Czas...

[sorel.lina]

Często ulegam Impulsom. Nie kryję uczuć. Dobrze to czy źle? Nie wiem. Dziś ogarnęła mnie tęsknota. Wielka, nieopanowana. Za Tobą, Mamo. Za Tobą, Tato. Za Wami, Babcie i Dziadkowie.
Do licha! Przecież to nie Święto Zmarłych! Może więc chodzi o to, że coraz wyraźniej zdaję sobie sprawę z upływu czasu? Tego nieubłaganego egzekutora wieczności? Sędziego naszego życia? Eeeech! Dość. Wybaczcie.

[sorel.lina]

Nie piszę już o mojej rodzinie, o tych, których kocham. Doświadczenie nauczyło mnie, że nie wolno. Że ci, którzy, mnie nie lubią, którym przeszkadzam, mogą wykorzystać każdą informację przeciwko nie tylko mnie - to mniejsza - ale i przeciwko moim bliskim.
Gdy rozpoczynałam moją przygodę z netem, byłam ufna i pełna dobrej woli. Drogo za to zapłaciłam.. . Ale mimo wszystko i wbrew wszystkiemu ufam ludziom , bo... taka już jestem

[sorel.lina]

Odczuwać życie, jak tu, w Ziemi Błogosławieństw. Le chaim! Za życie!

[1agfa]

: )

• Grzegorz Turnau - Na Połowie Czasu

"...w niewyczerpanym wiecznym życia hymnie..."
"...wiecznie zielone jest drzewo życia, wiecznie zielone jest drzewo życia..."

[dunajec1]

Co by tu sorel powiedziec, moze zacytuje..
"Daremne zale prozny trud bezsilne zlorzeczenia
przezytych wrazen zaden cud nie wroci do istnienia..."

Czas leci a my siedzimy i....piszemy, ech.

[sorel.lina]

dunajec1 napisał:

> Co by tu sorel powiedziec, moze zacytuje..
> "Daremne zale prozny trud bezsilne zlorzeczenia
> przezytych wrazen zaden cud nie wroci do istnienia..."
>
> Czas leci a my siedzimy i....piszemy, ech.

Tak, Dunajcu, ale... „góralu, czy ci nie żal...?” Serdeczności.

[1agfa]

Sorellina napisała:

Nie piszę już o mojej rodzinie, o tych, których kocham. Doświadczenie nauczyło mnie, że nie wolno. Że ci, którzy, mnie nie lubią, którym przeszkadzam, mogą wykorzystać każdą informację przeciwko nie tylko mnie - to mniejsza - ale i przeciwko moim bliskim.
Gdy rozpoczynałam moją przygodę z netem, byłam ufna i pełna dobrej woli. Drogo za to zapłaciłam.. . Ale mimo wszystko i wbrew wszystkiemu ufam ludziom , bo... taka już jestem

Były dawno inne miejsca, w innym czasie dawno minionym, kiedy zdarzało się mi pisać a pisać, o niemal wszystkim. Nie było tam jeszcze Ciebie Sorellino (chyba), ani WU. Byli natomiast ludzie, którym corocznie piszę dedykację, choć nie w tej jednej dacie przeszli w najdalsze strony, za wielkie chmury, za wysokie nieba, w najgłębsze tonie - internetowi znajomi. Zapamiętani byli, zatem pozostali, taka dziwna bywa pamięć.
Ale tez od dawna nie piszę jak wtedy. Jakby mi z Nimi coś ubyło. Jakby coś zabrali z sobą, w zamian zostawiając właśnie wspomnienie.
Ci którym zaufałem, zaufania nie zawiedli - ale widząc co i jak dzieje się ogólnie, z innymi, człowiek zamyka się w swojej nieufności, bezpiecznej skorupie. Warto jednak zostawić okienko na świat, choćby małe, na sprawdzone zaufanie : )
Nie trać Sorellino ufności, to jasność i ciepło wokół Ciebie, i słowa zawsze dobre, serdeczne, witające.

[sorel.lina]

Dziękuję, Agfo. Jak dobrze, że tu jesteś! ❤️

[1agfa]

Sorellina napisała:
Często ulegam Impulsom. Nie kryję uczuć. Dobrze to czy źle? Nie wiem. Dziś ogarnęła mnie tęsknota. Wielka, nieopanowana. Za Tobą, Mamo. Za Tobą, Tato. Za Wami, Babcie i Dziadkowie....
(...)
Dla młodych i najmłodszych czas życzeń, radosnych spotkań, czułych uścisków. Kwiatów, słodyczy, złocistej strugi nalewanej z imbryka, unoszącej się nad filiżankami...
Dla starszych - dzień fotografii. Brązowych, szarych, czarnobiałych.
Każda z fotografii trochę cieszy, trochę boli...czasem boli bardzo mocno.
Tak jest, Sorellino, przypomina o czasie.
Ale fotografie powstrzymują czas, powstrzymują na mgnienie oka tę jedną chwilę, wokół której tworzy się i zatrzymuje wspomnienie, pamięć.
Dzisiaj obydwa zjawiska spotykają się w jednym Dniu: radości i wspomnień. Dzień Babci, Dziadka. Dzień Fotografii.

[sorel.lina]

"Każda z fotografii trochę cieszy, trochę boli...czasem boli bardzo mocno.
Tak jest, Sorellino, przypomina o czasie.
Ale fotografie powstrzymują czas, powstrzymują na mgnienie oka tę jedną chwilę, wokół której tworzy się i zatrzymuje wspomnienie, pamięć.
Dzisiaj obydwa zjawiska spotykają się w jednym Dniu: radości i wspomnień. Dzień Babci, Dziadka. Dzień Fotografii."

Agfo...


Moja Babcia i Dziadek w II RP, w wolnej Polsce




Starsza siostra mojej Mamy. Jeszcze w wolnej Polsce.



A to moi Rodzice za studenckich dni. W zniewolonej już Polsce, radośni jednak, bo tacy w sobie zakochani