Życ mi sie nie chce...

[tempietto]

nie radzę sobie ze swoim życiem.Zycie w lęku to nie życie.Jestem obok
wszystkiego, nic ze soba nie robię bo nie mam do niczego motywacji.nie umiem
sobie pomóc.Ostatnio zarzucono mi ze nie mam zadnych ambicji i izoluje się
od ludzi. Czas leci a ja ciagle tkwie w tym samym miejscu. Ostatni mój
wyczyn to skończenie studiów prawie 4 lata temu,studiów, ktore kompletnie
mnie nie interesowały (prawo).Nie pracuję, bo nie mozna znaleźć pracy nie
wiedząc czego się chce. Z każdym dniem jestem coraz bardziej bezsilna i zła
na siebie za to jak marnuję czas.Kilkakrotnie myslałam o wizycie u
psychologa,ale nie robię tego ze strachu, że to nic nie zmieni i usłysze ze
jestem histeryczką.Jestem teraz w Krakowie, do kogo mogę się zwrócić.Bardzo
potrzebuje pomocy!

[rumiankowa]

tempietto napisała:

> (..) myslałam o wizycie u psychologa,ale nie robię tego ze strachu, że to nic
nie zmieni i usłysze ze jestem histeryczką.

Masz pewnie dwa wyjscia: albo jednak poszukac pomocy albo zyc dalej tak jak
zyjesz. Takie zycie jak dotad widac powoduje wiele przykrosci i dyskomfortu -
latami. A nawet Twoj najczarniejszy scenariusz z wizyty u psychologa - nie
zabije Cie, po prostu pojdziesz do innego. Nasze najczarniejsze scenatiusze sa
wyrazem naszych lękow a nie rzeczywistostej przyszlosci i prawie niegdy sie nie
spelniaja. Wiec.. droga wolna.