Chce byc znow szczesliwy

[dario5555]

Jak w tytule glownie chodzi mi o to iz znow chcialbym z kims byc
tylko jak to mi co niektorzy z forum mowia za bardzo sie staram
hmmm ale czy ja sie staram tego nie wiem moze troszeczke jednak
jest tak ze z jednej strony wyje za zona a z 2 to zazdrosnie patrze
na wtulone pary czy rodziny nieraz z nienawiscia do losu ze oni sa
razem a ja cholera sam
Kurcze moze meska wlasciwie to napewno psychika jest odmienna od
kobiecej jednak facet bedacy samotnym ojcem po jakims czasie
chcial czy nie chcial musi w jakims % zastepowac mame - jak to
mowia ekonomisci jest substytutem mamy
Tesknota za wspolnymi spacerami wspolnym sniadaniem za przutuleniem
jest ogromna

[tilia7]

Ja nawet nie myślę, że mogłabym być szczęśliwa, w jakikolwiek sposób.Na razie
cudem będzie dla mnie moment, w którym uda mi się osiągnąć chociaż względny
spokój i oswoić ból na tyle, żeby mnie każdego dnia po trochu nie zabijał:(
Tęsknota za przytuleniem i w ogóle za obecnością tej drugiej osoby chyba u
wszystkich tu obecnych jest ogromna.Tylko jedni, jak ja,nie wyobrażają sobie, że
to może być inna osoba niż Ta, która była.Inni, może po dłuższym czasie a może z
powodu innego charakteru szukają tutaj,wśród żywych bliskości kogoś
innego.Samemu jest bardzo ciężko, czy się jest samotnym tatusiem, czy mamusią,
czy jak ja po prostu samotną kobietą.
Życzę z całego serca powodzenia, na pewno los się do Ciebie uśmiechnie

[smutna010209]

Dario5555 doskonale Cię rozumiem.Mojego meża nie ma ze mna ponad 5
miesięcy i wiem , ze nigdy juz nie bedzie.Dziennie wyję za nim i
mysle i tęsknię ale z drugiej strony ta samotnośc tak mnie
przytłacza. To nie jest tak, ze chcę znależć juz, teraz kogoś na
Jego miejsce bo tak sie nie da. Nigdy!Ale chciałabym znów być
szczęśliwa, czyjaś.Móc przytulić się do kochanej osoby, być z nią
wieczorem i rano i w smutku i w radości. Wkurzaja mnie wszystkie
zakochane i szczęsliwe pary, rodzinki na spacerach i placach
zabaw.Teraz poraz pierwszy lecę z synkiem na wakacje. Boże jak dam
radę? Zawsze był On.Teraz będę tylko ja i syn. I znów w hotelu
pewnie parki albo rodziny.Gdyby nie syn to zostałabym w domu.
Dlaczego inni są razem mimo, ze czasem się nienawidzą a nam nie dane
było być razem. Zreszta wszyscy na tym Forum mamy przekichane i
przepłakane!

[tilia7]

Ja też wyję za przytuleniem, za Jego obecnością.To jest nie do zniesienia:(

[trelka10]

Chcesz to bądź szczęśliwy ale nie wiem czy jest to odpowiednie miejsce na takie
pytanie. To musisz mieć w sobie, a Ty jesteś na rozdrożu i tak naprawdę to chyba
chcesz ale zbyt się boisz-to taka moja prywatna opinia i nie musisz się z nią
zgadzać. Czego oczekujesz, że ktoś powie, bądź happy, to jest odpowiednia osoba?
Każdy z nas tęskni, ale albo idzie się do przodu, albo poddaje się stagnacji. Od
Ciebie zależny w którą stronę pójdziesz.
Masz racje ciężko jest być rodzicem all in one ale cóż taka nasza rola.
Jak śledzisz wątki na forum to widzisz, ze udaje się stworzyć nowe związki ale
nie jest to łatwe i obie strony tak samo muszą być zaangażowane i wzajemnie się
wspierać.
Pozdrawiam i życzę Ci tego szczęścia

[justynakm1]

Ja tez chce byc znow szczesliwa...szczesliwa z Kuba, co juz sie
nigdy nie zdarzy..nie bedzie blisko mnie, nie przytuli, nie
pocaluje, nie powie "Kocham Cie myszko"..nie wtule sie w NIego i nie
poogladamy razem Gotowych na wszytsko (nie ogladalam serialu odkad
zmarł, nie potrafie)..nie uslysze Jego glosu, nie zasne przy NIm..u
mnie to nawet za wczesnie myslec, ze z kims innym moglabym sie
zwiazac, obdardzyc uczuciem??? Niemozliwe. Nie mniej jednak kazda
informacja, ze komus z nas sie udaje, zaczyna nowe zycie jest
budujaca, bo samotnosc i brak milosci to najgorsze uczucia na swiecie

[syltuk]

Rozumiem Cię. Też nie umiem iść przez życie sama. Jednak boję się
wejść w kolejny związek (choć na razie za wcześnie, bo nie wyobrażam
sobie bycia z kimś), takie myśli przychodzą, ale równie szybko
odchodzą. Nic jednak na siłę. Poczekaj, jak Ci pisane to samo
przyjdzie...

[sylwiagur]

Znam to uczucie... Już ponad rok jestem sama i są momenty, że
chciałoby się z kimś szczerze porozmawiać, obejrzeć film wieczorem,
przytulić się...Zdaję sobie pomału sprawę, że Tomek już nie wróci, a
ciężko być samej...Z drugiej strony serce już zajęte i czy da się
kiedykolwiek żyć z kim innym? Potrzeba pewnie dużo czasu...

[gosiula74]

Mojego męża nie ma rok i miesiąc ,a ja nie wyobrażam sobie żeby jego miejsce
mógł ktoś zająć.
Nie wiem - może z czasem się to zmieni.
Ale narazie nie potrzebuje żadnego męskiego ramienia.
Mam dzieci ,mam rodzinę ,mam przyjaciół .
Są co prawda sytuacje kiedy facet w domu jest nieodzowny ,ale wtedy dzwonie do
brata ,do szwagrów ,prosze o pomoc kolegów z pracy .

Ale żebym teskiniła za przytuleniem -owszem tęsknię ,ale tylko za jednym.

byłam na urlopie we Włoszech i gdybym była z mężem ,to na pewno byśmy
komentowali urodę Włochów i Włoszek ,a tak nawet nie chciało mi się patrzeć na
facetów.

Poczekam na to co mi los przyniesie ,nie zamierzam szukać nikogo na siłę .Mój
mąż też " trafił mi sie " przypadkiem , kiedy byłam juz "wyprostowana " po
bardzo krzywdzącym związku. Zaufałam mu i się nie myliłam .
Trudno mi poza tym będzie znaleźć kogoś ,kto wytrzymał by porównanie z Adamem.A
tego się uniknąć nie da.

[justynakm1]

To prawda, wpuscic kogos na stałe do domu, do zycia, do kuchni,
łazienki, sypialni... mało realne...bo jest Kuba, ciągle o NIm
mówie, obowiązkowo jeżdze na cmantarz i nie ma mowy,zeby było
inaczej. Mi tez cięzko samej, ale wtedy pomaga mi tata albo po
prostu komuś płacę za przykręcenie śrubki...Emocjonalnie nie jestem
na etapie, żeby nawet mysleć o zyciu inaczej niż :ja i KUba", "nasi"
znajomi, My - wszedzie jest "myśmy", bylismy... i nie ma miejsca na
nikogo innego.. bo tka ja Wy tesknie za Jego ramieniem, głosem,
zapachem

[nuxxx]

Dario5555 - nie jest to trudne - uwierz mi - jesteśmy stworzeni do bycia
szczęśliwym, do radości i miłości do czułości, wspólnych śniadań i kolacji do
chwil których nie idzie zapomnieć - raczej nie jesteśmy stworzeni do samotności
i smutku, żałoby bo trudno nam sobie z tym radzić - psychika siada, leki,
depresja itp. Ja zaryzykowałam i nie żałuję - cieszę się każdą chwilą i widzę
jak mała moja córeczka promienieje w oczach - bo mama szczęśliwa i Wojtek staje
na wysokości zadania i stał się dla niej oparciem.
pozdrawiam

[sylwiala]

mojego Wojtka nie ma już 9 miesięcy...cholernie ciężko..był taki
okres gdy myślałam, ze się poukłada, że dam radę...znowu jest
gorzej...ja też tęsknię za przytuleniem, wspólnymi pogaduchami przy
winku wieczorem, spacerami, wyjazdami...ale z Nim..
czasami sobie myślę, że Ali przydałby się tata, tylko, ze poza
Wojtkiem w tej roli nikogo nie widzę, nikt jej tak jak Wojtek nie
pokocha..może któregoś dnia to się zmnieni, ale Wojtek był
niesamowity i nie znam drugiej takiej osoby...

[jucha32]

Doskonale Cię rozumiem Darku. Ja też nie chcę byc sama. Nie radzę
sobie. Brakuje mi bliskości drugiej osoby. Najlepiej, żeby to był
Adam, ale wiem, że On już nigdy nie wróci.
Nie nadaję się do bycia samej. Mam nadzieję, że kiedyś jeszcze
kogoś spotkam.
Nie będzie łatwo, ale teraz już wiem jakich błędów nie należy
popełniac.
Mam nadzieję, że Tobie też w końcu dopisze los i kogoś spotkasz.

[constelacja]

Wydaje mi się, że każdy z nas gdzieś tam w sobie ma marzenie o tym, ze uda mu
się to życie jakoś jeszcze poukładać, złożyć w czyjeś dłonie swój los, kochać i
być kochanym... przychodzi taka chwila (jestem wdową od 4 lat), że samotność
zaczyna nam doskwierać mocniej , dotkliwiej... Czasami boimy się dopuszczać te
marzenia do głosu, bo oprócz poczucia winy w stosunku do naszych zmarłych
czujemy również lek przed tym co powiedzą dzieci, znajomi, rodzina no i tym
cholernym "co ludzie powiedzą",..., dochodzi do tego jeszcze strach przed tym,
że nie będziemy potrafili nikogo już "tak" kochać... bo jak sami wiecie
idealizujemy osobę, która odeszła...
.... Myślę, że na wszystko w naszym życiu przyjdzie pora ...los czasem lubi
płatać figle i może postawić na naszej drodze kogoś, kogo będziemy kochać równie
mocno .. a może mocniej... Może nawet ta dojrzalsza miłość będzie pełniejsza...
bo przecież wiemy juz, że należy traktować drugiego człowieka tak, jakby jutro
mogłoby go już nie być... trzeba zdązyć powiedzieć te wszystkie dobre słowa,
uczynić te wszystkie czułe gesty, zwiedzić razem te wszystkie cudowne miejsca...
Zaplanować nie tyle zakup nowych rzeczy a przeżycie cudownych chwil... bo w
końcu to "te" właśnie chwile najmocniej wryją się w naszą pamięć najmocniej

[alex2377]

Zgadzam się w zupełnosci z Tobą "constelacja". U mnie minie niedługo
2,5 roku i chyba jestem na podobnym etapie. Czuję jak bardzo mi Go
brak, a z drugiej strony wiem, że już nigdy to nie bedzie ON.
Tęsknię za mocnym oparciem i czasem mam już dosć bycia silną
kobietą. Nie wiem jak ktoś kiedyś, o ile się takowy znajdzie bedzie
mógł stanąć w szranki z IDEAŁEM, a może tak nie będzie? Nie wiem
jakie niespodzianki losu przede mną, ale dziś już mogę myśleć, że
chiałabym jeszcze w życiu być szczęśliwa.

[ppieprz]

jestem sama dopiero dwa miesiące i na razie jeśli chcę być z kimś to tylko z
nim. nie mogę, po prostu nie umiem uwierzyć że on już nie wróci... chociaż z
drugiej strony wiem, że go nie ma...
na razie nie myślę o tym żeby związać się z kimś innym (zresztą to chyba nic
dziwnego), ale czasami kiedy znajomi mówią mi, że jestem jeszcze młoda i na
pewno ułożę sobie jeszcze życie - zaczynam się zastanawiać jak byłoby to możliwe...
czy pozbyłabym się poczucia zdrady?
czy potrafiłabym być z kimś, kto raczej nie kochałby mojej córki tak jak ja, czy
mój mąż?
czy to nie popsułoby moich stosunków z teściami?
i wreszcie czy w ogóle potrafiłabym być z kimś innym, czy ten ktoś wytrzymałby
wieczne porównania z moim mężem? czy w ogóle potrafiłabym jeszcze kochać kogoś
tak jak jego?
to chyba nie jest możliwe. zresztą jest czy nie jest - nie chcę nikogo innego...

[kasta4]

Bardzo mi przykro z powodu tego co Was spotkało. Ale zazdroszcze Ci tych nowych
checi. To chyba znaczy, ze zaczynasz normalnie funkcjonowac - choc nie wiem czy
odpowiedni dobor slow. Ja mam wrazenie, ze moje zycie dobieglo konca. Teraz juz
tylko syn i syn i syn. Zapytano mnie czy czyje sie nieszczesliwa - odparlam, ze
o dziwo nie tak bardzo. Za to czuje sie pusta. Pusta i stara. Cos sie zapadlo.
zatem trzymaj sie tej nowej mysli, nie daj jej uciec. Myslalam, ze z dzieckiem
jest latwiej. Ale mylilam sie. Kocham synka na caly swiat. A mimo to modle sie o
smierc. Boje sie wlasnych myli, boje sie, ze zwraiuje - i chyba tak sie dzieje.

[wiolawarszawa]

Chcę być znowu szczęśliwa... z moim Mężem.....

[madzik2-4]

Powtórzę słowa...."szczęśliwa ale tylko z moim mężem"...

[b.wicia]

kto by tak nie chciał?:(

[kasik2222]

ostatnio przeczytałam w pieknej ksiązce " Boże, użycz mi pogody
ducha, abym godził sie z tym, czego nie mogę zmienić, odwagi, abym
zmienił to, co moge zmienić, mądrości, abym odróżniał jedno od
drugiego"

[inkara]

...dziś dokładnie mija 2 miesiąc jak moja największa miłość wsiadła
na motor... i już do mnie nie wróciła. Dwa miesiące wydaję mi się
wiecznością, ciągłym czekaniem.. a odgłosy motoru wywołują dreszcze
i napływające łzy.. Te odgłosy już na zawsze będę mnie prześladować!
Będę mi towrzyszyć, słyszę je z oddali, kiedy dla innych są jeszcze
nie do wywchwycenia..
Już nigdy nie będę z nikim tak szczęśliwa jak byłam z moim Jackiem!
To było i już nie wróci!! Taka miłość się nie zdarza!.. Już nie
pytam sie dlaczego? teraz już dziękuje, że mogłam być tak
szczęsliwa, że mogłam tak mocno kochac i czuć się tak mocno kochana!
Żyje już tylko wspomnieniami, na nic nie czekam.... Czekam na
spotkanie z Jackiem!!

[edzia764]

Kochać kogoś i go stracić
to jak kupić szczęście
I łzami zapłacić ...
Inkara ... zycze Ci wytrwałości ... Irena

[inkara]

Paulo Coelho — Czarownica z Portobello
Udaję radość, której we mnie nie ma, ukrywam smutek, żeby nie
martwić tych, którzy mnie kochają i troszczą się o mnie. Niedawno
myślałam o samobójstwie. Nocą, przed zaśnięciem, odbywam ze sobą
długie rozmowy, staram się odegnać złe myśli, bo byłaby to
niewdzięczność wobec wszystkich, ucieczka, jeszcze jedna tragedia na
tym i tak już pełnym nieszczęść świecie.
... fargment odbija moja duszę..
Irenko dziękuje! Staram się, ale marnie mi wychodzi.
Spokojnego weekendu!

[angel259l]

Ten cytat miałam, kiedyś umieszczony pod zdjęciem na nk,jednak wtedy
On jeszcze żył.. teraz wiem, że byłam głupia, miałam szczęście obok,
niedoceniałam i los (Bóg, każdy nazywa według swojego uznania)
zabrał mi Go, abym przekonała się, jak bardzo wtedy się myliłam.
Dziś ten cytat jest nieodzowną częścią mnie, częściowym, a zarazem
jak dobitnym odzwierciedleniem mojego samopoczucia.

[agni-123]

Kto by nie chciał być szczęśliwym? Ja czasami myślę,że swój limit
szczęścia juz wyczerpałam.Że teraz najwazniejsze to dobrze wychować
dzieci i żeby one były szczęśliwe.Przez lata z nim spędzone byłam
szczęśliwa,choć różnie bywało,reszta mojego życia to porażka(poza
dziećmi,za które w ogień bym poszła).

[kasik2222]

nigdy nie było dobrze. Kochałam męża ale za dobry to on nie był.
Potem spotkałam kogoś. Myslalm że pana boga za nogi zlapałam.
Pomyłka. Nie ma Boga