Przełożonym brak odwagi

[kde44]

hmm... w moim instytucie pracuje ok 10 adiunktów, w tym 2, którzy są mniej niż
9 lat po doktoracie. Pozostali - którym jak rozumiem habilitacja zahamowała
rozwój kariery naukowej... - mają na koncie łącznie mniej publikacji niż tych
2. To nie przeszkadza niektórym twierdzić, że habilitacja nie jest koniecznym
etapem kontroli pracy naukowca... Powinna być absolutnie konieczna, bo inaczej
tych 8 geniuszy nie napisałoby w ciągu 20 lat nawet jednego żałosnej wartości
artykułu. A ocena pracy naukowej - jak sam prof. Krysiński przyznał - nie
działa w żadnej mierze. I nie zacznie nagle działać, bo zniesiona zostanie
habilitacja.

Przełożonym brak odwagi

[nfa05]

Odwaga cywilna nie jest mocna strona 'naukowcow', Nie bez przyczyny
skoro preferowane jest życie z podręczną strusiowką, z ci co sie
wychyla ryzukuja scięciem głowy.
"Raczej braku odwagi przełożonych. Muszą umieć powiedzieć słabemu
pracownikowi, że powinien odejść, albo go zwolnić."
Nie nie. Tu chodzi o otaczanie sie slabymi ale samemu lepiej
kontrastowac. Gdy ktos przerasta pzrełozonego ten z wielką osobistą
odwaga potrafi zwolnic takiego pracownika i potrafi znaleźc bat
nawet na pustyni

błąd w artykule

[norman_bates]

"W 1990 r. na polskich uczelniach technicznych było zaledwie 400 tys. studentów.
Dziś jest ich prawie 2 mln,"

To liczba WSZYSTKICH studentów, a nie studentów uczelni technicznych droga gazeto

Na dowód:
www.studenckamarka.pl/serwis.php?pok=1909&s=73
PS: Gdyby tyle ludzi studiowało na politechnikach to wszystkich studentów byłoby
z 20 mln

Totalna zenada....

[pepe097]

"Inaczej nagłe zniesienie habilitacji bez postawienia wymagań i
rygorów spowodowałoby napływ ludzi o niskim poziomie naukowym. Z
kolei obrona doktoratów i habilitacji w obcych uczelniach nie ma
sensu. Pomnażałaby koszty i nie eliminowała ewentualnego
kumoterstwa."

Wedlug tego kr..
- to habilitacja (czyt bezwartosciowy papierek) a nie np. 50 czy 100
publikacji w miedzzynarodowych zurnalach decyduje o randze naukowca?
- obrona doktoratu na Princeton University czy Sorbonie nie ma sensu?

Totalna Zenada i tyle! Wlasnie takie zasady o ktorych mowi ten Pan
rodza kumoterstwo!

Dorobek naukowy na swiecie oceniaja referenci z danej dziedziny w
renomowanych zurnalach a nie za przeproszeniem banda dziadkow w tzw.
radach wydzialow!

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Zdaje się, że granica niezgody dyskutantów przebiega wzdłuż granicy między
uczelniami (wydziałami) trzymającymi wysoki jak na Polskę poziom, a tymi
uczelniami (wydziałami), które są przeciętne lub słabe.

Uwagi rektora Politechniki Łódzkiej są całkiem na miejscu, jeśli chodzi o dobre
uczelnie, w których rzeczywiście brak znaczących patologii (n.b. nie wiem, gdzie
plasuje się Politechnika Łódzka).

Sama pracuję na dobrej uczelni i dobrym wydziale, którego głównym problemem jest
niedoinwestowanie i zasadniczo jestem w stanie się zgodzić z uwagami z artykułu.
Po prostu na dobrych wydziałach - choć oczywiście zawsze jest co poprawiać -
ludzie są przyzwoici, robią swoje, nie nadużywają swoich stanowisk, więc dlatego
nie odczuwa się potrzeby bardzo drastycznych reform. Takim ośrodkom potrzebna
jest właściwie tylko reforma systemu finansowania.

Natomiast uczelnie czy wydziały średnie i słabe rzeczywiście potrzebują terapii
szokowej. Po prostu dlatego, że tam jakoś łatwiej o ludzi nie całkiem uczciwie
pracujących. Gdzie jednych trzyma w ryzach samo poczucie przyzwoitości, tam
innych musi trzymać w ryzach surowe prawo... chyba niestety tak jest.

(Celowo piszę o wydziałach, bo zdarzają się na dobrych uczelniach złe wydziały i
vice versa.)

Przełożonym brak odwagi

[nfa05]

"W raporcie mówi się, że habilitacja hamuje rozwój kariery.
Dyskutowaliśmy o tym w KRASP. I nawet nie jesteśmy zdecydowanie
przeciwni jej zniesieniu. Ale to nie może nastąpić nagle. Potrzebna
jest odpowiednia ocena dorobku i publikacji, np. z udziałem
recenzentów zagranicznych. Inaczej nagłe zniesienie habilitacji bez
postawienia wymagań i rygorów spowodowałoby napływ ludzi o niskim
poziomie naukowym."
Oczywiscie. Bo nie mozna znoaisc hab bez zmian systemowych ale w
ramach zastępowania systemu tytularnego systemem dorobkowym

[kde44]

nfa05, jak najbardziej się zgadzam. Tylko że nie stawiałbym na pierwszym miejscu
hasła "znieśmy habilitację" ale "wprowadźmy rzetelne zasady oceniania bieżącej
pracy naukowej i dorobku" - a potem zobaczymy czy w praktyce to działa i możemy
myśleć o likwidacji hab.

[dalatata]

kurde nie mam co pisac, bo znow sie zgadzam:

kde44 napisał:

> nfa05, jak najbardziej się zgadzam. Tylko że nie stawiałbym na
pierwszym miejsc
> u
> hasła "znieśmy habilitację" ale "wprowadźmy rzetelne zasady
oceniania bieżącej
> pracy naukowej i dorobku" - a potem zobaczymy czy w praktyce to
działa i możemy
> myśleć o likwidacji hab.

Przełożonym brak odwagi

[nfa05]

No to o co chodzi. pełna zgoda. Rzecz w tym , że 'reformatorom' nie
chodzi o to aby coś zmienic tylko zeby pozostało tak jak jest.
Przede wszystkim musi byc rekrutacja jak nalezy
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?id=425
na podstawewie kryteriow merytorycznych a nie towarzysko
genetycznych a tego beneficjenci systemu boją sie najbardziej.

[dalatata]

no ale to jest pewna interpretacja rzeczywistosci, wlasciwa NFA. bo
to zalezy o jakich reformatorow chodzi i co dokladnie chca zrobic.
wreszcie, nie mam watpliwosci ze w srodowisku jest opor. i
stwierdzenie proste: trzeba zrobic jest nieuzyteczne. nigdzie nie
zaprowadzi. a jeszcze mniej zaprowadzi antagonizowanie ludzi nie
majacych tak radykalnych pogladow jak pan.

ja juz zreszta panu pisalem, ze NFA przez takie 'katonskie'
wypowiedzi strzela sobie w stope. bo ja z wieloma rzeczami sie
zgadzam z wami, ale czytam to kaznodziejstwo i stawianie sie w roli
jedynych dzierzyceili prawdy i mnie trafia.

nfa05 napisała:

> No to o co chodzi. pełna zgoda. Rzecz w tym , że 'reformatorom'
nie
> chodzi o to aby coś zmienic tylko zeby pozostało tak jak jest.

[nfa05]

A niby co to za radykalizm ? zeby było normalnie ! to jest nie do
przyjecia ?
Chetnie inna prawde umieścimy na NFA . Zresztą na NFA umieszcza
się INNA PRAWDĘ O UCZELNIACH
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?id=33
bo ta medialna, rektorska nijak się ma do rzeczywistości. Ale fakt
że te kilka lat 'strzelania sobie w stope' jednak przyniosło
pewną konsolidacje wokoł postulatów NFA.

[dalatata]

to co pan tam napisal to pomieszanie tego co wiemy, tego co nie
sposob udowodnic (wykluczanie naukowcow z pozcuciem wartosci? nie
znam profesora polskeigo bez ego jak uklad sloneczny - a im
mierniejszy tym ego przybiera rozmiar galaktyki), tego co utopijne.
walczenie z wieloetatwoscia jest nieetyczne przy takich zarobkach na
uczelniach. a UJ nie wydal wojny wieloetatowcom, tylko
wieloetatowcom w krakowie. drobna acz znaczna roznica.

kurde rozpisalem sie tu, zaraz ktos mnie z diagnozuje. trzeba
artykul wykonczyc, a nie popieprzac. i tak nic nie zmienimy i tak.

Przełożonym brak odwagi

[nfa05]

Dla jasności. Nie nalezy zmieniac jednego a potem drugiego tylko
chodzi o zmiany kompleksowe. Jak sie wprowadza rekrutacje
merytoryczną i oceny merytoryczne to hab w obecnej formie nie jest
potrzebna.
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?id=412
Jawność dorobku naukowego

[kde44]

no i tu się różnimy: ja uważam, że likwidacja habilit. jednocześnie z
wprowadzeniem oceny dorobku to za duże ryzyko. dopiero praktyka pokaże, w jakim
zakresie tym wszystkim geniuszom, którym habilitacja ogranicza rozwój, uda się
wymogi oceniania obejść. uważam, że najpierw trzeba zobacyć, jak w praktyce
będzie wyglądało ocenianie dorobku (w końcu teraz też "działa" coś takiego,
nieprawda?).

[nfa05]

"(w końcu teraz też "działa" coś takiego,
> nieprawda?)."
nieprawda. To pozaranctwo tak jak i konkursy, a ciekawe ze obrońcy
hab nie chca tego zmienić bo pozoruja jedynie zmiany.

[dalatata]

to prosze mi powiedziec, jak zlikwidowanie habilitacji wplynie na
jakosc polskiej nauki. bardzo jestem ciekawy.

nfa05 napisała:

> "(w końcu teraz też "działa" coś takiego,
> > nieprawda?)."
> nieprawda. To pozaranctwo tak jak i konkursy, a ciekawe ze obrońcy
> hab nie chca tego zmienić bo pozoruja jedynie zmiany.
>

[takitamjeden]

kde44 napisał:

> no i tu się różnimy: ja uważam, że likwidacja habilit.
jednocześnie z
> wprowadzeniem oceny dorobku to za duże ryzyko. dopiero praktyka
pokaże, w jakim
> zakresie tym wszystkim geniuszom, którym habilitacja ogranicza
rozwój, uda się
> wymogi oceniania obejść. uważam, że najpierw trzeba zobacyć, jak w
praktyce
> będzie wyglądało ocenianie dorobku (w końcu teraz też "działa" coś
takiego,
> nieprawda?).

w cywilizowanym świecie jakoś nie ma problemu z oceną dorobku
naukowego i napewno kryterium dorobku nie jest habilitacja

[dalatata]

w cywilizowanym swiecie, choc cywilizowanosc USA jest watpliwa,
wszedzie wystepuje cos na wzor habilitacji. W Europie wystepuja
nawet habilitacje.najmiej wyrazne jest to w wypadku UK, ale to tez
zalezy od uniwersytetu. W USA z kolei ocena przy przejsciu na tenure
jest czyms identycznym w funkcji, choc rozniacym sie w formie.

a zatem proponuje ostroznosc.

takitamjeden napisała:

> w cywilizowanym świecie jakoś nie ma problemu z oceną dorobku
> naukowego i napewno kryterium dorobku nie jest habilitacja

[gloydius]

witam!
Cały problem z naszą habilitacją polega na totalnym braku jasnych jej kryteriów
i niestety mało komu zależy na ich wprowadzeniu. Jest zbyt uznaniowa i zależna
od układów (częściej można spotkać sytuacje wypromowania po koleżeńsku miernoty
niż przystopowania kogoś bardzo dobrego, nie wiem, czy na szczęście czy
niestety). Kryteria muszą być na tyle jasne, żeby nie dało się naciągnąć miernot
albo temperować zbyt ambitnych. Tak przy okazji, na palcach jednej ręki można
policzyć młodych habilitowanych, którzy kierują swoimi laboratoriami nad Wisłą,
a osobiście znam kilku młodych, którzy po 2-3 latach po doktoratach tworzyli
własne zespoły - byli dobrzy, mieli już dorobek i potencjał i nikt im w metrykę
nie zaglądał.

A jeszcze jeden wątek - kiedyś jako doktorant miałem przyjemność uczestniczyć w
spotkaniu doktorantów z całej Polski (około 100 osób, +/- po 1 na uczelnię) z
ówczesnym ministrem szkolnictwa wyższego, przewodniczącym konferencji rektorów i
jeszcze jakimś "szychami". Awantura była oczywiście o wysokość stypendiów i
(wtedy) brak zdolności kredytowej i parę innych "przyziemnych spraw". W końcu
poruszyłem temat przyszłości (skoro minister w co drugim zdaniu nazywał nas
przyszłością narodu): co z etatami dla młodych, skoro na uczelniach wegetują
stare pryki które nic nie robią, dydaktycznie są słabi etc... Minister
odpowiedział, że "to by było nieetyczne i niemoralne aby zwalniać tych słabych
pracowników". I to tyle w ramach chęci zmian...

[takitamjeden]

po doktoracie nie habilitacja powinna świadczyć o aktywności
naukowej ale liczba prac badawczych, innowacyjnych rozwiązań, odkryć
itd

[nfa05]

No własnie tak jak w świecie ale u nas tego beneficjenci obecnego
systemu nie chą ! a inni boja się opuścić swoich podręcznych
strusiówek

[kde44]

dajcie spokój z tymi bajeczkami. w tej chwili nawet habilitacja nie zmusza
nikogo do pracy. moi "współpracownicy" są tak leniwi i bezradni, ze nie potrafią
napisać i wysłać artykułu nigdzie poza uczelnianym pismem. Powinni być wywaleni
co najmniej 10 lat temu, przy pierwszej ocenie adiunktów. i nagle to miałoby się
zmienić i ktoś rzetelnie zacznie oceniać np. ich dorobek?! to jest bajeczka.
dopóki nie zobaczę w praktyce, że to może działać w polsce w tym zdegenerowanym
środowisku, nie uwierzę w uzdrowieńczą moc likwidacji habilitacji.

[khmara]

Habilitacja JEST forma oceny dorobku, tylko ze jest ona forma anachroniczna. W
dyskusji o zniesieniu habilitacji chodzi o zmiane formy oceny dorobku. Jezeli
KRASP nie ma nic przeciwko zniesieniu habilitacji, to co stoi na przeszkodzie,
by nowe, efektywniejsze formy oceny dorobku wypracowac? Jezeli ktos chce
NAJPIERW zmieniac zasady oceny dorobku, a POTEM, po kilku-kilkunastu latach
znosic habilitacje, to znaczy, ze z habilitacji robi ceremonie magiczna, ktorej
ukryty cel jest inny niz tylko ocena dorobku.

[nfa05]

kde44 napisał:

> dajcie spokój z tymi bajeczkami
------------
no właśnie,
--

w tej chwili nawet habilitacja nie zmusza
> nikogo do pracy.
-----------
wiec po co te bajeczki, że hab coskowleik soba reprezntuje
----------
moi "współpracownicy" są tak leniwi i bezradni, ze nie potrafi
> ą
> napisać i wysłać artykułu nigdzie poza uczelnianym pismem.
---------
jaki system selekcji takie rezultaty
---------------

Powinni być wywaleni
> co najmniej 10 lat temu, przy pierwszej ocenie adiunktów. i nagle
to miałoby się
> zmienić i ktoś rzetelnie zacznie oceniać np. ich dorobek?!
-----------
jak zostanie tak jak jest to sie nie zmieni
---------

to jest bajeczka.
----------------
niektórzy jak widac lubią bajki opwiadać
---------

> dopóki nie zobaczę w praktyce, że to może działać w polsce w tym
zdegenerowanym środowisku, nie uwierzę w uzdrowieńczą moc likwidacji
habilitacji.
----------
widac hab nie dziala profilaktycznie przed chorobą! Potrzebne
zmiany kompleksowe i wprowadzenie systemu niebajecznego
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?topic=48

[dalatata]

ja sobie wypraszam i prosze nie przenosic swoich frustracji na
calosc habilitacji. ja do habilitacji przedstawilem dorobek
zawierajacy miedzy innymi dwie ksiazki wydane w Sage i zadnego
tekstu ktory nie bylby opublikowany czasopismach ktore okreslami
internationally refereed. mam znajomych ktorzy mieli pdobny dorobek.
wiec, moze jednak ostrozniej z tymi uogolnieniami, bo mnie szlag
trafia, jak slysze to..

nic, co pan powiedzial - poza paroma sloganami - nie zawiera w sobie
jakiegokolwiek sensownego powodu, dla kotrego warto by zlikwidowac
habilitacje.

[wj_2000]

dalatata napisał:

> ja sobie wypraszam i prosze nie przenosic swoich frustracji na
> calosc habilitacji. ja do habilitacji przedstawilem dorobek
> zawierajacy miedzy innymi dwie ksiazki wydane w Sage i zadnego
> tekstu ktory nie bylby opublikowany czasopismach ktore okreslami
> internationally refereed.

Właśnie! Dziwie sie o czym tu tak zawzięcie dyskutują. Na moim
Wydziale, od lat, innych habilitacji nie ma! Gdy się ma kilka
publikacji powiązanych tematycznie, odpowiedniej rangi by zasłużyć
na pozytywne recenzje, i DODATKOWYCH kilka, składa się wniosek o
otwarcie przewodu habilitacyjnego. Poza wypełnieniem ankiety i
napisaniu krótkiego autoreferatu (który należałoby i tak napisać,
gdyby ocena dorobku nie nazywała się "habilitacja", a jakoś
inaczej), delikwent nic juz nie robi! Czterech recenzentów (co
najwyżej jeden z macierzystej uczelni), w tym dwóch wyznaczonych
porzez CK, wystawia opinię. Gdy jest pozytywna odbywa się kolokwium.
I to prawie wszystko! (Habilitant musi jeszcze wygłosić 20 minutowy
wykład, o charakterze raczej popularnym, by był zrozumiały dla
członków Rady o bardzo różnych specjalnościach).
Na wydziałach przyrodniczych tak to wygląda w zasadzie wszędzie.
Czym lepszym można zastąpić taką akurat formę oceny dojrzałości
naukowej i dydaktycznej kandydata na samodzielnego nauczyciela
akademickiego? (Termin ten nie jest w oficjalnym użyciu, ale de
facto habilitacja, również wtedy, gdy dr hab pozostaje dłuższy
jeszcze czas na stanowisku adiunkta, oznacza szereg uprawnień
zbliżonych do profesorskich)


Jak ja nie lubię mieć stale racji!

[agaj.agaj]

Zycie nie jest takie piekne jak opisany przez ciebie sposob na
habilitacje. Przedstawienie opublikowanych prac jako habilitacji
laczy sie z powaznym dylematem etycznym. Prace wyjatkowo rzadko
maja tylko jednego autora - tzn. ciebie.

Na uczelni na ktorej ja chcialem sie habilitowac wymagano ode mnie
przedstawienia zaswiadczen od wspolautorow opublikowanych prac, ze
tak wlasciwie to oni nic nie robili, tylko ja. Absolutny wymog
takich oswiadczen wyrazila kazda osoba z ktora rozmawialem, lacznie
z tymi co zasiadaja w CK. Tak wiec zakladam, ze cos takiego
obowiazuje rowniez na innych uczelniach.

Dla osob takich jak ja, ktore z wykluczaja, ze beda prosic o takie
zaswiadczenia (choc sam cos takiego kiedys podpisalem) zostaje
tradycjna forma pisania ksiazeczki habilitacyjnej. Co do
oswiadczen, to nie jest etyczne (i logiczne) deprecjonowanie
wspolautorow. Jezeli nie byli tacy wazni, a ich wklad byl minimalny
to dlaczego sa wspolautorami?

[kde44]

aktualny system jest zły, ale proponowana przez Ciebie rewolucja - w zasadzie
jak każda rewolucja - mogłaby doprowadzić do kompletnej katastrofy. Moje
obserwacje są zbieżne z Dalatata - przeciw habilitacji najostrzej protestują ci,
którzy i tak nigdy jej nie zrobią, a dorobek mają taki, że się przykro robi.
Najczęściej potępienie habilitacji nie idzie w parze z żądaniem ujawnienia
dorobku i rzetelnej jego oceny.

Dopóki nie zobaczę, że da się w polskim środowisku naukowym wprowadzić
faktycznie działające mechanizmy oceny dorobku i selekcji pracowników, nie
uwierzę, że jest to możliwe i będę przeciwny zniesieniu habilitacji. Ponieważ w
tej chwili przynajmniej część pracowników naukowych czuje się do czegoś prawnie
przymuszona. Z moich dotychczasowych doświadczeń wynika jednak przynajmniej
tyle, że naprawdę dobre prace bronią się same i nie da się ich tak po prostu
uwalić ze względów osobistych.

[nfa05]

"Najczęściej potępienie habilitacji nie idzie w parze z żądaniem
ujawnienia dorobku i rzetelnej jego oceny."
najczęściej obrona habilitacji idzie w parze z niejawnością dorobku
i z obrona fikcyjnych konkursow na etaty
www.nfa.pl/articles.php?id=59
"naprawdę dobre prace bronią się same i nie da się ich tak po prostu
uwalić ze względów osobistych. " Bronia sie w swiecie który korzysta
z narzędzi obronnych bibliomeria której obrońcy hab nie chca, a
najlepsza prace mozna uwalić np. za zbyt mala ilośc kropek !!! i
tym podobne mankamenty.

[kde44]

wybacz nfa05, ale Twoje wypowiedzi przesiąknięte są rewolucyjnym zadęciem i
trudno w nich znaleźć wiele więcej niż tylko bardzo emocjonalny stosunek do
poruszanego problemu.

nie poznałem dotąd nikogo, kto nie obroniłby dobrze napisanej pracy. Znam za to
kilka osób, które - mimo mocno zakorzenionego przekonania o swojej wielkości i
geniuszu - nie obroniły się. Dorobek był mierny, habilitacja żałosna. Znam też
takich, którzy obronili się, mimo że są w środowisku wręcz pośmiewiskiem. Twoim
zdaniem to świadczy o konieczności likwidacji habilitacji? Moim zdaniem świadczy
to tylko o tym, że ten system nie jest szczelny i nie funkcjonuje prawidłowo. O
tym świadczy też spora ilość przeterminowanych adiunktów, którzy nie nadają się
po prostu do niczego. Jednak mimo wszystko system ten zmusza niektórych do
pracy. Przynajmniej niektórych.

Jak każdy rewolucjonista nie potrafisz powiedzieć, jakim cudem nagle doszłoby do
uzdrowienia sytuacji - Twoim zdaniem "trzeba wprowadzić zmiany systemowe". To
oczywiście rozwiąże wszystkie problemy "pozasystemowe", prawda? Oczywiście uda
nam się stworzyć idealny świat nauki bez głupoty, kumoterstwa, warcholstwa,
bufonady i nepotyzmu. Polscy naukowcy staną jak równy z równym w konkurencji po
granty europejskie z kolegami z niemiec, uk i innych krajów (ostatnio prawie
nikomu nie chciało się wysłać wniosku!). Wydaje mi się, że na takie bajanie po
prostu szkoda energii. Lepiej byłoby poświęcić ją na uzdrowienie aktualnie
funkcjonującego systemu.

[nfa05]

No tak, ale to jak uzdrawianiem socjalizmu (vel komunizmu).

[kde44]

nie, dlaczego?! co ma wspólnego socjalizm z habilitacją?!

[nfa05]

Po prostu refleksja po przeczytaniu :
"Lepiej byłoby poświęcić ją na uzdrowienie aktualnie
funkcjonującego systemu"
Inni też twierdzili, ze lepiej uzdrawiać aktualnie funkcjonujący
system komunistyczny niz przejsc na kapitalizm!
(jakos trudno sie dyskutuje)
z
kde44 napisał:

> nie, dlaczego?! co ma wspólnego socjalizm z habilitacją?!

[kde44]

krótko mówiąc jest to wyłącznie b. luźne skojarzenie związane z niefortunnym
ujęciem sprawy w mojej wypowiedzi?
Powinienem był powiedzieć, że można spróbować uszczelnić system, ponieważ
wynikające z jego funkcjonowania problemy są mniejsze niż jak zlikwidujemy
habilitację i zaprowadzimy nowy wspaniały ład.

Próbowałem jeszcze się zastanowić nad tym, ile znam osób, które mają świetny
dorobek i tylko książki nie mogą z siebie wydusić i ...nic.

[mrowka_amazonka]

Nie tacy jak Ty probowali dyskutowac z p. Wieczorkiem (vel. nfa), ale zawsze
konczy sie to tak samo: albo sie z NIM zgadzasz, albo jestes komunista
ewentualnie (co jescze gorsze, czytelnik Wyborczej). Jak nie wierzysz to zajrzyj
na www.nfa.pl i poczytaj dyskusje.


m

[dalatata]

podobnie jak kde44 nie znam nikogo, kto by napisal swietna ksiazke i
nie dostal haibiltacji. znam natomiast kilka opowiesci na ten temat.
w jednym wyapdku zagladnalem do ksiazki i byla to bardzo slaba
ksiazka.

powiem jeszcze jedno. polscy naukowcy nieustannie mowia o tym ze
musza zrobic habilitacje i jest to jak kamien mlynski. nikt nie
mowi: pisze ksiazke, bo zrobilem ciekawe badania. chyba ja zloze
jako habilitacja. habilitacaj iwnna byc skutkiem ubocznym tego co
chyba lubimy robic nie?

i, wybacz droga humanistko-pl, chetnie przyjme ze jestes tym jednym
wyjatkiem, jakos nie wierze w tych wszystich naukowcow ktorzy nie
moga zrobic habilitacji, bo to ksiazka, a artykuly to by trzaskali
po 3 miesiecznie. nie wierze i tyle.

powiem jeszcze to. od 2 lat szukam w Polsce wspolpracownika, kogos z
kim w polsce moglbym zrobic badania. i co? i nic. wszsycy sa chetni,
glwonie do tego, zebym ja to zrobil, napisal za nich i dopisal ich
nazwisko. a ja na to nie mam ochoty. i ciagle slysze o tym, jak sie
to nic nie da w Polsce. z wyjatkiem jednego psychologa, ktoremu sie
wszystko da i dzieki temu jest czlowiekeim znanym bardzo na swiecie.
niesttey ja nie z psychologami chce wchodzic w badania....

[humanistka-pl]

> powiem jeszcze jedno. polscy naukowcy nieustannie mowia o tym ze
> musza zrobic habilitacje i jest to jak kamien mlynski. nikt nie
> mowi: pisze ksiazke, bo zrobilem ciekawe badania.

Ciekawe badania publikuje sie w recenzowanych czasopismach.

> habilitacaj iwnna byc skutkiem ubocznym tego co
> chyba lubimy robic nie?

Trudno pisanie ksiazki nazwac skutkiem ubocznym.

> i, wybacz droga humanistko-pl, chetnie przyjme ze jestes tym jednym
> wyjatkiem, jakos nie wierze w tych wszystich naukowcow ktorzy nie
> moga zrobic habilitacji, bo to ksiazka, a artykuly to by trzaskali
> po 3 miesiecznie. nie wierze i tyle.

Napisanie dobrego artykulu moze byc nie mniej czasochlonne od napisania ksiazki.
Znajomy profesor (nie z Polski) pracowal z zespolem dobrze ponad rok nad jednym
badaniem. Liczba badanych ponad 100, ok. 10 zmiennych. Wyniki zostaly zlozone do
publikacji w czasopismie.

> powiem jeszcze to. od 2 lat szukam w Polsce wspolpracownika, kogos z
> kim w polsce moglbym zrobic badania. i co? i nic. wszsycy sa chetni,
> glwonie do tego, zebym ja to zrobil, napisal za nich i dopisal ich
> nazwisko

Widac zle szukasz. Poszukaj kogos tuz po doktoracie, kto nie ma jeszcze pomyslu
na habilitacje i nastaw sie na to, ze bedziesz musial czlowieka nauczyc od
podstaw wszystkiego. Nie mam problemu ze znalezieniem wspolautprow w Polsce,
kiedy wiem, co konkretnie chce zrobic i mam jasnosc, co do podzialu zadan. Nie
licz tylko na wspolprace z kims, kto wlasnie jest w trakcie zdobywania kolejnego
stopnia, bo niestety stopien liczy sie bardziej niz jakosc dorobku, albo to, czy
badanie samo w sobie bylo ciekawe. Aha, fakt, wole potem wszystko napisac
samodzielnie, bo wtedy przynajmniej wiem, ze nie bede sie pozniej wstydzic, ze
na tym jest moje nazwisko.

[dalatata]

no to sie nie zagdzamy co do ksiazek i artykulow.

nie zrozmielismy sie: to habilitacja jest skutkiem ubocznym. ksiazka
nie.

tak, napisanie dobrego arykulu jest czasochlonne, jednak ja nie o
tym mowie - mowie o tym, ze ludzie narzekajacy nahbilitacje nie
wydaja mi sie miec w zanadrzu calej masy artykulow.

moze zle szukam. ja sie juz na to wszystko nastawilem, z tych badan
moze byc doktorat, habilitacja, ja sie na wszystko zgadzam. co
wiecej, z roznych wzgleow akich badan jeszcze nie zrobiono. nigdzie.
tyle ze ja nie moge ich zrobic sam. nie chce tlumaczyc o co chodzi,
bo to nie ma znaczenia.. i co? i nic. mowie powaznie. a argumetem
jest to ze sie nie da nic zrobic. to jest strasznie frustrujace.

ja troche popadlem w ton przywalania, a nie to jest moim zamiarem.
ja chcialbym pracowac w Polsce, bo mi teskno do ludzi co pamietaja
jacka i agatke. ale na razie te nie widze.

[humanistka-pl]

> tak, napisanie dobrego arykulu jest czasochlonne, jednak ja nie o
> tym mowie - mowie o tym, ze ludzie narzekajacy nahbilitacje nie
> wydaja mi sie miec w zanadrzu calej masy artykulow.

Uwazam wymogi habilitacyjne w swojej dziedzinie za kretynskie. Publikuje w tej
chwili 4 artykuly rocznie, mam 5 w druku, 3 w przygotowaniu i MUSZE napisac
nikomu niepotrzebna ksiazke.

> moze zle szukam. ja sie juz na to wszystko nastawilem, z tych badan
> moze byc doktorat, habilitacja,

Zle podejscie. Doktorat musi byc z tego, na czym zna sie promotor i zaden
doktorant nie pojdzie na taka wspolprace z obawy przed gniewem promotora.
Habilitacja musi byc praca samodzielna, wiec zaden habilitant sie na to nie
zgodzi. Pod tym wzgledem zgadzam sie, ze to ja jestem wyjatkiem, bo
zaangazowanie w rozne projekty badawcze moze sie dla mnie zle skonczyc -
cholerna ksiazeczka!!!

[dalatata]

mysle ze jest Pani wyjatkiem.
mysle tez, ze jesli Pani tyle pisze, to napisanie ksiazki nie jest
problemem. i napisze ja Pani i wcale nie bedzie nikomu niepotrzebna.
mowie powaznie i bez zlosliwosci najmniejszej.

ja juz stracilem nadzieje. bez sensu.

Widac za malo doswiadczenia

[rheo]

"Z moich dotychczasowych doświadczeń wynika jednak przynajmniej
tyle, że naprawdę dobre prace bronią się same i nie da się ich tak
po prostu uwalić ze względów osobistych"

Moze tak po prostu to nie, ale sa pewne, wyrafinowane sposoby, zeby
zycie zatruc na maxa.

Przyklad 1
Bardzo mlody habilitant, dorobek OK, ale ten wiek - lepiej niech
sobie poczeka. Recenzja zawiera stwierdzenie typu "w zasadzie OK,
mogl wiecej zrobic". Skutek - habilitacja przeszla, ale dopiero po
powolaniu superrecenzenta (ktory nie mial watpliwosci ze wszysko
jest OK). No i co ? i poczekal sobie ;-) Niestety tylko kilka
miesiecy.

Przyklad. 2. Mlody habilitant, ktory osmielil sie robic habilitacje
kilka miesiecy po swoim starszym o 20 lat koledze. Co robi kolega?
Pisze kilkunastostronicowy list do Rady Wydzialu. Skutek -
zawieszenie procedury habilitacyjnej, rok opoznienia, klopoty
kardiologiczne. Tez sobie poczekal - mlody ma czas.

Przyklad 3. Mlody habilitant, wszysko OK, recenzje OK. Powinno byc
bez problemu. Ale co to nagle sie dzieje ? Jeden z recenzentow
wyjechal za granice, a przeciez musi osobiscie przeczytac recenzje.
Skutek - pol roku opoznienia. No ale znowu - mlody ma czas.

To sa przypadki ludzi ktorych ja oceniam jak bardzo dobrych w swojej
dziedzinie. Az strach pomyslec co sie dzieje ze srednimi
habilitacjami ! Nie mowcie mi zatem ze system jaki mamy trzeba
utrzymywac. Ten system trzeba zlikwidowac !
Nazwa "habilitacja" jest symbolem tego systemu i dlatego trzeba ja
zniesc. Usunac te nieszczesna nazwe, symbol upokorzenia z naszego
zycia.
Jaki powinien byc nowy system, czy nowy system wprowadzac po
zniesieniu habilitacji czy przed, testujac go najpierw, to inne,
szczegolowe pytania, na ktore trzeba szukac odpowiedzi.

[dalatata]

i nie ma powodu, zeby takiej oceny nie sfromalizowac w habilitacje,
nie?

ja mam zawsze wrazenie, ze habilitacji nie chca glwonie ci, ktorzy
jej nie zrobia (zadnych aluzji prosze sie nie dopatrywac). przy
rzetelnym systemie oceny habilitacja nie jest zadna przeszkoda,
wrecz przeciwnie, moze byc symbolem statusu. a powinna byc
sformalizowanym sposobem oceny rzeczy, o ktorych pan pisze.


takitamjeden napisała:

> po doktoracie nie habilitacja powinna świadczyć o aktywności
> naukowej ale liczba prac badawczych, innowacyjnych rozwiązań,
odkryć
> itd

[humanistka-pl]

Sluchaj dalatato, zalozylam specjalnie konto, bo szlag mnie trafia, kiedy czytam
twoje wypowiedzi na forum. Skad masz tyle czasu, zeby na tych wszystkich forach
siedziec? Ja wlasnie jestem w trakcie pisania ksiazeczki i uwazam habilitacje za
kompletny idiotyzm.

Po pierwsze, ksiazeczki nie opublikuje za granica z kilku powodow. Jestes
bodajze humanista, wiec wiez, ze wydawnictwa specjalizuja sie w rodzaju
publikowanych ksiazek. Wydawnictwo brytyjskie, ktore w moim przypadku wchodzi w
rachube ma taki zwyczaj, ze ksiazki trzyma 2-4 lat. Nie mam tyle czasu.
Wydawnictwo uczelniane opublikuje mi ksiazke w ciagu roku. Tak, pisanie ksiazki
ze swiadomoscia, ze ja myszy w bibliotece zjedza jest katorga. To jest stracony
czas.

Po drugie, w mojej dziedzinie jest taki zwyczaj, ze ksiazeczka habilitacyjna
powinna miec ok. 100 tys. slow. Na to skladaja sie rozdzialy teoretyczne i 5
badan empirycznych. Zupelnie nowych, wczesniej niepublikowanych. Takiego
monstrum nie przyjmie zadne szanujace sie wydawnictwo poza uniwersyteckim w
Polsce. Wyniki badan empirycznych publikuje sie w czasopimach recenzowanych, a
nie w ksiazeczkach. Ksiazki pisza ci, co juz badan empirycznych nie prowadza.

Po trzecie, nigdzie na swiecie w mojej dziedzinie nie ma wymogu publikowania
ksiazek do awansu, czy tenury. Ksiazki pisze sie po uzyskaniu tenury, a znam
rowniez profesorow z Wielkiej Brytanii, ktorzy zadnej ksiazki nigdy nie
napisali, nie liczac edited volumes. Wystarczylo na profesure w University of
London.

Poza tym, w mojej dziedzinie publikuje sie prace we wspolautorstwie. Publikacje
sygnowane przez jednego badacza naleza do rzadkosci. Ja musze sie wykazac
publikacjami pisanymi w pojedynke, bo ktos sobie taki bzdurny wymog wymyslil.

Wiec nie wciskaj mi kitu prosze o zbawiennym wplywie habilitacji na polska
nauke, bo habilitacja jest wlasnie czyms, co niestety odciaga mnie od
publikowania w tzw. refereed journals. Ksiazeczka jest wazniejsza. Niech ja
myszy w bibliotece zjedza!

dalatata napisał:
> ja mam zawsze wrazenie, ze habilitacji nie chca glwonie ci, ktorzy
> jej nie zrobia (zadnych aluzji prosze sie nie dopatrywac). przy
> rzetelnym systemie oceny habilitacja nie jest zadna przeszkoda,
> wrecz przeciwnie, moze byc symbolem statusu. a powinna byc
> sformalizowanym sposobem oceny rzeczy, o ktorych pan pisze.

[agaj.agaj]

Czuje Twoj bol pisania i frustracje. Te ksiazeczki habilitacyjne to
chyba jedyny przypadek, gdzie mozna opublikowac dwa razy te same
badania - tzn. w ksiazeczce, ktorej i tak nikt nie czyta (lacznie z
recenzentami) i w normalnych czasopismach naukowych. W koncu
polaczenie prac naukowych w formie ksiazeczki to tez opublikowanie
dwukrotnie tego samego. Tak wiec ja bym nie mial oporow przed
opulikowaniem rozdzialow teoretycznych jako prac pogladowych, a
rozdzialow empirycznych jako odrebnych artykulow. Moze taka rada
pomoze ci na frustracje?

[dalatata]

humanistko-pl. mam tyle czasu bo 2 tygodnie temu wyslalem moja 5ta
monografie badawcza do 2000 r do druku. i odreagowuje :-). tak
powaznie: nie wiem co z soba zrobic :-)

kilka spraw.

1. z wydawnictwami to nieprawda. moja ksiazka wyjdzie w lipcu. jest
juz na amazon.com - nie bede udowadnial, choc moge, jesli baaaardzo
chcesz. natomiast trzeba znac procedure - book proposal porzadnie
przygotowany, kontrakt na jej podstawie i dopiero wtedy ksazka. nikt
nie wysyla maszynopisu.

2. to jest moja najdluzsza ksiazka - ok.90 tysiecy slow. moja
habilitacja (Sage, 2000 - miala 45K)

3. co do ksiazek na swiecie to nie wiem. w UK w naukach
humanistycznych i spolecznych nadal sie licza, sadzac po presji
brytyjskiego Research Assessment Exercise.

nie wciskam zadnego kitu i wypraszam sobie ten ton.wyglaszam swe
poglady. i jesli juz o kit idzie: to teksty o prztrzymywaniu ksiazek
przez wydawnictwa przez 4 lata - to jest kit kosmiczny.

[humanistka-pl]

> 1. z wydawnictwami to nieprawda. moja ksiazka wyjdzie w lipcu. jest
> juz na amazon.com - nie bede udowadnial, choc moge, jesli baaaardzo
> chcesz. natomiast trzeba znac procedure - book proposal porzadnie
> przygotowany, kontrakt na jej podstawie i dopiero wtedy ksazka. nikt
> nie wysyla maszynopisu.

Prawda, to zalezy od wydawnictwa. Moj rozdzial w monografii lezy w wydawnictwie
juz trzeci rok od podpisania UMOWY z wydawnictwem (Wielka Brytania).

> 2. to jest moja najdluzsza ksiazka - ok.90 tysiecy slow. moja
> habilitacja (Sage, 2000 - miala 45K)

Rozprawy habilitacyjne z ostatnich lat: Wydawnictwo Uniwersytetu Slaskiego - 18
arkuszy wydawniczych, Wydawnictwo Uniwersytetu Lodzkiego - 21 arkuszy
wydawniczych. Ta druga to jakies 120-140 tys. slow, przecietnie 400 wyrazow na
stronie.

> 3. co do ksiazek na swiecie to nie wiem. w UK w naukach
> humanistycznych i spolecznych nadal sie licza, sadzac po presji
> brytyjskiego Research Assessment Exercise.

Liczyc, to sie licza, ale nie sa wymogiem niezbednym do uzyskania profesury.
Mozna byc profesorem na najbardziej prestizowej uczelni brytyjskiej nie
napisawszy samodzielnie ani jednej ksiazki. To samo z tenura w USA. Za pisanie i
wydawanie ksiazek ludzie na ogol biora sie po uzyskaniu tenury.

[dalatata]

Humanistko-pl, teraz mowie powaznie: sprawdz, czy i kiedy ksiazka
naprawde zostala zlozona do wydawnictwa, albo czy wydawnictwo nie
odwolalo kontraktu. nigdy nie widzialem takiego opoznienia
wydawnictwa (nie chce przywalic, chce da kolezance po fachu rade,
prosze przyjmij to at face value). widzialem wiele takich opoznien
wynikajacych z opieszalosci piszacych i redaktorow ksiazki.

dzizus, ja bym tyle nie napisal na zaden temat :-). ale to ze tyle
sie pisze, znaczy ze tyle trzeba?

nie spotkalem jeszcze profesora, ktory nie napisalby w naukach
humanistycznych paru ksiazek, ale formalengo wymogu nie ma. to
raczej polska specyfika ten szal 'publikacji zwartych' :-) i to jest
zreszta zla specyfika, jednak nie jest powodem by znosic habilitacje.

[humanistka-pl]

> Humanistko-pl, teraz mowie powaznie: sprawdz, czy i kiedy ksiazka
> naprawde zostala zlozona do wydawnictwa, albo czy wydawnictwo nie
> odwolalo kontraktu.

Nie odwolano, po prostu u nich to tyle trwa. Pare tygodni temu wysylalam
korekty, wiec jest szansa, ze w tym roku sie ukaze. W innym wydawnictwie, tez
brytyjskim, praca mi wyszla w ciagu roku. To po prostu zalezy od wydawnictwa.

> nie spotkalem jeszcze profesora, ktory nie napisalby w naukach
> humanistycznych paru ksiazek

W mojej dziedzinie nie jest to znowu taka rzadkosc. Im bardziej eksperymentalna
dziedzina, tym pozniej w karierze pisze sie ksiazki. Najlepsi czesto nie pisza
ksiazek wcale, bo i po co, skoro i bez tego maja mnostwo cytowan. Pisanie
ksiazek czesto rownoznaczne jest z naukowa emerytura - nie ma juz nic nowego do
powiedzenia, wiec bierze sie za pisanie podrecznikow. Faktycznie licza sie za to
edited volumes i invited chapters.

[dalatata]

zgadzamy sie w pelni - im bardziej ekpeymentalnie, tym mniej
ksiazek.ale zebysmy sie zrozumieli - podreczniki nigdzie sie nie
licza. ja mowie o monografiach badawzcych - ksiazkach ktore sa
sprawozdaniem z dyuzych badan. coraz trudniej je opublikowac, ale
jeszcz nie jest zle.:-)

jak juz korekty poszly, to juz bedzie szybciutko. jednak takie
opoznienie jest niezwykle. nidgy sie czyms takim nie spotkalem.

[humanistka-pl]

> ja mowie o monografiach badawzcych - ksiazkach ktore sa
> sprawozdaniem z dyuzych badan. coraz trudniej je opublikowac, ale
> jeszcz nie jest zle.:-)

W mojej dziedzinie takich ksiazek wychodzi kilka na rok. Nikt tego nie chce
wydawac, bo nikt tego nie czyta (ja tez nie, po prostu wiem, ze jakas tam
ksiazka wyszla). Za to coraz czesciej sprawozdania z naprawde duzych badan
publikuje sie w czasopismach. Monografia ma szanse na publikacje wtedy, kiedy
porusza zupelnie swieza i kontrowersyjna tematyke, ale z reguly w tego typu
publikacjach teoria przewaza nad czascia empiryczna. Sprzeda sie tylko wtedy,
kiedy autorzy maja duuze nazwiska, wiec wydawnictwa od badan empirycznych uciekaja.

[dalatata]

ja akceptuje ze nazwisko pomaga w publikowaniu monografii
badawczych. po chwili sie to robi samograjem, ale poczatek jest
trudny. z moja pierwsza monografia (pozniej habiltacja w polsce)
mialem glownie wiecej szczescia niz rozumu. potem juz poszlo lepiej.

a moge sie dowiedziec jaka jest pani dziedzina?

[humanistka-pl]

Wolalabym sie na forum nie przedstawiac, bo juz dosc duzo informacji podalam o
sobie. Adres na gazeta.pl powinien dzialac.

[dalatata]

done :-)

[humanistka-pl]

Niestety, nic nie doszlo. Mam jeszcze inne konto na gazecie: majkajon at gazeta.pl

[dalatata]

wlasnie sie zastanawialem skad to milczenie. to wysylam tego maila
jeszcze raz :-)

[humanistka-pl]

> dzizus, ja bym tyle nie napisal na zaden temat :-). ale to ze tyle
> sie pisze, znaczy ze tyle trzeba?

Wlasnie w tym rzecz, ze wymagania habilitacyjne w Polsce coraz bardziej
odbiegaja od tego, co liczy sie poza Polska.

[dalatata]

to jest oczywisty idotyzm. na dany tenmat nalezy napisac tyle ile
trzeba, a nie tyle, ile jakis palant ustalil.

tyle ze ja nie mam watplwiosci ze habilitacje trzeba zrformowac.

humanistka-pl napisała:

> > dzizus, ja bym tyle nie napisal na zaden temat :-). ale to ze
tyle
> > sie pisze, znaczy ze tyle trzeba?
>
> Wlasnie w tym rzecz, ze wymagania habilitacyjne w Polsce coraz
bardziej
> odbiegaja od tego, co liczy sie poza Polska.

[dalatata]

kde44: bardzo dobry komentarz! zgadzam sie zupelnie.

jak to jest z tym wiekiem?

[owocoskala]

"Wiek nie jest ważny. Ważna jest sprawność umysłowa, energia i chęć
do pracy. "
- Jak to się ma do jedynej bezpłatnej możliwości zrobienia w tej
chwili doktoratu - czyli studiów doktoranckich, gdzie limit wieku
wynosi 35 lat?

Oczywisty skutek nadmiaru uczelni i studentów!

[danuta49]

Jeśli nakłady na szkolnictwo wyższe dzieli się na ponad 50%
populacji to na studenta wypada kompromitująco mało.Skutkiem są
takie a nie inne warunki studiowania!Podobne z badaniami-jeśli
środki na badania trafiają do różnych akademii podlaskich czy
słupskich oraz innych szkół wyższych czegoś i czegóś jeszcze, a nie
do klkunastu najlepszych uczelni o najwyższym poziomie, to skutki
też są oczywiste!!!
Po prostu widać klęskę uprawianego przez GW populizmu eduakcyjnego -
nieuznawania, że są zdolniejsi i mniej zdolni, uczelnie o wyższym i
niższym poziomie, a Polska jest ubogim krewnym rozwiniętej Europy,
ktora mimo to takich głupot populistyczno-egalitarystycznych nie
robi!!!

He, he „"Rezydentów", którzy nic nie robią, a zajm

[toja3003]

He, he „"Rezydentów", którzy nic nie robią, a zajmują tylko
stanowiska profesorów, należy usuwać.” – czy ten gość wierzy w to co
mówi? No może w Łodzi mają nadmiar profesorów ale nie na przeciętnym
wydziale czy katedrze przeciętnej uczelni. Po pierwsze: im więcej
mam na liście pracowników, ludzi z tytułami, tym wyżej stoję z moją
jednostką naukową we wszelkich sondażach a więc mam więcej kasy, bo
jestem „lepszy”. Po drugie: po to żebym miał prawo doktoryzować i
habilitować u mnie, muszę mieć określoną ilość profesorów zgadza
się? Czyli wtedy generuję sobie następnych doktorów i habilitowanych
i znowu idę wyżej w rankingach i zyskuję kolejne prawa
doktoryzowania i habilitowania w kolejnych dziedzinach, mam znaną,
zasobną i szanowaną jednostkę a czy ten profesor coś robi czy nie to
już insza inszość. Zajęcia odwalą asystenci, dorobek zbierze się do
kupy z tego co robią młodzi, zdolni (bo przecież z wdzięcznością
przyjmą profesorską propozycję dopisania się do pracy nie?) i kółko
kręci się dalej a pan tu panie psorze proponuje te złote kurki z
listy pracowników skreślać? I tylko dlatego, że nic nie robią? Ależ
oni najwięcej robią już tym, że są na tej liście, że piastują,
nobilitują, nakreślają kierunki, wytyczają trendy, roztaczają wizje
i że nie przeszkadzają całej reszcie.

llektura uzupełniająca

[nfa05]

Jak rady naukowe pojmują troskę o poziom nauki w Polsce?
Zapis jednej dyskusji
www.nfa.alfadent.pl/articles.php?id=470

[nfa05]

I jakie wrażenia ? Poraziło ?

Przełożonym brak odwagi

[prawdziwy.wloszek]

Pracuję na jednej z uczelni, która jest jedną z większych (ilość studentów) w
Polsce. Jestem nie długo po doktoracie. Zgadzam się z opiniami, że jest za dużo
tz. "starych młodych pracowników", którzy nie są w stanie zrobić habilitacji.
Jest ich na pewno za dużo. Ale trudno jest jednoznacznie oceniać tych ludzi.
Wielu z nich nie pracuje naukowo z powodów od nich niezależnych. Sam znam kilku
bardzo dobrze się zapowiadających, których raczej zniszczył system uczelniany,
niż ich własne działanie. Zwalnianie tych którzy sobie nie radzą jest pewnym
wyjściem, ale pytanie zasadnicze jest: dlaczego ludzie nieradzący sobie są na
uczelniach. I tutaj odpowiedź jest dość prosta: brak pieniędzy. Ludzie dobrze
często sami odchodzą zarabiać większe pieniądze gdzie indziej, czy to za granicą
(uczelnie) czy to do biznesu.

Systemem, który dobrze się sprawdza z granicą, Niemcy, USA, ale inne kraje
zachodniej Europy, jest to system, w którym młody doktor kolejne lata swojej
kariery spędza na (zwykle na 2 letnich) kontraktach zwanych post-docami. Zwykle
zmienia się co 2 lata miejsc pracy i zamieszkania. Aby dostać kolejny kontrakt
trzeba wykazać się swoją przydatnością. System ten wymusza zatem ciągłą prace,
nawet po doktoracie;). Jeśli ktoś nie daje rady to może mieć (ale nie musi)
problem ze znalezieniem kolejnego miejsca. Wszystko to jest piękne na zachodzie
ale w Polsce nie koniecznie jest to dobre rozwiązanie.
Post-doci pojawły się i w Polsce ale nie koniecznie są atrakcyjne.
Z powodów oczywistych: pieniądze. Przeprowadzanie się co dwa lata z rodziną na
głowie w momencie gdy dostaję sie na rękę około 2 000 zł jest nie wykonalne, w
szczególności, że trzeba też za każdym razem szukac nowej pracy dla
współmałżonka. Zatem dopóki naukowcy, nauczyciele akademiccy nie dostaną
godziwych płac, mówienie o reformie o zwalnianiu nieudaczników mija się z celem.
Bo gdy wzrosną nakłady na naukę, wtedy stanie się ona na tyle atrakcyjna, że
nikt nie będzie miał skrupułów w zwalnianiu słabych.

Na dzień dzisiejszy, przeprowadzane reformy przypominają robienie generalnego
remontu rudery, która sypie się w fundamentach, a my robimy nowe tynki. Na mojej
uczelni zaczęto wymagać od adiunktów większej aktywności naukowej, ale znamienne
jest to, że wymogi te dotyczą zupełnie nowych pracowników, starsi zapewne muszą
odejść na emeryturę;)

teraz już nawet nazwy ministerstwa nie zmieniają

[qawsedrftg]

Bardzo trafny list, tak właśnie jest a widzę to bo pracuję w jednym z nielicznych
dobrych instytutów PAN i niedawno wróciłem z postdoca. Nie warto mieć złudzeń -
nikt nie ma pomysłu na naukę. Zostanie zreformowana jako ostatnia w
budżetówce, bo nie grozi strajkami, blokadami i nic się nie stanie jak poziom
będzie słaby (w przeciwieństwie do lekarzy). Choćby kwestia dalszego istnienia
PAN, i w jakiej formie.

To co się dzieje na uczelniach, zwłaszcza mniejszych, to mobbing, praca w soboty,
niedziele, nocami. Absurdalnie dużo słabych wykładów do prowadzenia. Brak
oczekiwań co do poziomu, bo większość to absolutne podstawy, często w filiach
powiatowych.

Teraz bardziej niż kiedykolwiek jest możliwy wybór, jak się nie podoba można
wyjechać. Nieliczni (na przykład informatycy, lingwiści albo ekonomiści) mogą
dorabiać na zewnątrz. Ogólnie w nauce pracuje się w ramach hobby. Nie ma
znaczenia kto rządzi, koncepcji brakuje każdej władzy.

[dizzy_miss_lizzy]

To jest jakieś nieporozumienie. "Post-doc" z rodziną? Jestem własnie
na takim stypendium w bogatym kraju zachodnioeuropejskim i zarabiam
tyle, ile dostawałby każdy doktor na moim miejscu. Nie ma szans na
utrzymanie za to rodziny. Ludzie, którzy pracują w mojej grupie, z
różnych krajów, zostawili rodziny w rodzinnych stronach, albo
zwyczajnie ich nie mają. Nie słyszałam o uczelni, która płaciłaby
postdocowi tyle, zeby mógł utrzymać rodzinę. Z trudem można utrzymać
się samotnie z dzieckiem, jesli ma się odwagę zabrac je ze sobą. Na
6 kobiet-doktorów w wieku rozrodczym tylko 2 mają dzieci. Reszta
nawet tego nie planuje...

[rheo]

Widac sa rozne kraje i rozne stypendia. A moze to zalezy od
specjalizacji ? Jak ja bylem na post-docu, to pensja wystarczala mi
na utrzymanie rodziny czteroosobowej. Bez luksusow, ale i bez nedzy.
W Polsce nie starcza mi do pierwszego (a mieszkania nie wynajmuje i
kredytu nie splacam).

gdzie jest takie miejsce?

[dizzy_miss_lizzy]

Serio pytam ;-) Nie znam nikogo z moich znajomych doktorów, polskich
i cudzoziemskich, którzy zabierali rodziny na postoca. Z tego co
pamiętam, tylko Humboldt dodawał ekstra pieniądze, jesli delikwent
ciągnął ze sobą dzieci. Gdzie jest taki kraj w Europie, ze za pensję
doktora mozna utrzymac chocby 3-osobową rodzinę? Wiem, ze w USA nie
ma z tym żadnego problemu, ale na starym kontynencie jakoś wątpię...

[rheo]

No coz - nie napisalem ze to bylo w Europie, bo to bylo w USA.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

W Niemczech za płacę postdoka można utrzymać 2 dorosłe osoby. Wiem, bo jestem w
Niemczech na postdoku i znam też parę osób, które tak się utrzymują.

[prawdziwy.wloszek]

dizzy_miss_lizzy sam teraz jestem na post-docu nie przelewa mi się ale jest
lepiej niż w Polsce. Nie twierdzę, że finansowo jest super, ale są inne
proporcje, w Polsce prawie całą moją pensja szła na wynajm mieszkania. Można
oczywiście mieszkać z rodziną w jednym pokoju w hotelu asystenta, wtedy się
trochę oszczędzi ale czy można? Ja jestem na post-docu Europie. Mój kolega jest
w stanach, nie zbija kokosów, ale stać go jest na wzięcie kredytu na nowy
samochód. W Polsce dostałbym kredyt na ten samochów ale rata wyniosłaby około
3/5 mojej pensji...

To prawda, że ludzie często jeżdżą na tzw. post-doci sami. Ale jest to wynikiem
często tego, że współmałżonkowie mają prace i swoje życie w kraju. Niestety
trudno jest czasem znaleźć złoty środek, wiem to z własnego doświdczenia.

to fakt

[dizzy_miss_lizzy]

Też jestem zaskoczona, ze tutaj wystarcza mi do pierwszego ;-)
Chodzi głównie o to, ze naukowcy poniżej etatu profesora rzadko
zarabiają fortunę. Z tą jednakże różnicą, że w Europie można przeżyć
a w Polsce czas pomiędzy dwoma kolejnymi pensjami jest
nieproporcjonalnie długi w stosunku do kwoty na koncie...

stabilizacja po pierwsze;)

[prawdziwy.wloszek]

podsumowując moje wywody, sam zarzuciłem myśli i wielkiej karierze i myślę o
zrobieniu materiału na habilitację jak najszybciej, ale nie ze względu na
ambicje naukowe, a raczej małą stabilizacje w życiu;). Tak to jest, że finanse
determinują prace... A mądre głowy w Warszawie wciąż na to nie wpadły;)

P.S.
Warunki pracy w Polsce też sa różne, mi liczono ilość papieru wydrukowanego,
skserowanego, niewielkie fundusze na wyjazdy na konferencje, na komputer z
grantu który otrzymałem czekałem 14 mieśięcy,.. ale to wszystko wynika z za
małych nakładów na naukę...


Pozdrawiam

[dalatata]

drogi prawdziwy wloszku: nie zarzucaj. nie wiem co to jest wielka
kariera i jak ja zdefiniowac, ale wiem ze jak zaczniesz myslec o
zrobienieu habilitacji a nie o zrobieniu badan i podzieleniu sie z
nami nimi, to wchodzisz na rownie pochyla.

opowiedz nam ciekawie o tym, co ciebie interesuje. habilitacja
przyjdzie sama. mowie calkiem powaznie.

[prawdziwy.wloszek]

Droga dalatato,

musisz być chyba jasnowidzem, choć kiepskim stwierdzając, że robiąc habilitację
nie podzielę się swoimi badaniami i się staczam. W mojej dziedzinie habilitacja
to zbiór kilkunastu artykułów na jeden temat opublikowanych w czasopismach
zagranicznych. Trudno to nazwać nie dzieleniem się wiedzą...

[dalatata]

pewnie jestem. jednak, wloszku prawdziwy, nie zrozumiales, co
napisalem. ale bywa to.

a ja sie niepotrzebnie zdobylem na odrobine entuzjazmu. to z reguly
jest niemile widziane.

PS. drogI dalatato. dalatata to oczywiscie nick rodzaju meskiego.

[prawdziwy.wloszek]

szczerze przepraszam, nie doczytałem;) i dopiero po opublikowaniu zauważyłem, że
sens był inny;)
Pozdrawiam

[dalatata]

spoko :-)

Przełożonym brak odwagi

[moped26]

Czuję się bardzo niepewnie, chociaż bardzo się cieszę, że ktoś zwrócił na mnie uwagę.

zagraniczni?

[przecinaki]

bardzo podoba mi sie pomysl, by zamiast habilitacji oceniac dorobek danego
delikwenta.
wiec jak rozumiem - prezentacje na konferencjach a przede wszystkim publikacje w
uznanych periodykach miedzynarodowych.
no i to bylaby jatka na ktora nikt sie nie zgodzi...
na moim wydziale w Polsce (niezla politechnika z tradycjami) na poziomie
doktorow habilitowanych tylko dwu znalo jakis jezyk obcy. z tego co pamietam -
NIKT nie mial publikacji za granica.
a teraz pytanie - co stanie sie, gdy te dziesiatki i setki mlodych ludzi, ktorzy
wlasnie robia doktoraty w UK, Szwecji, Niemczech i Irlandii, ktorzy robia
badania i ich wyniki publikuja w miedzynarodowych pismach z jakiegos dziwnego
powodu postanowi wrocic do Polski? bo oni na dzien dobry - majac po 20pare ,
30sci lat beda mieli wiekszy dorobek niz 95% habow i profesorow... jak myslicie
- czy ktokolwiek sie zgodzi by tacy gowniarze ich wygryzli z posad?

pytanie retoryczne...

[dizzy_miss_lizzy]

przecinaki napisał:

> bardzo podoba mi sie pomysl, by zamiast habilitacji oceniac
dorobek danego
> delikwenta

Podpisuję się obiema rękami. Co prawda nie wierzę w nagłe powroty
ludzi,którzy mają doktoraty uczelni zachodnioeuropejskich, ale
pomysł oceny dorobku (publikajce, projekty międzynarodowe,
wystąpienia na konferencji) jest przedni. Czy jest tu na sali ktos,
kto ma na swoim koncie artykuły pisane wspólnie z cudzoziemcami?
Chciałabym poczytać wyznania tych,którzy przeszli upokarzającą
procedurę wyliczania procentowego udziału współautorów w kolejnych
publikacjach. Jak to wytłumaczyć ludziom na dowolnym uniwersytecie,
pracujących razem w grupie badawczej?

[dalatata]

kurde no, habilitacja jest ocena dorobku, tyle ze w tym dorobku musi
byc ksiazka. ja z tych posotw odnosze wrazenie ze habilitacja polega
na przebiegnieciu toru przeszkod na ktorym stoja Rambo 1, 2, 3 i
przeszkadzaja w osiagnieciu celu!

idiotyzmy proceduralne

[dizzy_miss_lizzy]

Mam wrazenie, ze humaniści i przyrodnicy różnią się jednak w ocenie
sytuacji. Po pierwsze dlatego, ze w naukach przyrodniczych NIKT juz
nie pracuje sam. Czasy dzielnej Marii Curie, która w samotności
przerabiała tony rudy uranowej, minęły bezpowrotnie. Teraz pracuje
się w zespołach. Publikacja w "Nature" ma niejednokrotnie kilkunastu
autorów, jeśli nie więcej. Proszę sobie wyobrazić, ze jestem np.
ósmym współautorem. Włączam ten artykuł do habilitacji, po czym
zwracam się z prośbą do całej reszty o listę, jaki był udział (np. w
procentach)każdego z nich w tym artykule. Obawiam się, że będą się
pukać w czoło...

[dalatata]

to jest rzeczywiscie idiotym. jednak u nas w UK mamy Research
Assessment Exercise. tacy wlasnie naukowcy scisli musza rowniez
okreslac swoj udzial.

ostani mielismy w listopadzie zeszlym. pare miesiecy wczesniej
napial do mine wspoplautor z pytaniem czy skladam nasz artykul.
napisalem ze nie, na co on zapytal czy nie przeszkadzaloby mi to
gdyby on zlozyl i napisal ze jego udzial wynosil 80 procent. w duchu
mi przeszkadzalo, ale tak naprawde cieszylem sie ze to nie ja
musialem pisac takiego maila. wiem ze jego to bolalo :-).

tak czy owak, te idiotyzmy tu rowniez funkcjonuja.

Zróbmy zatem coś...

[dizzy_miss_lizzy]

...żeby te idiotyzmy zlikwidować. Dlatego habilitacja wśród
przyrodników wydaje się totalnym anachronizmem. Dlaczego musimy
przechodzić przez tę "drogę przez mękę" skoro wystarczyłby np.
impact factor? To jest swoiste "perpetuum mobile" - masz dobre
artykuły, dostajesz granty, masz granty, masz wyniki, piszesz dobre
artykuły... Habilitacja to jest rok (minimum) wyjęty z życiorysu. W
imię czego?

[dalatata]

Lizzy, wielu osob zrobiloby sie dizzy, gdybysmy takie herezje
wprowadzali.

to zo mnie przeraza, to to, ze ja i sie nie chce nic robic i siedze
sobie na tym forum, popieprzam, pije wino i czytam calkiem senswone
posty, na przyklad ELi co sie jej kreci w glowie. i co? i nic. nic
nie zrobimy droga Elu. to jest to najsmutiejsze. ta nasza gadanina
nie przelozy sie na nic.

ja tylko mam nadzieje, ze min. Kudrycka wyznaczy jakiegos urzednika
do zebrania naszych glosow. obawiam sie ze moze to byc nadzieja
plonna. chyba sie jeszcze piwa napije, bo mi sie wino skonczylo.

chyba nigdy nie wroce do ludzi ktorzy pamietaja jacka i agatke (pani
to pewnie nie pamieta....)

A który dobry zostanie na uczelni!?

[ppo]

Co takiego uczelnie mogą zaoferować, zeby przyciągnąć naprawdę
dobrych w swym fachu absolwentów, żeby zechcieli tam pracować? Chyba
że natrafią na prawdziwych pasjonatów i ideowców, którym nie zależy
na pieniądzach, ale taki jest może jeden na tysiąc!
Reszta "pracowników naukowych" rekrutuje się na zasadzie negatywnego
doboru z absolwentów, którzy nie potrafią poradzić sobie z wolnym
rynkiem.

[rheo]

> Co takiego uczelnie mogą zaoferować, zeby przyciągnąć naprawdę
> dobrych w swym fachu absolwentów, żeby zechcieli tam pracować?

Chyba jednak moga. Mnie na przyklad pociagalo to, ze robilem rzeczy
nowe, ktorych prawdopodobnie nikt na swiecie jeszcze nie zrobil, ze
moglem wymyslac co chce robic i sprawdzac, czy pomysly sa dobre i
czy dzialaja. Ponadto zawsze lubilem zajecia ze studentami. Nie
czuje sie "jednym na tysiac", jest nas procentowo znacznie wiecej.

Takie dyskusje trwają od lat

[januszz4]

I nic się nie zmienia i szybko nie zmieni. Nie wierzę w żadne
racjonalne reformy w szkolnictwie wyższym. To by
wymagało 'balcerowiczowskiego cięcia". A na to nikt nie pójdzie, bo
niby kto to ma zrobić? Takie dyskusje jak obecna pojawiają się
okresowo, falami. Później wszystko ucichnie, a za dwa-trzy lata
znowu się temat "przewali' przez prasę i fora dyskusyjne. Może
powołana zostanie jakaś komisja złożona z belwedersko-podwawelskich
profesorów, która ukręci łeb całej sprawie. Tak więc te
habilitowane pączki w maśle (ale bez nadzienia) mają spokój jeszcze
na długie lata. Jedyna szansa w tym, że klienci uczelni wyższych w
Polsce, czyli studenci zaczną na masową skalę rezygnować z
oferowanego im nieświeżego towaru i korzystać z oferty uczelni
zagranicznych. Ale tutaj tez jestem raczej sceptykiem. Ten proceder
raczej masowej skali nie przybierze ze względów finansowych i
językowych.

[dalatata]

niestety zgadzam sie z januszem4.
nie mam poczucia dobrze pselnionego obowiazku.aktuwnosc na forach
niestety nie ma wiekszego znaczenia w dorobku.

He, he

[eksdoktorant]

Najpierw niech zaczna przyzwoicie placic pracownikom
naukowym/naukowo-dydaktycznym/dydaktycznym, a pozniej niech
wymagaja. W dzisiejszych polskich realiach, gdy jeden udaje, ze
placi, a drugi, ze rzetelnie pracuje, trzeba sie liczyc z tym, ze
uczelnie nie beda przyciagac najlepszych, bo je na nich
nazwyczajniej w swiecie nie stac. Najlepsi pojda tam, gdzie ich
docenia.

Przełożonym brak odwagi

[login-ka]

Piszę tu jako studentka UŁ, ale przypuszczam, że nie jest to problem tylko tej uczelni: dzieci profesorów. Mamy kilka takowych przypadków tzn. dzieci profesorów, które zajmują stanowiska adiunktów. W zasadzie co z tego? Ano to, że niektórzy z tych ludzi w ogóle nie nadają się do tego, co robią! Mieliśmy zajęcia z jedną z tych osób, nie wiedziała nawet czym zajmuje się gałąź nauki, która podobno jest jej specjalnością, za to zachwycała się stanem konta jednego z profesorów...
Nie twierdzę, że każdy syn czy córka naukowca nie dziedzizy talentu, ale tacy się zdarzają, a studenci muszą się z kimś takim później męczyć, bo tatuś/mamusia pomogła dziecku w robieniu kariery...

[takitamjeden]

na uczelniach powinni pracować tylko zdolni ludzie a miarą ich
zdolności są odkrycia naukowe i korzyści dla praktyki