Do Tekli

[Gość: lemuriza]

Poniewaz kiedys dyskutowalysmy o ksiazkach, dlatego mam pytanie do Ciebie.
Widzialas liste finalistow Nike? I co myslisz?
Bo ja mam uczucia mieszane.
Niestety z tych ksiazek czytalam tylko "Chwile", bardzo mi sie podobala
zreszta, ale na poezji sie nie znam za bardzo, wiec nie wiem jaka ma wartosc
rzeczywista, a na ile to wciaz echa Nobla i uznania dla Szymborskiej.
Dobry moze byc Tochman ( z tego co slyszalam), wiec bede chciala przeczytac
jeszcze przed werdyktem.
Co do Maslowskiej to uczucia mam tez mieszane. Nie czytalam jeszcze co
prawda, ale niedlugo dotrze do mnie egzemplarz zamowiony, to nadrobie
zaleglosci. Opinie sa rozne.Natomiast sama autorka jakos tak nie przekonuje
mnie swoja osobowoscia, ale trzeba jej przyznac, ze sukces to ogromny-
znalexc sie w wieku 20 lat w finale Nike. Tylko pogratulowac ... i
pozazdroscic. Chcialabym "Wojne" tez przeczytac przed werdyktem. jeszcze
jakis miesiac to moze dam rade, chociaz to ponoc nielatwe w czytaniu.
Zobaczymy.
A jakie jest twoje zdanie?
W tamtym roku chyba mielismy ciekawsze ksiazki finalistki, sama Ronikier i
Tokarczuk, to juz byla doskonalosc. Dwie wybitne ksiazki.
Pozdrawiam.

[teklat]

Tochmana czytałam kiedyś we fragmentach - interesująca, chociaż dosyć
drastyczna lektura - dla osób o mocnych nerwach, jak trafię, to przeczytam, bo
mnie te tematyka w ogóle interesuje. Poza tym lubię reportaże Tochmana.
Masłowskiej - programowo nie, miałam to w ręku, czytałam fragmenty, ale po
pierwsze - nie lubie żargonu dresiarzy, nie lubie dresiarzy, nie interesuje
mnie ich środowisko i ich problemy. Ktoś znajomy, kto to czytał, zachwycał sie
książką, jej świeżością, nowością, dojrzałością młodej autorki... Wierzę, ale
ja nie muszę. Poezja - hmmmm.... Szymborskiej - tej - w ogóle nie czytałam,
młody poeta jest mi w ogóle nieznany. Słabo trochę z moim tegorocznym
rozeznaniem w tych nagrodach.... Ale - ja bym przyznała nagrodę Miłoszowi. W
czasach, kiedy życie staje się tak bardzo odhumanizowane, gdy wszyscy jesteśmy
tak zabiegani i przestajemy zwracać uwagę na innych ludzi - Jego wiersze
poświęcone zmarłej żonie są być może tym, co współczesnemu człowiekowi
uprzytomni, co jest naprawdę ważne, co mija bezpowrotnie, co pozostaje... I to
zdanie księdza Twardowskiego "Spieszmy sie kochac ludzi, tak szybko odchodzą" -
ciągle, nieustająco - jakże aktualne.....

[lemuriza]

Jeśli nie czytałaś Szymborskiej, to polecam, bo chociaż tak jak przyznałam się
na początku na poezji się nie znam, to to są cudowne wierszyki.
Miłosza nie czytałam ( jakoś nie przepadam za nim specjalnie), może dlatego, ze
jego poezja jest już trudniejsza i nie do końca ją rozumiem, ale możesz mieć
rację w tym co piszesz, to mogą być piękne wiersze.
Co do Masłowskiej, to na pewno zasługuje na uwagę ze względu na dojrzałość
prozy i wiek w którym napisała ksiązkę, ale tematyka chyba zbyt przyciężkawa
rzeczywiście.
Zresztą wiesz czytałam dwie książki innych młodych pisarzy z Wysp ( „Białe
zęby” , autorka miała 25 lat jak ja napisała, a książka jest rewelacyjna i
napisana z taką dojrzałością...) i „Ulicę marzycieli” ( autor miał 22 lata jak
napisał ksiazkę), i z całym szacunkiem dla Masłowskiej, chociaż jej nie
czytałam ( tylko we fragmentach), to z taką Zadie Smith ( Białe zęby) chyba
nie ma jednak porównania. Dlatego nie wiem czy to nie jest takie zachwycanie
się na wyrost. No, ale przeczytam to będę wiedzieć.
pzdr

[Gość: lemuriza]

Wracam do tematu Nike, bo wczoraj przeczytałam Tochmana.
Różne przerażajace historie z okresu II w.ś. czytałam, ale zadanej z okresu
wojny, która była tak niedawno.
Niewyobrażalne zdaje mi sie to, ze po takich okrucienstwach II w.ś, znowu
ludzie ludziom zrobili to samo.
Do tego doszło to, ze jadac nie tak dawno przez tamte tereny ( tzn. Słowenia,
Serbia, Chorwacja) widzialam opouszczone srebskie domy, ślady po kulach. to
takie nieprawdopodobne.
Ta książka jest wstrząsająca, trzeba się nastawic na ogromne emocje, nie
sposób czytać jej bez zbierajacych sie lez pod powiekami.Bo kiedy największym
szczesciem staje sie odnalezienie kosci dwojki swoich zmarlych dzieci, to
swiat chyba zwariowal, a pojecie "szczescia" nabiera zupelnie innego wymiaru.
Trzeba to przeczytac. Po prostu to obowiazek.
I Nike dla Tochmana. To wypromuje te ksiazke i moze wiecej ludzi ja przeczyta
i moze wiecej ludzi cos zrozumie. Ja zrozumialam to, ze tak naparwde nie
wiedzialam co to znaczy cierpiec.
Nie moglam zasnac po zakonczeniu czytania.

[teklat]

> Niewyobrażalne zdaje mi sie to, ze po takich okrucienstwach II w.ś, znowu
> ludzie ludziom zrobili to samo.

Wielu ludziom niewyobrażalne wydawało się po II wojnie istnienie getta w
Warszawie, wywózki Żydów, ich eksterminacja na taką skalę - pytali: jak to
możliwe, że wy żyliście obok tego, że pozwoliliście na to wszystko, to było
obok was, dlaczego nic nie zrobiliście? A dlaczego świat patrzył na to
wszystko? Przecież informacje o masowej zagładzie docierały do Ameryki...
Wtedy docierały wolniej. Jak to możliwe, że teraz, w epoce telewizji,
teletransmisji, internetu, takiej szybkości przepływu informacji - znowu coś
sie takiego dzieje - na naszych oczach?
Dopóki życie dostarcza materiału do takich książek jak książka Tochmana, ja
jestem za nagradzaniem książek, które niosą takie wartości jak dobro,
humanizm, piękno, miłość bliźniego, przyjaźń, braterstwo narodów - i tym
podobne rzeczy, o których świat czasami zdaje się zapominać.

Co oczywiście nie oznacza, że książkę Tochmana uważam za złą i niepotrzebną -
wręcz przeciwnie.

[Gość: lemuriza]

Oczywiscie ksiazki niosace za soba uniwersalne wartosci, dodajace optymizmu sa
szalenie potrzebne. Taka byla nagrodzona w ub. roku ksiazka, bo przeciez
pomimo tego, ze "W ogrodzie pamieci" pelne bylo dramtycznych wydarzen, to w
gruncie rzeczy przeslanie bylo jasne - rodzina, to wartosc sama w sobie.

Ale ja lubie czasem przeczytac cos co mna potrzasnie. Cos, co na pare dni
chociaz sprawi, ze przestane przejmowac sie nieistotnymi w gruncie rzeczy
drobiazgami, po prostu takie ksiazki wlasnie jak: Jakbys kamien jadla,
Dziewczynka w czerwnym plaszczyku, Czasami wolam w niebo itp.
Nie po to aby sie katowac, tylko po to zeby poczuc, ze moje problemy naprawde
nie sa takie straszne.
I to dziala. Przez pare dni dziala, a dobre i to, prawda?

[lemuriza]

Przeczytałam Teklo Masłowską i co????
No, jestem pod wielkim wrażeniem, naprawdę.
Od paru dni myślę, o tej książce. coś w niej jest. Ależ ta dziewczyna ma
talent i pisze z taką dojrzałością, ze trudno uwierzyć, ze ma 19 lat. to nie
jest łatwa książka i trzeba ja czytać bardzo uważnie, ale jestem pod wielkim
wrażeniem.
Komu Nike?
No mam dylemat.
Czytałam zresztą tylko 3 książki z tej siódemki:

„Chwila” piękna,
Tochman- ważny
Masłowska – ogromny talent pisarski.


Ktoś z tej trójki, tak myślę. I z każdego werdyktu będę zadowolona.
Niemniej jednak w ub. roku był chyba wyższy poziom jesli chodzi o książki-
finalistki.

[Gość: lemuriza]

Moje wrażenia to jeszcze jeden dowód na to, że nie mozna się uprzedzać, a
byłam uprzedzona... no byłam.
I nawet po przeczytaniu pierwszych trzydziestu stron ksiązki byłam dość
scpetycznie nastawiona i miałam już zamiar nie czytać dalej.
Cieszę się, że przeczytałam.
A rozdanie Nike już w przyszłą niedzielę. No ciekawa jestem, ciekawa...

[Gość: lemuriza]

I jeszcze jedno. Napisalam tu wczesniej, ze osobowosc autorki nie przekonuje
mnie. I tu tez zmieniam zdanie.
Przeczytalam przez ostatnie pare dni mase wywiadow z nia i naprawde to nie
jest glupia dziewczyna, naprawde.
Tajemnica pozostaje dla mnie to dlaczego napisala taka wlasnie ksiazke i im
wiecej sie zastanawiam tym bardziej jestem przekonana, ze po prostu bardzo
chciala "cos" napisac, bo pisanie chyba tkwi w niej bardzo mocno, a temat po
prostu lezal na ulicy. niestety doslownie i w przenosni.
Ostatnio bylam zaszkowana jak jedna moja internetowa znajoma ( 17 latka)
napisala mi, ze jak chodzila do gimnazjum to w jej klasie na porzadku dziennym
byl alkohol, trawa, narkotyki.Nie wiem jak sie tam uchowala, bo to wartosciowa
i madra dziewczyna.
A niektorzy zarzucaja Maslowskiej, ze wszystko zmyslila.
No chyba niekoniecznie...

[Gość: lemuriza]

Co myslisz Teklo o laureacie literackiej Nagrody Nobla?
Bo ja nic o nim nie wiem i nie czytalam, ale poniewaz wychwala go moja
ulubiona autorka Olga Tokarczuk, to bede chciela przeczytac.
Tym bardziej ,ze Znak wydal jego "Hanbe", w swietnej serii Proza wspolczesna.
A to dobra seria gwarantujaca dobra literature.Planuja dodruk "Hanby".

[teklat]

Nic nie wiem - zupełnie nic. Tylko to, co dziś usłyszałam w telewizji. Zdaje
się, że to nie jest najłatwiejsza lektura. Dobrze, że nasi wydawy nie dali
kompletnie plamy i cos tam nowego noblisty wcześniej wydawali. Pamiętam jak
pod koniec lat siedemdziesiątych Nobla dostał Vicente Alexandre (mam nadzieję,
że nie pokręciłam czaegoś) - i w popłochu szukano czegokolwiek do szybkiego
tłumaczenia i wydania. Mnie najbardziej, oprócz polskich Nobli ucieszył w 1988
r. ze względów osobistych - Nobel dla egipskiego pisarza Nadżiba Mahfuza.
Trzeba się będzie rozejrzeć za czymś Coetzee, żeby mieć jakieś blade chociaż
pojęcie o jego pisarstwie. To dobrze, że przedstawiciele takich krajów, o
których literaturze wiemy niewiele, dostają Nagrody Nobla - dzieki temu te
nieznane literatury mają szanse dotarcia do czytelników całego świata. Nie mam
na myśli akurat Coetzee, ale może innych pisarzy tamtego obszaru - zupełnie
nam nieznanego.
Choc z drugiej strony żal, że to nie Kundera.....

[Gość: lemuriza]

teklat napisała:

> Nic nie wiem - zupełnie nic. Tylko to, co dziś usłyszałam w telewizji. Zdaje
> się, że to nie jest najłatwiejsza lektura. Dobrze, że nasi wydawy nie dali
> kompletnie plamy i cos tam nowego noblisty wcześniej wydawali. Pamiętam jak
> pod koniec lat siedemdziesiątych Nobla dostał Vicente Alexandre (mam
nadzieję,
> że nie pokręciłam czaegoś) - i w popłochu szukano czegokolwiek do szybkiego
> tłumaczenia i wydania. Mnie najbardziej, oprócz polskich Nobli ucieszył w
1988
> r. ze względów osobistych - Nobel dla egipskiego pisarza Nadżiba Mahfuza.
> Trzeba się będzie rozejrzeć za czymś Coetzee, żeby mieć jakieś blade chociaż
> pojęcie o jego pisarstwie. To dobrze, że przedstawiciele takich krajów, o
> których literaturze wiemy niewiele, dostają Nagrody Nobla - dzieki temu te
> nieznane literatury mają szanse dotarcia do czytelników całego świata. Nie
mam
> na myśli akurat Coetzee, ale może innych pisarzy tamtego obszaru - zupełnie
> nam nieznanego.
> Choc z drugiej strony żal, że to nie Kundera.....

Czytalam Mahfuza!!! Wiele, wiele lat temu, bylam jeszcze w szkole. "Opowiesci
Starego Kairu" nazywala sie ta ksiazka. Boze, jak ona mi sie podobala!!!
Mam ja do dzis, mocno juz podniszczona ale jest!
Co do "Hanby", to wczoraj akurat bylam w Warszawie i szukalam jej w nadziei,
ze gdzies znajde. Liczylam na to, ze w stolicy to bedzie:), ale nic.
Kupilam za to nowosc Znaku : Dichtera "Kon polski. Szkola bezboznikow". Nie
wiem moze czytalas, bo wczesniej znak wydal te ksiazki osobno, teraz jest
edycja "dwie w jednym", ciesze sie ogromnie, ze ja mam. Mysle ( mam nadzieje),
ze to cos w stylu W ogrodzie pamieci.
A jutro Final Nike. W plebiscycie Czytelnikow zwyciezyla Maslowska i w sumie
to ciesze, bo chyba jej sie to nalezalo.
Pozdrawam

[Gość: lemuriza]

Tfu... pomylilam tytul "kon Pana Boga" oczywiscie.
A jesli Moge Ci co polecic to teraz akurat czytam swietna kisazke ( jesli nie
czytalas goraco poleca) "Medicu z Saragossy" Noah Gordon jest autorem. Wydala
to Ksiaznica w takiej swietnej serii, w ktorej byla wydana "Ulica marzycieli"
i "Zaulek lgarza" miedzy innymi. Swietna ksiazka , opisuje Hiszpanie z czasow
inkiwzycji. To jest historia Zyda, ktory jako jedyny ocalal z calej rodziny i
tula sie po swiecie ukrywajac swoje pochodzenie. Swietnie napisane!

[Gość: lemuriza]

Cos mi nie idzie dzisiaj to pisanie. Zgubilam litere, oczywiscie "Medicus z
Saragossy"

[teklat]

Gordona to ja chyba wszystko czytałam, co w Polsce było do kupienia- ten
tryptyk o doktorach, Medicusa z Saragossy, kiedyś Rabina, a ostatnio Lekarzy.
Baaaardzo lubię... To jest świetna lektura wypoczynkowa. Oj, jest jeszcze
jedna ksiazka - tytulu nie pamietam, ktorej nie czytalam.
Do Mahfuza jeszcze wrócę, ale teraz nie mam czasu, bo ide do kina na najnowszy
film Stuhra. Jak wrócę, to może oderwę siłą i godnością osobistą nieletniego
potomka od kompa - i napiszę też o filmie. Pozdrawiam. Tekla T.

[Gość: lemuriza]

Oj, idziesz na ten film... napisz jak bylo, bo ja go bardzo chce zobaczyc ( no
ale w Tarnowie, to jeszcze pewnie niepredko bedzie). chce go zobaczyc z dwoch
powodow: lubie Sthura i chce zobaczyc "Myslovitz" w roli zespolu zakonnego:).
No, ja walsnie koncze tego "Medicusa", masz racje, to taka fajna lektura
wypoczynkowa, czyta sie swietnie, a przy okazji wiele ciekawostek
historycznych i obyczajowych sprzed wiekow.
Na pewno cos jeszcze przeczytam Gordona, bo naprawde pisze fajnie.
A dzis ide wreszcie obejrzec "Chicago", ale nie w kinie niestety, to nie
bedzie to samo.
Ja wrocisz z filmu napisz koniecznie, jaki jest.
zazdroszcze Ci Krakowa tez z tego wzgledu, ze jest tyle kin. Otwierasz gazete
i po prostu wybierasz.
Jak bylam na studiach srodki finansowe byly tak drastycznie ograniczone, ze po
prostu nie mozna bylo zobaczyc wszytskiego co sie chcialo, chociaz Krakow
stwarzal takie mozliwosci.
Milego ogladania!

[qwerty.tarnow]

I jak tam po filmie? Reklamowali go dziś w TVP i z tego krótkiego spotu
wyglądało, że to coś fajnego powino być.

[Gość: lemuriza]

"Chicago' niestety mnie rozczarowalo. To oczywiscie jest swietnie zrealizowany
film, ale spodziwalam sie po zdobywcy Oscara czegos wiecej.
Moim zdaniem do piet nie dorasta ani"Godzinom" ani "Painiscie", no ale to moje
zdanie, nie ejstem krytykiem, nie znam sie na filmie, wiec moze sie myle.

Skonczylam tez "Medicusa" Teklo i musze powiedziec, ze troche mnie
rozczarowala koncowka. chyba autor za szybko chcial rozwiazac wszytskie
problemy glownego bohatera. Chociaz w zyciu tak sie zdarza pewnie, ale to
troche zepsulo mi ogolna ocene ksiazki ( chociaz podobala mi sie bardzo i
swietnie sie czytalo). To zakonczenie bylo takie jakies troche segalowskie.
pamietam jak czytalam ksiazke Segala "Akty wiary", i podobala mi sie
najbardziej z jego ksiazek, to wlasnie mialam podobne wrazenia- jakies takie
kiczowate zakonczenie rodem z Hollywood.
A jak film?

[Gość: lemuriza]

No i coz ... juz po emocjach. Nike dla Rymkiewicza, nie wiem, nie czytalam,
nic na ten temat powiedziec nie moge.
Faworytow mialam innych, no ale coz... Moze rzeczywiscie zasluzyl na te
nagrode?

[Gość: teklat]

Film "Pogoda na jutro" to komedia - moralitet. Gorzka komedia i zabawny
moralitet. Stuhr - zupełnie inny niż w poprzednich rolach: po Wodzireju, Panu
Fikalskim w "Z biegiem lat z biegiem dni", po Maksiu z "Seksmisji" i rolach w
ostatnich robionych przez siebie filmach (nie mówiąc już o głosie Osła) - tu
jest bardzo serio. Za to rzeczywistość, w którą trafia, wydaje się -
przynajmniej bohaterowi granemu przez Stuhra - zupełnie zwariowana... Ten nowy
dla niego świat to świat zgrywnych kampanii wyborczych, reality shows,
Internetu - traktowanego przez niektórych jako jedyne źródło wiedzy lub
sposobu na zawieranie znajomości, świat dealerów narkotyków, deklarujących
uczciwość i przyzwoitość gangsterów okradających własnych przyjaciół,
nieuczciwych prawników.... Znacie to? To jest właśnie nasza rzeczywistość - w
filmie może nieco przejaskrawiona, ale z pewnością krzywe zwierciadło to to
nie jest! Pamiętamy przegłupie kampanie niektórych polityków, seks w "Big
Brotherze", wakacyjne afery, o których niemal codziennie informowały nas
media, że o prawnikach-hienach już nie wspomnę (prawnicy forumowi - bez
obrazy!)... Brak skrupułów, brak zasad, brak tabu... Nas to wszystko przestało
juz dziwić, jakoś sie z tym oswoiliśmy - ale co ma zrobic facet, który
ostatnie 17 lat spędził w zakonie? Niezdarnie próbuje jakoś się dostosować do
tego nowego miejsca na ziemi, w którym sie znalazł, stara się zrozumieć ten
nowy świat, który kiedyś opuścił i który tymczasem tak się zmienił....
Film ma dużo naprawdę śmiesznych scen, dobre, zabawne dialogi, jest nieźle
opowiedzianą historią (ja bardzo lubię sposób konstruowania fabuły przez
Stuhra) wraca, co prawda gogolowskie pytanie "z czego sie śmiejecie?", ale ta
refleksja następuje nieco później.
No i Stuhr - który udowadnia znowu, że nie tylko śpiewać każdy może, ale
także, że śpiewać każdy może wszystko! Strasznie śmieszne zakończenie.
Polecam.
Tekla T.

[Gość: lemuriza]

jak tylko bedzie taka mozliwosc w Tarnowie to zobacze ten film.
A jak Myslovitz?

[teklat]

Gość portalu: lemuriza napisał(a):

> jak tylko bedzie taka mozliwosc w Tarnowie to zobacze ten film.
> A jak Myslovitz?


Myslowitz śpiewa króciutko, ale bardzo znacząco - umieją sie chłopcy
dostosować - mogą i sacrosongi, i śpiewy ruchu Hare Kryszna... Są boscy!

[Gość: lemuriza]

teklat napisała:

> Gość portalu: lemuriza napisał(a):
>
> > jak tylko bedzie taka mozliwosc w Tarnowie to zobacze ten film.
> > A jak Myslovitz?
>
>
> Myslowitz śpiewa króciutko, ale bardzo znacząco - umieją sie chłopcy
> dostosować - mogą i sacrosongi, i śpiewy ruchu Hare Kryszna... Są boscy!

No sa boscy to prawda, a juz w takiej roli musza byc wyjatkowi. szkoda tylko,
ze krotko...
>

[teklat]

A co do "Chicago" - to masz rację, świetnie zrobiony technicznie, bardzo
nowoczesny, doskonała choreografia... ale to jednak nie "Kabaret". Prawda?

[Gość: lemuriza]

teklat napisała:

> A co do "Chicago" - to masz rację, świetnie zrobiony technicznie, bardzo
> nowoczesny, doskonała choreografia... ale to jednak nie "Kabaret". Prawda?


"kabaret" ogladalam tak dawno, ze ciezko mi porownac.Tyle tylko, ze piosenki z
tego filmu wciaz "zyja" i to pewnie swiadczy o jego klasie.
Ale po prostu wciaz pamietam jakie wrazenie zrobily na mnie "Godziny'
czy "Pianista", wiec nie moge zrozumiec decyzji jury.
Czy chodzilo tylko o to, ze to muscial i trzeba bylo nagrodzic zeby ludzie
przypomnieli sobie o tym gatunku? Innego wytlumaczenia nie widze.
No i Oscar dla malzonki Douglasa tez mnie troche dziwi, bo byla rowniez z tego
co pamietam nominowana w tej kategorii Julianne Moore. jej rola gleboko
zapadla mi w pamieci i wydaje mi sie ze zasluzyla sobie na te statuetke
bardziej.
No ale coz, to tylko moje opinie.

[Gość: lemuriza]

a i widzialam przed chwila na Onecie, ze Merlin ma w ofercie "hanbe".

[teklat]

Gość portalu: lemuriza napisał(a):

> a i widzialam przed chwila na Onecie, ze Merlin ma w ofercie "hanbe".
Z usług Merlina nie skorzystam - bo kiedyś zamówiłam właśnie u nich "W
ogrodzie pamięci" dla mojej mamy na Gwiazdkę. Obiecywali, że dostarczą - nie
dostarczyli. W Wigilię gnałam do księgarni, bo zostałam bez prezentów - nie
tylko dla mojej mamy. Książka - mimo że firma została powiadomiona o mojej
rezygnacji - nadeszła po dwóch tygodniach. I dostało się gońcowi z firmy
Stolica - bogu ducha winnemu....

[Gość: lemuriza]

teklat napisała:

> Gość portalu: lemuriza napisał(a):
>
> > a i widzialam przed chwila na Onecie, ze Merlin ma w ofercie "hanbe".
> Z usług Merlina nie skorzystam - bo kiedyś zamówiłam właśnie u nich "W
> ogrodzie pamięci" dla mojej mamy na Gwiazdkę. Obiecywali, że dostarczą - nie
> dostarczyli. W Wigilię gnałam do księgarni, bo zostałam bez prezentów - nie
> tylko dla mojej mamy. Książka - mimo że firma została powiadomiona o mojej
> rezygnacji - nadeszła po dwóch tygodniach. I dostało się gońcowi z firmy
> Stolica - bogu ducha winnemu....

Moze sie poprawili, bo ja ostatnio zamówiłam w czwartek i w sobotę już miałam.
A jak Mamie podobalo sie?
Bo jak kupiłam teściowej jak kiedys leżała chora, zeby przynajmniej jakaś
duchowa przyjemnosć ją spotkała. No i była zachwycona!
>

[teklat]

> Do Mahfuza jeszcze wrócę, ale teraz nie mam czasu,

zgodnie z obietnicą - wracam...
Nadżib Mahfuz często jest nazywany egipskim Zolą. Wszystkie powieści i
opowiadania, które napisał, dzieją się w Kairze lub jego najbliższych
okolicach, sam autor rzadko ponoć opuszcza swoje ukochane miasto,unika
wszelkich zmian i podróży - nie jestem pewna, czy odbierał sam Nagrodę Nobla,
ale idę o zakład, że nie. To niezwykle płodny pisarz, mający w swym dorobku i
powieści historyczne (o Starożytnym Egipcie, oczywiście), i społeczno-
obyczajowe, nie oparł się również modzie na egzystencjalizm, a nawet na
surrealizm. Szkoda, że tak mało jego powieści wydano w Polsce - "Opowieści ze
starego Kairu" - to najobszerniejsza z nich. Była jeszcze "Hamida z Zaułka
Midaq" i dwa opowiadania w zbiorze "Ziemia smutnej pomarańczy", zawierającym
oprócz nich opowiadania współczesnych arabskich pisarzy.

[Gość: lemuriza]

I znowu nadszedl taki czas, ze zazdroszcze Ci tego, ze mieszkasz w Krakowie.
No bo wlasnie zaczynaja sie niebawem Targi Ksiazki w Krakowie, ktore ponoc
liczba wystawcow-wydawcow przebijaja te warszawskie. Bardzo chcialabym tam
byc, ma byc tylu pisarzy. w przyszla sobote bedzie podpisywal swoja ksiazke
Dichter ( a ksiazka jest cudna, polecam goraco). A Znak 23 X ma oglosic
swojego zwyciezce konkursu Znak Proza i tego samego dnia ma sie ukazac ta
nagrodzona ksiazka.Bilet na Targi tylko 5 zl kosztuje...
No coz zastanawiam sie czy w sobote nie wybrac sie do Krakowa.