SLD-owcy

[grba]

Mam wuja, starego PZPR-owca, który był działaczem SLD; o takich jak on mówi
się żelazny elektorat, beton; partia mogła zawsze na niego liczyć… Ile razy
widzieliśmy się, zawsze basował za Olkiem, Józkiem, Leszkiem, zawsze
agitował, zachwalał swoich przywódców i ich światłe działania. Co prawda
kilka lat temu można było zauważyć lekką erozję światopoglądu. Wtedy
weteranów „lewicy” wpieniały „wielkie” wydarzenia takie jak „Ola Kwaśniewska
na balu debiutantek w Paryżu”, „prezydent na balu noworocznym w Wiedniu”… ale
to były drobiazgi, wodzom dużo wybaczano: rosnącą alienację i ignorowanie
partyjnych dołów. Teraz jednak nie ma zmiłuj się. Po "onych" taśmach, wuj
czuje się wystrychnięty na dudka. Gdybyście mogli posłuchać jak lżył Olka…

Jerzy Szteliga wywiad

[grba]

Oleksy zawsze był chory na władzę

Wywiad z Jerzym Szteligą, byłym szefem opolskiego SLD i wiceszefem klubu
parlamentarnego tej partii.

Szteliga: - Raz ośmieliłem się skrytykować Józka, a on zaczął mnie niszczyć. To
jest wyjątkowo mściwy facet.

- Jak pan odebrał taśmy Gudzowatego?
- Tak jak kiedyś byłem wdzięczny Michnikowi za nagranie Rywina i zdemaskowanie
tym samym układu wewnątrz SLD, tak samo jestem dziś wdzięczny Gudzowatemu.
Niezależnie od okoliczności tej prowokacji czy prawdziwych intencji
Gudzowatego, należy mu się medal na zdemaskowanie prawdziwego oblicza Oleksego.

- Czyli?
- Czyli za zdjęcie z niego maski elokwentnego i subtelnego intelektualisty i
pokazanie twarzy ordynarnego, mściwego faceta.

- Będę złośliwy: panu też po wódce zdarzało się tracić fason. Wyzywał pan
publicznie asystenta posłanki Jakubowskiej od cymbałów.
- Dziś żałuję, że mu mordy nie zbiłem, bo gdyby nie ta banda, nie byłbym w tym
miejscu gdzie jestem, nie miałbym kłopotów z prawem. Ale chyba widzi pan
różnicę między nazwaniem kogoś cymbałem a wyzywaniem wszystkich wokół od
skończonych durniów, obrażaniem kobiet?

- A jakże, widzę. Oleksy zwyzywał wszystkich eseldowskich świętych. Buc, dupek,
krętacz - nikogo nie oszczędził. Mam nieodparte wrażenie, że SLD to kłębowisko
żmij...
- Nie oskarżałbym całej partii, a skupił się na Oleksym. Jego dramat polegał na
tym, że od zawsze nienawidził Kwaśniewskiego i Millera, choć publicznie co
innego deklarował.

- Potwierdza to scenka z forum ekonomicznego w Krynicy. Oleksy obściskuje się z
Kwaśniewskim, choć mówi, że nim gardzi. Za chwilę razem obrzucają błotem
Millera...
- Nie spotkałem się nigdy z sytuacjami, by Kwaśniewski tak pomiatał ludźmi.
Oleksy - owszem. Długo tolerowaliśmy jego chamskie zachowania. Zbyt długo. On
zawsze uważał siebie za najmądrzejszego i najpiękniejszego na świecie. Stąd
jego problemy. Jak go ktoś skrytykował, od razu robił zadymy. Pamiętam rok
1993, Oleksy jest marszałkiem Sejmu, a Kwaśniewski przewodniczącym klubu.
Siedzimy w biurze, a Olek mówi spokojnie do Józka, że trzeba usprawnić prace
kancelarii Sejmu, bo są skargi. Na to Józiu jak poparzony zrywa się z krzesła,
podchodzi do Kwaśniewskiego i w furii go beszta: - Co ty mi się tu, k...,
wpier...! Kancelaria to moja sprawa! Potem wyrywa mi z ręki paczkę papierosów i
wychodzi z pokoju, trzaskając drzwiami. I znika gdzieś obrażony, a cała partia
go szuka.

- Do podobnych incydentów dochodziło częściej?
- Oczywiście. Oleksy jest chory na władzę. Miał takie ulubione powiedzenie:
wszędzie na mnie czekają. Co znaczyło, że może pełnić każdą funkcję w państwie.
Jeśli ktoś podważał tę jego nieomylność, stawał się jego śmiertelnym wrogiem.
Sam tego doświadczyłem.



- Proszę przypomnieć.
- W 1997 byłem w grupie, która go usunęła z funkcji przewodniczącego SLD. Po
podjęciu decyzji spotkaliśmy się w partyjnym klubie. Józiu swoim zwyczajem
zrobił dziką awanturę, że go niszczymy. Działacze patrzyli na buty, bo nikt nie
chciał jeszcze bardziej go rozjuszać. A ja wstałem i powiedziałem: - Józiu,
byłem tobą zauroczony. Ale widzę, że ty bardziej dbasz o własną dupę niż o
korporację. Tym się doigrałem, od tej pory Oleksy mnie niszczył.

- Jak?
- Według swojego ulubionego schematu - manipulowania ludźmi, napuszczania ich
na siebie. On szuka w partii zagubionych czy sfrustrowanych działaczy, zaprasza
ich na kolacyjki i podjudza przeciwko swoim wrogom. Jak chciał kiedyś wykończyć
Krzysia Janika, podsycał różne plotki o nim. Mnie niszczył, posługując się
Tomaszem Garbowskim, moim byłym asystentem. Wykorzystał go przeciwko mnie, a
potem porzucił, kiedy już mu nie był potrzebny. Zaatakował mnie też osobiście,
u Moniki Olejnik. Nazwał mnie złodziejem, człowiekiem chorym z nienawiści.

- Może w rozmowie z Gudzowatym wyszła jego frustracja? Jest w sile wieku, a
trafił na bocznicę...
- Może. Ale osoba o takich cechach jak on nie powinna pełnić żadnych poważnych
funkcji. On kompletnie nie potrafi grać w grupie. Jeszcze niedawno łaził za
Millerem i błagał go, żeby dał mu ministerstwo spraw wewnętrznych. A kiedy w
końcu je dostał, to pokazał, że potrafi tylko występować w telewizji. Oleksy
byłby świetnym publicystą, ale nie politykiem. Powinno się dla niego utworzyć w
Warszawie taki Hyde Park, postawić go na skrzynkach od wódki i niech przemawia
od rana do wieczora.

- Jednak Oleksy ma rację, kiedy mówi, że po sprawie Olina, kiedy zarzucono mu
bezpodstawnie szpiegostwo, większość przyjaciół go opuściła. Może jad, jaki
wylewa się z taśm Gudzowatego, wynika ze strasznego rozczarowania Oleksego
kolegami z SLD.
- Nie sądzę. Uważam zresztą, że Oleksy niesłusznie robi z siebie ofiarę. Myśmy
w SLD wiedzieli, że wszystkie możliwe służby mówiły Józkowi, żeby nie chlał
wódki z Ałganowem. Przecież on jako jedna z najważniejszych osób w państwie był
pod przykryciem kontrwywiadowczym, dostawał raporty i bezpośrednie ostrzeżenia.
Nie oskarżam go o agenturalność, ale o głupotę. Bo on nawet po tych
ostrzeżeniach wymykał się biesiadować z Ałganowem. Jego miłość do żarcia i
picia przesłoniła troskę o bezpieczeństwo państwa.

- Obok plotek rodem z magla Oleksy powtarza poważny zarzut pod adresem byłego
prezydenta. Uważa, że majątek przez niego zgromadzony może być z nielegalnego
źródła.
- Ja takiej wiedzy nie mam. Natomiast jako osoba obeznana ostatnio z kodeksem
karnym wiem, jak trudno jest się oczyścić po pomówieniu, jak ciężko się
udowadnia własną niewinność. Dlatego nie wykluczam, że Oleksy wiedział, że jest
nagrywany, i celowo pomawiał Kwaśniewskiego.

- Sam wykonałby na sobie polityczny wyrok śmierci?
- Może ktoś, kto się nim posłużył, obiecał mu, że części obyczajowe rozmowy nie
będą wykorzystane? Co najmniej od kilku lat wiadomo, że Gudzowaty ma bzika na
punkcie bezpieczeństwa, że nagrywa rozmowy, że jego ochrona ma wolną rękę w
stosowaniu technik operacyjnych. Cała "warszawka” to wie, a mądry Oleksy nie
wiedział? Tym bardziej, że chlali w budynku Gudzowatego, i to jeszcze w
towarzystwie Bisztygi, człowieka z dawnych służb. Taki głupi Oleksy nie jest...

- Jednak wokół prezydenta gęstnieje atmosfera. Nie tylko Oleksy, ale wcześniej
aresztowany lobbysta Dochnal, jeszcze wcześniej baroni paliwowi - wszyscy oni
mieli zeznać, że Kwaśniewski miał podejrzane kontakty z biznesem.
- Powtarzam - nic o tym nie wiem. Ale mam sporą wiedzę o tym, jak Oleksy
potrafił obsikiwać swoje terytorium. Ilu kumpli porozstawiał po radach
nadzorczych. Otwierałem "Rzepę” i czytałem na zielonych stronach, kogo nowego
ustawił. W SLD zawsze istniał podział na "warszawkę” i nas z prowincji.
A "warszawka” zawsze swoje interesy miała.

- Domyśla się pan, jaki interes miał Gudzowaty w nagrywaniu ludzi lewicy?
- Od kilkunastu lat polscy politycy dzielą się na takich, którzy chcą uwalić
Gudzowatego, i na takich, którzy chcą od niego pieniędzy i stanowisk. On, póki
co, umiejętnie lawiruje pomiędzy jednymi i drugimi. Słyszałem, że ktoś próbował
utopić Gudzowatego, a on jak osaczony zwierz postanowił się bronić. Ale
szczegółów nie znam.

- To jest już koniec Oleksego?
- Myślę, że tak. Choć, znając jego charakter, sądzę, że kiedy już się otrząśnie
po szoku, będzie jeszcze ostro kąsać. Koledzy chcą go spuścić do szamba, a on
nie ma ochoty sam iść na dno. Przez te wszystkie lata zgromadził ogromną wiedzę
o ludziach władzy. Jeśli partia będzie go nadal poniżać, może być
niebezpieczny.

- "Taśmy Gudzowatego” wzmocnią w SLD pozycję Olejniczaka, który był ostatnio
podgryzany przez partyjnych weteranów, m.in. przez Oleksego?
- Ma szansę się wzmocnić, ale musi wykonać to nowe otwarcie, które zapowiedział
na konferencji prasowej. Łącznie z weryfikacją osób ze swojego bliskiego
środowiska. Bo wielu chłopaków z jego generacji też się już zdążyło zepsuć,
szczególni

Jerzy Szteliga wywiad #2

[grba]

szczególnie za czasów Millera. Samoloty, hotele, limuzyny, komórki bez limitu -
to wszystko poprzewracało im w głowach. Olejniczak, pod patronatem swojego
promotora Aleksandra Kwaśniewskiego, musi odrzucić wielu eseldowców i otworzyć
się na socjaldemokratów Borowskiego czy środowisko Partii
Demokratycznej. "Taśmy Gudzowatego” ostatecznie dobiły stare SLD.

Krzysztof Zyzik
[e-mail]
www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20070324/WYWIAD/70323052

Oleksy = Brzytwa, Szteliga = Żyletka Jednorazówka?

[hildegunst]

Taki pojedyńczy wywiadzik. Mała "chwila szczerości" doktora z Leningradu.
Całe SLD to jedno wielkie szambo.