pytanie do P. dr

[martyna2525]

Spotkałam się ze stwierdzeniem że inhibitory MAO są lekami "ostatniej szansy"( mam na myśli te odwracalne). Jak to się ma rzeczywistości? czy rzeczywiście tak jest? czy w lekoopornej depresji mają szansę pomóc?
Drugie pytanie dotyczy lekooporności. W pewnej dyskusji padło twierdzenie " jak można mówić o lekooporności skoro leki działają tylko ze względu na skutki uboczne ( ich nasilenie i poważne konsekwencje dalszego brania leku) potrzebna jest zmiana". Jaka jest medyczna definicja lekooporności?

[ekspert.grupa_synapsis]

Pani Pytania, jak zwykle bardzo ciekawe, ale i nie całkiem proste.

W Polsce, w leczeniu depresji, używany jest tylko JEDEN odwracalny inhibitor MAO (-A). Jest nim moklobemid. To lek bezpieczny, nie ma jednak szczególnie silnego działania przeciwdepresyjnego. Stąd z pewnością nie zasługuje na określenie go jako "leku ostatniej szansy". Może być stosowany jak pierwszy lek w lekkich i umiarkowanych depresjach. Do leczenia depresji ciężkich raczej się nie nadaje.

Inhibitory MAO (nieodwracalne), nazywane też klasycznymi, nie są i nigdy nie były powszechnie stosowane w Polsce. Są to: izokarboksazyd, fenelzyna, tranylcypromina, nialamid i safrazyna. Są to leki kłopotliwe w stosowaniu i potencjalnie niebezpieczne - są jednak zarejestrowane w innych krajach. Z pewnością są stosowane w wypadkach depresji "lekoopornych", jako leki kolejnego rzutu czyli w wypadku nieskuteczności wcześniej stosowanych leków.

W Polsce używany jest jeszcze jeden inhibitor MAO (MAO-B, selektywny ale nieodwracalny) - selegilina. Jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. W dużych dawkach ma działanie przeciwdepresyjne jednak w Polsce nie jest zarejestrowany do leczenia w psychiatrii. W innych krajach bywa stosowany w leczeniu depresji.

Termin „depresja lekooporna” nie jest łatwy do stosowania. Osobiście go nie lubię, niemal nie używam bo jest mało precyzyjny. Ktoś może nawet powiedzieć, że jest to trochę nasze psychiatryczne, językowe, „nie wiadomo co”. O pojęciu "depresji lekoopornej" napiszę później.
Stanisław Porczyk, psychiatra

[martyna2525]

W takim razie razie czekam na dalszą odpowiedz😉Zastanawia mnie jak dziala maklobemid a dopamina. Czy jego sposob dzialania jest podobny do aminosulpirydu?

[ekspert.grupa_synapsis]

W krótkim ujęciu. Depresja "lekooporna" to nie jakiś osobny typ depresji, ale raczej sytuacja kliniczna polegająca na tym, że terapia nie przynosi poprawy. Pojęcie ma więc charakter ogólny i niewiele mówi, lub nic zgoła, o samej chorobie depresyjnej. Byłoby może lepiej, aby zamiast niego mówić o dużych trudnościach w leczeniu depresji o danej osoby. Nie ma jednej przyjętej definicji "depresji lekoopornej” i różni autorzy inaczej ją rozumieją. Jest to jeszcze jeden z powodów dlaczego lekarz-praktyk może nie cenić tego pojęcia i nie przejawiać żywszej chęci do jego używania. Niebezpieczeństw związanych ze stosowaniem takich nieprecyzyjnych a mocno brzmiących pojęć jest też więcej.
Często przyjmuje się, że o depresji lekoopornej można mówić, jeśli nie nastąpiła zadowalająca poprawa stanu zdrowia mimo dwóch prawidłowo przeprowadzonych kuracji przeciwdepresyjnych. „Prawidłowa kuracja” to zastosowanie leku przeciwdepresyjnego we właściwej dawce przez odpowiednio długi czas. Na pewno pojęcie d. l. ma tę zaletę, że przypomina lekarzowi, aby po pewnym czasie i po zastosowaniu więcej niż jednego sensownego sposobu leczenia depresji, gdy nie stwierdza u swojego pacjenta cieszącej poprawy stanu zdrowia, wnikliwie zastanowił się nad tym kogo leczy, z jakiego powodu, w jaki sposób i jakie mogą być przyczyny dotychczasowego niepowodzenia.
Stanisław Porczyk, psychiatra
Grupa Synapsis
www.synapsis.pl

[martyna2525]

Bardzo bardzo dziekuje
😁