Świat mojej siostry

[onlyar]

Bardzo wartosciowy tekst. Uszanowania dla autorki.
A.R.

Niekonsekwencja

[anuszka_ha3.agh.edu.pl]

Razi mnie jedna niekonsekwencja. Najpierw autorka mówi, że wydarzenia w rodzinie
na pewno nie wpłynęły na rozwój autyzmu u siostry, gdyż autyzm jest "tylko"
nieprawidłowością pracy mózgu. Potem natomiast ta sama autorka wyraża
przekonanie, że atmosfera w szpitalu pogorszyła stan jej siostry.

Osobiście jestem zdania, że zewnętrzne okoliczności NA PEWNO wpływają na stan
cierpiącego na autyzm. Podobnie jak w przypadku np. schizofrenii - osoby ze
skłonnością do tej choroby mogą pozostać przez całe życie zdrowe, lub też mogą
zapaść na nią pod wpływem negatywnych okoliczności. Możliwe, że osoby ze
skłonnością do autyzmu nie mogą pozostawać całkowicie zdrowe. Ale z pewnością
autyzm może być łagodniejszy lub głębszy w zależności od wychowania, wydarzeń w
rodzinie i innych okoliczności życiowych.

Inaczej ani pobyt w szpitalu niczego by nie pogorszył, ani rehabilitacja
cierpiących na autyzm nie miałaby sensu.

A propos, warto tu też wspomnieć o tym, że autyzm to całe spektrum zaburzeń, od
ciężkich do łagodnych. Łagodna odmiana autyzmu nazywana jest zespołem Aspergera.
Okazuje się, że cierpi na nią bardzo wielu ludzi, lecz również wielu bardzo
dobrze radzi sobie w życiu i robi karierę. Ci ludzie charakteryzują się
ponadprzeciętną inteligencją. Prawdopodobnie niejeden wybitny uczony czy
specjalista z jakiejś dziedziny - ma zespół Aspergera. To jest bardzo ciekawy
temat, bo pokazuje, że właściwie nie da się znaleźć granicy pomiędzy osobami
"zdrowymi, normalnymi", a "chorymi, zaburzonymi".

[roza_am]

Sandrine Bonnaire powiedziała, że sytuacja rodzinna nie SPOWODOWAŁA pojawienia
się autyzmu. Myślę, że to bardzo ważne zdanie dla wszystkich matek obwiniających
siebie za chorobę dziecka.

Zgadzam się, że sytuacja rodzinna, czy szerzej społeczna ma wpływ na życie osoby
dotkniętej autyzmem, tak samo jak ma wpływ na życie każdej osoby. Nie wiem, czy
może pogłębiać autyzm jako taki, ale może wzmacniać dodatkowe objawy w rodzaju
lęków czy depresji, bądź utrudniać przystosowanie się do życia w środowisku
społecznym.

Podobnie pobyt w szpitalu wpłynął negatywnie na osobę z autyzmem, tak samo jak
wpłynąłby negatywnie na osobę zdrową. Podobnie wystąpiłyby skutki uboczne leków
czy zaburzenia lękowe wywołane traumą szpitalną.
Krótko mówiąc, świat zewnętrzny oddziałuje (pozytywnie i negatywnie) na każdą osobę.

Cieszę się, że wspomniałaś o spektrum autyzmu. Też mi brakowało rozwinięcia tego
tematu w wywiadzie. Osób z Zespołem Aspergera jest więcej niż z klasycznym
autyzmem. Większość z nich nie została nigdy zdiagnozowana, gdyż jest to
stosunkowo młoda "jednostka chorobowa", tzn. pojawiła sie w rejestrze chorób i
zaburzeń dopiero w latach 90-tych. Do tej pory nie jest powszechnie znana i
rozpoznawana. Choć tak naprawdę nie powinna być nazywana ani chorobą, ani
zaburzeniem, co najwyżej niepełnosprawnością.