nerwowość po lekach?

[marina_nie_vlady1]

Czytałam sporo o bioxetinie, ale nie znalazłam informacji, które mnie
interesują najbardziej. Biorę bioxetin od prawie dwóch tygodni. Przeżyłam
okropną senność, pierwsze dni, kiedy czułam się kiepsko. Od 3-4 dni jest lepiej,

Ale.... budzę się z okropnym poczuciem stresu. Jestem rozstrzęsiona,
zdenerwowana, nie mogę się na niczym skupić i chce mi się płakać. Z jednej
strony, jestem mniej zdołowana, z drugiej to okropne poczucie nerwowości. Czy
komuś z Was się to zdarzyło? To kolejny skutek uboczny czy znak, że musze
odstawić leki? Wizytę u lekarza teoretycznie mam dopiero w kwietniu, ale może
uda mi się przełożyć na wczesniejszą datę..liczę na Wasze doświadczenie.
dziękuję z góry, pozdrawiam i zdrowia życzę!

[lucyna_n]

może tłumione emocje doszły do głosu bo masz więcej energii żeby wogóle coś się
działo?
wypłakanei się jest bardzo dobre

[marina_nie_vlady1]

Dziękuję za odpowiedź... Jestem totalnie rozwalona. ale może to faktycznie efekt
"powracania do życia"? oby...
łzy cisną się do oczu, ale nie potrafię płakać, chociaż mam na to ochotę..wielką..
dzięki

[lucyna_n]

ja nie napisałam że to efekt powracania do życia, bo nie wiem czego to efekt, ot
tak sobie gdybałam.
niestey nie ma tak dobrze że się weźmie psychotropa i wszystko jak za
dotknięciem czarodziejskiej rożdżki wróci do stanu sprzed, bo tak jak było to
już nigdy nie będzie, choćby dlatego że zostanie w pamięci swiadomość istnienia
depresji, jako realnej, ciężkiej, śmiertelnej choroby która może przyjść bez
ostrzeżenia i zdarzyć się każdemu.

[marina_nie_vlady1]

Zdaję sobie doskonale sprawę, że nie będę zdrowa jak za dotknięciem różdżki. Nie
oczekuję, że leki przyniosą poprawę z dnia na dzień. Cierpliwie znoszę nawet
skutki uboczne które, jak obiecał lekarz, mają minąć ale na to trzeba czasem
czekać i miesiąc.
Ja naprawdę jestem wielu rzeczy świadoma, a przynajmniej staram się być....

Ale dziś jest tak ŹLE że się zastanawiam, o co chodzi.... najpierw ta
nerwowość, teraz to już tylko zwykły dół. siedzę w necie, gapię się w monitor,
próbuję coś zrobić, ale zaraz wydaje mi się,że to bez sensu. NIC nie robię cały
czas, tylko go tracę i próbuję wypłakać ten ból. Miałam piękne plany na
niedzielę, teraz siedzę i jestem zła,że nic nie wyszło, że znów jestem
beznadziejna, leniwa i znów się nie uśmiecham.... mam znów te okropne myśli o
sobie samej. I zastanawiam się, czy to normalne przy bioxetinie? A może to po
prostu nawrót choroby? czy może coś innego.... nie jestem w stanie w niedzielę
wieczorem spytać o to lekarza:) dlatego pytam Was. mam nadzieję, że to ok:)

Dziękuję Ci bardzo za odpowiedź i pozdrawiam,

[lucyna_n]

oby lekar zbył w stanei kiedykolwiek w 100% stwierdzić czego to skutek, to by
było dobrze.

[lafiorka-z]

Brałam bioxetin i był to mój pierwszy antydepresant. Początkowo
czułam się okropnie, ale ponieważ bez leków też było okropnie, to
postanowiłam zacisnąć zęby i poczekać. Pamiętam, że byłam
roztrzęsiona, kiedyś rano zdarzył mi się atak paniki, na szczęście
krótki, oblewały mnie poty. Ale warto było przeczekać, bo teraz jest
całkiem ok. Trochę za dużo śpię, ale w porównaniu z bezsennością
to mały problem:)

[marina_nie_vlady1]

Dziękuję Ci bardzo! miałam właśnie taki atak chyba. oby minęło i pomogło:) spię
też za dużo., ale to nie jest aż tak problem..:) dzięki i pozdrawiam

[dolna1]

Ja równiez biore Bioxetine.
Nie jestem na niej nerwowa, wrecz bardzo spokojna ale to zapewne efekt dwóch
stabilizatorów nastroju które żażywam.
A sennosc przy Bioxetine to cze4sto zbyt duza jej dawka.
Ja mialam tak w przypadku 40mg.
Ile bierzesz?

[marina_nie_vlady1]

Biorę 20 mg. po 40 to bym chyba nie wstała z łóżka:)

[dolna1]

Dla mnie 40 tez było zbyt dużą dawka, 20mg zdecydowanie nie podnosiła nastroju,
mam więc nadzieje, ze na 30-stce wszystko sie unormuje.

[awanturka]

Ja po tym leku miałam dokładnie tak samo, zresztą kilka osób tutaj o takiej reakcji na fluoxetynę pisało. Napięcie było tak duże, ze chciało mi się krzyczeć. Lekarz kazał przeczekać. Przeszło po dwóch tygodniach. Może skontaktuj się z lekarzem?

[marina_nie_vlady1]

Dzięki za wszystkie wpisy. oby mi też minęło. Budzę się jeszcze z "nerwem", ale
już jest jakby lepiej. Tylko straaaasznie dużo śpię:) jednak to mi przeszkadza
najmniej. byleby deprecha minęła!