Mity i fakty

[wscieklyuklad]

Na początek mit: w skołatanych czaszkach egzystujących w krajach demokratycznych w nazwie, kołacze się dramatyczny engram: polityk określił kraj mianem "ch...,d... i kk"
Taka wypowiedź - idąc tokiem ich analizy, ma stanowić wystarczający przyczynek do natychmiastowego (a nie, jak to miało miejsce "z poślizgiem") i trwałego usunięcia takiej osoby z życia politycznego. W państwie demokratycznym takie indywiduum, byłoby obwołane Wrogiem Ludu, gdyż jego wypowiedź zagrażałyby Narodowemu Bytowi z liter wielkich.
Ma być bowiem nie "jakoś" , ale na tip-top.
Na zakończenie fakty: Polska jakoś przetrwała ten straszny cios zadany jęzorem polityka. Nie doszło do jakiejś apokalipsy. Nie było zmasowanego ataku Sił Obcych (w tym kosmicznych - nie licząc kosmicznej głupoty analityków wypowiedzi Sienkiewicza).
W dniu wczorajszym natomiast w mieścinie Hamburg (Niemcy, jakby kto pytał) doszło do ataku terrorystycznego na redakcję czasopisma, które przedrukowało rycinki "Charliego".
Kwestią dni są zapewne kolejne, coraz brutalniejsze i coraz to krwawsze w skutkach ataki w kolejnych miejscach.
Ja się dziwię, że Szanowna Pani Kanclerz Janielcia Merkel - niczym Aniołek Charliego, pojechała maszerować po ulicach Paryżewa w marszu protestacyjnym przeciw przemocy, miast zwołać Radę Gabinetową i pochylić się nad perspektywą nadchodzącej wielkimi krokami zagłady Niemiec. Ciemny lud nie wyległ na ulicę, by obalać nieudolne rządy. Wszyscy trzęsą porami przed groźbą stania się przypadkowa ofiarą ludzi, których służby specjalne nie potrafią zidentyfikować i unieszkodliwić.
To ma być i funkcjonować?
Zatem na barykady ludu niemiecki!
Cicho tam o zmierzchu?
Nie dziwota - szanse na skuteczność protestu są wszak zerowe.
Naród trzymany za kaganiec przy samej brodzie może tylko biernie i poczuciu przerażenia czekać na następny atak.
A przecież sprzątanie zacząć warto zawsze od własnego gnoju.

Mity i fakty.
Dawno już tak się nie ubawiłem.