LUUUDZIE RATUNKU!!!!

[fobik]

Czy ja mam jeszcze szanse na normalne zycie? Czy to normalne, ze czuje sie,
jakbym zaraz miala oszalec? Czy mozna jeszcze cos zmienic?? Czy jest szansa?
Nie mam sily dluzej tego ciagnac...A w sobote dwa kola i referat, to mnie
przerasta....
POMOCY!
Moze powinnam przerwac studia choc na ten czas, kiedy sie lecze...a ile sie
bede jeszcze leczyc?
:-(

[an_a1]

Jeśli studiujesz coś z humanistyki, nie przerywaj.
Dasz radę! Coś wie się zawsze...
Ana

[emanon]

To bez różnicy czy humanistczna czy techniczna dziedzina. Poprostu trzeba
trochę zluzować (wiem,nie jest to łatwe).

[desygnat]

zawsze masz 50% szansy, tak jak w totolotka - wygrasz albo nie.

pzdrw
D.

[zoltanek]

> Czy ja mam jeszcze szanse na normalne zycie?

Normalne życie jest strasznie nudne. Napewno masz, ale po co?

> Czy to normalne, ze czuje sie,
> jakbym zaraz miala oszalec?

Tutaj tak.

Czy mozna jeszcze cos zmienic?? Czy jest szansa?

Zawsze jest szansa.

> Nie mam sily dluzej tego ciagnac...A w sobote dwa kola i referat, to mnie
> przerasta....

Jeśli Cię to pocieszy to ja też mam kolo jutro. Naszczęście nie mam referatu,
bo bym chyba się pochlastał.

> POMOCY!
> Moze powinnam przerwac studia choc na ten czas, kiedy sie lecze...a ile sie

Nie ma co. Lepiej dociągnij ten semestr do końca, i wtedy weź sobie urlop
zdrowotny.

> bede jeszcze leczyc?
> :-(

:-)

[mskaiq]

Mysle ze nie powinienes przerywac studiow, one trzymaja Twoje mysli z daleka od
depresji. Mysle ze mozesz wiele zmienic, postaraj sie najpierw zmiejszyc emocje
ktore zwykle sa bardzo silne. Idz na spacer, zrelaksuj sie. Uwazam ze im mniej
bedziesz patrzyla na Siebie jak na kogos chorego to tym lepiej dla Ciebie.
Serdeczne pozdrowienia.

[nevada_blue]

mskaiq napisał:

> Mysle ze nie powinienes przerywac studiow, one trzymaja Twoje mysli z daleka
od depresji.

może niezupełnie, ale zmusza to jednak do jakiejś aktywności.. sama jeszcze
niedawno "rzucałam studia", bo miałam dość, ale nie wiedziałam co potem..
zmuszanie się do chodzenia choćby na zajęcia, to była czasem cieżka walka, ale
pozwalała zachować jednak jakiś kontakt ze światem i zmuszała do życia..

najlepiej, jak radzi Zoltanek, spróbuj przemęczyć ten semestr i wziąć urlop
zdrowotny od następnego..

mskaiq napisał:
> Mysle ze mozesz wiele zmienic, postaraj sie najpierw zmiejszyc emocje
>
> ktore zwykle sa bardzo silne. Idz na spacer, zrelaksuj sie. Uwazam ze im
mniej
> bedziesz patrzyla na Siebie jak na kogos chorego to tym lepiej dla Ciebie.

taa, jasne.. najlepiej w ogóle zapomnij o chorobie, nic Ci nie jest, weź się w
garść itd. - ja przez takie podejście osiągnęłam całkiem niezły poziom
zawansowania w wykańczaniu siebie, bo nie docierało do mnie, że to może być
choroba i że sama z tym sobie nie poradzę..

po prostu postaraj się dotrwać do konca semestru, jeśli możesz spróbuj jakoś
dogadać się z wykładowcami.. zmniejsz oczekiwania i przygotuj się na to, że
możesz nie wypaść najlepiej w sesji, ale nie o to przecież w tej chwili
chodzi.. jak dalej będzie tak źle, od następnego - urlop zdrowotny, po co się
niepotrzebnie męczyć? w tym czasie podleczyć się, przywrócić do pionu - bo to
najważniejsze..

powodzenia,

[nevada]

[enika11]

na pewno jak przerwiesz studia to sie wyluzujesz troche, ale nie wiem czy to
taki dobry pomysl. Problemy beda zawsze , czy na studiach, czy jak bedziesz
pracowac, a cos robic trzeba zeby zyc. Noo chyba ze zyc sie juz nie chce, to
wtedy lepiej sobie wszystko odpuscic i ratowac je. mnie sie wydaje ze sklonnosc
do depresji tkwi w osobowosci, pojawia sie gdy przeginamy za bardzo w jakims
kierunku i nasze nerwy tego nie wytrzymują. ... i dlatego trzeba sobie
powiedziec, ze pierniczymy wszystko i bediemy zyc jak nam pasuje, tak zeby nie
staczac sie ciagle w doly , ale tez podchodzic trzeba do siebie z godnoscia i
szacunkiem.