Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego bandyty i

[bodzanta_pan]

mordercy czyli niemca. Honorowe, ale tylko w bandittenlandzie czyli
w niemczech.

Hmm...

[turysta86]

Co tu dużo mówić, Wyborcza z uporem maniaka prowadzi antypolską politykę. Gdyby
jakiś cudzoziemiec czytał tylko i wyłącznie GW miałby ciekawy pogląd o Polakach:
przed wojną w Polsce panował straszny antysemityzm, w czasie wojny Polacy masowo
wydawali Żydów hitlerowcom, po wojnie dokonywali pogromów żydowskich, a obecnie
każdy Polak ma antysemityzm wyssany z mlekiem matki :)

oto prawda o wojnie, wszyscy są umoczeni, wszyscy.

[abrahadabra]

To bardzo niewygodna prawda. Wielkim tematem tabu w PRL a teraz w RP
jest to w jaki sposób Polska stała sie faktycznie państwem
jednonarodowym. Dzisiejsze śladowe ilości mniejszośći narodowych
możemy sobie darować.
W 1918 r. jak powstało Państwo Polskie to było ciut inaczej ze
strukturą narodowościową ale cóż lepiej o tym nie mówić bo a nuż
dojdzie sie w rozważaniach do kwestii własnościowych.
Tu jest pies pogrzebany Mili Państwo, tego się wielu boi.

[wtc911]

... oj , coś widze nie znamy histori , prosze sie zapoznać z
artykułem . przesyłam link
www.geocities.com/CapitolHill/Senate/8844/MORELPRIEBKE3.html

[bodzanta_pan]

Gdybyś żył idioto w tamtych czasach zrozumiałbyś czym był niemiec
dla Polaków po czasach łapanek, zaboru mienia i masowych mordów. I
nie tylko niemiec, czym byli ukraińcy, łotysze, litwini tworzacy
dywizje SS o okrucieństwie w mordowaniu ludzi przewyższającym swych
niemieckich mocodawców.

Co oczywiscie nie zmienia oceny barbarzynstwa,

[1europejczyk]

bestialstwa i zezwierzecenia jakie wywoluje u niemalej czesci tych co mienia sie
byc ludzmi (niejednokrotnie wierzacymi chrzescijanami i katolikami) wojna.
Wojna jest bestialstwem ktore prowadzi "ludzi" do zezwierzecenia.
Te odnoszace sie do Polakow po wojnie, ktorego nielicznymi (w odniesieniu do
naszych wojennych strat) ofiarami byli nie tylko Niemcy bylo spowodowane wojna,
ktora rozpoczeli Niemcy i to oni w zdecydowanej czesci ponosza za nie
odpowiedzialnosc.
Podobnie jak za wszystkie ofiary (z tymi usmierconymi przez religijnych irackich
terrorystow) bandyckiego napadu na Irak w zdecydowanej czesci odpowiedzialnosc
ponosza Amerykanie.
Fakt, ze wojna jest bestialstwem i "okazja" w ktorej zezwierzecenie ludzkie
ujawnia swoje "mozliwosci" wsrod niemalej czesci nie tylko bezposrednich
uczestnikow ale rowniez skazanej na nia ludnosci jest znany od tysiacleci.
Nie przeszkadza to w niczym obecnie wielu krajom (ze znanymi i mlodymi
demokracjami wlacznie) napadac, rabowac i "wojowac" glownie w imie interesow
bardzo nielicznych, ktorzy zdobywaja tam wladze niejednokrotnie wlasnie tylko po
to, by moc liczyc wywolana wojna na zwierzece instynkty w ludziach i ich nie
tylko medialne konsekwencje.

Re: oto prawda o wojnie, wszyscy są umoczeni, wsz

[zigzaur]

Winę za lejącą się w Iraku krew ponoszą ci, którzy:
- nie obalili Saddama własnymi siłami
- nasyłają do Iraku tzw. mudżaheddinów
- chcą "rzucić wyzwanie USA"
- starają się wprowadzić nerwowość na rynkach ropy

To jest Twoja (i nie tylko) propagandowa teza,

[1europejczyk]

ktorej przecza fakty: bushowski bandytyzm w Iraku byl lamaniem prawa
miedzynarodowego w ktorym "szukalismy" na arenie miedzynarodowej naszego
polskiego "prestizu" (tak jak doradzal zajmujacy sie stosunkami miedzynarodowymi
i uczacy tego studentow, za czasow Prezydenta Aleksandra Kwasniewskiego profesor
Longin Pastusiak, obecny wiceprzewodniczacy SLD: to tak by bylo wiadomo ile
warte jest prl-owskie nomenklaturowe profesorstwo bedace podpora nie tylko
naszej obecnej "nauki"!)
Przed bandytyzmem Prezydenta Stanow Zjednoczonych Busha Jr w Iraku nie bylo
terrorystow, kraj byl rzadzony krwawa jedna z nielicznych w swiecie arabskim
cywilna dyktatura, ktorej ilosc ofiar byla conajmniej dziesieciokrotnie mniejsza
niz obecnie nieomal 6 lat od bezprawnej agresji.

Re: Co oczywiscie nie zmienia oceny barbarzynstwa

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

[gajane4]

Ciągle Niemcy starają sie oderwać skutek od przyczyny. Nie ulega
wątpliwości, że po wojnie Polacy dopuszczali się w stosunku do
Niemców do sporadycznych czynów barbarzyńskich. Były to jednak:
1. Czyny odwetowe, popełniane prawie zawsze przez ludzi ciężko
przez Niemców doświadczonych.
2. Ich zasięg i charakter był nieporównanie mniejszy niż
bandytyzm "Niemców"; najgorsi byli Austryjacy i Ukraincy w
nundurach niemieckich.
3. Barbarzyństwo Polaków, w przeciwieństwie do Niemców, nie miało
charakteru PROGRAMU AKCJI ZAPLANOWANYCH CENTRALNIE ale
konsekwentnie REALIZOWANYCH PRZEZ "SZEREGOWYCH" NIEMCÓW.

[funia81]

> 1. Czyny odwetowe, popełniane prawie zawsze przez ludzi ciężko
> przez Niemców doświadczonych.

To ich nie usprawiedliwia. Zwlaszcza ze zamiast mscic sie na Niemcach, ktorzy
ich "ciezko doswiadczyli", mordowali kogo popadlo. Zwierzeta, nie ludzie.

> 2. i 3.

Zgoda, ale to tez zadne usprawiedliwienie. Nie relatywizuj zbrodni.
--
Jak wiadomo, tylko jedna teczka SB byla sfalszowana. Reszta zawiera prawdy
objawione.

pora na posmiertne virtuti militari dla Hitlera ;(

[anathesis]

[bodzanta_pan]

Gwarantuję, ze niedługo przyklasną temu zjednoczone (pod butem
szweinomerlosteinbacha) narody Europy, a pierwszy ratyfikuje ustawę
o pośmiertnej nobilitacji niemieckich bandytów, herr Tuske.

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

[unijny]

Chyba na to wyglada. Wstydze sie za wypowiedzi Polakow a raczej
pseudo Polakow na tym forum. Mala odpowiedz do goscia "ukrainiec",
ktorego polachotalo w d....e, ze nie uzywam polskiej czcionki i zle
pisze po polsku (w naszym pieknym jezyku). Odpowiadam ci gnojku: mam
klawiature angielska i nie jestem czlonkiem PANu. Jestem zwyklym
obywatelem polskim, ktory doskonale pamieta zbrodnie hitlerowskie.
Polakiem, ktoremu nikt nie zrobi wody z mozgu - jak wielu na tym
forum. Szanujmy sie.

[anathesis]

Czy GW kiedykolwiek ulitowala sie nad Polakami wypedzonymi przez
zydowska ubecje na sybir, albo wygnanymi z ziem wschodnich? Nigdy.
GW spoecjalizuje sie w pluciu na Polakow.

Relacja Wandy Felicji Lurie.

[l.o.r.t.e.a]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=902&w=80593481&a=80612979

Relacja Wiktorii Adamus.

[l.o.r.t.e.a]

Relacja Wiktorii Adamus (Drabińskiej)


---------------------------------------------------------------------
-----------


Wiktoria Adamus z domu Drabińska

Urodziłam się w grudniu 1937 roku w Warszawie, przy ulicy
Królewskiej 11 - nadano mi imiona Wiktoria Bogumiła, ale nazywano
mnie po prostu Bobą albo Bobusią. (...) Miałam wtedy [w czasie
Powstania Warszawskiego] siedem lat.
(...) Pewnego dnia usłyszałam łomot do bramy - Niemcy dobijali
się - otworzył bramę dozorca. Niemcy zapewniali wszystkich, że
schron nie jest podlany benzyną i chcieli nas wpakować z powrotem,
ale nikt nie chciał tam wejść, więc wygnali nas na Krakowskie
Przedmieście bliżej kościoła Wizytek. Tam stał już tłum - nie wiem,
ilu ludzi, pamiętam, że zajmował chyba całe Krakowskie Przedmieście
od Wizytek do kościoła Świętego Krzyża. (...) Pamiętam jeszcze
czołgi od strony Wizytek i z odwrotnej. Ten od Wizytek został
podpalony przez powstańców. Powstało wielkie zamieszanie. Niemcy
byli zdezorientowani. Matka ujęła mnie i [dziewięcioletniego brata]
Zenka za rękę i poczęła uciekać. Skręciliśmy w Królewską. Niemcy
spod numeru pierwszego zaczęli strzelać do nas z trzeciego piętra,
ale udało nam się wbiec w ruiny. Potem - nie wiem nawet, kiedy -
dołączyła do nas grupa ludzi dość liczna, około 20 - 30 osób.
Udaliśmy się w stronę obecnego Placu Zwycięstwa, potem do Ogrodu
Saskiego. Działały tu bandy ukraińskie, służące Niemcom. Obrzucono
nas granatami, ostrzeliwano, czołgaliśmy się. Wreszcie, co ważniejsi
doskoczyli do naszej grupy i poczęli wołać, kto ma zegarek,
pierścionek - wszystko łupili, zabierali nawet złote zęby, ze szczęk
ludzkich wybijali. (...)Zmęczeni, brudni, dotarliśmy do Hali
Mirowskiej (...) Tam Ukraińcy [w służbie] niemieckiej rozkazali
rzucić wszystek swój dobytek, torby itd. Moją matkę wyciągnęli z
szeregu - rzekomo jako zakładniczkę. Nie pamiętam daty. (...)
Podbiegłam do matki, z płaczem przytuliłam się do jej ubrania, ale
natychmiast ów Ukrainiec wyciągnął do mnie pistolet i już, już [miał
strzelić], gdy zostałam wciągnięta w tłum. (...) Zatkano mi usta,
bym nie krzyczała. Ze złości strzelił nad nami (...) i rozkazał biec
naprzód. Biegliśmy, ile sił, wszyscy - mali i duzi. Potem pył, dym,
walący się dom, jeden, drugi. Kurz, oczy płaczące od dymu, brak
oddechu. (...) Głodni, spragnieni, prawie na czworakach
doczołgaliśmy się pod murem, aby do bramy byle domu. Po drodze,
jakiś żołnierz w niemieckim mundurze skinął na mnie, abym podeszła
do nich - trzeba było przejść przez ulicę - nastąpiło wahanie. Czy
dojdę... Lecz on pokazał mi kromkę chleba - sąsiadka moja, pani
Czugalińska (...) rozkazała, abym poszła, mówiąc: „Idź, jesteśmy
wszyscy głodni, on da ci kromkę chleba, dobre i to". Poszłam, a
raczej przeczołgałam się - dostałam puszkę konserw i ćwiartkę
chleba. Stanowiło to posiłek dla dziesięciu osób. Działo się to na
Woli, miejsca nie pamiętam, ani ulicy. Nocą spaliśmy w bramie, ale
czasem wychodziłam z bratem patrzeć, jak pociski latają (...) Pewnej
nocy mój brat spał niespokojnie, a nad ranem, gdzieś około godziny
czwartej szarpnął mnie za rękę mówiąc uniesionym tonem: „Wszystko
jedno, gdzie zginiemy, lepiej na powietrzu, niż w tej zasmrodzonej
bramie". Mimo woli poszłam za nim, pozostała trójka też. Pani
Czugalińska klęła: „Cholerne szczeniaki kręcą się". Dalej dla mnie
nastąpiła ciemność... Obudziłam się w jakimś punkcie opatrunkowym.
Leżałam na jednym stole, a na drugim leżał mężczyzna, któremu
wyjmowano kulę z pleców. W momencie, gdy wychodziliśmy z bramy, dom
cały, który był podminowany, zawalił się i ludzi z brzegu bramy
odrzucił impet, reszta została pod jego gruzami. Nocą jedna kobieta
urodziła dziecko. Wiem, że dziecko uratowano, ale matki nie.
Potem transport. Niemcy zapakowali nas w świńskie wagony.
Oświęcim. Pamiętam - kazano rzucać wszystkie torby jeszcze przed
bramą, zdejmować ubranie, rozbierać się ze wszystkiego, ale
widocznie nie była to jeszcze nasza pora.

Relacja Stefana Mielczarka.

[l.o.r.t.e.a]

Zeznanie: Stefan Mielczarek



Protokół z dnia 11.VII.1949 - Warszawa.



W chwili wybuchu powstania warszawskiego 1944 r. znajdowałem się w
mieszkaniu swoim w domu przy ul. Powązkowskiej nr 41 położonym nieco
na uboczu od ulicy, nieopodal cmentarza wojskowego. W trakcie akcji
powstańczej z domu tego w godzinach między 6 a 7 po południu
ostrzelali powstańcy stojący naprzeciw po przeciwnej stronie ulicy
Powązkowskiej dom zamieszkały przez Niemców, przy czym zabici
zostali 1 oficer i 1 żołnierz niemiecki. W niecałą godzinę później
dom nasz otoczony został przez duże siły wojska niemieckiego, jak
oceniam, do tysiąca żołnierzy. Wpadli oni do domu i wchodząc do
mieszkań usuwali oni wszystkich zauważonych ludzi, prowadząc nas na
podwórze. Tam przeprowadzili dokładnie rewizję osobistą wszystkich
wyprowadzonych z domu i po jakiejś godzinie oddzielili od siebie
grupę kobiet z dziećmi i grupę mężczyzn w liczbie 22 osób.

Obie grupy poprowadzili następnie z rękoma podniesionymi do góry na
fort Bema, gdzie widzieliśmy naradzających się ze sobą oficerów, z
których jeden mówił do nas, że jeżeli stwierdzą, że nie braliśmy
udziału w zabiciu Niemców, zostaniemy puszczeni wolno.

Później jednak z gromady tychże oficerów wyszedł, jak orientowaliśmy
się z obserwowanych zarządzeń i poruszań, które tłumaczył mi
dodatkowo mój kolega Barański Kazimierz, znający dobrze język
niemiecki, rozkaz, aby wybrani żołnierze Wehrmachtu nas rozstrzelali
na forcie.

Ci jednak zaoponowali, tłumacząc, że Niemców zabili polnische
Soldaten, gdy my jesteśmy cywilami, w wyniku czego po długich
sprzeczkach oficerowie zawezwali z tzw. drugiego fortu żandarmów,
którym nas przekazali, mówiąc żołnierzom, że będziemy skierowani do
obozu.

Wówczas wojsko odeszło, a nas otoczyło 16 żandarmów z karnej brygady
żandarmerii, jak ją nazywali znani nam jeszcze przed powstaniem
żołnierze Wehrmachtu. Brygada ta stacjonowała właśnie na drugim
forcie. Przemówił wtedy oficer żandarmerii po polsku do oddzielonych
od grupy mężczyzn, kobiet i dzieci, mówiąc, że "wasi ojcowie, bracia
bandyci zabili oficera i żołnierza niemieckiego, za co będą
rozstrzelani". Następnie dodał jeszcze, że kobiety i dzieci zostają
jako zakładnicy i jeżeli wśród nas prowadzonych na rozstrzelanie
powstanie jakieś poruszenie, zostaną i one rozstrzelane również.

Potem ustawiono nas trójkami i poprowadzono na mostek na szosie
powązkowskiej nad tzw. rozlewiskiem. Tam nas zatrzymywano i stąd
dwóch żandarmów brało po jednej osobie, odprowadzało kilkanaście
metrów dalej i tam strzelało z pistoletów w głowę, następnie
wracając po dalsze ofiary. Egzekucja w ten sposób prowadzona trwała
długo i kiedy jako 14 z kolei odprowadzony zostałem wraz z kolegą na
miejsce stracenia, stwierdziłem na swoim zegarku godzinę 22:30.
Żandarm chwycił mnie za kołnierz, poprowadził kilkanaście kroków,
zatrzymał, palcem pomacał podstawę czaszki, wyjął pistolet z kabury,
drugą ręką chwycił za ramię, wykręcił mnie i strzelił. Straciłem na
chwilę przytomność i padłem na ziemię, już jednak strzał do mojego
kolegi słyszałem na powrót. Obok widziałem leżące obok siebie ciała
poprzedników, z których jeden rzucał się w agonii. Wówczas jeden z
żandarmów strzelił kilkakrotnie do niego, przy czym mnie jako
najbliżej leżącego zalała krew i mózg dobitej ofiary. Wtedy
straciłem znowu przytomność.

Ocknąłem się w nocy, przeczołgałem na drugą stronę szosy, na
działki, gdzie w jednym z domków dano mi wody, zaś dozorca działek
[nazwiska nie znam] na moją prośbę dociągnął mnie na koniec działek
do ul. Lignickiej, do domu mojej teściowej Krajewskiej Marii.
Stamtąd zabrano mnie na punkt sanitarny przy ul. Soleckiej, gdzie
udzielono mi pomocy. Byłem wówczas przeważnie nieprzytomny i z
opowiadań żony wiem, co się ze mną odtąd działo. Z Soleckiej byłem
przeniesiony na tzw. Chomiarówkę [Wawrzyszew], później na Bernerowo
[powinno być Boernerowo] na punkt zborny przed obozem w Pruszkowie,
do którego jednak się nie dostałem, gdyż lekarz oficer Wehrmachtu
puścił mnie do Piastowa, skąd ostatecznie wyjechałem do Łowicza.

Żadnych świadectw lekarskich dotyczących swojej rany ani jej
leczenia nie posiadam.

Z osób, które mnie leczyły, mogę wymienić sanitariusza Szklarka
[imienia nie znam] z punktu sanitarnego na ul. Soleckiej, doktora
Fiszbacha [imienia nie znam] wysiedlonego z Bydgoszczy i
mieszkającego na Powązkach.

W tym miejscu świadek okazuje przesłuchującemu blizny: z prawej
strony karku, z prawej strony twarzy między nosem a kątem ust,
wyrwane części podniebienia i prawej strony szczęki górnej, bliznę
języka

Relacja Władysława Bombela.

[l.o.r.t.e.a]

Zeznanie: Władysław Bombel



Protokół z dnia 14.III.1946 - Warszawa.



W dniu 1 sierpnia 1944 r. o godzinie 4 minut 15 po południu
powróciłem do domu z pracy. Wkrótce potem usłyszałem strzały. Jak
się później okazało, wybuchło powstanie warszawskie. O tym ja nic
nie wiedziałem wówczas; nie spodziewałem [się]. W dwie godziny
później do naszego domu przyszło wojsko niemieckie. Żołnierze
obchodzili po mieszkaniach i wypędzali wszystkich mieszkańców domu
tego na ulicę.

Wyszliśmy wszyscy - mężczyźni, kobiety i dzieci. Niemcy popędzili
nas z podniesionymi rękami aż pod fort Bema. Niemców było ze 20 -
25. Otoczyli nas tak, że nikt nie mógł uciekać. W naszej grupie byli
tylko lokatorzy naszego domu nr 41 przy ulicy Powązkowskiej. Pod
fortem Bema zatrzymaliśmy się, czekaliśmy aż o godzinie 12 w nocy
przyjechał samochodem oficer niemiecki. Ten ostatni wysiadł z
samochodu i zwracając się do nas po polsku powiedział, że z tego
domu w którym my mieszkaliśmy, były oddane strzały, przy czym
zostali zabici dwaj żołnierze niemieccy, a trzeci ranny. Później
zawracając się do żołnierzy po niemiecku coś im powiedział, wsiadł
do samochodu i odjechał.

Następnie żołnierze oddzielili nas mężczyzn od kobiet i dzieci i
kazali odejść na stronę, z początku kobietom i dzieciom, a nam
mężczyznom w drugą stronę. Przez cały czas byliśmy otoczeni i nikt
nie mógł uciekać. Później z ogólnej grupy wojska niemieckiego
oddzieliło się dwóch żołnierzy, uzbrojonych w rewolwery, brali z
naszej grupy każdy po jednym i odprowadzali w stronę na jakie sto
metrów. Było ciemno, więc nie mogliśmy widzieć, jak ci żołnierze
strzelali do naszych towarzyszy niedoli, lecz słyszeliśmy strzały
rewolwerowe. Wkrótce przyszła kolej na mnie i na jeszcze jednego z
naszej grupy - dziewiątego i dziesiątego. Nie pamiętam, który to był
z moich sąsiadów. Jeden żołnierz wziął mnie pod rękę, a drugi mego
towarzysza. Poprowadzili nas w tym samym kierunku co poprzednich.
Prosiłem żołnierza, który mnie prowadził, by mnie nie zabijał, bo w
niczym nie jestem winien, że dzieci moje pracują u Niemców. Mówiłem
do niego po polsku, lecz żołnierz nic nie odpowiedział, doprowadził
mnie do miejsca, gdzie już leżeli poprzednio zabici i kazał mi po
polsku: "wykręć się". Następnie wystrzelił do mnie z tyłu. Kula
przebiła mięśnie, wybiła 6 zębów i wyszła pod okiem. Upadłem na
twarz z wyciągniętymi rękami i leżałem spokojnie nie ruszając się
chociaż rana mocno krwawiła. Po mnie żołnierze sprowadzili dalszych
mężczyzn i strzelali w tył głowy, aż wykończyli wszystkich.

Następnie ci żołnierze obeszli wszystkich zastrzelonych leżących
rzędem i przyglądali się, czy się który nie rusza. ruszających się
dobijali, a ja się nie ruszałem i z tego powodu żołnierze do mnie
więcej nie strzelali. Ukończywszy swoje dzieło oprawcy ze swymi
towarzyszami, którzy do nich podeszli, udali się na fort Bema.

Gdy zauważyłem, że już żołnierzy w pobliżu nie ma, podniosłem się.
Obok mnie leżeli inni. Ogółem było nas tam - ofiar egzekucji - 21. Z
nich ocalałem ja i jeszcze jeden z sąsiadów - Stefan Mielczarek, z
którym spotkałem się w parę dni później. Jaką ranę postrzałową
otrzymał on, nie wiem, zauważyłem tylko u niego ranę przy ustach. O
godz. 3 w nocy powróciłem do domu i zastałem tam już swoją rodzinę.
W domu zrobiono mi opatrunek i odprowadzono na Powązki do zarządu
cmentarza. Za cmentarzem na ul. Spokojnej był punkt opatrunkowy,
gdzie lekarz następnie robił mi opatrunki

Odczytano.

Gdzie się obecnie znajduje Mielczarek, nie wiem. Zabitych towarzyszy
moich pochowały ich rodziny każdego z osobna na cmentarzu wojskowym.
Mordowali nas żołnierze w pobliżu kościółka św. Józefata w
odległości jakichś 100 metrów.

Relacja Marii Kamińskiej.

[l.o.r.t.e.a]

www.powstanie-warszawskie-1944.ac.pl/zbrodnie_index.htm

Żydowskie KAPO

[zbforjude]

Żydzi stanowili załogę tych obozów, i większości innych. Do nich
proszę więc kierować swe uwagi, o ile jeszcze żyją na państwowych
tłustych emeryturach, jak MOREL SALOMON na przykład.

[thebutcher]

Ciekawe... Jak pisze się o mordowaniu Żydów w czasie II Wojny , to wszyscy
wrzeszczą, ze to byli Polacy żydowskiego pochodzenia. Teraz natomiast okazuje
się, że jak ktoś mordował Niemców i Volksdeutchów, to już Polakiem żydowskiego
pochodzenia nie jest. Teraz to już tylko Żydem tak? Śmiech na sali...

Honorowe obywatelstwo dla Niemca skand

[marek444]

To skandal i hańba dla Polski. Żydowska prasa mąci jak może, żeby
unicestwić Polaków

i po to zydoewska prasa zodstala powolana

[anti.war]

przez miedzynarodowke mafii, zeby unicestwic Polske za kase samych
Polakow, ktorzy kupuja badziwie GW.

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

[tom1003]

Polacy???? A może raczej milicjanci, ubecy i śmiecie pokroju Stefana Michnika.

pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Michnik

Radni bawia sie w polityke zagraniczna !

[adalberto3]

Tylko potem rezultaty sa nie takie, jakie w rzeczywistosci sa
potrzebne.

manipulacja!!!

[przemyslawo1]

To zbrodnie sowieckiego systemu, takich zbrodni dokonywali na prawdziwych
Polakach po wojnie tysiące.

Opisujecie to tak jakby AK tych Niemców mordowało.

teraz GW przepropsi hitlerowcow za II wojne sw.

[cor-tex]

i Michnik napisze nowa historie o tym jak to biedni hitlerowcy byli
przesladowani przez Polakow.

[bravor]

Michnik już pisze taką historię. Nie przypominam sobie, żeby GW dała
tytuł artykułu, Niemcy modrowali Polaków, albo Niemcy katowali
Polaków.

Jacy oni niewinni?

[kruder76]

Co to do cholery ma być? Teraz się okazuje, że Niemcy Hitlera nie popierali?
Sami niewinni i ci co tylko wykonywali rozkazy. I jacy znowu wypędzeni? Jak
już to przesiedleni.

Niech GW przestanie pisać historię na nowo.

Polaków zabijali nazisci, Niemców Polacy

[cecora]

zacytuję:
""Ciekawe, iż pisząc o niemieckich obozach „Wyborcza" wpisuje się w światowy
trend używa na ich określenie terminu „nazistowskie". Żydów, Polaków, Rosjan
zabijali tam też „naziści", a nie Niemcy."
Odwrotnie w drugą stronę, Niemców zabijali Polacy.

Kolejny art odwracający kota ogonem. Ktoś ma wątpliwości co do intencji GW.

Mój pradziadek siedział w taki obozie

[lesny_jezyk]

Mój pradziadek siedział w takim obozie, bo go po wojnie nasi
sąsiedzi - prawdziwi polacy katolicy podali, że jest folksdojczem.

Choć całe życie mieszkał w Polsce i wiele dobrego zrobił dla swoich
sąsiadów, oni mu odpłacili zawiścią i nienawiścią.

Moja prababcia chodziła do tego obozu i przez druty kolczaste
podawała więźniom chleb, któy sama upiekła.

A dzisiaj nam polak z urodzenia- Podolski gra w niemieckiej
reprezentacji i strzela gole do polskiej bramki. Czyż los nie bywa
przewrotny?:)

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

[tokub1]

Jako dziecko byłem świadkiem rugowania osób i rodzin pochodzenia Niemieckiego
z terenu Gdańska i Sopotu, W tym czasie wyrzucono również mnóstwo rodzin tzw
autochtonów, którzy mówili po niemiecku lub po kaszubsku/ ewentualnie lokalnym
vollapueckiem - zbitką jezyków używanych w Gdańsku. Skrzywdzono tysiące osób.
inicjatorami wysiedleń byli komuniści oraz zaciągający z ruska przesiedleńcy z
terenów które przeszły pod władzę sowietów.

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

[tom1003]

zajmij sie swoją rodzinką młocie

pl.wikipedia.org/wiki/Stefan_Michnik

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

[tom1003]

może nie "Polacy" katowali, ale raczej ubeckie smiecie w stylu Stefana Michnika


a michnikowa szmata dalej łże w najlepsze
i wymysla kolejne "historie"

www.dziennik.pl/wydarzenia/article188485/Wyborcza_napisala_o_gwalcie_ktorego_nie_bylo.html

Honorowe obywatelstwo dla wypędzonego Niemca

[36krzysiek]

Bestialstwo nie ma narodowości.

żydów mordowali "naziści", a Polacy torturowali...

[mrrek]

Niemców, przed wypędzeniem, oczywiście. Tylko może byśmy tak sprawdzili
nazwiska szefów tych obozów. Może był to Stolzmann, lub Morel chociażby? A
może ojciec Cimoszenki, Zemkego lub też EuroDanuśki Huebner (zasłużył się w
powiecie Nisko, oj zasłużył, niczym gorszy od osławionego Sypruniouka nie był!)
Fuj, śmierdzi tutaj wybiórczą gadziną, oj smierdzi!

No dobra Michnik

[bravor]

Dawaj nazwiska komendanta tego obozu i jego współpracowników. Myślę
że ci ubecy zostali już przykładnie ukarani. I odpi...ol sie od
Polaków.