PYTANIE N.T. PSYCHOTERAPII

[jozef.kaf]

------------------------------------------------------------------------------
--
Mam depresje w wyniku roznych paskunych doswiadczen, glownie rodzinnych.
Psychiatra mocno polecała mi psychoterapię. Jestem studetem, nie mam wielkich
srodkow finansowych (ale jakies tam mam) i w zwiazku z tym mam kilka pytan do
psychoterapeutów lub osob ktore psychoterapie przechodziły:
- Jak długo trwa psychoterapia? Rozumiem, ze mozna ją przeciągać w
nieskończoność, chodzi mi o to, jak długo trwa osiągnięcie 80 proc.
rezultatów. Chciałbym z góry umówić się z terapeuta co do ilosci spotkan, bo
na wiecej niz 10 raczej nie bedzie mnie stac.
- Na czym polega psychoterapia? Tzn. krok po kroku, co dzieje się od wejścia
do gabinetu, do końca spotkania. Chodzi mi raczej o ps. indywidualna.
- Jaki jest cel psychoterapii?
- I ogólnie czy to jest warte swojej ceny...
Wielkie dzięki za wszelka pomoc! pozdrawiam

[mskaiq]

Psychoterapeta moze Ci powiedziec co powinienes zrobic ale cala praca musi byc
wykonana przez Cieie. Jak dlugo to potrwa to zalezy jak zdyscyplinowany jestes
i jak bardzo chcesz sie pozbyc depresji. Wychodzenie z depresji polega na
przelamywaniu opozycji ktora mamy w sobie. Mamy pelno zlych nalogow o ktorych
zreszta wiemy a ktorych trzeba sie pozbyc. To nie przychodzi latwo bo czesto
dzialasz wbrew temu co czujesz a takze kiedy probujesz pojawiaja sie rozne
dolegliwosci ktore wymuszaja na nas wycofywanie sie z tego co chcieliysmy
osiagac. Dlatego Twoj mozg musi decydowac a nie emocje.
Serdecze pozdrowieia.

PYTANIE N.T. PSYCHOTERAPII (!!!)

[jozef.kaf]

Dzieki za odpowiedz mskaiq, ale to co piszesz jest bardzo ogolne. Potrzebuje
wiecej informacji
- czy jestem w stanie uzyskac jakis efekt po 2-3 spotkaniach, czy jet to
niemozliwe w tak krotkim czasie? jesli tak, to jaki?
- co sie dzieje w gabinecie?
Chetnie poczytalbym tez historie osob, ktore psychoterapie przechodzily.
O ile ktos w ogole tu zajrzy...

[zoltanek]

podpisuje się pod pytaniem. myło byłoby gdyby ktoś opisał jak wygląda
psychoterapia. na forum do tej pory były tylko same ogólniki.

[marzka4]

Ja akurat w ubiegły czwartek zaliczyłam pierwsze spotkanie z pania
psychoterapeutką i musze powiedziec ze wyszłam stamtąd z optymizmem:-)
Nawiązując do Twojego pytania - nie sądze zeby 3 spotkania rozwiązały sprawe
depresji, choc nie jestem ekspretem ofkors:-) W moim przypadku było tak, ze
pani P. po ponad godzinna rozmową ze mna oceniła moj stan i okresliła
prawdopodobna ilosc spotkan, tak wiec jest to sprawa bardzo indywidualna i do
okreslenia przez specjaliste:-)
a jesli chodzo o to co sie dzieje w gabinecie...ja akurat miejsca spotkania z
panią P. nie okresliłabym mianem gabinetu, spotkałysmy sie w mieszkaniu
prywatnym gdzie działa osrodek do ktorego sie zglosiłam i było przyjemnie:-)
Jak juz wspomniałam nasze spotkanie trwało ponad godzine i nie miało charakteru
monologu, tzn nie mowilam przez cały czas. Wspolnie okresliłysmy wrazliwe
punkty, nad ktorymi trzeba popracowac. Oprocz tego dostalam jeszcze prace
domową:-)) Mam sczera nadzieje ze dzieki psychoterapii pokonam depresje:-))

pozdrawiam serdecznie

M.

[awanturka]

Psychoterapię, nawet długoterminowa można przejśc też u psychoterapeuty, który ma podpisany kontrakt z NFOZ. Sama do takiego psychoterapeuty trafiłam w ubiegłym roku (były jeszcze Kasy Chorych). Trzeba dotrzec tylko do spisu psychoterapeutów, którzy podpisali kontrakt i przeważnie trochę trzeba poczekac (ja czekałam 5 tygodni). Inna sprawa, że mnie psychoterapeutka z Kasy Chorych "nie pasowała" i szybciutko (po kilku spotkaniach) przeniosłam się do mojej poprzedniej (za pieniadze). - awanturka

[bigda]

2-3 spotkania to chyba za malo. To zdecydowanie za malo. Owszem, w szczegolnych
przypadkach mozna osczuc poprawe nawet po jednym ,ale to bardzo specyficzne
sytuacje i akurat nie w przypadku depresji.
Psychoterapia moze wygladac bardzo roznie. Trzeba pamietac, ze jest wiele
nurtow psychoterapii. Jej przebieg jest mocno uzalezniony od tego, do jakiego z
nich jest przywiazany terapeuta. Najdluzsza jest terapia analityczna.
Niejednokrotnie trwa wiele lat. Zupelnie inaczej wyglada terapia poznawcza,
gestalt, behawioralna. Jak dlugo bedzie trwac terapia w duzej mierze zależy od
szczegolow Twojego pzrypadku, czasu trwania zaburzenia, sytuacji rodzinnej,
spolecznej, etc. Wspomniales, ze Twoja depresja jest efektem sytuacji
rodzinnej. Jesli jej przyczyny ustaly, terapia bedzie latwiejsza i szybsza.
Jesli nie, dluzsza. Wiele zalezy także od stanu zdrowia (np. zaburzeń
chormonalnych, itp.) oraz od tego, czy jest to depresja endogenna, czy też nie.
Faktem jest natmiast, ze wielu psychologow swaidczy uslugi finansowane przez
NFZ. Nie musisz miec skierowania. Powodzenia.

[merkuria]

Istnieją terapie którkoterminowe, których głównym celem jest np. rozwiązanie
problemu. Bywa, że i w takich nurtach jak terapia ericksonowska czy ustawień
ststemowych ("ultrakrótkoterminowa" terapia - wszystko odbywa się na jednym
warsztacie, z reguły weekendowym) zadowalającą poprawęstanu poacjenta można
uzyskać po 6-8 spotkaniach.
To co się dzieje w gabinecie terapeuty jest (na szczeście lub niestety) ścisłą
tajemnicą i terapeuta nie opowie o niczym osobom trzecim, np rodzicom. Z punktu
widzenia pacjenta, spotkani terapeutyczne ma charakter zwykłej rozmowy, pacjent
mówi o sobie, terapeuta interpretuje żródło problemu i wspólnie szukają
rozwiązania. Przynajmniej w terapiach krótkoterminowych.
Psychoanalityczne/psychodynamiczne podejście to już zupełnie inna bajka;)
Ja na terapię chodze od 5 miesiecy i uważam ze warto.
pozdrawiam
merkuria

[fobik]

Ja trzy razy zmienialam psychologa, ale chyab wreszczie udalo mi sie
trafic...spotykam sie z nim raz w tygodniu, a czas trwania terapii okreslila na
jeden rok-z 70% gwarancja na wyleczenie. Generalnie wyglada to tak, ze
rozmawiamy i szukamy praprzyczyny, dostaje rozne zadania domowe, cos do
napisania, albo do przemyslenia. Terapia w depresji jest dluga, na pewno nie
wystarczy 10 spotkan, choc to jeszcze zalezy od glebokosci Twojej depresji. No
i fakt-to sprawa bardzo indywidulana i wlasciwie trudno opisac, jak to wyglada,
bo zalezy to i od pacjenta i od terpautey.
W kadzym razie zycze powodzenia

[kakofonia]

Ja akurat mam z psychoterapią doświadczenia krótkie i negatywne. Chodziłam
przez jakieś 2 miesiące z kawałkiem. Jedno spotkanie tygodniowo, indywidualnie,
ok. 60 minut, cena 80 PLN.
Jak to wyglądało? Dzień dobry. Dzień dobry. Jaki ma pani problem?
Na początku powiedziałam mniej więcej to samo, co mówiłam psychiatrze. Plus
diagnoza psychiatry.
No i gadka szmatka, niestety. Nie podobało mi się to, że mój terapeuta nie
mówił prawie nic. Nie czułam się komfortowo w takiej sytuacji i nudziło mnie,
szczerze mówiąc, mówienie o sobie - w efekcie nie mówiłam na głos niczego,
czego bym już wcześniej o sobie nie wiedziała.
Terapeuta miał wybitnie psychoanalityczną orientację, w związku z czym było
dużo gadania o dzieciństwie i podświadomości. Musiałam, na przykład, napisać
swój "emocjonalny życiorys".
Niebotycznie wnerwiało mnie rytualne pytanie początkowe: o czym chciałaby pani
dzisiaj porozmawiać. A ja często nie chciałam rozmawiać o niczym, zwłaszcza, że
ze spotkania na spotkanie miałam poczucie, że to kompletna strata czasu i
pieniędzy.
W końcu machnęłam ręką, a psychiatrze powiedziałam, że do obrazu mogę pogadać w
domu i to za darmo. Zgodziła się ze mną i dodała, że niestety czasem trudno
jest znaleźć właściwą osobę od razu - w końcu to jest jakaś tam interpersonalna
relacja i jak nie masz "kontaktu", nie nadajesz na podobnych falach, to
niewiele z tego wyniknie.
W rezultacie dowiedziałam się jednej rzeczy ciekawej o sobie - że mówienie o
moich problemach nie jest dla mnie takie trudne, jak mi się zdawało. To tyle
pozytywnego wyniosłam z tych spotkań. W walce z depresją nie pomogło mi to
nijak.
Życzę Ci więcej szczęścia i trafienia na właściwą osobę :-)

PS

[kakofonia]

Co do trwania: terapeuta powiedział mi, że trzy miesiące to minimum, a w
przypadku osoby z depresją na pewno znacznie dłużej.

[kosia13]

kakofonia napisała:

> Ja akurat mam z psychoterapią doświadczenia krótkie i negatywne. Chodziłam
> przez jakieś 2 miesiące z kawałkiem. Jedno spotkanie tygodniowo,
indywidualnie,
>
> ok. 60 minut, cena 80 PLN.
> Jak to wyglądało? Dzień dobry. Dzień dobry. Jaki ma pani problem?
> Na początku powiedziałam mniej więcej to samo, co mówiłam psychiatrze. Plus
> diagnoza psychiatry.
> No i gadka szmatka, niestety. Nie podobało mi się to, że mój terapeuta nie
> mówił prawie nic. Nie czułam się komfortowo w takiej sytuacji i nudziło mnie,
> szczerze mówiąc, mówienie o sobie - w efekcie nie mówiłam na głos niczego,
> czego bym już wcześniej o sobie nie wiedziała.
> Terapeuta miał wybitnie psychoanalityczną orientację, w związku z czym było
> dużo gadania o dzieciństwie i podświadomości.

Ja bym nigdy nie wybrala terapeuty/tki z jakiej jednej kreslonej szkoly.
Moim zdaniem prawdziwymi fachowcami sa ci, ktorzy dostosowuja moje problemy do
takiego podjecia i metod, ktore sa najlepsze, najefektywniejsze dla mnie i dla
mojego specyficznego problemu.
Poza tym mozna naprawde znalesc dobrego fachowca nawet w Warszawie za
50zl /60min/. Nie dajmy sie oglupiac zargonem, cenami i kolejkami jako
kryterium oceny, kto jest dobry.

kosia13

[hellio]

Mają rację osoby (np. merkuria, bigda), które piszą, że czas terapii jest w
dużej mierze uzależniony od orientacji. Np. nie da się szybko przeprowadzić
terapii w nurcie psychoanalitycznym czy pokrewnych w ciągu paru spotkań,
natomiast w ramach terapii poznawczo behawioralnych widoczne efekty,np.
wyleczenie fobii prostej można uzyskać po trzech sesjach. Leczy się w tym
nurcie również depresję (choćby terapia Becka). Podkreślam, że terapia "krótka"
nie jest z założenia "gorsza" niż długa - czas pracy wynika ze stosowanej
techniki. Pamiętaj jednak, że terapeuci szkolą się i specjalizują w określonych
rodzajach terapii i jeśli trafisz do psychoanalityka to on nie będzie na Twoje
życzenie z Tobą pracował poznawczo - bo nie jest do tego przygotowany. Nie
powinieneś więc iść do terapeuty pierwszego z brzegu, ale upewnić się, co
on/ona oferuje(mówiąc nawiasem decyzja dotyczy też tego, czy chcesz pracować z
mężczyzną, czy kobietą? myślałeś o tym?) W ostateczności, jeśli nie zrobisz
tego wcześniej możesz zapytać terapeutę w czasie spotkania, jak on zamierza z
Tobą pracować,nie ma w tym nic niewłaściwego. Jeśli zacznie kręcić i
zaciemniać - trzeba się natychmiast żegnać. Wybranie odpowiedniego specjalisty
to część Twojej pracy i Twoja odpowiedzialność - nie możesz jej składać na
głowę kogoś innego. Terapeuta będzie Ci towarzyszył w ważnym, znaczącym
doświadczeniu i warto poświęcić czas i wysiłek na to, aby znaleźć właściwą
osobę.
Trzymam kciuki, pozdrawiam, H

Do Helio, Merkurii, Straw-berry i innych...

[awanturka]

[awanturka]

Czy możecie pokrótce wytłumaczyc na czym polegaja różnice w podejściu do terapii różnych wymienionych przez Was nurtów (mam o tym tylko bardzo blade pojęcie).
Jeżeli by nie dało się tego zrobic w ramach postu na forum to może podacie jakaś lekturę, w której by można znaleśc syntetyczne omówienie tych nurtów (podejśc, technik psychoterapeutycznych - sama już nie wiem jak powonnam to nazwac) i omówione róznice między nimi.

Będę wdzięczna za każda informację!
W przyszłości wybierajac psychoterapeutę nie chcę wybierac "w ślepo".


- awanturka

[rzeznia_nr_5]

A gadacie sobie tam o snach,komplekasach edypa,elektry itp.?

[merkuria]

Moja terapeutka jest zorientowana w nurcie ericksonowskim, choć jej podejście
do moich zaburzeń jest raczej eklektyczne. Terapia ericksonowska opiera się
głównie na problemach aktualnych pacjenta i nie grzebie się w przeszłości w
takim stopniu jak terapia psychoanalityczna, co nie znaczy jednak, że się tą
przeszłość ignoruje. Często stosowane techniki Ericksona to hipnoza,
wizualizacja, metafora i bajka, szukanie rozwiązań dla konkretnych problemów
(np. jak sobie radzić z autoagresją). Zresztą, dobry terapeuta powinien nie
tyle ściśle się trzymać swojego nurtu, co wybierać techniki, które dla danego
zaburzenia/problemu będą najbardziej pomocne. Ale przewodni nurt jakiś być
musi. Terapia ericksonowska należy do terapii krótkoterminowych, jednak to od
potrzeb pacjenta zależy ile ma trwać. Tyle ogólników.
Po szczegółowe info odsyłam na stronę: www.p-i-e.pl
Oraz - bardzo rzetelna strona nt. terapii "ultrakrótkoterminowej":
www.hellinger.pl
pozdrawiam serdecznie
merkuria

[awanturka]

Dziękuję!

Adresy bardzo mi się przydały. Jakbyś mogła podrzuc coś jeszcze (czuje pewien niedosyt informacji). Szczególnie interesuje mnie podejście ericsonowskie. Miałam kontakt z kilkoma psychoterapeutami a dwóch, własnie pracujacy w oparciu o metody erisonowskie jakoś szczególnie mi się "pasowali". Widzialam wyraźna róznice w ich podejściu i np. w podejsciu psychoanalitycznym, ale nie bardzo umiałam okreslic na czym ona polega. Teraz odrobinke mam jaśniej w głowie (ale mimo wszystko dalej wiem niewiele). - awanturka

nurty

[bigda]

Hm,jesli idzie o roznice pomiedzy poszczegolnymi nurtami terapii, to wynikaja
one z roznic pomiedzy teoriami, wiec trudno skrotowo je wylozyc. Faktem jest
natomiast, ze w zaleznosci od rodzaju zaburzenia poszczegolne nurty maja rozna
skuteznosc. Np. we wspomnianej tu fobiiprostej terapia behawioralna jest
niezastapiona, zas poprawe tak naprawde mozna w szczegolnych przypadkach
osiagnac juz po jednej sesji (klasycznym przkladem jest arachofobia i terapia
przez zanuzenie - teraz modniejsza jest chyba jakas inna nazwa); faktem
jesttez, ze przy takiej metodzie trzeba miec zdrowy uklad krazenia. Wybor nurtu
jest tym trudniejszy, ze nie zawsze wystepuja one w czystej postaci. czesta
praktyka jest laczenie behawioryzmu z terapia poznawcza i obu z gestaltem.
Slyszalem o ciekawych efektach neurobiofeedbacku (w depresji). Pewnie ajlepiej
jest wybrac nie nurt, ale terapeute, o ktorym wiadomo, ze dobrze radzi sobie z
okreslonym zaburzeniem (specjalizacja w zaburzeniach jest chyba lepszym
pomyslem niz specjalizacja w opdejsciu teoretycznym).

[procenka]

ja od roku chodze na terapie psychoanalityczna, 2 razy w tygodniu. czasami jest
smiesznie, ale czesciej - strasznie. nie sadzilam ze terapia jest taka ciezka i
trudna...
ostatnio caly czas rozpracowujemy moje lekowe obrony i opor.
na poczatku terpii samopoczucie bardzo mi sie pogorszylo - czulam sie jak kawal
scierwa w glebokim dole, koszmarnie. czesto mialam mysli samobojcze. teraz jest
troche lepiej, integruje sie na nowo.
generalnie chodzi o to, aby uzyskac wglad, zrozumiec mechanizmy
zachowania/odczuwania/myslenia - zrozumiec dlaczego sa takie a nie inne i sie
od nich uwolnic.
czuje sie lepiej - dzieki terapii jestem siebie bardziej swiadoma.
moja terapia ma trwac jeszcze 5-6lat
wiec jeszcze wiele przed mna.

przepraszam za chaos, ale trudno mi o tym pisac

[troll30]

Do Jozefa.kaf:
Cel psychoterapii? Poznanie siebie, zmiana nawykow myslowych szkodzacych nam,
wyjscie z depresji - to tylko kilka. Ogolnie rzecz biorac psychoterapia ma na
celu poprawienie jakosci zycia, a w niektorych przypadkach wrecz przywrocenie
do swiata zywych.
Jak dlugo? To kwestia bardzo inywidualna. Moze to byc kilka miesiecy a moze o
wiele dluzej.
Czy warto? Powiem Ci tak: w moim przypadku to byla najlepsza rzecz jaka do tej
pory w swoim zyciu dla siebie zrobilam. Jak trafisz na dobrego terapeute, to
warte jest to kazdych pieniedzy, nawet jesli mialbys je spod ziemi wydobyc.
Potraktuj to jak inwestycje w samego siebie. Warunek jest jeden: musisz sie do
tego przylozyc, nic nie przyjdzie samo, terapeuta ma ci pomoc ale niczego za
Ciebie nie zrobi. Nie wystarczy pojsc, pogadac i czekac az cos samo sie zmieni,
jak za dotknieciem czarodziejskiej rozdzki. Jesli sie na to zdecydujesz (a
namawiam Cie do tego goraco) to czeka Cie ciezka praca nad samym soba, bedziesz
musial odwalic kawal dobrej roboty i nie od razu beda efekty, ale jesli sie
uczciwie przylozysz to beda i to dlugoterminowe. Beda tez oczywiscie porazki,
ale tych nie unikniesz, sek w tym zeby sie nimi nie zrazac. To jest wyjscie
samemu sobie na przeciw, spojrzenie sobie w twarz, a prawda nie zawsze jest
mila. Dluga to droga i czesto bolesna, ale uwierz mi oplaca sie. Nie oczekuj od
razu cudow, ale badz konsekwentny, poszukaj wsparcia chocby tylko jednej ale
godnej zaufania osoby. Dobrze jest miec o tym z kim porozmawiac. Nie mysl na
razie o tym jak dlugo terapia bedzie trwac, wazne zeby zrobic ten pierwszy
krok. Pozdrawiam serdecznie.

[jozef.kaf]

dzieki trollu
jesli jestes z wawy, to napisz do kogo chodziles

[troll30]

Do Jozefa.kaf :
Niestety nie jestem z Warszawy, nie ma mnie aktualnie w Polsce, ale terapeutka
do ktorej chodze jest Polka. Tu gdzie mieszkam jest jedyna w okolicy
polskojezyczna terapeutka, mialam wiec szczescie ze od razu przypadla mi do
gustu, nie musialam dalej szukac. Zacznij szukac, to jest pierwszy krok jaki
musisz zrobic, jesli chcesz napisz do mnie na [e-mail] Pozdrawiam.

[mskaiq]

Jak dokladnie wyglada psychoterapia. Jest to przywracanie wartosci temu
wszystkiemu co stracilo wartosc. Pare przykladow:
- Jest wiosna, jest pieknie ze z tego trzeba sie cieszyc. Twoja praca to
przekonanie siebie ze tak jest. To bardzo ciezka praca bo musisz wybudowac w
swojej glowie ze tak jest a bedzie to dzialanie przeciwko Twoim uczucim ale to
trzeba pokonac.
- Byc przyjacielski i dobrze myslec o ludziach. Znow to samo musisz przekonac
siebie ze tak jest.
- strach, nie wolno ulegac strachowi. Tutaj normalnie powinienes wypisac Swoje
strachy i kiedy sie pojawia przezwyciezac jeden za drugim. To mozolna i dluga
praca czesto trzeba afirmowac ze pokonasz ze sie nie poddasz.
- zlosc, trzeba przezwyciezyc emocje bo nerwice czy zlosc biora sie z tego.
Tutaj bardzo wazne jest przebywanie wiele na powietrzu i cwiczenia fizyczne.
Bardzo pomaga rowniez dieta. Wiele owocow, mniej miesa a takze zatrzymanie kawy
herbaty czy papierosow, takze ograniczenie slodyczy.

Na tym polega psychoterapia to bardzo duzy wysilek ale jesli zdecydujesz sie
to pozbedziesz sie depresji tak szybko jak szybko uda Ci sie zmieniac Siebie.
Serdeczne pozdrowienia.

[aneta10ta]

Te Twoje opowiastki o psychoterapii złamanego grosza nie warte.
Aneta

[o0oo]

Ty jestes jakims tytanem pracy. Na czym mialaby polegac praca nad przekonaniem
sie ze trzeba sie cieszyc wiosną. To jakas farsa stachanowca. Depresja i
nerwica wynika z tego ze z jakis powodow zostalismy zmuszeni do dzialania
przeciwko swoim uczucią i pragnieniom, i nauczylismy sie przystosowania do
swiata poprzez bierna postawe kosztem swoich interesow. Na terapi nie mamy wiec
praca gwalcic swoich uczuc, tylko zrelaksowac sie raczej i pozwolic wyjsc na
zewnatrz swojemu prawdziwemu ja. depresja to nie jest "urojenie nichilistyczne"
jak ktos tu napisal na forum i nie trzeba tu przywracac zadnych wartosci, kazdy
ma wartosci, tyle ze gdy nie moze ich realizowac bo jest przez swiat tlamszony
to wtedy zaczyna sie depresja i pustka.
Co do punktu drugiego to nie tyle trzeba byc przyjacielskim co asertywnym,
nauczyc sie szanowac siebie a przez to i ludzi. O ludziach nie trzeba myslec
ani dobrze ani zle, po prostu patrzec na nich obiektywnie byc otwartym i
stawiac ich na rowni sobie. Ogolnie w terapi poznawczej chodzi o racjonalne
obiektywne spojrzebie na siebie, i zmianie mysli wywolujacch
nieporzadane emocje.
Co do strachu tu z panem sie zgadzam. O ile mocne leki trzeba zlikwidowac
lekami, to terapia jest miejscem gdzie musimy zmienic ocene przedmiotu leku,
sposob myslenia o tym przedmiocie, natomiast pozniej w zyciu pracowac nad
konfrontacja swoich obaw z rzeczywistoscia i przezwyciezaniu swych obaw. Tu sie
zgodze tu jest miejsce na prace nad soba.
Co do emocji, to nalezy zdobyc sie nad refleksje nad nimi , dlaczego sie
pojawiaja jakie mysli je napedzaja i zmienic te mysli i oduczyc sie reagowania
emocjonalnego, impulsywnego.
Psychoterapia jest wysilkiem ale psychicznym poniewaz trzeba sie otwierac coraz
mocniej, natomiast psychoterapia nie jest pracą. Jak juz dzieki psychoterapi i
leką wyjdziemy z depresji to wtedy przychodzi dzien kiedy musimy duzo pracowac
nad soba zeby zlikwidowac podepresyjne lenistwo, ale wtedy juz jestesmy do tego
zdolni.

[mskaiq]

Bardzo wiele osob nie potrafi sie cieszyc wiosna, wprost przeciwnie wiosna nie
znaczy dla nich nic, wiecej przygnebia nas. Jesli pozwolimy takim myslom
decydowac o naszym zyciu nie znajdziemy w nim ani jednej pozytywnej wartosci.
Ja zprzezwyciezylem kiedys niechec do wiosny, potrafie sie nia cieszyc jak
dziecko. Jest wazna dla mnie przynosi duzo radosci.

Jesli chodzi o czlowieka to mam do szacunek bez wzgledu na to czy mysli tak jak
ja czy inaczej. Nie oceniam ludzi, rozrozniam zlo i dobro. Jestem przeciwko
zlu, nie jestem przeciwko czlowiekowi.
Jak sie ma to depresji, respekt dla czlowieka i unikanie ocen innych jest jedna
z podstaw wychodzenia z depresji.
To jest tak samo wazne jak pokonywanie, strachu, klamstwa, obojetnosci. To co
sie dzieje w naszych glowach ma olbrzymi wplyw na to jak sie czujemy. Wlasciwie
decyduje o wszystkim.

Jesli chodzi o leki to jest bardzo szeroka opinia ze leki nie perzynosza
rezultatow. W ten sposob powstal psychoterapia. Duza grupa psychoterapetow
miesza leki z psychoterapia. Leki maja wartosc psychologiczna, wierzymy ze
dzieki nim mozemy pozbyc sie lekow czy depresji a taka wiara jest bezcenna bo
aby pokonac depresje trzeba wierzyc ze mozna z tego wyjsc.

Jesli chodzi o emocje to przenoszone sa one przez nasze cialo. Im mniej
przywiazujemy wagi do siebie do zdrowego zywienia, cwiczen fizycznych tym
latwiej opanowac emocje. Szczegolnie wazne jest to dla ludzi z nerwicami.
Oduczenie sie dzialania impulsywnego jest mozliwe tylko kiedy panujemy nad
naszym cialem. W innym przypadku zawsze przyjdzie stres ktory zlamnie nasz
wysilek. Emocje w slabym ciele wybuchaja z taka sila ze nie mozna sie temu
oprzec.
Serdeczne pozdrowienia.

[o0oo]

psychoterapia i leki to dwie rozne rzeczy i powstały niezaleznie od siebie.Leki
nie maja wartości psychologicznej, tylko dosc realna pozwlaja wstac na nogi.

[future.schock]

Krótką informację na temat form psychoterapii znajdziesz tutaj
psychotekst.com/strona.php?nr=146
natomiast pozostałe informacje znajdziesz na forum
www.psychologia.apl.pl/forum/viewforum.php?f=7
natomiast z jakimi gabinetami ma podpisaną umowę NFZ w Warszawie to na stronie
www.nfz-warszawa.pl/indexpowodzenia

[tygrysek_prazkowany]

Od dwoch miesiecy chodze na psychoterapie i jestem bardzo zadowolona.
Praktycznie po ok. 6 spotkaniach moje samopoczucie bardzo sie poprawilo (ale to
nie byla depresja i zlozyly sie na to jeszcze inne czynniki, na ogol to trwa
znacznie dluzej).
Na poczatku psychiatra (ktory jest takze psychoterapeuta) przeprowadzil bardzo
dokladny wywiad, musialam tez wypelnic kilka testow i przejsc badanie u
psychologa (psycholog zadal pytania o dotychczasowe zycie w oparciu o
wypelnione przeze mnie ankiety, pytal o szkole, rodzicow, zwiazki, zycie
seksualne np.kiedy inicjAcja itp.).
Nastepnie napisal o mnie opinie i przekazal ja prowadzacemu mnie lekarzowi.
Wyglada to tak, ze przychodze i na poczatku pyta samopoczucie w minionym
tygoniu, jesli cos bylo nie tak, to zastanawiamy sie nad ewentualnymi
przyczynami, jesli nie zdarzylo sie nic istotnego rozmawiamy o innych rzeczach
(jakos zawsze sam wyskoczy jakis temat) np. o doswiadczeniuach z mlodosci,
problemach z partnerem, seksie. Mowi mi tez jak mnie odbiera. Omowil mi tez
szczegolowo wyniki testow i razem analizowalismy pewne wyniki. Czasem cos mi
przyjdzie do glowy i wtedy ja proponuje temat.
Facet od poczatku wzbudzil u mnie zaufanie(rzadko mi sie to zdarza), jest
bardzo ciepla osoba, uwaznie slucha, ale takze duzo mowi od siebie, mam wranie,
ze rzeczywscie sie o mnie troszczy a jednoczesnie nie narzuca zadnych swoich
przekonan wrecz stale podkresla, ze nie jemu cos tam osadzac). Dzieki pytaniom
ktore zadal zastanowilam sie nad rzeczami o ktorych nigdy bym nie pomyslala i
lepiej rozumiem, czemu pewne sprawy w moim zyciu wygladaly tak jak wygladaly.
Prosty przyklad: wspolnie doszlismy do tego co bylo przyczy faktu ze nie bylam
akceptowana przez rowiesnikow w szkole - teraz to nibyczywiste dla mnie ale
sama bym na to nie wpoadla.
Rozpisalam sie ale podsumowujac to jestem bardzo zadowolona, terapia wg mnie
moze nam duzo dac tylko koniecznie wybrac kogos kto bedzie nam pASOWAl
psychicznie 0- takiej osobie latwiej o sobie potem opowiadac. Ja na
psychoterapie co tydzien ide z przyjemnoscia.
Pozdrawiam