Czas by sie przedstawic

[dorka1001]

Witam wszystkich,czytam wasze listy od kilku miesiecy i dopiero dzis
odwazylam sie napisac> Bardzo wiele dalo mi zagladanie na to forum, wiele sie
dowiedzialam, skorzystalam i dziekuje ze jestescie!Lecze sie na nerwice od
poltora roku, na poczatku szukanie odpowiedniego leku, wystepowanie objawow
ubocznych to byl koszmar, leki pochodzily najczesciej z gornej polki ale coz
skoro nie moglam na zaden zaskoczyc.W koncu Doxepin okazal sie celnym
strzalem i jakosc mojego zycia zaczela sie poprawiac.Potem odstawilam lek(za
wczesnie)i rozpoczelam psychoterapie,dala i daje mi ona b. duzo poznalam sama
siebie wiele tez dowiedzialam sie o przeszlosci i jak bardzo ta przeszlosc
rzutuje na nasze zycie.Pogodzilam sie z wieloma sprawami, bledami ktore
popelnilam i moze jest mi troche lzej ale nie do konca.Od niedawna znow
zaczela dopadac mnie ta niemoc, brak sily, tysiace objawow somatycznych,
zaczelam wiec ganiac po lekarzach, skonczylam na ginekologu i co sie okazalo
ze oprocz nerwicy mam rowniez burze hormonow w wieku niespelna 41lat jest w
okresie poprzedzajacym menopauze.Mieszanka wybuchowa nieprawdaz?Po
konsultacji z psychiatra rozpoczelam terapie hormonalna i chodz prowadze ja
od 50 dni jak narazie efekty ledwo widoczne ale jakies sa, od dzis rowniez
wracam do doxepiny tak postanowilysmy z lekarka.Bardzo jestem juz zmeczona
tym wszystkim ale postanowilam ze sie nie poddam i bede walczyc.Sa dni ze zyc
mi sie nie chce ale sa i takie ze ciesze sie zyciem i tak wyglada moja walka
z choroba.Zycze wiec wszystkim tylko wytrwalosci i wiary ze w koncu nadejdzie
ten wspanialy cudowny dzien taki jak kiedys przed laty, serdecznie pozdrawiam

[an_a1]

Czy w Twoim mieku warto się jeszcze tak szarpać?
Ana

[morgana_le_fay]

An_o,
Czasami tak się dzieje nawet z ludźmi o wysokiej erudycji, że gdy nie wiedzą co
powiedzieć, to klepią byle co. Dla odróżnienia INTELIGENTNI ludzie, jak palną
głupstwo, to przynajmniej potrafią przeprosić.
A ty an_o, do których należysz?

[an_a1]

Bez wątpienia do tych, do których mnie zaliczasz.
Pozdrowienia
Ana

Debilizm też jest chorobą

[empeka]

Ano, czy sprawdzalaś swoją diagnozę?

[an_a1]

Kilkakrotnie ją zmieniano.
_Nie słuchaj nikogo po trzydziestce._
Pozdrawiam
Ana

[an_a1]

Wydaje mi się, że tak się go nie traktuje.
Nie chce mi się sprawdzać.
Pa!
Ana

[jureker]

Niby złośliwość, ale mówisz przecież o swoich własnych lękach przed upływem
czasu. Po co przyjmować nieświadomie i taki stereotyp.

[an_a1]

1. Świetnie mnie znasz!
2. Psychoterapeuta freudysta?
Ana

[psychodelic]

Che, che...A Ty siebie znasz?

[an_a1]

Sprecyzuj pytanie.
Ana

[psychodelic]

No, chyba jest dosyć jasno postawione. Ironicznie stwierdzasz,że jureker dobrze
Cię zna. Ja się pytam dokładnie Twoimi słowami.

[an_a1]

Wobec tego odpowiadam: znam się świetnie!
Pozdrawiam
Ana

[jureker]

Traktorzysta. Ale co tam moja skromna osoba. Każdy pisze tak naprawdę o sobie.

[aneta10ta]

Przeciwprzeniesienie. Nie da się uniknąć, ale psychoterapeuci nad nim panują.
Nie jesteś profesjonalistą. To wszystko tłumaczy.
Pozdrawiam
Aneta

[jureker]

Masz rację. Nie jestem profesjonalistą. Jednak moja odpowiedź
z "przeciwprzeniesieniem" nie ma nic wspólnego. "Przeciwprzeniesienie" pisze w
cudzysłowie, bo a)pojęcie jest wysoce spekulatywne, b) na pewno nie może mieć
zastosowania w naszej krótkiej relacji na czacie (patrz definicja). Jednak w
czym rzecz: gierki słowne są JAŁOWE. Jeśli z nich nie wyrośniesz, to będziesz
się kręciła w kółko. Do nich z pewnością można zastosować
termin "racjonalizacja", czyli inny mechanizm obronny polegający w skrócie na
zagadywaniu problemu i odwracaniu kota ogonem. No. Nie będę tego rozwijał, zeby
nie racjonalizować...

[aneta10ta]

jureker napisał:

> Masz rację. Nie jestem profesjonalistą. Jednak moja odpowiedź
> z "przeciwprzeniesieniem" nie ma nic wspólnego. "Przeciwprzeniesienie" pisze
w
>
> cudzysłowie,
W jakiej pozycji?

> bo a)pojęcie jest wysoce spekulatywne,
Bzdet; jak najbardziej naturalne, niemalże namacalne (przeciwprzeniesienie).

> b) na pewno nie może mieć
> zastosowania w naszej krótkiej relacji na czacie (patrz definicja).
Nie byłabym taka pewna.
Dlaczego odbiłeś piłeczkę w sposób wskazujący na własne zaktywizowane lęki?

> Jednak w
> czym rzecz: gierki słowne są JAŁOWE. Jeśli z nich nie wyrośniesz, to będziesz
> się kręciła w kółko.
Jedno i drugie równie przyjemne. Spox...

> Do nich z pewnością można zastosować
> termin "racjonalizacja", czyli inny mechanizm obronny polegający w skrócie na
> zagadywaniu problemu i odwracaniu kota ogonem. No. Nie będę tego rozwijał,
zeby
>
> nie racjonalizować...
Ciekawe ujęcie, nie powiem.
Pozdrawiam
Aneta

[awanturka]

Witaj!

Tego typu zaburzenia maja to do siebie, że zdarza się, że nawracaja (szczególnie gdy za wcześnie odstawi się leki).

Ale ty już przez to raz przeszłaś i jesteś o tyle w lepszewj sytuacji, że jestes o to swoje doświadczenie madrzejsza.

Przede wszystkim wiesz, że z tego można wyjśc - doświadczylas tego, że może byc lepiej, wiec tak łatwo się nie poddasz uczuciu rozpaczy i beznadziejności. To jest bardzo duży atut.

Poza tym znasz siebie lepiej niż półtora roku temu, co stawia Cię w o wiele lepszej sytuacji.

Wierzę, że Ci sie uda. I życzę powrotu do zdrowia! -awanturka

[dorka1001]

Dziekuje za cieple zyczenia i odwzajemniam sie tym samym, wszystkim nam tutaj
sie uda wierze w to szczerze, pozdrawiam

[carlabruni]

Droga dorko to dobrze, że trafiłaś do ginekologa. Być może burza hormonów to
faktycznie Twój problem. Miewa sie wtedy zmiennośc nastojów. mam nadzieje, że
to sie uspokoi. Ściskam Cię mocno i pozdrawiam.Pa.

[an_a1]

Małe 10-15 lat i się uspokoi.
Pozdrawiam
Ana

Ps. Przed 100-u laty kobiety nie miewały klimakterium, nie domagały się także
orgazmu.

[dorka1001]

Do an_a1, nie wiem ile masz lat na szczescie zupelnie mnie to nie obchodzi, nie
wiem po co pisujesz na tym forum bo tak naprawde nie masz niczego ciekawego do
zaoferowania wiedz jednak jedno ze predzej czy pozniej dopadnie cie to przed
czym tak bardzo uciekasz!a widze ze boisz sie nieprzyzwoicie ale to moze w
twoim przypadku dobrze?!

[an_a1]

Uważasz, że masz prawidłową ostrość widzenia?
Co nieprzyzwoitego dostrzegasz w lęku? Bez znaczenia czy przypisywanym mi, czy
też wypatrzonym u kogoś innego.
Pozdrawiam
Ana

[vinja]

Witaj Dorko , jestem Twoją rówieśniczką :-)
Nie rozumiem dlaczego odstawiłaś lek po którym " jakość życia zaczęła się
poprawiać"?
W psychiatrii jest tak ,że gdy jakiś lek wreszcie okazuje się trafiony i
zaczyna pomagać , to kontynuuje się leczenie nim jaszcze bardzo długo , skąd
decyzja o odstawieniu ?

Ja również wiele zawdzięczam psychoterapii- fachowo przeprowadzona jest bardzo
pomocna.
Dobrze że zbadałaś poziom hormonów , zawczasu podjęta terapia ureguluje
organizm , ja też badam hormony raz do roku , bo wiem ,ze osoby depresyjne mogą
bardzo ciężko przechodzić menopauzę , więc warto się już ustrzec.
Nie dawaj się Dorko zmorom
pozdrawiam
vinja

[dorka1001]

Vinjo, odstawilam lek w przekonaniu ze biore go za dlugo i oczywiscie pewna ze
juz uporalam sie z nerwica, jak bardzo sie mylilam wiem dopiero dzis.Jesli
okaze sie ze doxepin na nowo zacznie zmieniac na dobre moje samopoczucie bede
kontynuowac leczenie napewno dlugo, wiem ze dawka podtrzymujaca jest bardzo
wazna ale wiem to dopiero od niedawna wczesniej nikt mi o tym nie
wspomnial.Jesli zas chodzi o terapie hormonalana to ginekolog powiedzial mi ze
prowadzona na rowni z lekiem antydepresyjnym daje doskonale rezultaty, tylko
potrzeba na to chwili czasu by to sie unormowalo,mam nadzieje ze sie nie
myli.Wspomnialas ze jestes moja rowiesniczka czy mozesz napisac mi czy rowniez
stosujesz HTZ?, pytam poniewaz wazna jest dla mnie kazda wskazowka czy wymiana
spostrzezen, serdecznie pozdrawiam oraz zycze radosnych i zdrowych Swiat- Dorka