CZYM dla WAS jest śmierć ?

[w.iwo]

...
trudne tematy, poruszane rzadko i nie bez przyczyny...
w słonecznym upalnym dniu bezpieczniej mówić o śmierci, która wydaje się być
znacznie dalej niż nocą przy świetle księżyca, gdy przy byle myśli o duchach,
byle szepcie zza węgła człowiekowi podnoszą się włoski na skórze, przeszywa go
nieokreślony dreszcz a lęk zakrada się do serca...
niedawno z ciekawości zajrzałam na forum o religii bez cenzury...
no cóż... nie ma tam raczej religii...
ale zaciekawiło mnie pytanie czym jest śmierć dla ateisty i odpowiedzi...

a czym jest śmierć dla Ciebie ?

[narewa]

poważnie pytasz,to poważnie odpowiem...

boję się,że gdy przyjdzie,bo przyjść musi,to wtedy nikogo przy mnie nie będzie.
śmierć w samotności jest podwójnie straszna.

[ralphie]

Spójrzmy na śmierć w samotności z innej strony. Od strony tych, którzy byliby przy nas. Po co mają widzieć, jak odchodzimy? A nie daj Bóg jest jakaś więź ich do nas, a tu czas odejść? Zostawić tu na ziemi swój wizerunek "marszu w kierunku światełka" ?
Czasem wydaje mi się, że śmierć byłaby rozwiązaniem wszystkich problemów, ot koniec ze zmartwieniami, ściskaniem w gardle, skokiem adrenaliny, nerwami i innymi ludzkimi nieprzyjemnymi odczuciami. Jest to jednak swoisty koniec, bo nie wiem co dalej, czy jest to dalej.... Dla mnie osobiście śmierć to początek nowej drogi, jakiej? to się okaże. Może jest to tylko przejście w inny wymiar. Skoro istnieją dwa wymiary, a my żyjący w trójwymiarze o tym wiemy, to dlaczego nie miałby istnieć świat czterowymiarowy, którego nam dojrzeć narazie nie dano.
Być może śmierć to nagroda za dobrze spełniony obowiązek tutaj i rozpoczęcie nowego lepszego.

[guayazyl1]

caly czas sobie wmawiam, ze to nic bolesnego, ze przez to wszyscy przechodza,
ze to normalna kolej rzeczy bo z tego co przed nami to tylko smierc i podatki
sa pewne. gorzej jak odchodzi ktos kogo sie znalo i lubilo. najgorzej jak
umiera ktos bliski. ale chyba kazdemu trudno jest wtedy byc wewnetrznie
spokojnym. czasami dopiero czyjas smierc reflektuje nas i uswiadamia, ze ktos
zyl obok bo w pospiechu nie dostrzegamy ludzi.
nasz byt jest krotki...z perspektywy przezytych lat i tego co nam jeszcze
zostalo wydaje sie, ze zbyt krotki. warto nie myslec wylacznie o sobie...warto
zostawic po sobie dobro.

[w.iwo]

narewo... w śmierci zawsze jesteś sama... nawet gdy ktoś trzyma Cię za rękę
dalej idziesz sama... można urodzić się z bliźniakiem hehe e, ale umierasz sama....
przerażające jest jak bardzo pamięć ludzka jest zawodna... ile pamiętamy z
naszej przeszłości, do której babci, prababci kończy się nasza wiedza ? znika..
pamięć po prostu znika... odchodzi jako sucha historia... co ważniejsze fakty
wypływają na wierzch i to też odczytywane są zupełnie inaczej niż w
rzeczywistości... wspomnienia jak zasuszone kwiaty płowieją i kruszą się ...
dobro które za sobą zostawiamy też...
smutne jest i puste wyobrażenie śmierci osób niewierzących... i nie mówię tylko
o katoliklach... pustka... atomy... a jakaś nadzieja może nawet nie na spotkanie
z bliskimi ale na jakąś przyszłość, na coś...
no chyba że podchodzi się do tego jak jeden z moich znajomych, który przechodził
raj ze swoimi kolejnymi żonami... i najbardziej to bał się spotkania ze
wszystkimi naraz ;o)))))

pozdrawiam ciepło....

[guayazyl1]

he...a ja dalej snuje rozmowe egzystencjalna...
smierc jest nieuchronna, nieodwolalna i wpisana juz w narodziny wszystkiego co
zyje. wydaje sie wiec, ze czlowiek powinien sie z mysla o smierci oswoic i byc
na nia przygotowany. tymczasem nikt poza samobojcami nie chce dobrowolnie
odejsc z tego swiata. dla wiekszosci z nas smierc to tabu. wiekszosc z nas boi
sie smierci i chce opoznic moment jej przyjscia. to o czym piszesz Iwonko to
prawda. z majestatem smierci jestesmy sam na sam. nikt za nas nie zrobi
ostatniego kroku. nikt nam nie powie jak to sie odbywa. nikt nie potwierdzi jak
tam jest. ale naturalne dla czlowieka , ktory jest przeciez zwierzeciem stadnym
jest bycie z kims w klopotach, chorobie i momentach zwatpienia. czyjas obecnosc
sprawia, ze jest nam razniej przyjmowac to czego nie znamy i latwiej znosic
cierpienie. umieranie w samotnosci... bez bliskich...bez tych co nas kochaja
jest...nie wiem jak to okreslic... przykre?..

[aretah]

Za chwilę będzie rok, jak przezyłam śmierc bliskiej mi osoby. To był szok, ale
śmierć młodych, zdrowych i pięknych ludzi jest zawsze szokiem. Nagła,
niespodziewana i cholernie bolesna.
Jestem katoliczką, chociaz z tą moją wiarą to tak róznie bywa. Na początku
zrodził się bunt. Jak pewnie u większości ludzi, którzy przezyli śmierć
bliskiej osoby. Nie ma Boga, bo gdyby był, nie pozowoliłby na coś takiego.
Potem przyszła inna myśl... Skoro nie ma Boga, nie istnieje zycie po śmierci.
To w takim razie juz koniec. NIC. Śmierć jest koncem wszystkiego. A ja chcę
wierzyć, ze kiedyś się spotkamy. Ze On gdzies tam patrzy na mnie z góry i
śmieje się ze mnie i z mojego tzw ziemskiego zycia...

[aretah]

W jednej z ckliwych, banalnych ksiazek, które czytam przez wakacje wyczytałam ,
dla mnie, piękne słowa o śmierci.
"Śmierć jest niczym. NIe liczy się. Ja się tylko wymknęłam do siąsiedniego
pokoju. Nic się nie stało. Wszystko zostaje tak, jak było. Ja jestem ja, ty
jesteś ty, i dawne życie, którym tak chętnie razem żyliśmy, pozostaje
nietknięte, nie zmienione. Czymkolwiek byliśmy dla siebie nawzajem, jesteśmy
tym nadal. Nazywaj mnie moim dawnym imieniem. Mów o mnie lekko, jak zawsze to
robiłeś. Nie zmieniaj tonu. Nie zmuszaj się do uroczystej albo smutnej postawy.
Smiej się tak, jak śmialiśmy się zawsze z żarcików, które się nam obojgu
podobaly. Baw się, uśmiechaj, myśl o mnie, módl się za mnie. Niech moje imię
będzie w domowym obiegu jak dotychczas. Niech bedzie wymawiane bez wysiłku, bez
widma cienia na nim. Zycie znaczy wszystko to, co zawsze znaczyło. Jest w nim
absolutna i nieprzerwana ciągłość. Czymże jest ta śmierc, jesli nie znikomym
zdarzeniem? Dlaczego mam znikać z pamięci, bo znikam z oczu? Ja tylko czekam na
Was przez pewien okres, gdzieś bardzo blisko, tuż za rogiem."

I tak chciałabym zyc i myśleć o śmierci...

[narewa]

piękne i mądre słowa...

[w.iwo]

zatęskniłam do morza... od opowiadań Narewy zrobiło mi się żal... wzięłam więc
oddech i pojechałam na weekend nad morze... najciekawiej o poranku, nie ma
jeszcze ludzi, mewy krzyczą kołując nad wodą, a plaża pusta... jedynie rybacy
wracają z połowem, dość śmierdzącym jak dla mieszczańskiego nosa... ślad mojej
stopy morze zmywa falą na piasku... z zamku i rzeźby piaskowej po chwili nie
zostaje już nic... czas bezustannie zmienia wszystko wokół...
godzimy się z tą nieuchronnością z chwilą gdy łapiemy pierwszy oddech, a może
jeszcze wcześniej...
czasem tylko warto zmienić perspektywę z której patrzymy na życie, zatrzymać się
w miejscu i wziąść duży haust powietrza, tak żeby poczuć ból w piersiach...
gdyby dane nam było mieć tylko dzień, tydzień, miesiąc życia... szok, ból, bunt,
rezygnacja, walka, i cały smak życia...
perspektywa - czas motyla, czas człowieka, czas drzewa, czas morza... jesteśmy
jak mignięcie, nagłe pojawienie się zarazy, czegoś na kształt nowotworu na
ziemi... i jesteśmy miliardem oddechów, dreszczy w nocne chłodne wieczory,
pulsowaniem rzeki krwi i ciepłem dłoni...
wychłostana i wykołysana przez fale wróciłam do Legionowa, wszędzie dobrze ale w
domu najlepiej...

ps. wiecie że butelka plastikowa rozkłada się od 450 do 500 lat ?
papieros 1 rok, a guma do żucia 5 lat ? ślady po ludziach niekoniecznie są
rewelacyjne... a ja znów zapomniałam zabrać worka piasku znad morza :o(((, ale
zawsze mam jakiś preteks żeby tam wrócić... pozdrawiam ciepło

[narewa]

na drugi raz na taki wypad proszę mnie zaprosić..serio...

[e-legionowo]

to jedyna "rzecz" ktora jest pewna ... reszta zalezy od tego ... kto? gdzie?
kiedy? w jaki sposob?

wszystko poza tym jest ułuda, grą pozorów, fantazją ...

[w.iwo]

czy moje życie jest ułudą ?
wydaje się że człowiek układa sobie wszystko w określonym porządku... tak żeby
czuć ziemię pod nogami i znaleźć powód, żeby oddychać... gdy się wali zamek z
piasku który budowaliśmy przez wiele lat, zaczynamy myśleć o sensie życia... co
tak naprawdę jest obok nas, co dotykamy, co czujemy i czy nie jest to "matrix"
zbudowany w jakimś celu dla nas...
czasem wystarczy siąść pod niebem pełnym gwiazd lub zanurkować w głębię, żeby
zobaczyć że życie jest wokół nas i jesteśmy tylko częścią, drobinką w kosmosie,
... po co ? cholera wie...

z innej beczki...
od wczoraj mam nowego lokatora ;o) jedna z moich kotek przyniosła w zębach
ptaka... duże dość ptaszysko, nawet ładne, ledwo zipiało... z zamkniętymi oczami
czekało na śmierć z łap kotka (prawie pluszaczek a jednak morderca)...
zabrałam i włożyłam do klatki, żeby sprawdzić czy da się go uratować...
fascynujące jak bije serce takiego małego zwierzaczka... pióra i wielkość
kamienia a łopoce w dłoni nieprzerwanie... życie jest fascynujące :o)

PS. koty się obraziły że im kolację w klatce trzymam ;o) Kubuś kanarek zazdrosny
i boczy się na mnie, ale podfruwa do "małej" i się przygląda...
"mała" żyje, ma się dobrze, dziobie i drze się jak stare prześcieradło...
fajnie będzie furiatkę wypuścić za kilka dni... ciekawe co myśli sobie taki
ptaszek... z ptasiej perspektywy jestem intrygująca i niebezpieczna ? no nie ?
;o))))
mam jeszcze tyle do zrobienia, Śmierci... a tu wakacji połowa minęła szybko
strasznie... jak samo życie...

[w.iwo]

no cóż... obudziłam się dzisiaj koło 7 i niestety stwierdziłam, że z moich
planów oglądania radości ptaka wypuszczanego na wolność... nici
mała zdechła w nocy i musiałam ją wypuścić do lasu raczej sztywną...
cynizm czasami pomaga...
kwadrans później ratowałam maleńką sikorkę z pyska moich pluszowych morderców...
piękna piskała z całych sił o ratunek... ale też niestety... nie zdążyłam, moje
koty już wiedzą że należy się pochwalićzdobyczą i uciekać bo ich pani zamyka
jedzenie w klatce... czy muszę się do tego przyzwyczaić... muszę stwierdzić że
jak człowiek zaczyna myśleć o śmierci w szerszym kontekście, to głupieje...
dziś nawet kanapka z szynką coś znaczyła...
mój Pan twierdzi natomiast że mi czasem odbija... no, może nie mówi o tym
głośno, ale się zastanawia... szynka to szynka... kot to drapieżnik... taka jest
natura maleńka...

czy coś jest dalej...

[w.iwo]

tunele pełne światła, płoty przez które oprowadza nas ciepła istota, film z
całego życia przewijający się na koniec życia, raj, piekło...
słowem .. człowiek bardzo chce wierzyć w to że czeka na nas coś więcej niż
robaki... rozkład... nicoś... rozpad atomów...
śmierć czy jest tylko bramą ?


no cóż... moja śp. babunia obiecywała niesfornemu wujaszkowi, że po śmierci
będzie go straszyć i bić papuciem po twarzy.... hehheee... ciekawe, co teraz
porabia, bo jak jest gdzieś tam to na pewno gra w karty ...
cierpiała na artretyzm i jest autorką bardzo trafnej uwagi:
TYLKO ROZRYWKA ULŻY BÓLU... ;o)

[ralphie]

Lepiej o tym nie myśleć. Może jest, może nie ma "dalej"...
Przypomina mi się sytuacja z dzieciństwa. Miałem 7, może 8 lat, kiedy nagle ogarnął mnie lęk przed smiercią i świadomość, że kiedyś trzeba będzie zejść z tego świata. Niby to takie odległe ale jednak uczucie było nie miłe, bliskie zwątpienia w sens i niechęci ciągnięcia życia do końca... brrrrr.. od tamtej pory nie myślę poważnie o tym, że kiedyś nastąpi koniec.

[w.iwo]

odsuwanie myśli... wszyscy to robią...
ale w sumie to fantastyczne, taki instynkt samozachowawczy... nie uważasz ?
spacer po parapecie na 9 piętrze, czy maszerowanie po dnie jeziora... tyle
rzeczy nas omija ze strachu... najciekawsze że zwierzęta również mają taki
instynkt...
ciekawe czy z tym się rodzimy, czy uczymy się z czasem...
bo odsuwanie myśli, że mnie to nie dotyczy, to również jakaś forma instynktu...

tylko samobójcy, pogodzeni ze śmiercią sa wolni...

[ralphie]

w.iwo napisała:

> tylko samobójcy, pogodzeni ze śmiercią sa wolni...

Nie tylko oni. W każdym z nas drzemie ta wolność. Chodzi czasem po głowie zrobić coś nie do końca rozsądnego, coś na granicy ryzyka. Poigrać z kostuchą... z różnych przyczyn, ciekawości, złości, czy załamania. Czasem to ona wygrywa, a czasem to ona igra z nami ;)))
Cóż ten koniec prędzej, czy później nadejdzie. Co będzie po nim? Chyba nie warto teraz zaprzątać sobie tym głowę. Bo gdzie początek tego końca, którym kończy się początek okaże się tego sądnego dnia...

[e-legionowo]

jakis czas temu ogladalem z nudow taki horrorek (bylo tego ze 2-3 czesci) w
kazdej z czesci jedna osoba poprzed wizje uchronila sie od smierci, a razem ze
soba i pare innych osob. A potem okazywalo sie ze niewazne co robili to i tak
nadchodzil ich koniec, pokolei wszyscy gineli.

Wiec niewazne ze w danej chwili myslisz: o przycisne ostro gazu i ciekaw jestem
co sie stanie, to wszysko co robuisz jest zapisane w Twoim przezczeniu i nikt
tego nie zmieni.

[ralphie]

Dokładnie E! Masz zupełną rację... wszystko jest zapisane w gwiazdach, co było, jest i będzie.
Nagle stwierdzasz, że masz dość, wysiadasz, dalej już nie dasz rady... wciskasz gaz, próbujesz zjechać z wysokiego nasypu i kiedy już... okazuje się, że tam jest droga :))))))))
Czy śmierć w takim razie nie jest nagrodą za dobrze przeżyte życie? Za wypełnienie bliżej nieokreślonej misji?

czym dla was jest smierc?..

[guayazyl1]

zwroccie jeszcze uwage na taki element.
byl czas...nawet niezbyt odlegly kiedy ludzie rodzili sie i umierali w domach.
smierc czlonka rodziny byla wiec czyms naturalnym, a ze smiercia mozna bylo sie
oswoic od dziecka.
teraz dzieci rodza sie w szpitalu i z reguly w szpitalu konczymy swoje zycie.
ma to wplyw na nasze zachowania.

[w.iwo]

och... zgadza się... bo umieranie i rodzenie to takie nieeleganckie ;o)
bliska mi osoba choruje na nowotwór i broni się jak może... na początku choroby
nikt nie wiedział jak z nią rozmawiać, a może lepiej dać spokój... odsunęli się
znajomi i rodzina, bo jakoś tak niesmacznie i krępująco wiedzieć że dni ma
policzone... a tu niespodzianka, bo mimo wyroku, kobitka ma niesamowity
charakter i kradnie śmierci coraz to nowe dni... śmierć, choroba jest dla nas
czymś przypominającym o końcu... więc odsuwamy się jak najdalej...

[guayazyl1]

ralphie napisał: Masz zupełną rację... wszystko jest zapisane w gwiazdach, co
było,jest i będzie.
----------------------------------------------
to by znaczylo, ze na nasze zycie nie mamy zadnego wplywu, ze wszystko co sie
dzieje jest kwestia przypadku. bo zdaje sie przypadkiem urodzilem sie 22 marca
i jestem spod znaku barana. wiec cokolwiek bym nie zrobil i tak nie wyjde poza
swoj horoskop albo jak inni mowia przeznaczenie. nalezaloby wiec tylko usiasc i
czekac, a wszystko i tak samo sie zdazy. nie bronic sie kiedy atakuje cie lysy
osilek, nie wolac o pomoc bo nasz krzyk jest daremny.
gwiazdy nie maja wplywu na czlowieka chociaz moga wplywac na Ziemie jako
planete.

[ralphie]

Może zbyt daleko wypłynąłem w te gwiazdy ale mam wrażenie, że nie mamy jednak wielkiego wpływu na los, a co ma być to będzie... nie chcę się wdawać w "fizolofowanie" ale odnoszę wrażenie, że nawet kiedy mówię sobie, że los oszukam i postąpię inaczej, to to tak miało właśnie być.
Czasem zdarzy się podjąć decyzję nieprzemyślaną, wbrew sobie. Zrobić krok, o któym 5min później myśli się, jako o błędzie. To prawie jakby jechać po wcześniej ułożonych torach.

[guayazyl1]

czasami przeznaczeniem czlowiek tlumaczy swoja bezsilnosc czy chce sie
wytlumaczyc z bezradnosci. czasami przeznaczeniem tlunaczymy sie ze swojej
glupoty, bledow i niedociagniec.

przestrzegam kierowcow. nie kusmy losu i zdejmijmy noge z gazu. bo co ma byc to
bedzie czyli nastapi wielkie bummmm...
:)

[ralphie]

Wiesz, winę zawsze trzeba na coś zrzucić ;) dlatego zasłaniamy się przeznaczeniem. Sukces przypisujemy sobie :)

[w.iwo]

z tymi torami to może i prawda, ale ile zwrotnic po drodze ? ;o)))
wybory jaką drogą podążać należa do nas samych, czasami tylko nie widzimy
możliwości jakie są przed nami...

[ralphie]

Z wyborami, jak ze zwrotnicami, ktoś już je odpowiednio wcześniej ukierunkował ;)

[w.iwo]

nie zgadzam się na bezsilność i wyroki odgórne... po cholerę to wszystko, jak
film znany i oklepany... bezsilność jest dla mnie jak wielka czarna dziura
kosmiczna... paraliżuje i skłania do walki... nie zgadzam się z Twoją teorią, że
wszystko co zapisane się stanie, bo tak miało być, bo nie mamy wpływu... nie
lubię czuć się jak marionetka, choćby w rękach Boga lubię TĘ wolną wolę...

[ralphie]

Nie do końca film oklepany i znany, bo przyszłość nam nie znana mimo wszystko. Tyle ile umysłów na świecie tyle zapewne teorii życia... i śmierci. Wolną wolę mamy, bo dokonujemy wyborów według własnego uznania. Pytanie tylko, czy to złudzenie wolnej woli, czy dokonywane przez nas wybory też są gdzieś zapisane i takie miały być? Czy może los kieruje nas po lub przy, z góry wyznaczonej ścieżce?