Kochane pieniądze dajcie rodzice

[jniewola]

Pomagac! Gdy dzieci "startuja", podroze, edukacja to cos
najwazniejszego w czym mozemy im pomoc.
Gdy za kilkanascie lat bedziemy schodzic i zostawimy im jakis
kapitalik, to im juz nic z tego. Wtedy to juz ich sytuacji
diametralnie nie odmieni. Najwyzej przepuszcza na nowe auto badz
wiekszy dom/mieszkanie ale tego czego nie zyskaly na poczatku
doroslosci to juz nie nadrobia.

Do jniewola: twoja wypowiedz jest nielogiczna

[wtes2]

Starszy otrzymał wykształcenie, a jednak nie potrafi się utrzymać,
zatem czy wykształcenie było naprawdę najlepszą rzeczą jaką mógł
dostać ten chłopak od rodziców ?
Poza tym samoutrzymanie to oznaka dojrzałości, a posiadanie środków
do utrzymania rodziny wręcz męskości. Pozwalając 25 latkowi na
życie "wiecznego studenta" rodzice spowodują że ten młody człowiek
zmieni się w mężczyznę może koło 40-tki.

[yola13]

około 40-tki albo raczej nigdy sie zmieni, bo po co? Jak mu wszystko
starzy dają na kazde zawołanie, niektórzy rodzice w ten sposób robia
z swoich dzieci niedorajdy zyciowe, które nie moga obejśc się bez
pieniązków swoich rodziców, ja rozumiem 16-17 latek, ale facet 25-26
czy wrecz 30 lat jeszcze na utrzymaniu rodziców? No bez przesady

Zagwarantować dzieciom rentę do końca życia

[pensioner63]

Uważam, że szanujący się rodzic gwarantuje swoje dzieciom rentę do końca życia
zapewnijącą im utrzymanie i skromne wakacje na Riwierze francuskiej w lecie i
Alpach szwajcarskich zimą. Tak robi królowa angielska. Tak też być może zrobi
Sławomir Zagórski. Podobnie wyjazd do kasyna w Las Vegas można nazwać inwestycją.

Ale nazywanie utrzymywania dorosłych dzieci inwstycją to demagogia lub głupota
autora artykułu. Wiadomo, że PRL gwarantowało pracę wszystkim to wydajność
wynosiła średnio 25% możliwej, bo po co pracować jak państwo każdemu płaci
pensję. Podobnie dzieci, którym rodzice wszystko dawali i nie przyzwyczaili do
pracy i obowiązków potem nie chcą przemęczać się pracą. Ewentualnie podejmują
się roli wiecznego studenta, ktory co kilka lat zmienia zainteresowania aby
rodzice mieli motywację go utrzymywać.

studia za granicą

[nina.st2]

Mój syn studiuje we Włoszech. Pierwszy rok był dla mnie
katorgą cały rok kończył kolejne kursy językowe za które
płaciłam. Teraz wreszcie studiuje po pierwszym semestrze
dostał stypendium czyli całodzienne wyżywienie w mensie,
zwolnienie z czesnego + gotówkę około 400euro na miesiąc. Ale
musi zdawać egzaminy aby je utrzymac. Jak obliczyłam w
Warszawie kosztowałoby mnie to drożej.

Kochane pieniądze dajcie rodzice

[zserocka]

Czytając tekst lekko się zszokowałam - 21-letni mężczyzna, który jak rozumiem w
chwili wyjazdu nie pracował i nie uczył się, prosi rodziców o sfinansowanie
wycieczki do Ameryki Południowej? Excuse moi? A rączek to przepraszam nie ma?

Rozumiem, że rodzice usprawiedliwiają tę sytuację tłumacząc, że dzięki temu
zwiedzili wiele ciekawych miejsc, ale coś mi się wydaje, że gdyby nie
finansowali zachcianek swoich dorosłych dzieci mogliby zwiedzić ich nieco
więcej. I piszę to z perspektywy dziecka a nie rodzica.

W tej chwili mam 34 lata - moja edukacja zakończyła się doktoratem, i nigdy nie
wpadło mi do głowy aby poprosić moją mamę o pieniądze na wakacje. Nie ze względu
na biedę - po prostu zawsze uważałam, że jeśli chcę mieć coś ekstra to powinnam
na to sama zarobić. Praktycznie od pierwszej klasy liceum wyjeżdżałam co roku za
granicę, pracowałam i w miarę możliwości poznawałam świat, a przy tym uczyłam
się języka.

Kiedy zaczęłam studia w dużym mieście przez pierwszy rok utrzymywałam się z
renty po tacie, ale już od drugiego roku zaczęłam dorywczą pracę. I sama
utrzymywałam się przez cały okres studiów, czyli czas potrzebny na ukończenie
dwóch fakultetów i studiów doktoranckich. Pracowałam, miałam stypendium naukowe
i starałam się nie wydawać za dużo. Po prostu. Jest to możliwe - tyle, że do
Meksyku czy Tajlandii pojechałam nie w wieku 18 czy 21, a kilka lat później,
kiedy sama na ten cel zarobiłam. I jestem z tego autentycznie dumna, a przy
okazji nauczyłam się, że pieniądze nie są dla mnie najważniejsze i wolę zarabiać
mniej, jeśli robię to co kocham.

Mama bardzo mi pomogła bo kupiła mi niewielkie mieszkanie, tak abym nie musiała
wydawać na stancję, czy mieszkać przez 10 lat w akademiku. Bardzo jestem jej za
to wdzięczna, ale tym bardziej nie wyobrażam sobie, żebym prosiła ją o pieniądze
na kosmetyki, piwo czy wycieczki. Dlatego kiedy słyszę o rodzicach, którzy
finansują kaprysy dorosłych dzieci mogę jedynie im współczuć - widocznie sami je
nauczyli, że nie trzeba ciężko pracować, wystarczy poprosić rodziców.

[i.drozdowska]

No rzeczywiście, renta i mieszkanie to 'drobna pomoc'..

To wyobraź sobie, jak byś się utrzymała i zaczęła w ogóle studia
gdyby tego nie było..

A akademik nie hańbi, i jest niejednokrotnie tańszy od utrzymania
mieszkania. Dla mnie Twoja wypowiedź to czysta hipokryzja, no,
chyba, że sama nie rozumiesz, ile tak naprawdę rodzina Ci pomogła.

[jkmjkm]

Ona o nic mamusi nie prosiła, mamusia sama dawała i kupiła mieszkanko, jest jej
wdzięczna ale ona nie miałaby wstydu prosić, a fe, jak można tak prosić.

"zserocka", kupili ci mieszkanie- ale nie pomogli?

[black_tangens]

Droga "zserocka", czegos tu nie rozumiem? Rodzice kupili ci mieszkanie i
mowisz,ze nie pomagali?????? Zapytaj sie mamusi i tatusia ile wydali pieniazkow
na to mieszkanie (nawet jesli jest male), bo chyba sobie nie zdajesz sprawy z
tego co mowisz. Nawet nie wiesz jaka to jest pomoc w zyciu jesli ktos ci kupi
mieszkanie i nie musisz wynajmowac, kiedy np. w Warszawie wynajecie malego
mieszkania to wydatek rzedu 1,5-2 tys. PLN miesiecznie!
Wydaje mi sie, ze za bardzo stylizujesz sie na samodzielna:-)
A tak w ogole to uwazam, ze dobrze jesli rodzice pomagaja, tzn. jesli chca
pomagac i maja na to pieniadze. Sa w Polsce rodzice, ktorzy chetnie by dzieciom
pomogli ale niestety nie maja na to srodkow finansowych:-(
Mnie rodzice pomagali finansowo podczas studiow i nawet teraz od czasu do czasu,
bo jak pracowalam w Polsce to trudno bylo utrzymac sie na normalnym poziomie,
nawet jesli sie pracowalo:-( Jestem szczesliwa, ze moi rodzice moga sobie na to
pozwolic, bo bardzo dobrze zarabiaja i ze chca w ogole mi pomagac, bo przeciez
nie ma obowiazku pomagania doroslemu dziecku. I jestem im za to wdzieczna. I
musze powiedziec, ze bardzo mi ta pomoc finansowa pomogla w zyciu.

[naelka]

Przypuszczam, że mniej byś się zszokowała, gdybyś przez okres studiów musiała
się utrzymać bez zafundowanego przez mamę mieszkania i bez renty po tacie.
Owszem, opisane w artykule żebranie u rodziców o kasę na dłuższe wakacje jest
żenujące, ale faktem jest, że wydatkiem pochłaniającym większą część pensji (a
nieraz nawet całą pensję) studentów i absolwentów są koszty wynajmu pokoju albo
kawalerki. Które Tobie zostały oszczędzone. Cofnij się myślami na trzeci rok
studiów i zastanów, jak by to było, gdybyś, utrzymując się wyłącznie z tej
dorywczej pracy, musiała uwzględnić w budżecie dodatkowe 500- 800 złotych
miesięcznie na wydatki mieszkaniowe.

Kochane pieniądze dajcie rodzice

[8y]

Po maturze dziecko powinno sie wyprowadzic i:
1. Isc do pracy i zyc w wynajetym/ wziasc kreche na lokum
2. isc do pracy i na studia zaoczne
3. Wyjechac z PL na 2 lata zarobic kase i wrocic by studiowac dziennie
4. studiowac dziennie i dorabiac nocami w marketach

Nie wiem jak taki 21 letni mezczyzna nie wstydzi sie byc ciezarem?

[e-andromeda]

A ty tak dla jaj czy trochę za dużo wypiłeś. Co do towojej
przedmówczyni to pani doktur to niec powie co studiowała bo dwa
fakultety można studiować jednoczesnie przy jakiejś historii,
politologi i bóg wie co. Przy fizyce lub chemii nawet matmie to
będzie problem. Więc k...a nie popisujcie się swoimi studiami bo to
nie robi wrażenia i o niczym nie świadczy.

sprostowanie do artykułu

[arkady.ronin]

Kto miałby zająć się prawdziwą nauką jeśli cały naród w przedziale wiekowym
20-30 dorabiałby sobie w pracy dla niewykwalifikowanych?
Kto w przyszłości miałby być lekarzem, prawnikiem, informatykiem czy naukowcem?
Prawdziwy trzon intelektualny w Polsce stanowią ludzie studiujący na uczelniach
państwowych na studiach dziennych. Mnie nikt na studiach nie rozpieszczał,
zasuwałem jak osioł(najlepsze kierunki studiów na renomowanych uczelniach
zdobywają renomę poprzez kształtowanie w ludziach umiejętności do szybkiego
uczenia się, ogarniania ogromnej ilości informacji, wykorzystania tej informacji
i efektywnego realizowania projektów, doświadczeń laboratoryjnych,
eksperymentów, i innych celów - ogrom pracy intelektualnej) Gdyby nie rodzice
nie mógłbym się rozwijać. Rodzice doskonale wiedzą jaki potencjał posiadają ich
dzieci i wiedzą do którego momentu utrzymanie dziecka jest inwestycją w nie. Mam
znajomych którzy się doktoryzują, aplikują na prawie, specjalizują na medycynie
i w wieku 26-30 lat wciąż są finansowani przez rodziców i nie ma w tym niczego
dziwnego. Atak na ludzi najdłużej się rozwijających, to atak na ludzi
najbardziej uzdolnionych, którzy potem swoją pracą generują największe dochody i
niejednokrotnie dokonują wielkich czynów(nauka, prawo, medycyna). Robienie
wyższej wartości z tego że jakiegoś chłopca bez potencjału nie warto już
finansować w wieku 21 lat i lepiej go do roboty prostej wysłać to takie
"odwracaniem kota ogonem". Nie pozwólmy na to by odbierano zdolnym, wartościowym
ludziom prawo do godności! Człowiek który zaczyna pracę po studiach w wieku
25-30 lat odda w podatkach społeczeństwu kilkakrotnie więcej pieniędzy niż
prosty robotnik, który będzie pracował od dzieciństwa. Propozycja finansowej
kastracji intelektualnej jest próbą ściągnięcia wszystkich do poziomu studentów
drugiej kategorii. Ktoś jednak musi tych pracowitych zaocznych studentów uczyć i
są to w większości ludzie jakimi ten artykuł próbuje pogardzać.
Wydawało by się że media niosą kaganek oświaty w świat mroku a tutaj taki
artykuł. Ten artykuł może zostać odczytany "między wierszami" jako promocja
niebezpiecznego dla przyszłości narodu trendu do pogardzania ludźmi najbardziej
utalentowanymi w których najdłużej się inwestuje...

Kochane pieniądze dajcie rodzice

[mooomooo]

Ja sama uważam, że jeżeli rodzice oboje pracują, nie mają problemów finansowych
i przede wszystkim chcą to mogą pomagać swoim dzieciom, jednak powiedzmy sobie
szczerze finansowanie życia 30-latka to już trochę wstyd (dla 30-latka).

Co do artykułu mi by przez głowę nie przeszło takie naciąganie rodziców - skoro
już jestem tak daleko to warto zwiedzić to i to. Trochę śmieszne.

Sama mam 21 lat, studiuję dziennie na wydziale informatyki i pracuję (ale mówię
szczerze, że jak zaczynałam pracować a było to w liceum to nie miałam
finansowego celu a po prostu była to dla mnie duża przyjemność i jest do dziś).
Mieszkam z rodzicami, zapewniają mi jedzenie, podstawowe kosmetyki codziennego
użytku i telefon (ostatni miesiąc). Jeśli chcę coś mieć to zwyczajnie sobie na
to odkładam, albo proszę o pożyczkę rodziców a potem im oddaję. Nie wyobrażam
sobie pójść do mamy i powiedzieć "mamusiu, kup mi proszę".
Uważam, że osoby w moim wieku, czyli studiujące, a po prostu pełnoletnie powinny
zacząć poznawać co to jest samodzielne życie. Nie musi to być od razu zarabianie
na dom, chleb i wszystko inne, ale chociaż częściowo. Raz że trochę się odciąży
rodziców, dwa że wcześniej uczymy się już jakiegoś gospodarowania pieniędzmi.
Małe kroczki do samodzielności.

Ja tutaj nie chcę robić za nie wiadomo kogo, ale moim marzeniem jest to, żebym
jak najszybciej mogła zarabiać tyle, żebym mogła część swojej pensji oddawać
rodzicom (zakładając, że starczy mi na mieszkanie jak już się wyprowadzę i na to
co po prostu każdy czlowiek potrzebuje). To nie bedzie dziś ani jutro, ale
docelowo każde dziecko powinno mysleć w takich kategoriach. Bo za jakiś czas
rodzice pojdą na emeryturę i będą musieli żyć za psie pieniądze. A przecież po
tym wszystkim co dla nas robili przez cale nasze życie na to nie zasługują,
powinni mieć godne życie, przede wszystkim bezstresowe, że na chleb albo na coś
tam nie wystarczy.
To moja opinia. Tak po prostu moim zdaniem powinno być. Rodzice zajmują się nami
dopóki niedorosniemy a pozniej rola musi się odwrócić.

Kochane pieniądze dajcie rodzice

[pj.pj]

Sorry, ale historia z Ameryką Południową jest wzięta z księżyca. Nie mówię, że
nieprawdziwa, ale mało praktyczna jako przykład. Poza wszystkim taka wycieczka
to fanaberia, na którą smarkacze przynajmniej po części powinni zarobić. Ja
dostaję dofinansowanie od rodziców na to i owo (zawsze konkretne rzeczy), bo w
polskiej inteligenckiej budżetówce trudno o wielkie pieniądze, ale jak miałam
okazję pojechać ze znajomymi orientalistami do Indii, to akurat to
sfinansowałam sama, mimo że "najdroższy był przelot, a na miejscu wszystko za
pół darmo". Trzeba rozróżniać między tym, co do życia konieczne, a kosmicznymi
zachciankami pociech.

[black_tangens]

Zgadzam sie z "pj.pj", ze jak napisales/las: "Trzeba rozróżniać między tym,
co do życia konieczne, a kosmicznymi zachciankami pociech." Mnie tez rodzice
pomagali ale to byla pomoc na rozsadne wydatki tzn. przede wszystkim bym
skonczyla studia czy na oplate za lokum, bo studiowalam w innym miescie ale nie
wyobrazam sobie poprosic ich o pieniadze na jakies wycieczki czy dyskoteki, mimo
ze moi rodzice naprawde dobrze zarabiaja, bo maja wlasne dosc duze firmy.
Zreszta tak z rodzicami ustalilam, ze ich pieniazki sa jakby inwestowane
w rzeczy, ktore kiedys sie zwroca, takze finansowo, a wiec np.
nauka a nie w rozne fanaberie typu wycieczki, dyskoteki czy markowe ciuchy. I
uwazam ze to rozsadne.

Kochane pieniądze dajcie rodzice

[naprawdetrzezwy]

Agora tak dobrze płaci?
Za takie sobie teksty?

Ciekawe...

Przewidywany koniec 3-pokoleniowj rodziny w Polsce

[dar61]

Przewidywany koniec 3-pokoleniowj rodziny w Polsce jest już dawno
faktem.
Głód mieszkań mu nie zapobiegł.
Upadek rodziny 2-pokoleniowej jest właśnie wdrażany.

Obowiązuje też nadal w Polce prawo, nakazujące utrzymywać, do
ukończenia 26. roku życia, swe dzieci przez rodziców. Miało to,
zapewne, umożliwić skończenie studiów bez kłopotów finansowych.

Dziecko jest utrzymywane do 18 roku życia

[pensioner63]

dar61 napisał:
> Obowiązuje też nadal w Polce prawo, nakazujące utrzymywać, do
> ukończenia 26. roku życia, swe dzieci przez rodziców.

Kto te prawo ustanowił? 20-latki potrzebujące pieniędzy od rodziców na piwo?

Prawo zapewnia dzieciom utrzymanie do 18-go roku życia przez rodziców, a tym co
nie mają rodziców przez państwo. Potem rodzice mogą im pomóc finansowo na
studiach lub mogą dostać stypendium. Ale to wszystko jest dobrą wolą rodziców
lub isntytucji dającej stypendium.

[abi.gail]

Co za bzdura. Nie ma żadnej sztywnej granicy wieku określonej w przepisach
prawnych. Nie wiem skąd wytrzasnęliście te liczby.

[naelka]

Przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w art. 128 i 133 § 1 określają
obowiązek alimentacyjny i przesłanki, od których zależy powstanie i ustanie
obowiązku alimentacyjnego. Zgodnie z powołanymi przepisami, rodzice są
obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze
w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka
wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Nie ma tu zatem
sztywnej granicy wieku.

Ale jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 grudnia 1976 r.III CRN
280/76, OSPiKA 1977/11-12 poz.196: "Dziecku, które podjęło wyższe studia,
przysługuje w stosunku do rodziców roszczenie alimentacyjne, w zasadzie do ich
ukończenia. Tak jest jednak z reguły wtedy, gdy dziecko nie mające jeszcze
określonego zawodu od razu po ukończeniu szkoły średniej podejmuje studia
wyższe. W wypadku jednak, gdy dziecko ukończyło średnią szkołę zawodową,
uzyskało konkretny zawód dający możliwość zatrudnienia i nie podjęło od razu
wyższych studiów, a jego wiek przekracza znacznie normalny wiek młodzieży
rozpoczynającej wyższe studia, nie może żądać od rodziców finansowania znacznie
opóźnionych studiów, lecz powinno podjąć pracę zarobkową i wykorzystać szerokie
możliwości, jakie Państwo stwarza osobom dorosłym w zakresie zaocznych studiów
wyższych"

Studenta rodzice orzymują do k. 26. roku życia

[dar61]

Studenta rodzice orzymują do końca jego 26. roku życia dodatek na
niego.
Nie ma ów student nadal zawodu, do wykonywania którego się kształci.
Zakładam, że ukończył on liceum ogólno(nie)kształcące, od razu
podjął studia na dziennych, niepłatnych studiach.

Dar61 przeszedł tę drogę, te przepisy testował w praktyce, Abi Gailo.

Nie bylo to; "Kochane pieniądze przyslijcie rodzice"

[art.usa]

Wszystko jedno gdzie sie dzieci znajdują,
kochane pieniądze od rodziców zawsze przydatne.

18 lat to i tak za duzo.

[kylax]

Ja w wieku 18 lat bylem calkowicie samodzielny finansowo i zyciowo, dzieki
wlasciwemu wychowaniu, jakie wpoili mi moi rodzice.