dlaczego...

[Gość: RIT]

Przeczytalem wszystkie listy na forum.ja tez mam depresje i to ciezka.wlasciwie
to trwa juz okolo 3 lata.ostatnio znowu sie wszystko nasila.
szukam wyjasnienia ale juz nawet o tym nie moge za intensywnie pomyslec.
wlasciwie to chyba wszystko zaczelo sie po moim wyjezdzie na studia za
granice.wyjechalem zaraz po maturze nie majac nikogo tam po drugiej stronie
granicy.wtedy tez zaczelo sie dla mnie calkowicie dorosle zycie.od poczatku
musialem zarabiac pieniadze na wlasne utrzymanie i jednoczesnie studiowac.z
czasem zaczalem miec ogromne problemy w nawiazywaniu kontaktow z ludzmi.z
dziewczynami wszystko sie urwalo.tak jest w zasadzie do dzisiaj.czuje sie
taki samotny .jestem taki niesmialy.kwestionuje siebie.

w sumie niby umiem sobie radzic w trudnych sytuacjach.ale te pozory
myla.nie radze sobie z moja depresja.niedlugo bede pisal dyplomowa i
potrzebuje na to sily.jednak gdy to cos zlapie mnie od tylu za
gardlo to przez tydzien nie chce puscic.wtedy leze w lozku i
kompletnie nic nie moge zrobic.zero koncentracji.w weekendy nigdzie nie
wychodze i przez te dwa dni non stop ogladam telewizje.doslownie non stop.
mnie tylko jakas kobieta moze uratowac.problem w tym ze ja juz chyba nie
potrafie nawiazac normalnego kontaktu z ludzmi.co robic.ja nie mam
kompleksow.po prostuZUPELNA BLOKADA.czy ja jestem za slaby na ten swiat?
dlaczego ja tak zdziczalem?

[Gość: Lau Hu]

Nalożyłes na Siebie więcej niż wynosi Twoja tzw.nośność (coś w rodzaju nośności
w tonach statku morskiego ) Dużo i szybko. Juz teraz.Dyplom, Praca,Kobieta,
Zdrowie, Poważanie, Pewność, już teraz - fizycznie ( nie możliwe) ,umysłowo -
tak ( iluzja).Tysiące myśli,piekielny sztorm, kombinacje - a robota (fizyczna )
stoi. To nawet Bóg nie pstryknął palcami aby stworzyć SWIAT, Potrzyebował na to
SIEDEM DNI.W kazdym dniu coś, konkretnego zrobił, zrobił i sprawdził czy było
to dobre, nie wracał , nie poprawiał, nie rozmyślał, nie cofał się. Zrobił i
usiadł jak góra, bez kombinacji, bez myśli - NIC NIE ROBIŁ.TY potrzebujesz na
daną pracę trochę więcej pracy ( i być może czasu).Nie uciekaj ( nie ma
dokąd ), nie rozmyślaj, zrób to co masz w danym momencie zrobić, nie oceniaj.
Zrób to dobrze, w pełni.I zostaw.Zapomnij.Byłeś.To dobrze.Nie
pamiętaj.Pracowałeś. To dobrze.Nie pamiętaj.Resetuj Umysł. Pracuj i myśl w
czasie obecnym , w tym czasie i o tym , i tylko o tym , co w DANYM czasie
robisz (fizycznie i umysłowo). Pozdrawiam Lau Hu

[Gość: Krzysiek]

Nieprawda. Jak mialem ciezka depresje, to nie bylem w stanie przeczytac
nakrotszego artykulu w Przyjaciolce. Moge Ci poradzic tylko, zebys spotkal
dobrego psychiatre, ktory zaaplikuje Ci naprawde sluszne dawki antydepresantow.
Ja takiego znalazlem i zdaje sie, ze zaczynam sie dobrze czuc, od kiedy kojarze
poczatki choroby. A bylo to baardzo dawno bo 15 lat temu.

[Gość: Aga]

Zadne leki, odpusc to sobie. Jesteś (wniskuje z listu) młodym czlowiekiem i
wszystko przed tobą. Rozejrzyj sie dookoła:mnóstwo ludzi, trzeba tylko sie na
nich trochę otworzyć, nie przyjdą do ciebie jezeli nie dasz im szansy!Pomysl że
człowiek nie ma nieskonczonej ilosci czasu w życiu, kazdy ma swój limit i warto
by było wykorzystać go jak najlepiej. Warto próbować!

Do Lau Hu

[Gość: Budda]

Uwazaj Lau Hu z tymi receptami. Tu sa ludzie, ktorzy nie chca zyc w czasie
terazniejszym. Probowalem juz to "obwiescic" swiatu, ale zganiono mnie
ze plagi jakies straszliwe na ludzkosc chce rzucic, zem kuzyn Stalina albo
ze chce palic czarownice.
Dzieki za probe, Budda.

[Gość: danka]

zachowanie mojego meza bylo podobne- totalnie antysocial behavior, nie do
zniesienia oprocz tego doszla lekka paranoia i fobie. zmusilam go do terapii
rodzinnej ( cala rodzina cierpiala - napiecie byly straszne nie do
wytrzymania) terapeuta decyduje jaki jest przypadek - jezeli ciezki rekomenduje
leczenie farmakologiczne. kierunkiem terapii jet miedzy innymi nauczenie sie
zycia w terazniejszosci ale jak wspomnialam miedzy innymi . jest jeszcze wiele
innych spraw nad ktorymi kazdy inywidualnie musi pracowac z pomoca trapeuty ,
az dochodzi do punktu kiedy moze sie stac terapeuta sam dla siebie bez pomocy ,
bez tzw podporki.jak jest juz silniejszy emocjonalnie . terapeuta pomaga
spojrzec w oczy wszystkim strachom, nieudanym decyzjom, kryzysom dajac inna
perspektywe. pomaga znalesc odwage aby to zrobic. my mamy tylko jedna
perspektywe -wlasna ktora czasem jest skrzywiona dlatego nas doprowadza do
depresji , bolu i cierpienia, obwiniania siebie i boimy sie isc dalej jest to
ponad nasze sily zeby spojrzec wlasnemu zyciu w oczy. na to tylko stac
nielicznych aby byli uczciwi wobec siebie i potrafili to robic. bo to wymaga
ogromnej odwagi -stoimy czasem przestaszeni myslac o sobie jacy jestesmy
nieudani lub poprotu przegrani. trzeba innej perspektywy , osoby ktora nie jest
wlaczana emocjonalnie wnasze sprawy i zycie.
zmiany sa powolne, ale sa. trzeba miec nadzieje.nie rozwiedlismy sie .
pracujemy aby zmienic nasze zachowania a zostac soba .

[mela]

Witaj RIT
Dwa lata temu byłam w takiej samej sytuacji jak Ty,to był początek moich studiów i totalna depresja
jednak w preciwieństwie do Ciebie,nie miłam tyle sił, by kontynuować sudia
wróciłm do domu i zamknęłam się zupełnie na świat i ludzi
w tym roku rozpoczęłam ponownie studia,ale jest mi bardzo ciężko
nie potrafię nawiązać kontaktu z ludżmi,cuję sie samotna i podobnie jak Tobie,
czasami wydaje mi się,że "jestem za słaba na ten świat"..
chiałabym poznać kogoś, kto by mi pomógł
ale gdzie mam goszukać