Fotograficzne Pulitzery

Fotograficzne Pulitzery

[takeyourtime]

śmiać mi się chce jak ktoś mówi, że to pójście na łatwiznę. jeśli myślicie, że łatwo jest tam pojechać i to oglądać, to chyba nie macie wyobraźni. ktoś kto ma niską wrażliwość chyba jednak średnio by sobie poradził z przedstawieniem scen w taki sposób, a dla kogoś kto jest wrażliwy taka praca na 100% ma swoją cenę. poza tym materiał to nie wszystko, amator nie zrobiłby takich fot, nie potrafiłby zachować ładnej kompozycji pstrykając otoczenie na bieżąco.

Fotograficzne Pulitzery

[efotografista]

Gdy przeczytałem posty, zacząłem się zastanawiać kto kupuje tabloidy, które
serwują nieszczęście w sposób obrzydliwy, bezpośredni.
Życie jest brutalne, tylko wielu z Was ogląda zbyt wiele idiotycznych filmów, w
których wszystko jest lukrowane do granic możliwości, obrzydliwie słodkie, nijakie.
Życie w nierealnym świecie wielu z Was pasuje i płaczecie, gdy ktoś zakłóci Wam
spokój i harmonię. Oglądanie kolorowych magazynów i idiotycznych programów w
beznadziejnych stacjach, tak wypatrzyło realny świat, że wielu widzi go tylko
przez pryzmat klimatyzowanego samochodu, klimatyzowanego mieszkania,
wystrzyżonego trawnika, nie zdając sobie sprawy z tego, że dwie ulice dalej ma
się w najlepsze nędza. Żeby nie było wątpliwości również w Polsce!
Zdjęcia w sposób wysublimowany pokazują tragedie, jaką przeżyli ci ludzie.
Świetny materiał, wzruszający, robiony przez profesjonalistę, a nie zblazowanego
amatora, który pojechał na wycieczkę z oferty last minute i zrobił kolejny
milion "ładnych" zdjęć, podobnych do milionów innych, które opanowały internet
na blogach, fotoblogach.
Nikomu niepotrzebne zdjęcia, ale ładne, to zapewne te, które nie zepsułyby Wam
dnia i śniadania, w którymś z lansowych barów.
Pamiętam sytuacje sprzed ponad dwudziestu lat, gdy japiszony z Wall Street
anulowały prenumeraty magazynu Time za to tylko, że pokazano w nim płaczącego
ojca niosącego górską ścieżką, martwego synka. Podobno nie smakowało im
śniadanie i kawa, a Kurdowie do dzisiaj są niewygodnym tematem.
Wracając do nagród Pulitzera polecam historię nagrody, w tym własnie foto.
Zdjęcie Kevina Cartera, Pulitzer bodajże z 1994 roku - sęp czekający na śmierć
dziewczynki, czy wcześniejsze zdjęcie z 1973 roku, zrobione przez Nick'a Ut -
poparzona napalmem dziewczynka biegnie z innymi przerażonymi dziećmi ulicą.
Zdjęcie to uważane jest przez wielu za symbol zezwierzęcenia człowieka,
okropieństwa wojny i za gwóźdź do trumny amerykańskiej interwencji w Wietnamie.
Osobiście nie wierzę w aż tak sprawczą moc zdjęć, ale kto wie.
Proszę prześledzić historie nagród Pulitzera, a później pisać bzdury na temat
spadku poziomu nagrody.
Poniżej link do opublikowanych wtedy anonimowo zdjęć z egzekucji w Kurdystanie.
Kurdowie
J. Razmi
Fotografowie nie wymyślają sobie rejestrowanych sytuacji. One dzieją się naprawdę.
Tegoroczny laureat pojechał na miejsce i zrobił dobry materiał. Zdecydowanie
lepszy niż ten z kampanii Obamy, który jest nudny i wtórny, nie wnoszący niczego
nowego.
Zazdrościcie fotografowi radości z dobrze wykonanej roboty i nagrody? Z daleka
czuć hipokryzję.
Życzę smacznego i oby obrazy realnego świata prześladowały wielu z Was. Czasem
warto oderwać się od zwykłej i nudnej codzienności, tylko po to, by zobaczyć jak
inni żyją, bo to nie wina fotografii, że świat dziczeje, a zadaniem fotografów
od zawsze było zaświadczanie historii, nawet tej najokrutniejszej.

[ponurak]

efotografista napisał:

> Oglądanie kolorowych magazynów i idiotycznych programów w
> beznadziejnych stacjach, tak wypatrzyło realny świat, że wielu
widzi go tylko
> przez pryzmat klimatyzowanego samochodu, klimatyzowanego
mieszkania,
> wystrzyżonego trawnika, nie zdając sobie sprawy z tego, że dwie
ulice dalej ma
> się w najlepsze nędza. Żeby nie było wątpliwości również w

zdjęcie z krzyża....świetne, wzruszające zdjęcia

[abhaod]

wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/5,80292,6521383,Fotograficzne_Pulitzery.html?i=3