manipulacja?

[kontome]

Dzień dobry,
opiszę krótko sprawę, która mnie męczy, z moim partnerem często się kłócimy, niezależnie od tego co i które z nas jest przyczyną kłótni, winą obarcza zazwyczaj mnie.
W moim odczuciu, wina leży przynajmniej po środku. Kłótnie o nic które w moim odczuciu dają mu okazję aby wyrzucić to co go gryzie: to, że jak mówi nie okazuję mu uczucia przy innych, że nie mówię często, że kocham, że jak to określił jestem "krową", że rozmawiałam z obcymi facetami, że nie pytam jak minął mu dzień, nie zawsze całuję na powitanie.
W przypadku kłótni zazwyczaj to ja wyciągam pierwsza rękę. On jest obrażony, ja nalegam na spotkania!!, on mówi, że nie chce, że chce odpocząć ode mnie, często sprawia mi przykrość slowami, a jednocześnie nie chce się oddalić za bardzo, kontroluje mnie,np. pytając gdzie jestem. Kłótnie są coraz bardziej uporczywe, moim błędem jest, że przepraszam i toleruję takie zachowanie. Jego okresy obrażania się trwają coraz dłużej, ja czasami jestem nieustępliwa, a czasami jeszcze bardziej chce ugody i zabiegam o niego mocno, żeby mu wszystko "wynagrodzić"..czuję że wysysa ze mnie energię.
Czy możliwe jest to, że poprzez takie zachowanie mój partner manipuluje mną tak abym okazywała mu więcej uczucia (należę do grupy kobiet mało wylewnych)? Czy to możliwe, że facet jest tak "niedokochany"? Czy mogło to być spowodowane brakiem ojca? Jak postępować z taką osobą? Dziękuję za odpowiedź.

[efi-efi]

po co Ci ktoś taki?
piszesz, że wysysa z Ciebie energię, ja uważam, że chciażbyś stanęła na rzęsach
to mu nie dogodzisz, są takie osbniki i już.

[cichociemnylas]

Wiesz co dla mnie ten facet jest jakis niezdecydowany i
rozkapryszony........

Chce odpoczac OK, zaproponuj mu ze Ty chcesz od niego odpoczac i
trzymaj sie tego zero kontaktow przez jakis czas.

Moze sie zastanowi czego chce.

[kontome]

W naszych relacjach były 2 sytuacje w których zachowałam się tak jak napisałaś,
tzn. stanowczo unikałam jakiegokolwiek kontaktu, wtedy to on po kilku dniach
przychodził, jak to się mówi na kolanach, wtedy ustępowałam, było ok, poźniej
takie same sytuacje, tyle,że ja nie chcę ciągle się złościć, dlatego wtedy to ja
przepraszałam.

[wczorajsza77]

Tak - to jest manipulacja i to raczej nie po to abyś okazywała mu
więcej uczuć - jeżeli kobieta nie ma problemów emocjonalnych to
najczęsciej potrafi okazać uczucia prtnerowi jeżeli go kocha i czuje
się przez niego kochana, nawet jeżeli jest mało wylewna, a powody
Twojego nieokazywania podawane w poście są porostu śmieszne. Facet
nie jest "niedokochany" on poprostu, wnioskując z tego co piszesz,
w ten sposób znęca sie na dobą (przemoc psychiczna to się zowie).
Mogło to być spowodowane brakiem ojca, ale na brak ojca w
dzieciństwie nie zwalałabym w tym przypadku winy tylko skupiła się
na tym co się teraz dzieje. Przeczytaj sobie posty kobiet gnębionych
w związkach, niszczonych psychicznie. Jeżeli masz czas i chęci to
zamiast tłumaczyć takie zachowania nie doszukuj się powodów tylko
zacznij rozmawiac z partnerem o tym, ze Ci sie to nie podoba i
chcesz to zmienić. Uda się, to tylko gratulować, jeżeli nie to masz
dwie mozliwości albo uciekać i to szybko, albo zostać i za pare lat
będąc juz wrakiem pisac znowu na forum, że nie masz już siły do
życia bo żyjeśz w totalnie toksycznym związku - z facetami pokroju
Twojego partnera zazwyczaj jest tak, że jak już moga robic to co
lubią to będą to robic coraz częsciej i coraz mocniej, żadko kiedy
świadomie i z własnej woli zrezygnują z takiej przyjemności jaką
daje całkowita władza nad kobietą.

[18_lipcowa1]

Nie, Twoj panicz nie jest niedokochany ani nie domaga sie uwagi.
On ma zwyczajnie Cie w dupie.

[kicia031]

Uwazam, ze moje przedmowczynie nie maja racji. Twoja analiza
sytuacji jest bardzo trzezwa.

jak to zmienic?

zasada jest prosta - przestan nagradzac zle zachowania, a zacznij
promowac odbre. Kiedy jestescie niepokloceni, spobuj okazywac
partnerowi wiecej uczucia, gdy on probuje sie klocic - przy
pierwszym sygnale nadciagajacej awantury ucinaj kontakt.
Zapomnialam, ze umowilam sie z Ania, musze isc. Pa.

kiedy awantury przestana muy przynosic korzysci w postaci twojej
uwagi, przestanie je robic.

[aneckey]

W zupełności zgadzam się z Kicią.Mój mąż kiedyś zachowywał się bardzo
podobnie.Po jakimś czasie też miałam tego dość,ale szkoda było mi odejść,bo
wiedziałam,że on mnie kocha.Miał po prostu pozostałości po trudnym
dzieciństwie.Zaczęłam szukać artykułów w necie m.in.o obrażaniu,w ten sposób
przygotowywałam się do rozmowy.Później wytłumaczyłam,że obrażanie to szantaż
emocjonalny,a nawet psychiczne znęcanie się.Poza tym jest to bardzo
dziecinne.Takie zachowania są bardzo krzywdzące dla drugiej osoby,a jeżeli się
kogoś kocha to się go świadomie nie krzywdzi.Twój partner robi to prawdopodobnie
nieświadomie tak jak mój zanim mu to uświadomiłam.Następnie kazałam dokonać
wyboru mężowi (wtedy jeszcze nim nie był),czy chce być dorosłym odpowiedzialnym
mężczyzną,dbającym o swoją kobietę,czy gó...arzem (jeżeli tak to zabawki i do
piaskownicy :) ).A ta jego "dorosłość" miała polegam m.in. na tym,że jak mamy
jakiś problem lub wyniknie kłótnia to tylko szczera rozmowa może go
rozwiązać.Nie było łatwo,ale powoli zmieniał się na lepsze (trwało to jakieś
kilka miesięcy).Było warto-teraz mam bardzo kochanego męża,który tak jak Twój
potrzebuje dużo okazywania miłości.Ja mu ją okazuję,a w zamian otrzymuję jeszcze
więcej :).Spróbuj,życzę powodzenia

[kontome]

sama nie wiem już co robić, męczy mnie bardzo ta sytuacja, najgorsze jest to, że
jeśli wszystko wróci do normy, nie będę musiała czekać długo, aby wszystko się
powtórzyło

[marzeka1]

To DLACZEGO z nim jesteś,skoro tak się męczysz???? Bo męczysz się.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Myślę, że nie jest ważny temat kłótni. Mimo, że dotyczy okazywania uczuć, nie o
to tu chodzi. Chodzi raczej o ustalenie, kto ma kontrolę w związku. I na razie
jest ona po stronie Pani partnera.
Związek z takim mężczyzną może być trudny, bo co i raz takie sytuacje mogą się
powtarzać. Obawiam się, że jemu może nie chodzić w związku o wzajemną bliskość
i jej pogłębianie, lecz o niezachwiana pozycje i władzę. Bliskości może się ,
bowiem, obawiać.Jest to bowiem sytuacja, w której trzeba uznać swoja zależność
od drugiej osoby oraz narażać się czasem na stany niepewności. Myślę, że Pani
partner może mieć z tym trudność. Może także nie być świadom tego, ponieważ w
ten sposób przeżywa on miłość. Opiera ją na innych podstawach niż Pani.
Albo to Pani zrozumie i zaakceptuje życie w trudnym związku albo nastąpi
rozstanie. Jest natomiast nadzieja, że jak będziecie razem a Pani, nie ulegając
jego manipulacjom, mimo wszytko będzie potwierdzać jego ważność innymi
sposobami, to on się zacznie zmieniać i uspokajać. Lub pójdzie na terapię, co
może być bardzo wartościowe. Ważne, aby Pani nie wchodziła w jego grę. Agnieszka
Iwaszkiewicz

[kontome]

Proszę powiedzieć w takim wypadku, jaki to sposób przeżywania miłości przez
niego, co on czuje i czy stały związek ma z takim człowiekiem jakąś przyszłość?
Chciałabym również wiedzieć co to znaczy nie wchodzić w jego grę, czy to znaczy,
że mam cierpliwie czekać, gdy on po kłótni po jakimś czasie sam się odezwie? Co
to jest za gra którą stosuje, to ona ma służyć ubezwłasnowolnieniu mnie?

[zielonatosia]

to akurat prosta odpowiedź: jeśli widzi twoją reakcję na swoje dąsy to ma nad
tobą kontrolę.Myślę, ze częste prowokowanie kłótni i granie roli "obrażonego" to
jego sposób kontroli nad twoimi uczuciami. Jak to wyżej napisała pani Agnieszka
- facet raczej z tych niedowartościowanych i niepewnych w związku. Jeśli widzi,
że ma dam tobą kontrolę, to czuje się pewniej, ale sam bliskości nie chce bo się
jej boi. Może z powodu kompleksów, złego wzorca w domu? Jeśli go kochasz to
masz trudna drogę do przebycia. Po pierwsze jasno i szczerze wyraź swoje
uczucia, nie kłócąc się i nie dając się wyprowadzić z równowagi (dla pewności
możesz sobie najpierw wypisać argumenty w punktach), po drugie jeśli to nie
zadziała namów go na terapię u psychologa. Natomiast jeśli jak napisałaś
czujesz, że wysysa z ciebie energię i ten związek cię wypala to odpowiedz sobie
na pytanie czy chcesz z nim być. Ja zawsze mówię, że jeśli jest co ratować to
warto podjąć próbę. Jeśli jest co ratować- podkreślam.

mialam tak samo

[gra.fix]

Mialam tak samo. Tylko moj partner pochodzi z Brazylii. Zachowywal
sie tak to momentu kiedy juz mi zaufal i uwierzyl ze go kocham.
Obecnie to ja przejelam kontrole nad zwiazkiem haha. Jesli chodzi o
calowanie i publiczne okazywanie uczuc to tu w Brazylii jest
normalne a wrecz 'wymagane'... a Twoj partner skad jest? Czy to
Polak?
pozdr.!

[kontome]

Hej gra.fix tak z Polski, ponad 3 lata trwa ta sytuacja, czasami jest naprawdę
ciężko..