depresja

[torquemada]

właściwie nie wiem co napisać..
nie potrafie pisać, nie potrafie mówić
życie mnie przeraża, przerasta..
to trwa już ponad dwa miesiące i pomimo leczenia (antydepresanty, terapia)
wciąż się pogarsza..
jak długo można tłumaczyć sobie, że cały ten brak chęci do życia, do
wszystkiego to przecież nie są moje myśli ? Podsuwa mi je choroba, ale
pomimo, że to wiem i codzień rano powtarzam jak mantrę, to wciąż czuję ten
wszchogarniający smutek, żal do siebie, do świata
i jedyne co widzę to brak sensu..
tak mnie to męczy, tak bardzo, bardzo męczy..

powiedzcie mi ile czasu najdłużej depresja trzymała Was w szponach ?
ile to jeszcze potrwa ?
ile może potrwać ?

czy ja to przetrwam ?
wątpię..
dziś wątpię..

[mersault]

> powiedzcie mi ile czasu najdłużej depresja trzymała Was w szponach ?

Nieco ponad miesiac, skonczylo sie na nie chodzeniu na uczelnie - mysli nie
dawaly mi spokoju, nie mialem checi do niczego zupelnie jak piszesz.

> ile to jeszcze potrwa ?

Mysle ze z czasem powinno byc coraz lepiej, nawet jak w to nie wierzysz to mysle
ze czas zrobi swoje.

> czy ja to przetrwam ?
> wątpię..
> dziś wątpię..

Watpienie w wyleczenie, w to ze bedzie lepiej jest cecha depresji, wiem jak to
jest czesto sam watpie jak jest zle:(
Przetrwasz na pewno trzymaj sie:)

[torquemada]

mersault napisał:

> > powiedzcie mi ile czasu najdłużej depresja trzymała Was w szponach ?
>
> Nieco ponad miesiac, skonczylo sie na nie chodzeniu na uczelnie - mysli nie
> dawaly mi spokoju, nie mialem checi do niczego zupelnie jak piszesz.

ponad miesiąc ?!?!
u mnie trwa już ponad dwa, chociaż zaczęła się zncznie wcześniej, ale myślałam,
że to minie
Dwa bite miesiące, a ja mimo leczenia czuję coraz większą głębinę, w którą się
zapadam
dawno już przestało być widać błękit, teraz granat zamienia się w bezgraniczną
czerń
wiesz.. nie mam już nawet siły się miotać

[nevada_blue]

powiedzcie mi ile czasu najdłużej depresja trzymała Was w szponach ?

10 miesięcy

> ile to jeszcze potrwa ?
> ile może potrwać ?

w sumie nikt nie wie. ale jak będziesz się leczyć na pewno krócej i łagodniej

> czy ja to przetrwam ?

przypuszczam, że tak. istnieją dowody na to, że można z tego wyjść. dlaczego
Tobie miałoby się nie udać?

[torquemada]

nevada_blue napisała:

> powiedzcie mi ile czasu najdłużej depresja trzymała Was w szponach ?
>
> 10 miesięcy

10 miesięcy..
w końcu to jakaś liczba
realna..

nie wytrzymam 10 miesięcy
zdecydowanie

[nevada_blue]

to żadna liczba. u Ciebie może trwać dużo krócej. albo dłużej.
wytrzymasz. też myślałam, że nie. a jednak. i wytrzymuję dalej. choć niełatwo.
"znamy się na tyle, na ile nas sprawdzono" - Szymborska
powodzenia

[mskaiq]

To prawda ze brak checi do zycia to nie Twoje mysli. Probujesz z nimi walczyc i
ten wysilek, Twoje pozytywne mysli to Ty.
W tej chwili masz wrazenie ze te negatywne mysli sa silniejsze od Ciebie. To
wrazenie przynosi depresja, w taki sposob probuje torpedowac Twoj wysilek.
Dlatego najwazniejsza sprawa w depresji jest nie dopuszczac do siebie
watpliwosci, Ty wygrasz i jesli nie stracisz tej wiary to pokonasz depresje.
Kiedy przechodzilem przez depresje bylem pelen mysli i uczuc ze nie poradze
sobie, ze musze sie poddac.

Wspomialas o zalu do Siebie. Tego uczucia nie wolno akceptowac, kiedy go
akceptujesz Sama niszczysz caly Swoj wysilek, nie ma bardziej niszczacego
uczucia jak zal do Siebie. To uczucie przynosi chec niszczenia siebie, czesto
przynosi rodzaj satysfakcji z tego ze dzialamy przeciwko sobie. Przeszedlem
przez wiele takich uczuc, pod zadnym pozorem nie wolno sie im poddac. Poddanie
oznacza somozniszczenie.

Jest wiele sposobow na to aby unikac smutku i zalu do siebie i negatywnych
mysli. Aktywnosc jest jednym z najlepszych sposobow, nie masz czasu na takie
mysli kiedy jestes czyms zajeta. Druga metoda to afirmacja, wspomialas ze rano
powtarzasz Sobie ze te negatywy to nie Twoje mysli.
Robilem to samo powtarzalem w kolko moje pozytywne mysli a depresja przynosilA
negatywne. Czesto te afirmacje trwaly godzinami, dotad az te negatywne mysli
slably i zanikaly. Wtedy wygrywalem dzien.
Szukalem wszystkich sposobow aby byly pozytywne mysli, trzeba o nie walczyc.
Nie wiem czy cwiczysz fizycznie to jest rowniez bardzo pomocne. Nasza
fizykalnosc ma olbrzymi wplyw na nas.
Mozna pokonac depresje ale musisz w to wierzyc to najwazniejszy warunek. Pytasz
jak dlugo to moze trwac, to trwa dotad az to pokonasz. Nie jest dobrze ustawiac
sobie jakiekolwiek limity czasowe.
Serdeczne pozdrowienia.

dziękuję mskaiq..

[torquemada]

bardzo ładny post
ale wiesz - ja to wszystko znam z teorii - tzn wiem, że to wstrętna choroba, że
jest tak bo tak jest, że kiedyś minie, że tak nie można, a tak trzeba
ale co z tego skoro nie mam siły..
nie mam już po prostu siły
nie stać mnie nawet na to aby z siebie ten wysiłek - jakikolwiek fizyczny,
niefizyczny wykrzesać..
nie chcę się nad sobą użalać - nie znoszę tego, ale nawet nie stać mnie na
wściekłość..

[mskaiq]

Ta chorobe trzeba pokonac, ona sama nie odejdzie. Nie mniej to mozna pokonac!!!
Piszesz o zmeczeniu, z depresja zwykle przychodzi zmeczenie, to wlasnie wplyw
naszej fizykalnosci na nas. Paradoksem jest to ze zwykle z powodu zmeczenia
przestajemy cwiczyc ale zamiast to pomoc, pogarsza.
Kiedy czuje sie zmeczony robie cwiczenia fizyczne. Wystarczy dwie, trzy minuty
intensywnego wysilku fizycznego. Zobaczysz ze po takim cwiczeniu odchodzi
zmeczenie, bierze sie to z tego ze w jego wyniku Twoje krazenie znow nabiera
tempa. Bezczynnosc przynosi smutek a takze zmeczenie.
Nie mozna rowniez mowic ze nie masz sily, kiedy tak mowisz zaczynasz w to
wierzyc a to wzmaga chorobe. Po prostu zaczynasz w to wierzyc i poddajesz sie.
Jesli chodzi o zlosc, unikanie jej jest warunkiem wyjscia z depresji. Zobacz
jak czesto zlosc jest skierowana przeciwko Tobie.
serdeczne pozdrowienia.

[torquemada]

..
ja nie mam już nawet złości
nie mam nic
żeby poćwiczyć fizycznie trzeba ruszyć dupsko, a to mnie przerasta
przerasta mnie wszystko
nawet jedzenie jest wysiłkiem
zmuszam się do samej czynności ruszania rękoma, do przełykania..

wiem.. kiedyś minie
kiedyś

[kas-ka]

Może trudno Ci dziś w to uwierzyć ale nawet na tym forum są tacy, którzy przez
to piekło przeszli. Ja też przeszłam.Trwało to dość długo (prawie 6 jesienno-
zimowych ponurych miesięcy) i wiesz...... słońce jest strasznym wrogiem
depresji, a Twoim w walce z nią wielkim sprzymierzeńcem.Spróbuj to
wykorzystać.Im więcej ruchu na słońcu tym lepiej. Mam nadzieję,że pomimo
ogólnej olbrzymiej żałoby (co nie jest bez znaczenia dla nas-ludzi bardziej
smutnych i na smutek bardziej podatnych niż inni),słońce i budząca się wiosna
jak tylko im pozwolisz naprawdę skróci czas choroby. Tego bardzo serdecznie Ci
życzę

[nevada_blue]

kas-ka napisała:

>słońce jest strasznym wrogiem
> depresji

w depresji sezonowej może tak
ale nie zawsze, nie w każdej
nic mnie chyba tak nie dobijało w zeszłym roku wiosną jak słońce właśnie
wiosna w ogóle co roku jest dość cięzkim czasem

[matka_nadzieja]

torquemada napisała:

> ..
> ja nie mam już nawet złości
> nie mam nic
> żeby poćwiczyć fizycznie trzeba ruszyć dupsko, a to mnie przerasta
> przerasta mnie wszystko
> nawet jedzenie jest wysiłkiem
> zmuszam się do samej czynności ruszania rękoma, do przełykania..
>


Ale egzaltacje idą ci całkiem nieźle.Widać nie jesteś taka do końco upośledzona
na umyśle.

Pzdr.Matka_Nadzieja-twoja matka.

[10ii]

A może depresja na wiosnę jest spowodowana zmniejszoną ilością światła w ciągu
zimy/efekt opóżniony/ badano,że fototerapi jest skuteczna również w depresji
endogennej.Ja teraz tego nie stosuję bo silne światło działa drgawkorodnie,ale
jak odzwyczje się od benzo_d to kto wie,jak będę jescze starszy i organizm nie
będzie przyjmował leków.To nawet nieżle nakręca.Światło jest bardzo silne,ale po
chwili się przyzwyczaja,nie męczy oczu,i czujesz się jak na łące,albo ławeczce w
słoneczny piękny dzień,dobrze,miło,niestety raz jak się nadmiernie
zasiedziałem/no bo fajnie, to póżnie nieżle mnie nakręciło.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=21118190&a=21118190
A jeśli chodzi o depresje,to zazdroszcze tym z dwubiegunową/samoczynne przejście
w manie,podwyższony nastrój,dobry humor,tylko powroty fatalne/.

[matka_nadzieja]

10ii napisał:

> A może depresja na wiosnę jest spowodowana zmniejszoną ilością światła w ciągu
> zimy/efekt opóżniony/ badano,że fototerapi jest skuteczna również w depresji
> endogennej.Ja teraz tego nie stosuję bo silne światło działa drgawkorodnie,ale
> jak odzwyczje się od benzo_d to kto wie,jak będę jescze starszy i organizm
nie
> będzie przyjmował leków.To nawet nieżle nakręca.Światło jest bardzo silne,ale
p
> o
> chwili się przyzwyczaja,nie męczy oczu,i czujesz się jak na łące,albo
ławeczce
> w
> słoneczny piękny dzień,dobrze,miło,niestety raz jak się nadmiernie
> zasiedziałem/no bo fajnie, to póżnie nieżle mnie nakręciło.
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=21118190&a=21118190
> A jeśli chodzi o depresje,to zazdroszcze tym z dwubiegunową/samoczynne
przejści
> e
> w manie,podwyższony nastrój,dobry humor,tylko powroty fatalne/.


Ja cię synu już dawno opuściłam.I dobrze zrobiłam.

Zdrówka.Matka_Nadzieja.