay
And in the early morning light
After a silent peaceful night
You took my heart away and I grieve
In my dreams I can see you
I can tell you how I feel
In my dreams I can hold you
And it feels so real
I still feel the pain
I still feel your love
I still feel the pain
I still feel your love
And somehow I knew you could never, never stay
And somehow I knew you would leave me
And in the early morning light
After a silent peaceful night
You took my heart away
Oh, I wished, I wished you could have stayed


i tłumaczenie:

Jak potrzebowałem ciebie
Jak się smucę teraz nie ma ciebie
W moich snach widzę cię
Budzę się tak samotny
Wiem, że nie chciałaś odejść
Twoje serce pragnęło zostać
Lecz siła, którą w tobie zawsze kochałem
Ostatecznie ustąpiła
Jakoś wiedziałem, że opuścisz mnie w ten sposób
Jakoś wiedziałem, że nigdy, nigdy nie zostaniesz
I w świetle wczesnego poranka
Po cichej spokojnej nocy
Skradłaś me serce, a ja jestem smutny
W moich snach widzę cię
Mogę ci powiedzieć jak się czuję
W moich snach mogę cię zatrzymać
I to wydaje się tak realne
Wciąż czuję ból
Wciąż czuję twoją miłość
Wciąż czuję ból
Wciąż czuję twoją miłość
I jakoś wiedziałem, że nigdy, nigdy nie zostaniesz
I jakoś wiedziałem, że mnie opuścisz
I w świetle wczesnego poranka
Po cichej spokojnej nocy
Skradłaś me serce
Ah, chciałbym, chciałbym, abyś mogła zostać

[idealnie_zagubiona]

"to była długa zimna zima bez ciebie
długo płakałam w środku przez ciebie
wyślizgnąłeś mi się przez palce na zakręcie życia
od tego dnia nastała długa zimna zima
trudno jest znaleźć, trudno znaleźć
trudno znaleźć teraz siłę, ale się staram
i nie chcę, nie chcę
nie chcę mówić o tym co przeminęło
bo nie ważne co powiem, nie ważne co zrobię
nie mogę zmienić tego co się stało
nie ważne co powiem, nie ważne co zrobię
nie mogę zmienić tego co się stało
wyślizgnąłeś mi się przez palce
i jestem tak zawstydzona
wyślizgnąłeś mi się przez palce
i zapłaciłam"

[kasik2222]

Pochylasz się nade mną...
Dotykasz białego czoła swoją ciepłą dłonią
i tym samym okrywasz mnie płaszczem utkanym z marzeń...
Niczego się nie lękam,
bo trwasz przy mnie...
zawsze
Jesteś częścią tego co nieśmiertelne
Jesteś Aniołem...
Aniołem mojej duszy...
Więc wejrzyj w nią swymi gwieździstymi oczami,
roztop ten kryształowy mur mojego serca,
w którym lśni "Jezioro Łez"...
Nie pozwól by znowu wezbrało...
Zostań
na zawsze...
Bo przecież jesteś częścią tego, co nieśmiertelne...
Jesteś aniołem...
Aniołem mojej duszy.

[dakam751]

Nokturn

Gorzko pachną samotną jesienią
te wieczory bez Ciebie umarłe,
kiedy marzę zaplątana w jesień,
kiedy serce mnie dławi pod gardłem.
Kiedy liście żółtawym odblaskiem
spełzną na dół na ściśnięte pięście,
w mgłach daleko zagubiona radość,
w mgłach daleko zagubione szczęście.
Potem noce mnie ciszą umęczą,
myśli spali błyskawicą drżenie,
potem serce mi wydrze przymarłe
jesień w wieczór spłakany wspomnieniem.

K.K.Baczyński


Mówiła że naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni
nie zasypiają
mają okrągły czas więc się nie spieszą
spokojni ponieważ niczego nie wykończyli
nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi
nie połykają tak jak my przerażonego sensu
nie udają ani lepszych ani gorszych
nie wydajemy o nich tysiąca sądów
zawsze ci sami jak olcha do końca zielona
znają nawet prywatny adres Pana Boga
nie deklamują miłości
ale pomagają znaleźć zagubione przedmioty
nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć
nie straszą pustka pełną erudycji
nie łączą świętości z apetytem
bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdżali na chwilkę
przechodzą obok z niepostrzeżonym ciałem
ocalili znacznie więcej niż duszę


Bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej
niektórzy umierają - to znaczy już wiedzą
miłości się nie szuka - jest albo jej nie ma
nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek
są i tacy co się na zawsze kochają
i dopiero dlatego nie mogą być razem
jak bażanty, co nigdy nie chodzą parami

Można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie
Nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem

x.J.Twardowski



***


przychodzisz...
gdy już nie słyszę
Twoich kroków
Nachylasz się nade mną
i całujesz w czoło

Potem siadasz
przy łóżku
i chwytasz mą dłoń
delikatnie ją gładzisz
szepcząc czułe słówka

Kiedy chcę Ci powiedzieć.
że też Cię
Kocham
... budzę się i znikasz
Na stałe mieszkasz
w moich snach...

[idealnie_zagubiona]

Kochać i tracić, pragnąć i żałować,
Padać boleśnie i znów się podnosić,
Krzyczeć tęsknocie "precz" i błagać "prowadź"
Oto jest życie: nic, a jakże dosyć...

Leopold Staff

[kasik2222]

Pokaż mi niebo...
zabierz tam,
gdzie smutek nie dociera...
-Otrzyj łzy,
gdy chłód ogarnia serce me,
pomóż się podnieść
gdy nadzieja gaśnie-
pokaż mi niebo...
Nie pozwól by wiatr
porwał wszystkie marzenia,
daj siłę by żyć...
Pokaż mi niebo
wśród rozpaczy mijającego czasu
muśnięciem ust ostudź tęsknotę
silnym ramieniem ochroń przed złem...
Pokaż mi niebo...
nie zostawiaj mnie samej
czuję się taka słaba,
Boję się...
Pokaż mi niebo...

[zagubiona1988]

Dawał mi to wszystko i nie chciał nic w zamian. Nic zupełnie.
Żadnych obietnic, zadnych przyrzeczeń, żadnych przysiąg, że "tylko
on i nigdy nikt inny". Po prostu nic. To była ta jego jedyna
potworna wada. Nie może byc dla kobiety wiekszej udręki niz
mężczyzna, który jest tak dobry, tak wierny, tak kochający, tak
niepowtarzalny i który nie oczekuje żadnych przyrzeczeń. Po prostu
jest i daje jej pewność, że będzie na wieczność. Boisz się tylko, ze
ta wieczność - bez tych wszystkich standardowych obietnic- będzie
krótka.

[dakam751]

--Tyś wplótł mi we włosy
nitkę babiego lata.
Tyś na mych rzęsach
zostawił kroplę rosy.
Tyś w mych oczach
utopił lazur morza.
Tyś memu sercu pokazał
jak miłość odmierza czas.
Tyś mej duszy
uchylił rąbek tajemnicy nieba.
Tyś mnie nauczył,
że do szczęścia więcej nic nie trzeba.

Danka

[kasik2222]

Mówiła, że naprawdę można kochać umarłych
bo właśnie oni są uparcie obecni
nie zasypiają
mają okrągły czas więc się nie spieszą
spokojni ponieważ niczego nie wykończyli
nawet gdyby się paliło nie zrywają się na równe nogi
nie połykają tak jak my przerażonego sensu
nie udają lepszych ani gorszych
nie wydajemy o nich tysiąca sądów
zawsze ci sami jak olcha do końca zielona
znają nawet prywatny adres Pana Boga
nie deklamują miłości
ale pomagają znaleźć zgubione przedmioty
nie starzeją się odmłodzeni przez śmierć
nie straszą pustką pełną erudycji
nie łączą świetości z apetytem
bliżsi niż wtedy kiedy odjeżdzali na chwilę
przechodzą obok z niepostrzeżonym ciałem
ocalili znacznie więcej niż duszę

Ks.Jan Twardowski

[kasik2222]

Tak naprawdę nigdy nie tracimy tych, których kochamy.
Bez względu na to, co nas podzieliło: czas, odległość,
związki, które pojawiały się kolejno, nawet śmierć.
Miłość, którą dzieliłeś i dusza,
z którą jednoczyłeś się poprzez tą miłość, jest twoja w twym sercu
na zawsze,
w tym jaki jesteś, w jaki sposób kochasz.

Odrzuć wszystko to, co cię powstrzymuje i rzuć się w wir przypadku i
kochania.
Posiadaj, czuj, ciesz się, ryzykuj, otrzymuj.
Nawet gdyby jutro twoje marzenia rozjechała ogromna ciężarówka,
to, co włożyłeś w twoją miłość, jest tym, co będziesz zawsze
pamiętał.
Lecz jeśli nie wskoczysz obiema nogami,
pozostaniesz jedynie z myślami o tym, jak to mogłoby być.

(Daphne Rose Kingma)

[kasik2222]

„Sen….”

Gdy się do snu zaczynam układać,
Oczami patrzę zawsze w stronę Twoją.
I tak marzenia próbuję pokładać
W tym, że tej nocy będziesz jawą moją.

Że przyjdziesz do mnie i do moich oczu,
Zawładniesz ciałem i mymi myślami.
Bym mogła Ciebie chociaż we śnie poczuć
I byśmy wreszcie byli sami…

Wtedy już czasu liczyć nie będę,
Nie będzie godzin, nie będzie lat.
Spragnionym ciałem Twe ciało zdobędę
I nagle dla nas zatrzyma się świat…

Odgarniesz kosmyk włosów z mojej twarzy,
Pocałunkami zamkniesz usta me.
I choć to dzisiaj się nie zdarzy,
To wciąż czuję tylko dłonie Twe…

[dakam751]

[dakam751]

[dakam751]

[dakam751]

[mariola008]

Życzę ci odwagi, jaką ma słońce, które codziennie od nowa wschodzi nad wszelką
nędzą świata. Niektórzy po zapadnięciu zmroku już nie potrafią uwierzyć w
słońce. Brakuje im tej odrobiny cierpliwości, aby doczekać nadchodzącego
poranka. Kiedy przebywasz w ciemnościach, spójrz w górę. Tam czeka na ciebie
słońce. Ono nie omija nikogo. Ciebie też nie ominie, jeśli nie schowasz się w
cień. Z każdym dobrym człowiekiem, który zamieszkuje ziemię, wschodzi jakieś słońce.
Phil Bosman

[madzik2-4]

Droga
Niemiłowany idę drogą,
Idę sam jeden - bez nikogo,

Pełen żałości i goryczy
Idę bez celu sam i niczyj.

Złe niepokoje serce pieką,
Dom niedaleko, lecz daleko,

A ja tak smutnie i ubogo
Idę bez celu, idę drogą,

I niepotrzebny już nikomu
Idę i wracam - nie do domu.

Ileż mi życia pozostało?
Nie wiem. Za dużo czy za mało?

Śnieg jest na prawo i na lewo,
Na lewo słup, na prawo drzewo,

A ja tak idę sobie drogą
Niemiłowany przez nikogo.

Nikt mnie nie żegnał, nikt nie czeka,
I wisi ciemność niedaleka,

A ja, czekając aż się zmierzchnie,
Idę - poeta! Jak to śmiesznie...

Jan Brzechwa

[constelacja]

Już nigdy nie będzie tak jak miało być
Spaliłam na stosie wspomnienia
Teraz mogę tylko patrzeć]
Jak ogień trawi mój świat
Jak niszczy moje marzenia
Niweczy przyszłość i zamyka przeszłość
Nie mam już nic do czego mogę wracać
Fotografie, rzeczy … nie zastąpią mi dotyku
Ciepła rąk
Miłości
Czułości
Nie ma słów, które zapełnią pustkę
Bo choćby były najpiękniejsze, wypowiadane innym niż twój głosem
Są tylko zlepkiem liter
Nic nie warte
Bez sensu
Nijakie
Wszędzie tylko krzyże.. kamienne lasy
Aleje kwiatów płaczących za tymi, którzy są po drugiej stronie jeziora
Nie mam już nic.. niczego…idę do nikąd
Ale jestem

[kasik2222]

Gdy odejdę nie myśl o mnie z żalem, nie rozpaczaj...
Los człowieka, lot cmy nad świecą.
Myśl żem wyszedł z domu na dłużej,
myśl cokolwiek lub myśl byle co,
uśmiechnięta w słoneczny poranek
wstaw gałązkę dzikiej róży w dzbanek na stoliku-
tak myśl o mnie.

[digirec]

Ile kosztuje nadzieja
I jej spokojny czas
Czy serce ma coś do powiedzenia
A może ceną za nią jest strach?
Ile kosztuje ciepłe słowo otuchy
I jego delikatny szept
Ile kosztuje wiara, która mnie otuli
Ta, która nadaje memu życiu sens?
Ile kosztuje ciche marzenie
Które w sercu skrywam
Ile kosztuje jego spełnienie
Gdy film nagle się urywa...
Te pytania zadaje sobie dziś
Lecz nikt nie zna odpowiedzi
A z moich oczu płyną łzy
Te łzy cichutkiej nadziei...

[zagubiona1988]

"Zapomnij o nim
- dobrze
zapomnij o jego ciemnych oczach
- dobrze
zapomnij o jego zapachu
- dobrze
zapomnij o jego uśmiechu
- dobrze
zapomnij o jego spojrzeniu
- dobrze
zapomnij o delikatnym dotyku
- dobrze
zapomnij o lekkich i czułych słowach
- dobrze
zapomnij o słodkich pocałunkach
- dobrze
musisz przestać go kochać, rozumiesz ?!
- rozumiem
więc już go nie kochaj
- nie
dlaczego ?
- bo ja tak nie umiem."

[tilia7]

Nie znam piękniejszego i doskonalszego wiersza o rozpaczy.Na
dzisiejszą pogodę jak znalazł:(

"Deszcz jesienny" L.Staff


O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...



Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurną pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich młodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...



To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...



Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...



To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...



Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...


To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

[angel259l]

Choć na chwilę zapomnieć, że żyję i uciec w tę, gdzie Ty jesteś,
krainę
Obudzić się i dotknąć Twej twarzy, moje serce o tym marzy,
Bo nikt tu na Ziemi nie wie,
Jak jemu tęskno do Ciebie..

[tilia7]

Sokół
"Niech nikt nad grobem mi nie płacze"

Niech nikt nad grobem mi nie płacze, krom mojej jednej żony
Za nic wasze łzy zobaczę, I żal ten wasz zmyślony
Niech dzwon nad trumną mi nie kracze
Ni śpiewy wrzeszczą czyje, Niech deszcz na pogrzeb mój zapłacze
I wicher niech zawyje, Niech kto chce grudę ziemi ciśnie
Aż koniec mnie przywali, Nad kurhan słońce niechaj błyśnie
I zeschłą glinę pali, a kiedyś,może kiedyś jeszcze
Gdy mi się sprzykrzy leżeć, rozburzę dom ten gdzie się mieszczę
I w słońce pocznę wierzyć,gdy mnie ujrzycie takim lotem
Że postać mam już jasną, to zawołajcie mnie spowrotem
Tą mową moją własną, bym ją posłyszał tam do góry
Gdy gwiazdy będę mijał, podejmę może po raz który
Ten trud co mnie zabijał.

[tilia7]

Krystyna Janda

"W ciemności do siebie idziemy"

W ciemność, nieznaną dokładnie nikomu
Wyszliśmy ze światełkiem wiary z naszych domów.
I tak chcieliśmy żeby się paliło
Żeby w nas było i biło i żyło.
Tak otulaliśmy je czule palcami, że zgasło.
I w ciemności zostaliśmy sami.

W ciemności do siebie idziemy,
Ja niema i ty niemy, i ręce wyciągamy
I znowu się mijamy.
W ciemności tak bolącej jak najjaskrawsze słońce
Z ustami pełnymi mrozu,
Z gardłem ściśniętym powrozem.
Tak wędrujemy latami,
Nieznani, nienazwani,i ręce wyciągamy i znowu się mijamy
Zanim się wreszcie spotkamy,
Dotkniemy palców palcami,
Jakbyśmy chwycili w dłonie po świeczce zapalonej.

Skąd to zmęczenie w nas każdego rana,
Jakby noc każda źle była przespana.
Skąd twarze takie szare, skąd oczy tak stare?
Czemu gonimy tacy zadyszani jakby nam się ta ziemia chwiała pod stopami?
I skąd to, że nie wiemy dokąd tak biegniemy?
Skąd ten krzyk: szybciej, szybciej, szybciej, szybciej, szybciej, szybciej.
Inaczej padniemy!

W ciemności do siebie idziemy,
Ja niema i ty niemy, i ręce wyciągamy
I znowu się mijamy.
W ciemności tak bolącej jak najjaskrawsze słońce.
Z ustami pełnymi mrozu,
Z gardłem ściśniętym powrozem.
Tak wędrujemy latami,
Nieznani, nienazwani, ręce wyciągamy i ręce wyciągamy
W ciemności tak bolącej jak najjaskrawsze słońce.
Z ustami pełnymi mrozu,
Z gardłem ściśniętym powrozem.

[ola180809]

Jest taki moment,kiedy bol jest tak duzy,ze nie moszesz oddychac.To
jest taki sprytny mechanizm.Mysle ze przecwiczony wielokrotnie przez
nature.Dusisz sie,instynktownie ratujesz sie i zapominasz na chwile
o bolu.Boisz sie nawrotu bezdechu i dzieku temu mozesz przezyc...

[misiaczek2906]

Wszystkich Świętych się zbliża
W niebie huczna zabawa.
Ludzie na ziemi płaczą,
Lecz to już nie Boga sprawa.

Bliscy znicze zapalają,
Kwiatami groby dekorują.
Wśród płomyków ciepłych,
Ciemnymi dróżkami spacerują.

W ten dzień
Pamięć ma wielkie znaczenie.
Odzyskać bliskich
- ludzi jedyne marzenie.

A ja czekam do jutra,
Zrobię to dla Ciebie.
Zapalę znicz czerwony,
Żebyś zobaczyła go w niebie.

Płomyczek nadziei nie zgaśnie,
Będzie płonął wiecznie.
Chcę byś tam na górze
Poczuła się bezpiecznie…

[vipercia]

a mnie się od kilku dni kołacze po głowie wiersz Marii Pawlikowskiej-
Jasnorzewskiej - "Fotografia"

Gdy się miało szczęście, które się nie trafia:
czyjeś ciało i ziemię całą,
a zostanie tylko fotografia,
to - to jest bardzo mało.....