Bliski chory nie chce sie leczyc

[ellen]

Bliska mi osoba cierpi na depresje od wielu miesiecy. Nie chce przyjmowac
lekow, twierdzi, ze tak jej dobrze - bez pracy (do ktorej rzecz jasna nie
chodzi), bez ludzi (ktorzy przestali sie pojawiac), w swoim wlasnym swiecie,
do ktorego coraz bardziej sie oddala, bez zadnych bodzcow, powinnosci. Jedno
co robi to regularnie chodzi na psychoterapie, jak widac bez rezulatow. Czy
jest cos co moge zrobic? Serce mi peka jak patrze, gdy usycha i przestaje zyc
za zycia. Czy w ogole cokolwiek mozna zrobic gdy dorosly czlowiek nie chce
sie leczyc? Poza bezustannym namawianiem go do tego (ktore nie przynosci
skutku)?

[matka_nadzieja]

ellen napisała:

> Bliska mi osoba cierpi na depresje od wielu miesiecy. Nie chce przyjmowac
> lekow, twierdzi, ze tak jej dobrze - bez pracy (do ktorej rzecz jasna nie
> chodzi), bez ludzi (ktorzy przestali sie pojawiac), w swoim wlasnym swiecie,
> do ktorego coraz bardziej sie oddala, bez zadnych bodzcow, powinnosci. Jedno
> co robi to regularnie chodzi na psychoterapie, jak widac bez rezulatow. Czy
> jest cos co moge zrobic? Serce mi peka jak patrze, gdy usycha i przestaje zyc
> za zycia. Czy w ogole cokolwiek mozna zrobic gdy dorosly czlowiek nie chce
> sie leczyc? Poza bezustannym namawianiem go do tego (ktore nie przynosci
> skutku)?


A co to dla ciebie znaczy "leczyć się" i "chcieć się leczyć"?Znaczy co robić.
I jeszcze napisz w jaki sposób go namawiasz poza tym że bezustannie.

[ellen]

> A co to dla ciebie znaczy "leczyć się" i "chcieć się leczyć"?Znaczy co robić.
> I jeszcze napisz w jaki sposób go namawiasz poza tym że bezustannie.

Namawiam JA, to moja siostra. Wszelkimi mozliwymi sposobami, bo trwa to
miesiace. Metoda zdartej plyty, zartami, blaganiami, prosze zeby to zrobila dla
mnie, jesli dla siebie nie chce. I nic. Skala. Zmienia temat i mowi, ze jej to
niepotrzebne, ze tak jej dobrze. Wiem, ze ta choroba na tymwlasnie polega, ze
nie chcesz NIC robic, ale to w takim razie blede kolo. I oznaka, ze chory
czlowiek sam nie jest w stanie sobie pomoc. Wiec od czegos ma bliskich, prawda?
Dlatego pytam - co moge? Przeciez jej nie zmusze do niczego, ona musi sama
zdecydowac.

[lucyna_n]

regularna psychoterapia to jest leczenie.

[ellen]

lucyna_n napisała:

> regularna psychoterapia to jest leczenie.

Chcialabym zebys miala racje. Ona chodzi na psychoterapie drugi rok. I na moje
oko funkcjonuje gorzej, tzn wcale nie funkcjonuje. Moze to jakis krytyczny
moment terapii??

[lucyna_n]

aaa, drugi rok.. no to najwyrazniej jest to terapia psychodynamiczna albo niedajboże psychoanaliza,
obawiam sie ze jezeli do tej pory nic nie dala to nic nie da. Faktycznie trzeba by sprobowac
farmaceutycznie ruszyc ta depresje, bo tak to moze trwac po wiek wiekow. Przypuszczam ze niestety
psychoterapeuta odradza branie antdepresantow i wizyte u psychiatry, i stad tez taki opor przed
leczeniem .
Niestety nie wiem jak namowic kogos kto nie chce, niektorzy musza dotknac dna, zeby sie przemoc do
jakichs radykalnych krokow.

[nevada_blue]

chyba muszą...

[lucyna_n]

hej Nevka, milo że sie pojawilaś:) ty krnąbrne stworzenie:)

[nevada_blue]

miło.. dlaczego wszyscy oprócz mnie się cieszą?
wyraz "krnąbrne" ma za dużo spółgłosek
i nie idzie tego wymówić
wolę "niepokorna"
szkoda, że jako synonim "głupia"...

pozdrawiam Lucy :*

[mskaiq]

Mam podobna sytuacje jak Ty, rowniez z Siostra. Na poczatku, nie chciala
rozmawiac. Rozmowa nie miala dla Niej zadnego sensu, meczyla Ja, przynosila
rowniez wielu bolu i strachu.
Ten bol io strach jest bardzo silny, dlatego unikala rozmowy, bala sie tych
rozmow. Jeszcze dzisiaj, po roku szuka sposobu aby ja przerwac, tyle ze zdarza
sie to coraz rzadziej. Dzisiaj moge rozmawiac juz z Nia przez godzine, potrafi
tyle wytrzymac. Wiem ze nie jest Jej latwo ale nie ma innej drogi, musi pokonac
to co oddziela Ja od zycia.

Mysle ze to samo dzieje sie z Twoja Siostra, Ona nie chce wracac do tego swiata
bo kiedy to probuje pojawia sie strach i bol.
Mysle ze mozesz pomoc Swojej Siostrze bardziej niz ktokolwiek inny. Musisz
tylko rozumiec ze Jej zachowanie jest wynikiem strachu i bolu ktorego probuje
unikac. Z tad biora sie Jej odpowiedzi ze tak jak jest dobrze jak jest. Nie
chce zmieniac, Ona probowala to zmieniac ale pojawial strach i bol ktory ja
terroryzowal, dlatego cofala sie.
Musisz rozmawiac z Nia ale skoncentruj sie na bardzo malych zwyciestwach.
Sprobuj wyciagac Ja na powietrze, wtedy ten lek w Niej jest miejszy. Postaraj
sie aby pracowala w domu, pranie, mycie naczyn, sprzatala itp. Musisz trzymac
Ja zajeta, bezczynnosc przynosi najwiecej szkody.
Mozesz Ja wygrac ale musisz w to wierzyc i musisz Ja przekonywac ze wroci do
Niej zycie ze nie bedzie strachu ani bolu. Rozmawiaj z Nia o tych czasach kiedy
byla szczesliwa i radosna. Ona musi przelamac ten strach i bol ktory dominuje w
Niej. Jesli chcesz napisz na moj adres gazetowy.
Serdeczne pozdrowienia.

To i siostra siedzi z Toba na antypodach?

[superszczur]

do mskaiq

[ellen]

Tak tez zrobilam, sprawdz.

Przegłodź go. Zaręczam, że się ożywi.

[superszczur]

Farmakoterapia

[rotkaeppchen1]

Moim zdaniem najlepszym rozwiazaniem jest leczenie farmakologiczne. W przypadku
depresji nie spowowdowanej jakims konkretnym traumatycznym wydarzeniem (np
smiercia dziecka), trudno oczekiwac, ze stan sie polepszy "z czasem". Poza tym
nie mozna wykluczyc, ze depresja ma charakter somatyczny. Ja mialam depresje,
ktora byla objawem zaburzen hormonalnych. Meczylam sie ponad piec lat - z
przerwami. Pozniej dostalam leki antydepresyjne, ktore pomogly. Obecnie lecze
sie hormonalnie i nie mam depresji. Warto wykluczyc wiec inne przyczyny
depresji, nie tylko te "osobowosciowe". Pozdrawiam

[ellen]

rotkaeppchen1 napisała:

> Moim zdaniem najlepszym rozwiazaniem jest leczenie farmakologiczne. W
przypadku
> depresji nie spowowdowanej jakims konkretnym traumatycznym wydarzeniem (np
> smiercia dziecka), trudno oczekiwac, ze stan sie polepszy "z czasem". Poza tym
> nie mozna wykluczyc, ze depresja ma charakter somatyczny. Ja mialam depresje,
> ktora byla objawem zaburzen hormonalnych. Meczylam sie ponad piec lat - z
> przerwami. Pozniej dostalam leki antydepresyjne, ktore pomogly. Obecnie lecze
> sie hormonalnie i nie mam depresji. Warto wykluczyc wiec inne przyczyny
> depresji, nie tylko te "osobowosciowe". Pozdrawiam

Dzieki rotka. Trzymaj kciuki za moja siostre a mnie zycz wytrwalosci we
wspieraniu jej.

[rotkaeppchen1]

Trzymam kciuki za Was obie:-)

[ynnes]

Myślę, że modlitwa powinna ją uleczyć.