on ma depresje a ja mam....dość

[masha_qrella]

jestesmy razem
jakis czas
jestesmy mlodzi dwudziestoparolatkowie
on od mlodego wieku sam samodzielny niezalezny
ja do dzis z rodzicami
ja ciesze sie wwszystkim
on niczym
on ma depresje
a ja mam dość.bo nie jestem dosc silna by mu pomóc
i nieludzka wydaje sie chec zostawienia kogos w niesszczęśliwosci
której ja i tak nie moge mu dac
chcialabym byc jego przyjacółka
i pomóc mu
ale popadam w bezsilnosc i jak niigdy bliska staje mi sie teoria o
dobrze_być_asertywnym..
czego (tu) szukam?
może tylko sie spowiadam

[rzeznia_nr_5]

masha_qrella napisała:

> jestesmy razem
> jakis czas
> jestesmy mlodzi dwudziestoparolatkowie
> on od mlodego wieku sam samodzielny niezalezny
> ja do dzis z rodzicami
> ja ciesze sie wwszystkim
> on niczym
> on ma depresje
> a ja mam dość.bo nie jestem dosc silna by mu pomóc
> i nieludzka wydaje sie chec zostawienia kogos w niesszczęśliwosci
> której ja i tak nie moge mu dac
> chcialabym byc jego przyjacółka
> i pomóc mu
> ale popadam w bezsilnosc i jak niigdy bliska staje mi sie teoria o
> dobrze_być_asertywnym..
> czego (tu) szukam?
> może tylko sie spowiadam



Udzielam Ci rozgrzeszenia Siostro.Jako pokutę wpłać 10 złotych na Owsiaka
i posprzątaj mamie łazienkę.Odejdź w pokoju.

Matko Tereso,

[masha_qrella]

golnie na brak spokoju nienarzekam, ale przekaże zdepresjonowanemu,
Byle pomogło bo inaczej bądą bęcki i Owsik nie pomoże
ukłony dla małżonki
m_q

rzeznia_nr_5 napisał:
> Udzielam Ci rozgrzeszenia Siostro.Jako pokutę wpłać 10 złotych na Owsiaka
> i posprzątaj mamie łazienkę.Odejdź w pokoju.

no dobra tak najlepiej to powiedzcie

[masha_qrella]

Odejdz zostaw nie pomozesz a zaszkodzisz
i sobie tez jeszcze
matka teresa więc chybiła.bad luck

[mskaiq]

Mysle ze mozesz Mu przekazywac Swoja radosc. On bedzie ja odrzucal, to bardzo
normalna reakcja osoby z depresja ale bedzie Cie slyszal. Ten jego strach przed
radoscia bedzie sie zmiejszal. Twoja cierpliwe pokazywanie Mu ze wszystko ma
sens zacznie zmieniac Jego punkt widzenia na wszystko wokol. Przede wszystkim
staraj sie Mu uzmyslawiac ze On ma wiele wartosci, On musi uwierzyc w Siebie.
Bedzie sie przed tym bronil, szczegolnie trudny jest poczatek, pozniej jest
coraz latwiej bo po pewnym czasie zaczynie patrzec na swiat w podobny sposob
jak Ty.
To wymaga duzo czasu i wiele milosci dla drugiej osoby, bo musisz Mu wybaczac
caly czas. On bedzie probowal Cie ranic, bedzie pojawiala sie w Tobie zlosc na
to co mowi. Zwykle reagujemy zloscia na zlosc drugiej osoby, tego nie mozna
zrobic. On uwaza ze to jest naturalne ranic innych, robi to samo ze Soba i to
na kazdym kroku.
Serdeczne pozdrowienia.

[uwaga_mskaiq]

[smutaska3]

to ciezka sprawa....choc ja jestem raczej z drugiej strony,ale w pewnym sensie
rozumiem twoj problem..

..jezeli masz sie poswiecac i zmuszac wbrew sobie to nie ma to zbyt duzego
sensu,bo wykanczajac siebie,nie pomozesz jemu...

..on pewnie potrzebuje spokoju,ciepla,zrozumienia..jes li jestes w stanie mu to
dac choc troche to okej..

mam nadzieje ze ma kogos innego..

nie ma

[masha_qrella]

tyle ze mi nie bardzo wychodzi pomaganie jemu bo troche sama sie doluje. troche
nawet bardzo.
ale..bedzie dobze..
poszedldo psychologa..
dobrze ze ma chęć z tego wyjść
sam wie..
moze moja przyjazn pomoze mu w tym trwac..
choć pewnie chcialby wiecej niz przyjazn..