Dzieci zielononóżki

[kaha1]

czytam i nie wierzę.. 12 - 13 letnie dzieci pod stałym nadzorem rodziców?
Cieszę się zatem, że nie mieszkam w stanach i współczuję bardzo, że potrzeba
"rewolucji" żeby dziecko w tym wieku zostawić samo w parku na pół godziny..
Widać, że za oceanem mamy chodowlę egoistycznych dorosłych dzieciaków...

Dzieci zielononóżki

[jjawor]

To brzmi jak z kosmosu dla mnie, bo jestem dzieckiem z pokolenia 'klucza na szyi'. Dzieci należy uczyć samodzielności, ja jak miałam 15 lat to ze znajomymi z kursu językowego w Londynie ganialiśmy po muzeach, jeździliśmy metrem, oczywiście rodzice byli w Polsce a mieszkałam u rodziny angielskiej...było super! Też dlatego, że musiał sobie sama dać radę. Jako 10 latka sama gotowałam wodę na gazie, robiłam kanapki i jajecznicę a do szkoły chodziłam koło parku nawet zimą po zmroku, bo w klasie 1-3 chodziło się na 2 zmiany. Do dzisiaj się to wspomina:)

[ajl-ona]

jjawor napisała:

> To brzmi jak z kosmosu dla mnie, bo jestem dzieckiem z
pokolenia 'klucza na szy
> i'. Dzieci należy uczyć samodzielności, ja jak miałam 15 lat to ze
znajomymi z
> kursu językowego w Londynie ganialiśmy po muzeach, jeździliśmy
metrem, oczywiśc
> ie rodzice byli w Polsce a mieszkałam u rodziny angielskiej...było
super! Też d
> latego, że musiał sobie sama dać radę. Jako 10 latka sama
gotowałam wodę na gaz
> ie, robiłam kanapki i jajecznicę a do szkoły chodziłam koło parku
nawet zimą po
> zmroku, bo w klasie 1-3 chodziło się na 2 zmiany. Do dzisiaj się
to wspomina:)

Jestem tez z tego pokolenia i tak wlasnie bylo.My uczylismy sie
samodzielnosci,poznawalismy wciaz nowe rzeczy ale przede wszystkim
mielismy duzo ruchu na swiezym powietrzu.Skakanie w gumy(glownie
dziewczyny),wchodzenie na drzewa,zabawy,biegi(problemy z nadwaga
dzieci byly prawie nieznane).To bylo piekne a jaki sie mialo po tym
apetyt!Jak patrze na dzieci mojej znajomej to jestem przerazona,zero
ruchu,czas wolny spedzany wylacznie przed komputerem(gry)lub przed
telewizorem i ...tak na zmiane.Do tego oczywiscie chipsy!O
wychodzeniu na podworko nie ma mowy a maja taki ladny plac zabaw pod
samym domem.Wspolczuje takim dzieciom i rodzicom.
Ja w wieku 6,7-lat potrafilam samodzielnie zrobic sobie sniadanie
lub kolacje,ze o chodzeniu samej do szkola nie wspomne.

To był standard.

[bachczysaraj]

Od I klasy podstawówki szedłem do szkoły wracałem sam do domu, albo szlajaliśmy
się z kolegami. Rodzice pracowali cały dzień a o opiekunkach nikt nie słyszał.

[maruda.r]

bachczysaraj napisał:

> Od I klasy podstawówki szedłem do szkoły wracałem sam do domu, albo szlajaliśmy
> się z kolegami. Rodzice pracowali cały dzień a o opiekunkach nikt nie słyszał.

*******************************

W istocie. Nie przypominam sobie, bym był pod jakimś szczególnym nadzorem.
Całodzienne wyprawy z kolegami były wówczas normą. Ba! Od drugiej klasy
podstawówki latem grupą chodziliśmy na całodniowe biwaki nad wodę: nad morze lub
nad rzekę. Nie było z nami żadnych opiekunów poza starszymi o dwa-trzy lata
kolegami i koleżankami. Podejrzewam, że udzielenie nam przez rodziców kredytu
zaufania wyzwalało w nas pewną odpowiedzialność. Rzecz jasna, była to
odpowiedzialność adekwatna do dziecięcego poziomu rozwoju; zdarzały się rzeczy
nieprzemyślane i głupie - jak to u dzieci. Nie było jednak większego odsetka
zdarzeń tragicznych, które zdarzają się i dziś - w trybie chowu pod specjalnym
nadzorem.

A potem w gimnazjum

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

A tak w ogóle, dziwię się ludziom, że się dziwią, gdy potem w gimnazjum te same
dzieci dostają małpiego rozumu. Każdy by dostał na ich miejscu.

[dudus31.jazz]

Ja częściowo wychowywałem się u mieszkającej w pobliżu babci. Teraz po trawie,
na której kopaliśmy piłkę zostało wspomnienie. Podobnie po murkach, "placu
zabaw" (wysoki murek, kawalek piasku i DRZEWO). Ale teraz są tam piękne dzikie
parkingi! A na trawce ciężko przejść bo nawalone kupsk psich. A spróbuj tam
teraz kopnąć piłkę chociaż raz! Jeśli oczywiście będzie z kim... Sąsiedzi zjedzą
w całości. Jak widzę teraz te imponujące place zabaw to nie wiem czy śmiać się
czy płakać... Sterylne, piękne. Aż dziw bierze, że nie obowiązuje tam obuwie
zmienne i maseczki ochronne!

[centaur10]

Jestem prowincjonalnym belfrem. Pokolenie rodzicow s.ac chodzilo za chalupe, a
dzisiaj czytuje pierdoly magazynowe spod znaku "Styl i i od widel sztyl".
Lakierowane guano i tyle.

[wojciech.mazur]

masz bezwzgledna racje!!!! ja poszedl bym wspolczesnie dalej. dzieci powinny w
wielu wypadkach uczyc sie w domu. na licho maja uczeszczac do "zakladow".nauke
mozna zorganizowac zdalnie. wiem jak to technicznie zorganizowac!!!!!!!
mozesz napisac do mnie: [e-mail]

[centaur10]

Racja i sluszosc. Amerykanski debilizm do szecianu.

Dzieci zielononóżki

[panienkaz-okienka]

Takie zachowania zaczynają być typowe dla większych miast w
Polsce...

Wraca stare!

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

kaha1 napisała:

> czytam i nie wierzę.. 12 - 13 letnie dzieci pod stałym nadzorem rodziców?
> Cieszę się zatem, że nie mieszkam w stanach i współczuję bardzo, że potrzeba
> "rewolucji" żeby dziecko w tym wieku zostawić samo w parku na pół godziny..
> Widać, że za oceanem mamy chodowlę egoistycznych dorosłych dzieciaków...

Och, poczytaj na forum gazeta.pl dział "emama". Zobaczysz, że zaraza już
przyszła do Polski.

U mnie na osiedlu obserwuję dziwne zjawisko. Mało dzieci łazi, bawi się pod
blokiem w dziecinnych grupach. Jak już, to chłopcy (dziwne!!!). Większość dzieci
bawi się na placu zabaw lub jeździ rowerem w towarzystwie rodziców. Za moich
czasów było odwrotnie - dzieci bawiły się same ze sobą. A dziewczyn i chłopców
było na podwórkach po tyle samo.

Zaznaczam, że osiedle, o którym mówię, choć broń Boże nie grodzone, jest
bezpieczne - można przejść przez pół osiedla nie natrafiając na żadną ulicę. Wg
mnie te okolice to raj do buszowania dla dzieci. A tu dzieci nima! A jak mi żal
tych rodziców na placach zabaw - widać, jak oni się cholernie nudzą!

Wraca przedwojenny system wychowania, gdy dzieci inteligencji nie mogły ot tak
wychodzić sobie na podwórko. Bo bo na podwórko wówczas chodziły tylko dzieci
klas niższych, w domyśle - zaniedbane.

Dzieci zielononóżki

[daszka26]

Żal mi dzisiejszych "hodowlanych" dzieci. Moje dziciństwo to lata 80/90 i z
rozrzewnieniem wspominam jak łaziło po drzewach, skakło w wkałuże i skakało w
gumę całymi dniami. Dzisiejsze dzieci są "sterylne". Nie bawią się same (bez
nadzoru 1 dorosły na jedno dziecko), nie brudzą się i nie rozbijają kolan. Co
one będą wspominały za 20 lat?

[dudus31.jazz]

Mi do dzisiaj mama "wypomina" jak to potrafiłem w 3 minuty załatwić nowiutkie
spodnie:) Tylko teraz za oknem gdzie się bawiłem widzę wspaniałą świątynie
współczesnych - centrum handlowe. Poraża mnie brak kreatywności u dzieci. Ta
kreska na piasku to nie jest mur, tamto drzewo nie jest bazą, te plecaki/bluzy
nie są bramkami! Przecież nie mają certyfikatu. Nie mają loga znanej firmy...

Dzieci zielononóżki

[ar.co]

Polska powoli dobija do takiego stanu. Pomijając już odprowadzanie
12- czy 13-latka do szkoły (za tzw. moich czasów szkolnych - w l.
80. - w 2. czy 3. klasie podstawówki (czyli 8-9 lat) mamusie
odprowadzały do szkoły dwie osoby z 35-osobowej klasy. Przy czym
wszyscy pozostali nabijali się z tych odprowadzanych
nieszczęśników), sama byłam świadkiem, jak mamusia robiła za synka
(końcówka gimnazjum) rysunek na plastykę "żeby sobie średnią
poprawił", rozwiązywała za niego zadania (synuś był w tym czasie na
meczu) itp.

[pochodnia_nerona]

No, dla mnie nie do uwierzenia było, że kumpela nie mogła do mnie przyjść w
odwiedziny, bo musiała zostać w domu ze swoim 10-letnim bratem! Słabo mi się
zrobiło. Moje pokolenie musiało samo sobie zorganizować zabawę, sami chodziliśmy
do szkoły i nabijaliśmy się z tych odprowadzanych, jak ktoś już wyżej napisał,
taplaliśmy się w błocie, łaziliśmy po przeróżnych zakamarach, trzepakach,
drzewach i dziurach. Po większym deszczu każda kałuża musiała zostać dokładnie
spenetrowana w kaloszach, bywało, że kalosz zostawał w kałuży, bo "zassał" ;-)
natomiast noga w skarpetce lądowała w błocie. Kolana i brody też były rozbijane,
a nawet czoła zalewały się krwią, kiedy jakiś debil rzucił kamieniem ;-)
Oczywiście, rodzice uświadamiali nas, gdzie nie chodzić i żeby nie rozmawiać z
nieznajomymi, niczego od nich nie brać, ale nie było takiej psychozy. Z drugiej
strony, jakoś inni dorośli (zwł. znajomi, albo sąsiedzi) też starali się mieć na
nas oko. Teraz nikt nikogo nie obchodzi.
A troska rodziców i panikowanie bierze się z tego, że pamiętają, co robili w
wieku dzieciaków :-D ale zapominają, że doskonale sobie poradzili, więc i dzieci
dadzą radę.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> Oczywiście, rodzice uświadamiali nas, gdzie nie chodzić i żeby nie rozmawiać z
> nieznajomymi, niczego od nich nie brać, ale nie było takiej psychozy.

Najlepsze, że wtedy przestępczość w Polsce była wyższa niż obecnie i od tamtego
czasu systematycznie spada.

Człowiek, jakbyś pisał o mnie :)

[patman]

Toczka w toczkę. Do tego chodzenie po dachach wieżowców, jazda na dachu windy (ja się nie odważyłem, ale 7-letni wówczas kolega dał radę), kąpiel w jeziorze w listopadzie, zapomniałem się nawet rozebrać, więc wracałem do domu w mokrym ubraniu. Do tego "podróżowanie" wagonikiem na złomowisku i cała inna masa ekstremalnych zabaw. Udało się przeżyć, chociaż czasami było groźnie, np. gdy zaliczało się "glebę" skacząc po ułożonych w piętra betonowych rurach kanalizacyjnych (średnica >1 m). Ja, mój brat, koledzy, wszyscy przeżyliśmy, a tutaj rośnie pokolenie łajz, które będą bały się przejść przez ulicę.

[tom.gorecki]

Takie rury to był raj dla dzieciarni.
No i teraźniejszy snobistyczny "parkour" - w latach80.bawiono się w
berka w starek kotłowni. Przy tej zabawie dzisiejszy parkour to zabawa
dla pedziów.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> jazda na dachu windy (ja się nie odważyłem, ale 7-letni wówczas
> kolega dał radę)

Ech, jazda na dachu windy to akurat przesada. W moim dawnym instytucie był kilka
lat temu taki wypadek śmiertelny. Student pojechał na dachu windy, uderzył się o
coś i, hm, wciągnęło mu głowę pomiędzy windę a ścianę...

[przeciwcialo]

Moje dzieciństwo :)
Staram się dzieciom stworzyć podobne, synowie własnie po niedzielnym
rosole smigaja z chłopakami na rowerach.

[kobietoniewariuj]

o 12 już obiad wpierdzielili? ROTFL

[przeciwcialo]

Pierwsze danie zjedli, w szkole i przedszkolu tez o tej godzinie
jedza. Drugie bedzie znacznie póxniej. Nie dajemy rady jeść dwóch
dań a dzieci zupy lubia więc co w tym dziwnego?

[najnowsze]

Oż w mordę, i dlatego nie chcę mieć dzieci i rodziny. Całą niedzielę (i nie
tylko) robiłabym za restauratora. Śniadanie, pierwsze danie, drugie danie,
kolacja. A może i podwieczorek przed kolacją.
Nie krytykuję, rzecz jasna, a podziwiam. Ja bym oszalała, gdybym nie miała czasu
na całkowicie swoje sprawy.

[lucusia3]

Jak nie chcesz mieć rodziny, to Twoja sprawa, ja tam ma dwójke dzieci a przed 12 w niedzielę rzadko jem śniadanie, a moje potworki dołączają do mamusi i tatusia.Aler są takie rodziny "skowronków", co to się zrywają o 6 czy 7 w wolne dni. My odsypiamy w weekend cały tydzień.
Gotowac lubię, więc obiad robię, może nie z dwóch dań, ale taki, jaki nam smakuje.
A śniadanie i kolacje dzieci mogą sobie znaleźć same w lodówce.I nauczyłamich tego dośc szybko - fakt, najpierw starty sa duże- naciapane, potłuczone, ale krótki okres nauki sie opłaca. Dzieci są samodzielne, rozgarnięte, a ja mam czas.

[jkmjkm]

Słusznie prawisz. Dodam, że od dzieci robią się rozstępy.

[przeciwcialo]

Rano wstaje wczesnie nie z powodu dzieci, one same robią sobie
sniadanie. Wstaje z powodu psa. Zasadniczo skowronkiem jestem i
lubie niespieszne poranki. Śpiochem nigdy nie byłam. Lubie tez rano
na basen podskoczyc jak rodzina spi.
A co do rosołu, to zupa która gotuje się sama. Wrzucasz do gara, na
mały płomień i zapominasz o nim. W stosownym momencie nalewasz na
talerze.

[dona.a]

pochodnia_nerona napisała:

> Z drugiej
> strony, jakoś inni dorośli (zwł. znajomi, albo sąsiedzi) też
starali się mieć n
> a
> nas oko. Teraz nikt nikogo nie obchodzi.

O, i to jest to. Mnie z opresji w dzieciństwie uratowała
właśnie "wścibska" sąsiadka, kiedy jako 7latka zostałam na klatce
zaczepiona przez mężczyznę, który mnie prosił, żeby razem z nim
poszukać mieszkania znajomego, czułam, że coś jest nie tak, ale
oczywiście bałam się mu wyrwać z ręki, sąsiadka usłyszała rozmowę,
wyjrzała z mieszkania zapytała faceta o co chodi, a ja wtedy dałam
nogę. Do dziś jestem Jej wdzięczna, bo kto wie jakby się skończyło.
Niestety to prawda, że coraz mniej takich "wścibskich" sąsiadek.

[lucusia3]

Ja byłam lepiej wychowana - mnie też zaczepił pan, żeby pozać, gdzie są toalety miejskie, ja oczywiście grzecznie chciałam go zaprowadzić, ale sobie przypomniałam, co mówiła mamusia, że nigdy nie iśc z obcymi nigdzie, więc bez niczyjej pomocy dałam nogę. Dobiegłam do domu, a mama zadzwoniła natychmiast na policję, ups. milicję.
Moje dzieci też były tego nauczone, więc, moim zdaniem, były bezpieczniejsze z własnym rozumem, niż z obstawą.

[salaminko]

mnie tez zaczepil pan - zebym mu pokazala gdzie ktos mieszka w klatce obok mojej wlasnej - no i ja grzecznie oczywiscie poszlam. akurat kolezanki poszly na obiad, wiec chwilowo nie gralysmy w gume, a ja zostalam sama przed blokiem i wtedy on podszedl. jak sobie pomysle, ze zamiast na polpietro mogl wtedy mnie zaciagnac do piwnicy, to mnie ciarki przechodza.....!!! skonczylo sie na tym, ze zaczelam piszczec i wyrywac, jak jego rece trafily na moje nogi. wtedy on uciekl, a "wscibska" sasiadka wyjrzala z mieszkania. rodzice oczywiscie sie o tym nie dowiedzieli, bo bym dostala (slusznie) bure, ze z nim poszlam. mialam pewnie z 6 lat. poza tym nie mialam zadnego takiego incydentu, a spedzalo sie na dworze cale dnie - guma, berek, "szukano", podchody, place zabaw... nos pelen strupow od jezdzenia na deskorolce na kolanku, rozstrzaskana broda od zbyt mocno rozbujanej hustawki, kolana w strupach, upadek z trzepaka na beton....ach to byla wolnosc!! :))))

[salaminko]

ach, historia z kaloszem mnie rozbawila!!! zassał.....:)))

[mamaemilii]

Najgorsza w tym wszystkim jest paranoja, do której doprowadziły właśnie media
nagłaśniając wszelkie wypadki spowodowane przez "nieodpowiedzialne matki". Bo
jeśli temu 10-latkowi zostawionemu w domu coś się stanie, to media podniosą
wrzask i lament. A matka wyląduje w więzieniu. Już mało która matka (ze mną
włącznie) chce ryzykować ten scenariusz i koszmar sądownictwa. Choć doskonale
wiemy, że prawdopodobieństwo jest minimalne.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

mamaemilii napisała:

> Najgorsza w tym wszystkim jest paranoja, do której doprowadziły właśnie media
> nagłaśniając wszelkie wypadki spowodowane przez "nieodpowiedzialne matki". Bo
> jeśli temu 10-latkowi zostawionemu w domu coś się stanie, to media podniosą
> wrzask i lament. A matka wyląduje w więzieniu. Już mało która matka (ze mną
> włącznie) chce ryzykować ten scenariusz i koszmar sądownictwa. Choć doskonale
> wiemy, że prawdopodobieństwo jest minimalne.

No właśnie. Ale przecież ono naprawdę jest minimalne.
Póki co, społeczeństwo zaczyna się niestety dzielić na kasty: "Lepszych", którzy
boją się mediów i "niziny społeczne", które media olewają i wychowują dzieci jak
chcą. Niech młoda polska inteligencja wreszcie zrozumie, że chodzi na pasku
mediów i daje sie im terroryzować.

[tak-sobie]

tak a jak juz sie cos stanie dziecku i GW opisze sprawe to potem forumowicze
beda kamienowac matke za to ze wyrodna ze dzieciaka puscila itd.

[sid.leniwiec]

A ja myślałam, że koleś ode mnie z pracy, który codziennie odprowadza 9-letniego
syna 300 metrów do szkoły, a kiedy syn ma wolne, to facet albo żona MUSZĄ brać
urlop, bo dzieciaka nie można na pół dnia bez opieki zostawić, to jakiś odchył.
A widzę, że to standard. No ale cóż, ja też jestem z "kluczowego" pokolenia,
więc nie na czasie.

Pees. Czy to przewrażliwienie nie jest czasami jakoś prawnie uregulowane? Bo
ktoś kiedyś mi powiedział, że niby rodzice tak muszą...

Jak zwykle, prawo jest niejasne:

[tanczacy.z.myslami]

sid.leniwiec napisała:

> Czy to przewrażliwienie nie jest czasami jakoś prawnie uregulowane? Bo
> ktoś kiedyś mi powiedział, że niby rodzice tak muszą...

*****
Kodeks Wykroczeń, Art. 106.:
Kto, mając obowiązek opieki lub nadzoru nad małoletnim do lat 7 albo nad inną osobą niezdolną rozpoznać lub obronić się przed niebezpieczeństwem, dopuszcza do jej przebywania w okolicznościach niebezpiecznych dla zdrowia człowieka, podlega karze grzywny albo karze nagany.
*****

Odprowadzanie 9-latka 300 metrów do szkoły to przesada, ale odprowadzanie tego 9-latka do szkoły przez ruchliwą ulicę / ulice albo niestrzeżony przejazd kolejowy albo inne niebezpieczne miejsca uważałbym za uzasadnione.

[biala_adelajda]

Dlaczego niejasne? Ten sam przepis, zdaje się, że w niezmienionej formie
obowiązuje od 1971 r., a 20 lat temu mało kto miał paranoję. Przez ten czas
przepis ten był wielokrotnie interpretowany. Nie mam pod ręką komentarza do tego
kodeksu, więc szczegółów nie przytoczę, ale żadnego ekstremum nie pamiętam.
Myślę, że tory kolejowe są "okolicznością niebezpieczną", ale zwracam uwagę na
granicę wieku - 7 lat. Wydaje mi się, że przeciętny 9-latek poradzi sobie z
przejściem przez jezdnię i przez tory.

Dzieci zielononóżki

[cafe_justysia]

Mnie mama odprowadzała do szkoły tylko w zerówce,potem umiałam sama
trafić do domu.W dzieciństwie osiedle na którym się wychowałam było
jeszcze w rozbudowie i czasem chodziło się po placu budowy-wszyscy z
moich znajomych to robili :)
BTW-wywiad z tą panią bardzo fajny :)
Bo jest paru ludzi,bo jest parę w życiu dobrych chwil,bo jest parę
złudzeń,które warto mieć,by żyć...

[cassiel]

o, tak, łażenie po niewykończonym budynku to było coś! naprzeciwko mojego domu
był taki, zwiedziłyśmy go z siostrą i koleżankami prawie w całości, omijając
wyraźnie niebezpieczne miejsca, jakieś dziury, w które można by wpaść, a
podwórko i sad za tym domem to było nasze główne miejsce zabaw. i nikt się tym
nie przejmował, nikt specjalnie nie zabraniał.
często sama chodziłam do zerówki, a w podstawówce samodzielna jazda do i ze
szkoły autobusem - normalka, często to wspominam.
po tym jak nasze pokolenie dorosło, przez wiele lat nie było żadnych dzieci w
okolicy, ale teraz znowu się pojawiły, bawią się na powietrzu, jeżdżą na rolkach
i rowerach, może nie jest tak źle.

boze drogi, wspomnienia ....

[bimbalimba]

czytam i przed oczami staja mi obrazy dzicinstwa na zbudowanym wasnie osiedlu-
morze blota po deszczu, kalosz, ktory ugrzazl w glinie i trzeba sie ratowac
deskami z szalunkow ... nieukonczony zlobek - tajemniczy labirynt z piwnicami
zalanymi woda z roznymi zyjatkami ...
elementy bloku, masa sprzetu i materialu, ktora byla naturalnym miejscem zabawy
... zabawy latem od rana do wieczora ...tlumy na podworku, plac zabaw- jak w
fawelach kupa piachu otoczona wkopanymi do polowy oponami i jakas zdezelowana
hustawka,na ktorej przy mocnym rozbuju mozna bylo sie obkrecic!!! watachy
bezdomnych psow , z ktorych dobieralo sie osiedlowych, klatkowych ulubiencow i
wspolnie opiekowalo ...

z drugiej strony dzis dzieci maja fajne hale, baseny, wycieczki do egiptu itp

[ruda.ryba]

te zachowania już dotarły do Polski jakiś czas temu
znam osobę, która ma dwoje dzieci w wieku 10 i 12 lat, które mają
całodniową opiekunkę (jak rodzice wychodzą z domu to opikunka już
jest, a jak wracają to może wyjść). nie ma mowy, żeby dzieci same
zostały w domu, albo same wyszły na ulicę albo na podwórko -
wyłącznie pod opieka dorosłych. jeśli są wolne dni lub wakacje to
albo opiekunka się nimi zajmuje, albo któreś z rodziców bierze
urlop. paradoks posunięty do tego stopnia, że np. gdy opiekunka ma
miesiąc wakacji to jeden z rodziców bierze urlop na dwa tygodnie, a
drugi na następne dwa tygodnie - czyli pełną rodziną nie spędzają
wakacji.

poza tym wydaje się, że jest coś na rzeczy z tym podziałem na
inteligencję i biedotę z podwórka
te jak wyżej opisane, to są takie dzieci inteligencji, a raczej
pseudointeligencji - non stop pod kontrolą, bezpieczne, milion
dodatkowych zajęć pozaszkolnych - jak te dzieci to wytrzymują?
jakieś istne, bezmyślne roboty z nich robimy, no i koniecznie ta
pseudointeligencja musi być oderwana od możliwości kontaktu z
proletariatem biegającym po podwórku, bo to nie wiadomo kto i nie
wiadomo co

dla mnie jest straszne to co obserwuję, a bezmyślność rodziców
porażająca

[eurypides77]

Ja akurat nie chodziłem z kluczem na szyi, bo w domu zazwyczaj
krzątała się babcia - ale w tym właśnie (tzn. w zaniku
wielopokoleniowych rodzin) upatruję jednej z przyczyn takiego stanu
rzeczy.

Pomijąc odosobnione przypadki psychopatów, dla których dziecko to
kolejny "projekt" który musi być prowadzony według ścisłych
wytycznych, większość młodych rodziców w dzisiejszych czasach żyje z
dala od swoich własnych rodziców. Młody rodzic jest przerażony
(zwłaszcza jeśli to pierwsze dziecko), a zewsząd bombardują go
książki i programy co robić żeby być "rodzicem idealnym". Kiedyś w
pobliżu była babcia która miała już wychowanie dzieci za sobą i
mogła pomóc radą i poradzić "chill out", ale teraz tego nie ma. No i
rodzice dostają psychozy.

[bbuldogg]

Sam byłem z pokolenia - klucz na szyi, cały dzien na dworze bez
kontroli rodziców. Z tymże za czasów mojego dzieciństwa nie było
takiej ilosci samochodów, szkołe miałem pod domem. Moje dziecko ma
już spory kawałek do szkoły, po drodze mija wiele przejść, w tym
jednokierunkowych uliczek, po których zbyt często kierowcy jada pod
prąd lub tyłem. mam zaufanie do swojego dziecka i dałbym mu klucz i
luz, ale boję się nie tylko o przechodzenie przez ulice. Mnie
wystraszyły raporty Itaki. Zaginione osoby z okolic, gdzie mieszkam,
w tym syn znajomych znajomych. Czas komórek, samochodów, otwartych
granic. Tego się boję, że ktoś ukradnie moje dziecko. Czekam aż
malec podrośnie.

[nikodem_73]

A pomyśl, że w czasach dzieciństwa Twoich rodziców było jeszcze mniej samochodów.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

> Mnie wystraszyły raporty Itaki. Zaginione osoby...

A pomyśl, że za twoich czasów nie było po prostu Itaki i raportów o zaginięciach
dostępnych dla każdego znerwicowanego rodzica.

[fasolka3]

Moje dzieciaki sa samodzielne, w miare!, tzn. jezdza same do szkoly autobusem (11 i 9 lat, dwie rozne szkoly), bawia sie same w lesie, (mieszkamy na skraju ogromnego lasu, ale juz z nimi temat walkowalam, gdzie moga sie bawic, a gdzie nie).
Mam wrazenie, ze inne matki z napieciem czekaja, az moim dzieciakom cos sie w koncu stanie, tak aby one mogly powiedziec: a nie mowilam!
Problem drugi to brak kumpli do zabawy, wszyscy biegaja od zajecia do zajecia. Jak ktores dziecko ma wolny czas, to przychodzi do nas, bo u nas mozna wiecej niz gdzie indziej. I nie mam na mysli komputera, tv, czy wybijania szyb sasiadom, ale swobodnej zabawy, robienia glupot bez nadmiernej kontroli.

W dzisiejszych czasach nacisk na rodzicow jest niesamowity. Wszystkie dzieci musza byc utalentowane, ten talent nalezycie podpierany i pielegnowany, w zyciu trzeba odniesc sukces, w sporcie, w szkole (i to oczywiscie dobrej), jezykowy i techniczny. Bo inaczej nie zdobedzie sie pracy w przyszlosci i i i i .. Do tego dochodzi ten irracjonalny strach opisany w wywiadzie, przed porwaniami, przed wykorzystaniem seksualnym. Mieszkam w Niemczech, gdzie ostatnio przewalila sie fala oskarzen ksiezy o przesladowanie seksualne. W tej chwili nie mozna wierzyc nawet kosciolowi. To komu mozna zaufac????

Na zachodzie jest kryzys, zaklady pracy zamykaja jeden za drugim, dla normalnych ludzi nie ma juz zajec, wszystko produkuja Chinczycy, histeria rodzicow jest reakcja na ten stan, na wieczny kryzys, na pogorszenie sytuacji zyciowej, proba ochrony malej idylli kosztem rozwoju dzieci.

[dorota_z_krainy]

Do 7 r.ż. dziecko miałam pod kontrolą, po tym czasie "spuszczam smycz" coraz
bardziej. Mieszkając w podmiejskim osiedlu pozwalam chadzać do lasu, spędzać po
szkole i zrobionych lekcjach godziny u kolegi lub kolegi u nas, od 3 kl. jeździ
autobusem do innego miasta do szkoły, w miescie chadza do mnie do pracy przez
centrum.

Staram się wyposrodkować.
Niestety zjawisko ścisłej kontroli dzieci jest w natarciu. Smutne jest też to,
że w domach jednorodzinnych dzieci nie mogą wpuszczać innych do siebie, a na
swoim kawałku trawniuczka nie można się brudzić, trawnika brudzić też oczywiscie
nie itd...

A kiedy dzieci zadecydują jak mają być wychowane?

[nielenin]

czekam na pierwszy proces lewackiego dziecka przeciw rodzicom

[kobietoniewariuj]

nielenin napisała:

> czekam na pierwszy proces lewackiego dziecka przeciw rodzicom

raczej ultraprawicowokatolskiego

[nielenin]

Zgadzam się z Tobą że pierwszy może być proces katolickiego dziecka przeciw
swoim rodzicom zmanipulowany i prowadzony przez lewaków.
Jako reprezentantów w sądzie przydzielą mu adwokatów Polańskiego a głośno to
opisze GW

Wiesz co blondi, gdyby głupota umiala latać, już

[guru133]

dawno była bys w okolicach księżyca.

[centaur10]

Jako pietnastolatek macalem dwunastoloetnia Blondi jak trza i zaden stary fajns
nie zajrzal do dtodoolki

Mam nadzieję że dzieci nie posiadasz, inaczej

[guru133]

bardzo im współczuję i obawiam się iż wyrosną na starych, malutkich hipokrytów
tak jak ty blondi.

Dzieci zielononóżki

[zlotabeczka]

Niesamowicie madra kobieta! Oczywiscie, ze trzeba byc ostroznym, ale nie
popadac w paranoje! Ja sama sie jej wyzbylam, podrozujac stopem po Europie
i bedac w Maroku. Nie zawsze czulam sie bezpiecznie, ale przy odrobinie
zdrowego rozsadku i wiary w ludzi, jakos przetrwalam. I tak mnie do dzis
ciagnie w swiat, do ludzi.

Dzieci zielononóżki

[motylkowapanna]

Swieta Prawda !!!To jest beznadziejne jak widze ze matki 5-6latkow
staja na glowie zeby zajac swoje pociechy !Dzieci sa bez wyobrazni,
inicjatywy, sa takie malo ciekawe i roszczeniowe....Ja swoim
maluchom staram sie pokazywac swiat ale nie czuje sie odpowiedzialna
za kazda nudna chwile - musza wiedziec ze ja musze ugotowac obiad,
posprzatac ,kilka chwil posiedziec przed kompem i poczytac .Lubia
lazic po kaluzach, grzebac patykiem w blocku i robic to co ja moglam
jako dziecko - ale do tego trzeba przeznaczyc czas. Nie moze byc
szybko szybko - z angielskiego na balet. Dzieci sa dziecmi i maja to
czuc !:)

Dzieci zielononóżki

[ami_lii]

Rany, to w USA moja mamusia by została uznana za wzorową matkę.
Przez całą podstawówkę byłam prowadzona do szkoły (ulica - mogę
wpaść pod samochód!). W liceum mamusia wogóle granice absurdu
pobiła ; nieomal wpadła w panikę że odmówiłam pójścia do liceum
niedaleko domu (z powodu że wszyscy idioci z mojego gimka tam szli)
za to dostałam sie do liceum w centrum miasta. Nie dość że były tam
ruchliwe ulice, to jeszcze musiałam SAMA jeździć autobusem! Wy
wiecie jakie zagrożenia czyhają w autobusie? Aby mamusia była
spokojniejsza dostałam komórkę...z której musiałam jej codziennie
wysyłać sygnały gdy dojadę do szkoły i gdy skończę zajęcia.

(oczywiście, to sie dało w różnoraki sposób wykorzystać :P)

Dzieci zielononóżki

[scibor3]

He, he, he... Zajrzyjcie na forum emama gdzie stado wariatek wzajemnie się
nakręca.

Mądry artykuł. Staram sie być rozsądną matką.

[gagatka70]

Dziecko musi uczyć się odpowiedzialności i samodzielności od maluszka. Dlatego
trzeba szanować jego decyzje, nawet zachcianki ( nie wszystkie oczywiscie ;)
), nie zmuszać bez sensu do jedzenia czegoś, czego nie lubi, nie zabraniać
ciągle wszystkiego, nie wrzeszczec, ze o biciu nie wspomnę. Gdy dziecko będzie
odważne i będzie miało duże poczucie własnej wartości, to w wieku 10-15 lat
można mu pozwolić na o wiele wiecej. Ale gdy ktoś chce mieć posłuszną
tresowaną małpkę, to rzeczywiście chyba musi pilnowac i strzec bezpieczeństwa
tejże małpki bardzo długo i solidnie ;). Przyzwyczajona do posłuszeństwa i
niepewna siebie osoba może sobie nie poradzić w obliczu jakiegokolwiek zagrożenia.

[kamyk39]

gagatka70 napisała:

> Dziecko musi uczyć się odpowiedzialności i samodzielności od
maluszka.

Teoretycznie- zgoda.
Praktyka wyglada zwykle inaczej.

Ja chodzilem do I klasy, to musialem przejsc przez ulice zamieszkala
przez Cyganow.
Ich chlopaki tylko czekali, aby mi dokopac - dzieki temu stalem sie
samodzielny i odpowiedzialny. (ale kilka razy w leb dostalem.)

[kagrami]

O to super :)

Tylko się rozejrzę za cygańskim osiedlem i usamodzielnię sobie dziecko. Będę
mieć nie lada zielononóżkę!
Ale "prawdziwych Cyganów juz nie ma"
...


Założę się że nie tęsknisz za tamymi momentami ;)

Jak widać normalność w USA to coraz rzadszy

[guru133]

towar. Mam nadzieję iż amerykańskie fobie nie pokonają oceanu i nie dotrą do
Polski, bo inaczej, to współczuję naszym prawnukom.

[sikorka68]

Po części już dotarły.

Nie wolno sadzac dziecka na nocnik w Kanadzie

[pixi-pixi-pixi]

Do extremalnych excesow Biurokratycznych Agencji Pomocy dzieciom doszlo w
Kanadzie. Uczenie dziecka by siadalo na nocnik nawet ten z muzyka, jerzeli
jest mlodsze niz 5 Lat uchodzi za czyn kryminalny. Rodzice moga za to
przymusznie zostac skazani do 2 Lat wiezienia a dziecko dane do adopcji.
Przypominaja sie faszystowskie Niemcy albo Wszechmocna biurokracja z
Ksiazek Orwela.

[ewa-krystyna]

pixi-pixi-pixi napisał:

> Do extremalnych excesow Biurokratycznych Agencji Pomocy dzieciom doszlo w
> Kanadzie. Uczenie dziecka by siadalo na nocnik nawet ten z muzyka, jerzeli
> jest mlodsze niz 5 Lat uchodzi za czyn kryminalny. Rodzice moga za to
> przymusznie zostac skazani do 2 Lat wiezienia a dziecko dane do adopcji.
> Przypominaja sie faszystowskie Niemcy albo Wszechmocna biurokracja z
> Ksiazek Orwela.





bzdury piszesz.... to,ze dzieci chodza w pieluchach tak dlugo to jest tylko i
tylko wybor rodzicow,a nie jakies niewiadome prawo,o ktorym piszesz... w
panstwowych placowkach dla dzieci typu "daycare" ( polskie zlobko- przedszkola)
i Early Years Centre dzieci od 18 miesiaca zycia jesli wykazuja chec i gotowosc
oraz rodzice wspolpracuja ,sa jak najbardziej wysadzane na toalety ( w tych
placowkach sa odpowiednie toalety dla takich maluchow jak niegdys bylo w Polsce
:) )
nie wiem skad bierzesz takie rewelacje!

[gentrylane]

czy aby mieszkamy w tej samej Kanadzie? Ja tu mieszkam od 28 lat, mam dzieci,
znajomi i przyjaciele maja dzieci w roznym wieku i nikt nikogo nie wsadza do
wiezienia ani dzieci nie zbiera do adopcji za tzw "toilet training"...
Nawiedzony albo sensata jestes z porownaniami Kanady do faszystowskich Niemiec i
przywolywaniem Orwella. Kanada jest normalnym krajem bardzo zdrowo-rozsadkowym,
nieco nudnym ale b. przewidywalnym, spokojnym i wiekszosc ludzi i ich dzieci ma
tu zupelnie przyzwoite zycie. Oby tak bylo w wielu innych krajach to swiat bylby
lepszy.

[zewszad_i_znikad]

Sama jestem przypadkiem niejako pośrednim. Jako małe dziecko ze
względu na ciągłe choroby byłam raczej chowana pod kloszem. Później
jako niezbyt sprawna fizycznie nie byłam też z tych dzieci, które
łaziły po drzewach. Ale w którymś momencie zaczęłam się sama wyrywać
i nie było protestów, w wieku 10 lat łaziłam sama przynajmniej po
okolicy, bawiłam się na budowie metra, później jeździłam całkiem
sama już po całym mieście (jako w dużym stopniu samotniczka poza
domem zwykle byłam sama, a nie z koleżankami i kolegami).
W Polsce nigdy nie było tradycji wożenia dzieci do szkół: nie ma
skrajnie rozrośniętych przedmieść jak w USA, szkoły i przedszkola są
blisko. Teraz system się zaczyna psuć, skoro każdego roku okazuje
się, że zwłaszcza na nowych osiedlach dla wielkich grup dzieci nie
starcza miejsca w przedszkolu.
Swoją drogą sama byłam dzieckiem dojeżdżającym do przedszkola: gdy
miałam 5 lat, przeprowadziliśmy się, a ja oświadczyłam, że nie
zmienię przedszkola. Na szczęście mama pracowała blisko, więc
codziennie jeździłyśmy tam autobusem, a ja prowadziłam dyskusje w
stylu: "- A czy chciałabyś mieć braciszka albo siostrzyczkę? - Wie
pani, to łatwiej urodzić, niż wychować..." ;)
Natomiast w USA jak wiadomo dowozi się dzieci do szkół. A przecież
skrajna wersja tej logiki wyglądałaby tak: "osoby nie posiadające
samochodu nie mogę być odpowiedzialnymi rodzicami".
I jeszcze co do podwórek i klas społecznych. Otóż owszem, buduje się
ładne, nowe place zabaw (gdyby jeszcze nadal robiono karuzele
starego typu, zdatne do użytku przez 30-letnie dziecko... - tak,
lubię karuzele, huśtawki i wesołe miasteczka i nie wstydzę się
tego), ale stare, małe, podwórkowe place zabaw są w takim stanie, że
lepiej je omijać szerokim łukiem. Na moim podwórku nadal jest
piaskownica, obecnie już całkowicie pozbawiona ławek - od lat nie
widziałam w niej żadnego dziecka, natomiast niewątpliwie służy jako
kuweta dla pijaków. Menele zwykle nie są agresywni i nie widziałam,
żeby wchodzili na "wymuskane" nowe place zabaw, natomiast place
stare i obskurne zagarniają bez wahania.
W ten sposób w mojej najbliższej okolicy został jeden ogólnodostępny
plac zabaw i jeden należący do przedszkola (co nie znaczy, że
dziecko z zewnątrz nie jest w stanie tam nielegalnie wejść, sama tak
robiłam). Niestety w wielu miejscach o podwórka się nie dba,
podwórka to po prostu przejścia - a także toaleta dla psów i
okazjonalnie miejsce posiedzeń pijaków. Więc nawet się nie dziwię
ludziom, którzy nie chcą pozwalać dzieciom bawić się na podwórku.
A, i jeszcze ciekawostka. Chcę rozkręcić jakąś akcję na rzecz
odbudowy skoczni warszawskiej (obecna skocznia już umiera), znam
dziewczynę, która chciałaby trenować skoki (niewątpliwie by akcja
mogła odnieść skutek, potrzebuję całej gromadki takich skoczków i
skoczkiń in spe)... I póki co pozostaje nam Gadu Gadu, bo bidula
jest niestety z tych, których rodzice naczytali się o pedofilach i
nie wypuszczają nastoletniej dziewczyny samej z domu.

[verte34]

Święta prawda.
Z drugiej strony, gdy przypomnę sobie co wyrabialiśmy z bratem jako
dzieci (z kluczami), ogarnia mnie zgroza na myśl że moje dziecko
mogłoby tak robić w ramach wolnego wychowu. Oto co lubiliśmy:
Zabawy zapałkami; rozpalanie ognisk i wrzucanie w te ogniska saletry
i substanci łatwopalnych, ganianie się z zapalonym styropianem.
Brodzenie w pobliskim ścieku; rzucanie się przedmiotami
wyciągniętymi z tegoż scieku (cuchnącego na kilometr). Co tam
jeszcze robiliśmy, nie powiem, bo to hardcore i ktoś mógłby
zwomitować na ekran.
Łażenie po domach przeznaczonych do rozbiórki i po budowach - co
tam, że zagrodzone. Itd.
I nie myślcie, że nie wiedzieliśmy że nie wolno :>

[kagrami]

A my PILNOWANI w przedszkolu zjadaliśmy dżdżownice, tak dla śmiechu. Tylko
kawałeczek!

[dona.a]

verte34 napisała:

> Święta prawda.
> Z drugiej strony, gdy przypomnę sobie co wyrabialiśmy z bratem
jako
> dzieci (z kluczami), ogarnia mnie zgroza na myśl że moje dziecko
> mogłoby tak robić w ramach wolnego wychowu. Oto co lubiliśmy:
> Zabawy zapałkami; rozpalanie ognisk i wrzucanie w te ogniska
saletry
> i substanci łatwopalnych, ganianie się z zapalonym styropianem.
> Brodzenie w pobliskim ścieku; rzucanie się przedmiotami
> wyciągniętymi z tegoż scieku (cuchnącego na kilometr). Co tam
> jeszcze robiliśmy, nie powiem, bo to hardcore i ktoś mógłby
> zwomitować na ekran.
> Łażenie po domach przeznaczonych do rozbiórki i po budowach - co
> tam, że zagrodzone. Itd.
> I nie myślcie, że nie wiedzieliśmy że nie wolno :>
>

Dokładnie tak było, i myślę, że właśnie w tych zdarzeniach należy
częściowo upatrywać lękliwości u rodziców:)

[ananoy]

Ja też jestem zewsząd i z nikąd. Bardzo dużo można powiedzieć na temat tu poruszany. Dorastałam w Polsce lat 80 tych a potem w Kalifornii... Jestem osobą niedowidzącą, więc prowadzenie samochodu jest dla mnie stresujące i męczące a w Polsce nawet nie mam do tego prawa.
"osoby nie posiadające samochodu nie mogę być odpowiedzialnymi rodzicami"
Nie bezpośrednio, ale jeżeli nie mieszkasz w Nowym Jorku, San Francisco albo innym dużym mieście (a na przedmieściach mieszka bardzo, bardzo dużo ludzi, raczej większość) to nieposiadanie samochodu lub nieumiejętność prowadzenia go znacznie ogranicza Twoje możliwości życiowe. Jako dziecko trudno się spotkać z przyjaciółmi bo potrzebujesz rodzica szofera. Jako dorosła osoba nie możesz zrobić zakupów, pojechać do pracy, do znajomych, nie mówiąc na wycieczkę. Na komunikację publiczną trudno jest liczyć, bo autobus, jeśli jest, jeździ raz na godzinę. I w tym jest główny problem wg. mnie, w kulturze "samochodowej", która "paradoksalnie" odbiera wielu ludziom wolność poruszania się.

[kagrami]

Widzę że większość ludzi piszących tu po prostu nie ma dzieci. Ja też byłam
siedmiolatką z kluczem na szyi, byliśmy wtedy wszyscy w klasie (ci którzy nie
mieli babci w domu). A i tak w moim bliskim otoczeniu zdarzały się wypadki
(kolega:wstrząs mózgu=szpital, porażenie prądem 9-latka, molestowanie
koleżanki). Tyle, że wtedy nie mówiło się o tym tak wiele. Poza tym dawniej -
wydaje mi się - wierzono bardziej w policję (milicję) a teraz jakoś zmalało
zaufanie w wymiar sprawiedliwości i w ich kompetencje.. Kilka lat temu
nachodzona przez "stalkera" musiałam sobie sama poradzić z problemem bo
dzielnicowy powiedział, że nie może mi pomóc..

Poza tym faktycznie moje dzieci nie miałyby się z kim bawić na osiedlu - nie
ma żadnych dzieciaków, także z przyczyny braku placu zabaw (mieszkańcy się nie
zgodzili bo dzieci hałasują..) Dobrze, że mam ogródek i dzieci w sąsiedztwie.

Dziś "dzieci z kluczem" jest tak mało, że to one mogą stać się celem jakiegoś
świra. Po co ryzykować??

[nett1980]

Moja szescioletnia kolezanka zginela pod kolami motyckla w drodze ze
szkoly. Mama przeniosla ja z przedszkola do zerowki blizej domu. Ja,
mama po 30, swego pierwszaka odprowadzam i przyprowadzam ze szkoly.
Nie jest tak, ze do samych drzwi, ale przynajmniej przez przejscia
dla pieszych. Mieszkam w centrum duzego miasta. Proby przechodzenia
samego dzieciaka przez przejscie, konczyly sie moja interwencja,
ludzie nie widza chyba takich malych dzieci i nie zwalniaja na
przejsciach.

[kurczak1]

Dziwne, ja odniosłam wrazenie, ze ludzie pisza tu o swoich dzieciach.
Ja mojego syna nauczyłam się zachowywać w różnych ekstremalnych
sytuacjach kiedy miał 5-6 lat. Ma juz na koncie zgubienie sie w
mieście (kilka razy), w hipermarkecie, zaczepianie przez pijaka. Za
każdym razem świetnie sobie poradził. Tylko raz wpadłam w panikę: syn
był wtedy u kolegi piętro wyzej :) Na podwórku łażą po drzewach,
przełażą przez mur i jakieś wertepy, bawia sie w błocku. Syn jest
bardzoi dobrym uczniem i ma szerokie zainteresowania. Bardzo ważny
jest dla mnie jego rozwój: pochłanmia to kupe siana i czasu i
energii. A jednak wierze w niezbędność wiszenia na trzepaku. Nuda
rozwija wyobraźnię. Syn koleżanki na podwórku nie wie co robić, gdy
nie ma przy nim dorosłego, który podyktuje zasady gry. Czy mojemu
dziecku nie zdarzyło sie nic złego? Owszem: raz wypił buteleczke
lekarstwa, gdy oboje z mezem bylismy w domu, raz spadł na głowe na
placu zabaw z domku przystosowanego do potrzeb małych dzieci :0

[zyta2003]

Pisanie o tym, ze sie jezdzilo na dachu windy, albo chodzilo po
spadzistych dachach i dziurach na budowie - jako przyklad slusznego
wychowania jakie ongis bywalo jest co najmniej dziwne.
Poniewaz mieszkam w kraju, gdzie i pani z wywiadu mieszka- to
musze dodac, ze nie wyobrazam sobie tutaj 7-letniego, a nawet 9-
letniego dziecka jadacego samemu metrem w godzinach szczytu. !2-
letnie- tak i niektore tak jezdza. Nie dlatego, ze je ktos
uprowadzi, ale ze zatratuja, nie dopcha sie do wejscia
itd. Pisanie, ze kazdy 9-latek da sobie rade z przejsciami przez
jezdnie tez jest troche na wyrost. Moja dorosla corka bedac w
Polsce nie bardzo dawala sobie rade z przejsciem przez jezdnie w
nadmorskiej miejscowosci z wozkiem i drugim 5-letnim dzieckiem, bo
samochody tylko smigaly. I nie mowcie, ze chodzenie dzieci do szkoly
poboczem drogi jest slusznym rozwiazaniem. To strach przed wypadkiem
stanowi glowna obawe rodzicow, a nie zboczency.
W Ameryce w przeogromnej ilosci wypadkow dzieci podwozi sie
wszedzie autem, bo nie ma innej mozliwosci dotarcia. Dlatego w
niektorych stanach juz 14-letnie dzieci dostaja prawo jazdy, zeby
same mogly sie podwozic.
Owa mama ma wiele racji, ale w Ameryce z jednej skrajnosci wpada
sie w druga. W pewnym momencie kilkunastolatek, bo tu konczy sie
szkole srednia w wieku 17 lat, staje sie wlasciwie dorosly. Juz
kiedy ma 16 lat jego najwieksza troska jest, czy znajdzie sobie
prace na lato i nie w glowie mu obozy, wczasy z rodzicami i inne
rekreacje. W wieku 21 lat, gdy konczy 4-letnia wyzsza edukacje jest
calkowicie dorosly i naogol idzie do pracy, bogatszy jedzie w podroz
dookola swiata, odkladajac na potem ewentualne magisterskie studia,
na ktore biora juz na swoja konto pozyczke.
Zareczam, nie wyrastaja te dzieci na kaleki zyciowe, maja
inicjatywe, sa kreatywne, pracuja spolecznie.
Tak, nie ma uganiania pod blokiem, co zwalnialo w Polsce rodzicow z
wszelkich obowiazkow i mogli poswiecic czas na gotowanie,
sprzatanie, zaopatrywanie domu itd. Ale za to sa tu masowe udzialy
rodzicow w szkolnych imprezach sportowych i wszelakich innych.
Wiekszosc zajec pozalekcyjnych organizuje nie szkola, ona tylko
pomaga lub nie utrudnia. Robia to ochotnicy rodzice i same dzieci,
poczawszy od trenowania, zalatwiania sal, boisk, terminow,
kupowania sprzetu, strojow, programu... Dzieci natomiast musza
zajmowac sie zbieraniem pieniedzy na dzialalnosc. Nawet jesli
znajda jakis sponsorow, to najpierw musza sie wykazac ile sami juz
zarobili.

Do tych z kluczem na szyi.

[maksimum]

W Stanach dzieci sa duzo bardziej samodzielne niz w Polsce.
1-Bardzo duzo 14-15 latkow pracuje na part time.
2-17 latki koncza licea i studiuja poza domem.
3-Moj syn jest z wrzesnia,wiec w wieku 17 lat zacznie studia,co w
Polsce sie nikomu nie zdarza.
4-W NYC jest prawny obowiazek przyprowadzania i odbierania dziecka ze
szkoly do 10 roku zycia przez osobe dorosla.
5-Do 12 roku zycia dzieci PRAWNIE nie moga przebywac same poza domem.
Jesli cos sie stanie dziecku ponizej 12 roku zycia poza domem a nie
bedzie pod opieka rodzicow,to rodzice sa pociagani do
odpowiedzialnosci karnej. Pedofilom jest trudniej dzialac w USA niz w
EU,gdzie pedofilstwo jest na porzadku dziennym i nikogo nie razi.
Wszyscy bez wyjatku domagaja sie uwolnienia Polanskiego z zarzutow
gwaltu 13 latki.

[jojosto]

no to w takim razie jesli to oczywiscie prawda
to w USA, jest odgornie, poprzez ustawodastwo, uregulowany system pozbawiania
dzieci samodzielnosci

[kamyk39]

maksimum napisał:

> W Stanach dzieci sa duzo bardziej samodzielne niz w Polsce.
> 1-Bardzo duzo 14-15 latkow pracuje na part time.
> 2-17 latki koncza licea i studiuja poza domem.
> 3-Moj syn jest z wrzesnia,wiec w wieku 17 lat zacznie studia,co w
> Polsce sie nikomu nie zdarza.

Ta bez przesady. Saw w swoim CV po maturze pojechalem do duzego
miasta na studia magisterskie (5 letnie). Wiekszosc moich kolegow
tez w tej samej sytuacji. gdzie zatem tu ta oryginalosc USA?
<Akurat mialem 17 i pol.>

[pochodnia_nerona]

maksimum napisał:

Pedofilom jest trudniej dzialac w USA niz w
> EU,gdzie pedofilstwo jest na porzadku dziennym i nikogo nie razi.
> Wszyscy bez wyjatku domagaja sie uwolnienia Polanskiego z zarzutow
> gwaltu 13 latki.

Minimum sensu, maksimum bzdury.

[kamyk39]

zyta2003 napisała:
"Zareczam, nie wyrastaja te dzieci na kaleki zyciowe, maja
inicjatywe, sa kreatywne, pracuja spolecznie. "

Szczegolnie to widac potem w ich akcjach w Iraku czy Afganistanie.

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

@zyta2003

To jest właśnie dla mnie trochę dziwne w krajach anglosaskich: Człowiek do 12.
roku życia nie może zostać sam w domu, a po osiągnięciu tego wieku nagle -
trach! - ma sam zarabiać, znaleźć sobie pracę... Nagle jest dorosły. W Wielkiej
Brytanii niektórzy w tym upatrują przyczyny licznych ciąż u nastolatek i innych
ekscesów dokonywanych przez młodzież.

W Polsce robi się niestety nawet gorzej, bo dzieci 12-letnie nie mają wielkich
szans zarabiać, a 17-latkowie brać pożyczek na studia. Nic dziwnego, że wariują
w gimnazjum.

Dzieci zielononóżki

[pandzik]

Cały ten artykuł, oraz gadanie jak to fajnie było w latach '80 tych jest o
kant dupy roztrzaskać.

Jak już kktoś napisał, realia prawne i społeczne sązupełnie inne i NIE MA
OBECNIE MOŻLIWOSCI porównania tych dwóch modeli wychowywania dzieci.

W dzisiejszych czasach cokolwiek sie stanie 9 cio czy 12 latkowi to rodzic
jest odpowiedzialny.

Rany

[nstemi]

Dawno już nie czytałam czegoś tak sensownego i prawdziwego. No może poza
"Paranoid Parenting" Franka Furedi, który mówi o tym samym. Nawiasem mówiąc
polecam. Przecież my (mam na mysli 30 kilkulatków i starszych) tak byliśmy
wychowywani. Może dlatego jednak jesteśmy znacznie bardziej samodzielni i z
większym luzem traktujemy porażki. I na dodatek ona nam pośrednio mówi, ze
potrafimy spokojnie wychować nasze dzieci, bo je kochamy i wiemy co dla nich
dobre, bez armii doradców, specjalistów itp. Tylko jak się nie dać, jak nie
ulegać tej presji "paranoicznego rodzicielstwa"? Może i u nas trzeba
zorganizować klub dzieci zielononóżek? Pozdrawiam

[kagrami]

No... :)
I jeszcze jako niemowlęta byliśmy regularnie karmieni co 3 godziny czy nam się
to podobało czy nie oraz uczeni korzystania z nocnika w 5 miesiącu życia - tak
lekarze zalecali. Dziś wiadomo, że to do chrzanu i powodowało niepotrzebne
stresy dla rodziców a przede wszystkim dla dziecka.. wręcz traumatyczne
przeżycia rzutujące na całe życie.
Ja jestem teraz rodzicem i dobrze pamiętam moje dzieciństwo (30 lat i wcześniej)
i uważam że dla wszystkich - dzieci i rodziców - jest TERAZ O NIEBO LEPIEJ.
Jak ktoś z tych, którzy tu zabierają głos sam nie jest rodzicem tylko z
sentymentem wspomina swoje dzieciństwo to tak jak niektórzy mówią że "za komuny
było lepiej" - bo (byli wtedy młodzi zdrowi i piękni ;)

Moje dzieci nie mają dużo zajęć dodatkowych. Bywa, że się nudzą - u dzieci to
pozytywne :) uczy kreatywności. Czasem chodzą sami do sklepu kilka ulic od domu,
ja się trzęsę ale nie dam po sobie poznać ;) Ze szkoły nie wracają sami bo
trzeba jechać kilka przystanków autobusem i trafiliby Tylko - jak ktoś tutaj
zauważył - mogliby zostać stratowani.
Już się do obcych dzieci nie mówi "kochanie, słoneczko.." jak to było za naszych
czasów te 30 i wiecej lat temu...

[nikodem_73]

Wybacz, ale nie bardzo kumam.

A co jeśli za kolejne 30 lat okaże się, że obecny model jednak jest do d*?

I naprawdę jestem ciekaw jak zdarzenia z 5tego miesiąca życia mają rzutować na
całe życie. Nie wiedziałem, że ktoś kwestionuje istnienie amnezji dziecięcej.

Gdy miałem 7 lat przenieśliśmy się (w połowie mojej pierwszej klasy) z centrum
Wrocławia na peryferie. Rodzice postanowili jednak nie przenosić mnie (z racji
tego, że i tak musiałbym dojeżdżać) z jednej podstawówki do innej. I tym oto
sposobem przez 8 lat pokonywałem dziennie około 20 km (w jedną stronę) - tramwaj
i dwa autobusy. Do dziś pamiętam dumę z siebie, że oto wracam "jak duży
chłopiec".

Choć podziwiam swoich rodziców, bo mój rekord powrotu to godzina 18ta (lekcje
skończone w południe). Ot po prostu pogoda była śliczna, więc sobie wymyśliłem
powrót spacerem.

No, ale to nie były czasy komórek (najbliższy telefon - parę km) i epatowania
łamaniem prawa (no bo przecież w socjalizmie przestępców nie było), więc jakoś
nerwowo dotrwali.

I tak z ciekawości - wie ktoś może o ile wzrosła ilość przestępstw wobec dzieci
per capita w ciągu tych 30 lat? Bo może rzeczywiście obecnie jest 17461826356
razy więcej morderstw, gwałtów, pobić dzieci przez obcych niż było wtedy?

[easz]

nikodem_73 napisał:

> I naprawdę jestem ciekaw jak zdarzenia z 5tego miesiąca życia mają rzutować na całe życie.

Może poczytaj np. o podłożu niektórych zaburzeń osobowości..?

Wg mnie dobrze ktoś to ujął gdzieś tu w wątku - za dużo jest opieki tam, gdzie nie trzeba a za mało tam, gdzie akurat by się przydała. Dlaczego? - nie wiem, może to jakaś skaza wynikająca ze współczesnego stylu organizowania sobie czasu przez dorosłych, czy zmian kulturowych, społecznych itd. - nie mam pojęia.

[nikodem_73]

Niektórych, tzn. których? Chętnie przeczytam, lecz akurat na zrobienie researchu
nie mam czasu.

[easz]

nikodem_73 napisał:

> Niektórych, tzn. których? Chętnie przeczytam, lecz akurat na
zrobienie researchu nie mam czasu.

Mówi się trudno. Mnie nie zależy.

[nikodem_73]

Słuchaj - skoro piszesz: "Może poczytaj np. o podłożu niektórych zaburzeń
osobowości..?" to może sprecyzuj o które zaburzenia Ci chodzi. Bo tak mogę
napisać "poczytaj sobie to i owo i przekonaj się, że nie masz racji".

No chyba, że to taka odpowiedź "wiem, ale nie powiem" :D

Ale w 1980 zmarło 3 krotnie więcej

[dyzma2p]

razy dzieci niż teraz.
www.stat.gov.pl/gus/5840_3697_PLK_HTML.htm
strona 308
zgony ( na 100 tys dzieci)

.......1-4 lat.....5-9 lat
1980....80.........40
2008....27.........13

To tak dla zrównoważenia powszechnego zachwytu nad przeszłością. Te śmierci obejmują wszystkie przyczyny: choroby i wypadki. Ciekawe byłby statystki dotyczące wypadków dzieci. Wtedy można by powiedzieć ile "kosztuje" wolny wychów dzieci.

[pochodnia_nerona]

To sobie pomyśl, że w 1980 roku była kiepska medycyna (w porównaniu z
dzisiejszą), a poza tym teraz pilniej strzeże się np. budów czy zabezpiecza i
oznacza niebezpieczne dziury i inne miejsca stanowiące potencjalne zagrożenie
dla dzieciaków.
To, co naprawdę zmieniło się in minus, to ruch drogowy - jest więcej samochodów,
kierowcy nie zważają na pieszych. I tylko tego ewentualnie bym mogła się obawiać.
Place zabaw to poezja w porównaniu z zardzewiałymi, połamanymi huśtawkami, na
których my się bujaliśmy, czy zdezelowanymi karuzelami i drabinkami. Teraz jest
sporo drewna, wszystko musi być bezpieczne, dostosowane do potrzeb dzieci. A
mimo to, stoi puste, bo dzieciaki siedzą przed kompem, gdzie łupią w krwawe gry,
albo oglądają i wypisują głupoty. I tyje, bo brak mu ruchu, a wcina chipsy
zapijając colą. Ale rodzic jest zadowolony, wszak dziecko siedzi spokojnie w
domu :-/

[pochodnia_nerona]

I tyje, bo brak mu ruchu, a wcina chipsy
> zapijając colą.
oczywiście, "i tyją", "wcinają".

[kagrami]

pochodnia_nerona napisała:

> To sobie pomyśl, że w 1980 roku była kiepska medycyna (w porównaniu z
> dzisiejszą)

Nie było tyle chorób co dziś. Dzieci miały choroby wieku dziecięcego, nie było
bakterii-mutantów, jakie współczesna medycyna wyhodowała. Nie było szczepień 15
w jednym itd.

> Place zabaw to poezja w porównaniu z zardzewiałymi, połamanymi huśtawkami, na
> których my się bujaliśmy, czy zdezelowanymi karuzelami i drabinkami. Teraz jest
> sporo drewna, wszystko musi być bezpieczne, dostosowane do potrzeb dzieci.

Ja miałam plac zabaw "poezja" Moje dzieci nie mają na osiedlu placu zabaw.
Miasto nie ma pieniędzy i sposobu na lokatorów, którym dzieci przeszkadzają.

A krwawe gry komputerowe dla dzieci- to mit... Dzieci wcinające chipsy przed
telewizorem też zdarzają się rzadko.
Dziś się bardzo dba o zdrowie dzieci i ich bezpieczeństwo - rozejrzyj się.

[pochodnia_nerona]

Wybacz, ale raczę się nie zgodzić z tym, co piszesz:
> Nie było tyle chorób co dziś. Dzieci miały choroby wieku dziecięcego, nie było
> bakterii-mutantów, jakie współczesna medycyna wyhodowała. Nie było szczepień 15
> w jednym itd.

Było więcej zgonów tzw. łóżeczkowych, więcej wypadków na polach, na niektóre
choroby nie było lekarstwa, pamiętaj, że to głęboka komuna była. A bakterie
oporne na antybiotyki to wina futrowania tymi antybiotykami dzieci od komuny
właśnie, alergie też są wynikiem chuchania i dmuchania, żadnych psów i kotów,
dziecko nie ma prawa się pobrudzić, a dom czyszczony jest Domestosem ;-)

> Ja miałam plac zabaw "poezja" Moje dzieci nie mają na osiedlu placu zabaw.
> Miasto nie ma pieniędzy i sposobu na lokatorów, którym dzieci przeszkadzają.

Coś słabo się o dobro dzieci staracie, dlaczego nie stworzycie Komitetu
Rodzicielskiego? Taka organizacja może np. starać się o fundusze w urzędach
miasta czy gminy (np. u mnie tak jest i ludzie to wykorzystują, są różne
programy współpracy urzędów miasta z mieszkańcami i kasa na to), nawet na
wioskach powstają place zabaw z tak pozyskanych pieniędzy. Wyznaczcie miejsce,
gdzie dzieci nie będą przeszkadzać lokatorom, a co za tym idzie - włóczyć po
klatkach. Nie będziecie mieć niczego, jeżeli będziecie tylko narzekać, ze
niczego nie ma.

> A krwawe gry komputerowe dla dzieci- to mit... Dzieci wcinające chipsy przed
> telewizorem też zdarzają się rzadko.
> Dziś się bardzo dba o zdrowie dzieci i ich bezpieczeństwo - rozejrzyj się.

No, nie mit, na przykładzie rodzeństwa znajomej widziałam, jakie gierki są w
obrocie, bynajmniej nie edukacyjne ;-) Dzieci wcinające chipsy przed telewizorem
to prawdziwa PLAGA, coraz więcej jest grubasów, za to place zabaw świecą
pustkami, nie to, co jeszcze 20 lat temu, kiedy każdy placyk służył do gry w
piłę, gumę, klasy i co tam jeszcze!
Owszem, nad dziećmi teraz każdy się trzęsie, ale tej troski jest za dużo tam,
gdzie nie trzeba, a za mało tam, gdzie by się przydała.

[kagrami]

Wybacz odpowiem krótko bo dzis nie mogę dłużej..

Był komitet, załatwiony plac zabaw razem z dyrektorka przedszkola załatwialiśmy.
I wszystko było nagrane, ale mieszkańców okolicznych bloków nie dało się przekonać.

Przed nami też był komitet - odradzali nam Mówili że nic nie zrobimy.

Teraz też może jest kolejny, bo sporo nowych dzieci na osiedlu.

Są dwie huśtawki, piaskownica zasikana przez psy, była karuzela, ale w
Katowicach jest tak, że jak coś się na placu zabaw zniszczy to się usuwa resztki
i nic nowego nie ma :(

Teraz plac zabaw mi już nie potrzebny - nie taki dla przedszkolaków. Dzieci się
szwendają po osiedlu (moje grają w piłę w ogródku albo na pobliskiej łące).
Dużym powodzeniem cieszą się barierki koło sklepu - coś w rodzaju dawnego
trzepaka ;)

W ościennych miastach są porządne place zabaw.
A najfajniejsze widziałam w Bielsku i w Tarnowie.

[pochodnia_nerona]

W takim wypadku decydujący głos powinna mieć spółdzielnia, albo właściciel
terenu (UM, czy coś tam). Co to ma znaczyć, że mieszkańcy się nie zgadzają na
plac zabaw. Zrozumiałabym, gdyby nie było zgody na cyrk non-stop, lupanar, albo
mordownię, ale plac zabaw?
Z drugiej strony - cieszę się, że jednak kreatywność w dzieciakach nie ginie i
barierki są w użyciu ;-)

[przeciwcialo]

Weź pod uwagę liczebność populacji w tamtym czasie, gorsza
diagnostyke i leczenie.