życie traci sens!

[Gość: Bezsilna]

Od kilku miesięcy wszystko zaczyna tracić sens, popadam w coraz głębszą apatię,
każda czynność sprawia mi coraz większą trudność.Mam totalną pustkę w głowie i
to naprawdę dosłownie. W pracy napisanie prostej korespondencji zajmuje mi o
wiele więcej czasu niż powinno, nie mówiąc już o rzetelnym wykonaniu wszystkich
poleceń.Nie mam wogóle apetytu i schudłam dosyć dużo. Najchętniej przespałabym
całe dnie, ale jak już zasnę to bardzo źle śpię,mam koszmarne sny i budzę się
czasem już o 4 rano z bólem całego karku, ściśniętym gardłem i głową pełną
kłębiących się myśli. I ogarnia mnie bezsilność i rezygnacja. Nie chce mi się
żyć bo mam wrażenie, że nic nie potrafię wszystko mnie przerasta , nie wierzę w
swoje umiejętności, a wszystkie problemy są ponad moje siły. Nie mogę liczyć na
mojego partnera bo jego postępowanie właśnie niweczy moje próby zrobienia
czegoś ze sobą. Jedynym bodźcem, który trzyma mnie jeszcze przy życiu są moje
dzieci, ale nie wiem czy to wystarczy na długo. Wiem,że nie mogę ich zostawić
samych, a z drugiej strony paraliżują mnie myśli, że nie potrafię zabezpieczyć
im właściwej przyszłości.Mam w swoim życiu już dwie próby samobójcze.Żyję bo
ktoś mnie za szybko znalazł. Co się ze mną dzieje? Czy to jest depresja? Nie
potrafię sobie sama z tym poradzić! Gdzie na terenie Krakowa moę się udać po
pomoc. Może ktoś wie o grupach wsparcia w tym mieście?

[Gość: K]

Pewnie, ze depresja. Radzę nie zwlekać i udać się najszybciej do specjalisty.
Wszystkie decyzje , łącznie z próbami samobójczymi zawiesić oczywiście.

Do Bez(?)silnej

[Gość: Budda]

Posluchaj mnie. Uswiadom sobie, ze Twoje czyste JA zostalo przysloniete przez
ogrom negatywnych mysli, zupelnie jak blekitne niebo bywa przyslaniane przez
chmury. Uswiadom sobie, ze nawet za najciezszymi chmurami, swieci niezmiennie
slonce. Twoja swiadomosc swieci niezmiennie, Ty tylko zmienilas czasowo
kat swego postrzegania. Spojrz na moja wypowiedz pod tytulem :"Sluchajcie
Buddy". Stan w jakim jestes to kurczowe trzymanie sie przeszlosci, gdyz mysl
jest przeszloscia. Twoje ja egzystuje Tu i Teraz, stracilas z nim kontakt
tylko tymczasowo. Twoim zadaniem jest uswiadomienie sobie, ze prawdziwa Ty
to obserwator tego co sie dzieje. Nie uczestnik, gdyz uczestnictwo znaczy
zaangazowanie, a zaangazowanie znaczy bol. Bol oznacza kreowanie nowych mysli,
ktore cisna sie do "Tu i Teraz swiadomosci" i kolko sie zamyka.
Wiec wszystkie porady, by wyjsc na spacer, spotkac przyjaciol i tym podobne
to tylko czasowe rozwiazania problemu. Nie chce obnizac ich roli, ale
Ty masz inne zadanie do spelnienia. Musisz permanentnie zmienic fokus swojej
percepcji. Zyjemy w dwoch centrach. Jedno z nich to duchowe centrum nas samych,
niezniszczalne, drugie centrum to EGO, czyli peryferia nas samych. Te peryferia
to nasze mysli, ktore tak na prawde nie znacza wiele, jednak gdy zaczna
dominowac, to mamy sytuacje, o ktorej piszesz. Musisz jeszcze raz zlapac pion
samej siebie, uwierzyc i doswiadczyc tego ze nie jestes fizycznym cialem
tylko czysta swiadomoscia, mieszkajaca czasowo w fizycznym ciele. Ze Twoje mysli
to produkt pracy mozgu z materialu dostarczonego przez zmysly, ze sa
przeszloscia juz w momencie powstawania. Ty zyjesz w momencie tylko, a moment
nie zna strachu. Strach jest niesiony tylko poprzez mysli do Twojej swiadomosci.
Wiec nie staraj sie zmienic mysli, bo to do niczego nie prowadzi. Staraj sie
POZBYC mysli chocby na 20 minut dziennie. Jesli interesuje Cie to o czym pisze,
odpowiedz mi a ja ci przysle opis pewnej techniki, jak to robic.
Jestes SILNA a nie na odwrot.
Duzo slonca dla Ciebie sle Budda.

[Gość: Maurice]

Budda Ty masz swieta racje.
Szkoda ze Ty nic nie rozumiesz z tego co mowisz...

Powiedz czemu potrzebujesz pomagac innym ludziom ?

Do Maurice

[Gość: Budda]

Rozbawilas mnie z ta swiata racja, a potem, ze z tego nic nie rozumiem.
Jestem UCZNIEM NA DRODZE DO ZROZUMIENIA SAMEGO SIEBIE. Niektorych troche
wyprzedzilem, za niektorymi nie nadazam, duzo jest takich, ktorzy ida ramie w
ramie ze mna. Czy to Ci wystarcza za odpowiedz ?
Dlaczego chce pomagac ludziom ? Bo droga do wlasnego zwyciestwa to nie unikanie
problemow i ludzi, to bycie z nimi, to pomaganie im, to nie zakon, ucieczka w
nie dostepne gory. To wreszcie walka. Czy to wystarczy Maurice ?
Usmiechu zyczy Budda.

[Gość: Maurice]

Po pierwsze jestem facetem, a po drugie chcialem Ci zakomunikowac ze Twoje
porady sa zbyt prostackie zeby mogly pomoc.

[Gość: Budda]

Droga otwarta, czekam na Twoje porady. Tylko badz oryginalny, bo te spiewki
typu "prosze sie skonsultowac z lekarzem" wszyscy znaja na pamiec.
W czym jeszcze moge Ci pomoc FACECIE ?
Zdrowka tymczasem, Budda.

[Gość: Maurice]

Ale ty jestes glupi Budda.
Zrozum ze ja przeszedlem dokladnie to samo co ona i dlatego ja wiem o czym
mowie. A ty nie masz o tym nawet zielonego pojecia !

Ja w pelni sie zgadzam ze taka medytacja to jest najlepsza rzecz na swiecie.
Lecz powiedzenie czlowiekowi w depresji ze medytacja mu pomoze, to tak jak by
powiedziec mu gdy zostanie mistrzem olimpijskim to depresja minie.....

Czlowiek w depresji przewaznie wie czego chce i co by mu dalo szczescie.
A jednoczesnie nie zrobi nic zeby to osiagnac.

[Gość: Budda]

Dzieki za odpowiedz. Wiem, ze jestem glupi, ale w przeciwienstwie do wielu
innych, ja sobie zdaje z tego sprawe.
Duzo slonca od Buddy.

[Gość: Maurice]

Ale inni nie sa z tego dumni....
;)

[fibin]

Może byś tak mówił za siebie?! Mnie Budda bardzo
pomógł, właśnie tego mi było trzeba w danym momencie.
Znów mam ochotę żyć i coś robić ze sobą. Znów wierzę,
że to wszystko ma jakiś sen i warto żyć. Moim głównym
problemem są natarczywe, przygnębiające i chaotyczne
myśli. I czasem jeszcze gorsze sny, tak więc nie ma
gdzie uciec. Alkohol i inne narkotyki odpadają.
Lekarstw się boję, bo widziałem kolegę naćpanego
prochami i wygładał gorzej, niż po tygodniowym
chlaniu. Pozostaje seks i żarcie, ale też już mam tego
dość. Musze zrobić porządek wewnątrz siebie, albo
będzie po mnie. Dawno o tym myślałem, Budda dał mi
potrzebny impuls. Podobno, gdy uczeń jest gotowy,
znajduje się mistrz. Odkurzam książki o jodze, zen i
sztukach walki. Na razie jest ciężko jak cholera. Jak
próbuję medytować, to zasypiam, śnią mi się koszmary i
budzę się ze strasznym natłokiem myśli. Ale nie
wymiękam. Dziekuję Ci, Buddo! Pzdr:)

[Gość: Maurice]

Zobacz tylko ze nikt nie przeszkadza wykladac Buddzie i medytacji.
Jest kilka jego watkow gdzie o tym pisze.
To on przeszkadza innym pisac o tym co im pomoglo !
Przypomnij sobie jego wszystkie reakcje na porady dotyczace lekow i lekarzy.

I kto tu komu przeszkadza ?

[fibin]

W jaki sposób Budda przeszkadza innym w pisaniu o tym, co im pomogło? Czegos tu
nie rozumiem. Pzdr:)

[Gość: Maurice]

Jak ja sie wtracam do tego co pisze Budda to wtedy rozumiesz ze to jest
przeszkadzanie. A jak Budda pisze ze leki i lekarze to bzdura, to wtedy jest to
gloszenie jedynej slusznej wiedzy - czy tak ??

Moralnosc Kalego ?

[fibin]

Coś chyba kota ogonem obracasz! Ja nie pisałem, że przeszkadzasz (łatwo
sprawdzić powyżej), tylko żebyś mówił za siebie, a nie za wszystkich. Nie każdy
musi myśleć tak jak ty czy ja. Jednemu pomagaja leki, innemu medytacje. Każdy
ma jakieś swoje doświadczenia i przemuślenia. Chodzi o to, żeby podzielić się
tym z innymi, a nie czepiać się, że ktoś myśli inaczej. Ma prawo! Trochę więcej
tolerancji i szacunku dla innych, proszę.

[Gość: Maurice]

Mysle ze nie odwracam kota ogonem.
Nawiazalem do dyskusji ktora zaczal Budda (piszac ze _tylko_ medytacja pomaga)
Chociaz w tym watku byc moze nie wyrazalem sie jasno....

Pozatym chcialbym napisac ze ja nic nie mam do medytacji i wcale nie daze tutaj
do konfrontacji.

[Gość: jurams]

Ja rowniez jestem po dwoch nieudanych probach samobojczych i.. udalo mi sie, bo
trafilam do lekarza psychiatry. To jest po prostu odpowiedz na Twoja chorobe!
Lekarz!Tam sie musisz czym predzej udac,a obiecuje Ci, ze znajdziesz skuteczna
pomoc. Depresje po prostu trzeba leczyc. To jest choroba. Natomiast grupy
wsparcia..owszem, ale dopiero, jako uzupelnienie leczenia farmakologicznego.
Wierz mi, wiem, co mowie.

[Gość: Graza]

gdy kobieta zostaje napadnieta przez bandyte w ciemnym zaulku i przyparta
dosciany radzi sie jej by bronila sie wyobrazajac sobie, ze walczyw obronie
swojego dziecka. wyzwala to podobnoi ogromne poklady sily. walcz o siebie
myslac oswoich dzieciach. Co poczelyby bez ciebie? Czy twoj desperacki krok
zapewnilby im te lepsza przyszlosc o ktora drzysz? czy godzisz sie na ich
mozliwa poniewierke w zyciu bez matki?
Ja tez mam rozne mysli, lecz widok mojego dziecka rozjasnia mrok. tak wiec
wciaz tu jestem: w tym zyciu, w tym domu, w tym ukladzie, bo mojemu synowi jest
to potrzebne. Nie czuje, zebym sie poswiecala, wrecz przeciwnie ciesze sie, ze
mam tak oczywisty sens mojej egzystencji. czuje wdziecznosc dolosu,ktory mi dal
ten sens. Ty tez go masz, obok, na wyciagniecie reki. ujrzyj go! pozdrawiam i
zycze najlepszego.

[Gość: Kosa]

Nie myśl o samobójstwie!!!!. Nie wyobrażasz sobie, co mogliby przeżyć twoi
najbliżsi.Zadałabyś im ból na całe życie.Jestem po przeżyciach związanych ze
śmiercią młodszego brata, który też miał depresję, którą ukrywał.A Lekarz dał
mu prawdopodobnie niewłaściwe lekarstwa, które spowodowały nasilenie depresji.
Powinnaś rozmawiać z najbliższymi o swoim problemie i przebywać wsród ludzi,
żeby dać im szansę na to, żeby Ci pomogli.Serdecznie pozdrawiam. Spróbój
cieszyć się życiem , bo jest to nasza najwyższa wartość.Życzę dużo słońca.