kto zażywa coś godnego polecenia na depresje

[alicjaa]

witam , od jakiegos czasu coś ze mna nie tak, troche mi sie nie wiedzie za
dobrze. zaczęłam unikać znajomych , wszystko wydaje mi sie bez sensu , i nie
mam żadnej motywacji do działania , praca to 8 godzinne katusze. najchętniej
leże w domu przed telewizorem. duzo spie , nawet nie śpie ale leże i np
słucham radia , jestem wiecznie zmęczona i zaspana. cały czas prześladuje
minie myśl że będę samotna i nieszczęsliwa. przyszłość mnie przeraża , mysle o
ucieczce ...tylko dokąd. straram sie cos zmienić ( gdzies wyjść , coś
zrobić) ale rezultaty naprawde manre. zalezy mi na lekarstwie dostępnym bez
recepty ...deprim a może coś innego? jak możecie cos polecić to bardzo prosze
, podajcie tez cene i ilość tabletek w opakowaniu dzięki pozdrawiam!

[agawa_63]

Witam Alicjo
2,5 roku temu po raz pierwszy poczułam się tak jak ty teraz, a może jeszcze
gorzej. Po konsultacji z lekarzem I kontaktu zgłosiłam się do psychiatry.
Następny miesiąc spędziłam w klinice. To tylko w pierwszej chwili wydaje się
straszne. Odpowiednie leki i opieka robią swoje. A także towarzystwo ludzi,
którzy mają podobne problemy. Jeśli chcesz, mogę Ci powiedzieć dalszy ciąg
moich "wzlotów i upadków", jedno jest pewno: nie bierz NICZEGO na własną rękę.
Zgłoś się do lekarza. Są leki bardzo dobre i tanie, ale raczej nie kupisz ich
bez recepty. Pozdrawiam

[alicjaa]

Witam Agawa :)
Wiem, że baranie jakich kolwiek lekarstw na własna rękę nie jest dobre. Jak
pomyśle o wizycie u lekarza ...potem u psychiatry to odechciewa mi sie
wszystkiego. chciałabym zmienić swój stan od zaraz , wydaje mi sie że jak
zarzyje tabletke odrazu bedzie dobrze i z uśmiechem na twarzy biegać będę po
ulicach ...wiem że to głupie... może to lek przed tym ,że nagle z dnia na dzień
okaże się że wymagam leczenia, ( miesiąc w klinice? przeraża mnie) nikomu nie
mówie o moich problemach... nikt tez sie niczego nie domyśla , wiecznie
zapracowana, nie mam czasu, najlepiej czuje sie sama ze sobą, Nie mam zaufania
do lekarzy , obawiam sie uzależnienia od przepisywanych leków. Wierze że to
jakiś kryzys, ostatnio mi się nie układa... wmawiam sobie że to
przezwycięże..jednak to trwa zbyt długo. jest mi z tym źle, chciałabym sie z tym
sama uporać bez interwencji lekarza... jaki jest okres zażywania tego typu
leków? zdaje sobie sprawę , że różnie bywa w poszczególnych przypadkach. Czy Ty
zażywasz coś od 2,5 roku do tej pory? jesli tak to czy próbowałaś odstawić te
leki? jak się teraz czujesz?
pozdrawiam
p.s. Jeśli masz ochote to pisz na forum albo na maila

[azar21]

Dobrze, że wierzysz, że to tylko kryzys i nie chcesz się poddać - Brawo!
Ucieczka do pomocy psychiatry, to rezygnacja z własnej samodzielnej walki.
Za każdym razem, gdy jakiś problem wyskakuje to trzeba gonić do psychologa czy
psychiatry? to wtedy jest cięzka choroba.
Na początek spróbuj Rhodiolin www.schudnij.com.pl/rhodiolin.html ,a
dalsze działanie...

[lucyna_n]

zaczynasz mnie wkurzać

[agawa_63]

Alicjo
Jeśli chcesz sama się uporać z problemem, próbuj, ale nie bierz żadnej chemii,
ew. specyfiki tego rodzaju, o których mówi Azar. Możesz spróbować również jogi
lub in. metod tego typu. Radziłabym Ci też poczytać książki na temat depresji,
np. autorstwa dr Iwony Koszewskiej O DEPRESJI, O MANII, O NAWRACAJĄCYCH
ZABURZENIACH NASTROJU. Nie wiem, ile ten stan u Ciebie trwa, ale jeśli oprócz
opisanych objawów mówisz bardzo cicho, masz mętlik w głowie, który uniemożliwia
Ci normalne funkcjonowanie, boisz się zmian i nie potrafisz podjąć żadnej,
nawet najmniejszej decyzji, to jest to depresja, a nie żaden "kryzys".
Jeśli chodzi o mnie, po pobycie w klinice leki brałam jeszcze pół roku. Potem
(pod kontrolą lekarza) odstawiłam je. Niestety po kilku miesiącach nastąpił
nawrót choroby (tak,Azar,to jest choroba). Próbowałam walczyć z nią sama. Nie
chciałam leczyć się ponownie w klinice (nie z powodu złych wspomnień, ale
raczej względów praktycznych - mam rodzinę, dwójkę dzieci). Było ze mną bardzo,
bardzo źle. Bliscy mówili mi "Weź się w garść, dasz sobie radę, nie poddawaj
się". Otóż są sytuacje, kiedy samemu nie można sobie poradzić. Pytanie do
Azara: miałeś ciężką depresję? Czułeś się tak, że gdyby nie odpowiedzialność za
bliskich najchętniej zrobiłbyś ten ostatni krok? Nie? To nie wyrażaj się tak
lekceważąco o lekarzach, którzy wcale nierzadko ratują nam życie.
Poszłam do dobrego psychiatry. Zaproponowała mi trzy drogi leczenia. Jedną z
nich było leczenie na oddziale dziennym kliniki. Przychodzi się na oddział na
kilka godzin, uczestniczy w zajęciach wraz z ok. 20 innych osób. Dostaje się
lekarstwa, spotyka z psychoterapeutą. Trwa to ok.12 tygodni (trzeba wziąć urlop
z pracy). Wszystko jest za darmo. Ja to przeszłam, uważam, że było warto.
Wiesz, resztą dopiszę później, a może chcesz pogadać na gg mój numer 2711564?
Serdecznie Cię pozdrawiam, koniecznie się odezwij.

[lucyna_n]

zgadzam sie z Tobą co do kwestii lekarzy .

[azar21]

Agawa napisała:
>To nie wyrażaj się tak lekceważąco o lekarzach, którzy wcale nierzadko ratują
nam życie.
Agawo, przeczytaj uważnie mój post i pokaż mi miejsce, gdzie źle piszę o
lekarzach?
Czy gdy boli Cię glowa, czy masz katar od razu lecisz do doktora? To miałem na
mysli, że gdy ktoś od razu bezmyślnie leci, żeby lekarz przepisał wit C
(uproszczenie) to jest choroba bezradności. I nie mam zamiaru lekceważyć
kogokolwiek problemów zdrowotnych, ale zdecydowana ilość wizyt i porad
lekarskich jest zbędna. Jesli masz kontakt ze szczerymi lekarzami - tak własnie
Ci powiedzą.
A zdanie o lekarzach mam rózne, tak jak różne mam o nauczycielach, księdzach,
urzędnikach i innych. Są i absolutni profesjonaliści, ale są również totalni
partacze. Przeglądnij fora, ile osób szuka dobrego lekarza w swojej
miejscowości, choć jest ich tam całe mnóstwo.
> Pytanie do Azara:
> miałeś ciężką depresję? Czułeś się tak, że gdyby nie odpowiedzialność za
bliskich najchętniej zrobiłbyś ten ostatni krok? Nie?
Agawo,
Cięzkiej depresji nie miałem, bo choć depresja mnie dopadała, to nie mogłem
sobie pozwolić na większego doła ze względu właśnie na odpowiedzialność za
rodzinę( mam 4 dzieci).
I nie wyobrażam sobie terapii przez 3 miesiące, bo musiałym szukać innej pracy,
a wtedy jeszcze wiekszy dół.
Jak pisze Alicjaa, to problem od niedawna o tym piszę więcej
nawww.schudnij.com.pl/stres.html . Warto więc samemu powalczyć - wtedy
sukces lepiej smakuje i osoba bardziej się psychicznie uodparnia.
Czasem wystarczy ciepła rozmowa z przyjacielem, może z księdzem gdy ktoś jest
wierzący. Czasem katalizatorem do zmian na lepsze jest ostra aż do bólu i łez
rozmowa np. z psychologiem.
Pozwoliłem sobie zaproponować Rhodiolin, bo widzę jak ogromnie zmienia się
samopoczucie u wielu moich znajomych i innych osób którzy zdecydowali
się "zaryzykować"(tak mi napisała jedna pani)w ten naturalny preparat.
Czy wszystkim pomaga identycznie? - oczywiscie, że nie.

PS. do Lucynki
dlaczego ja Cię wkurzam? przecież nie piszę do Ciebie
Panie, - Pozdrawiam was goraco

[agawa_63]

Witaj Azar.
Z pewnością w tym, co piszesz, jest sporo racji. Moją nieufnośc w stosunku do
Twoich intencji budzi fakt, że - po zerknięciu na Twoje wystąpienia na różnych
forach - na wszelkie schorzenia i problemy zdrowotne: depresję, zaparcia czy
ból gardła, proponujesz leki ze strony www.schudnij itd. Może się mylę, ale czy
masz w tym jakiś interes?

[ewa19734]

Droga Alicjoo:)
Odzywam sie na Twoj apel, na ktory uzyskalas kilka odzewow jednak tak roznych,
ze sama jeszcze chce Ci dopisac moje zdanie. Uwazam, ze nie powinnas przerazac
sie pobytem dziennym w klinice. Taka metode stosuje sie w naprawde ciezkich
sytuacjach. Nie piszesz jak dlugo trwa Twoj stan obnizonego nastroju,czy
pojawil sie po jakis przykrych sytuacjach czy jakby "bez przyczyny", czy
towazysza mu dodatkowo jakies objawy fizyczne jak np. zawroty glowy, uczucie
odrealnienia, leki? Napisz cos wiecej o sobie. Na razie chce Ci opisac moj
stan, w ktorym sie znajdowalam. Od wielu lat mialam tendencje to "zlego
nastroju", pozno wstawalam z lozka ale dopiero gdy sama zafundowalam sobie
kilka zyciowych nieprzyjemnosci zaczely dziac sie ze mna dziwne rzeczy. Mialam
zawroty glowy, wydawalo mi sie, ze sie zaraz przewroce, nie lubilam innych
ludzi i wydawalo mi sie, ze nikt mnie nie lubi i lekcewazy. Potem pojawily sie
ataki paniki, leku, w roznych miejscach, rowniez w pracy. Przestalam sobie
z tym wszystkim radzic, caly czas wydawalo mi sie, ze niedlugo umre. Probowalam
cwiczyc joge ale strach mnie obezwladnial.Psycholog zaproponowal spotkanie
z psychiatra i wsparcie lekami ale tak jak Ty panicznie balam sie uzaleznienia
groznie brzmiacymi lekami psychotropowymi. Jednak bylo zle. Wybralam sie do
Poradni Zdrowia Psychicznego (nie wiem skad jestes - ja z Łodzi i moge podac
namiary na tutejsza przychodnie). Przemila pani psychiatra zrobila wywiad,
stwierdzila stan depresyjny z napadami lekowymi i zaproponowala lekki lek
antydepresyjny "Asentra". Uwierz mi po dwoch miesiacach stosowania jestem innym
czlowiekiem! Dobrze sie czuje, wiele rzeczy mnie cieszy, mam dobe relacje
z otoczeniem. Namawiam, jezeli naprawde nie bedziesz w stanie sobie poradzic
sama skieruj sie do specjalisty a dobrze dobrany lek czyni cuda. Nie kupisz go
bez recepty wiec rozmowa z lekarzem jest nieunikniona. Trzymaj sie i pamietaj,
ze masz tu przyjazne dusze, ktore dobrze Cie rozmumieja. Pozdrawiam - Ewa

[hasanet]

ewa19734 napisała:

> Uwazam, ze nie powinnas przerazac
> sie pobytem dziennym w klinice. Taka metode stosuje sie w naprawde ciezkich
> sytuacjach.
Gruba przesada. Tzw pacjenci psychiatryczni nie różnią się od stałych bywalców
Forumu.
> nie lubilam innych
> ludzi i wydawalo mi sie, ze nikt mnie nie lubi i lekcewazy.
Te sądy nie wskazują na zaburzenia psychiczne. Są powszechne i racjonalne.
> caly czas wydawalo mi sie, ze niedlugo umre.
Życie to chwilka...Im wcześniej zdobędziesz tego świadomość, tym lepiej.
> Przemila pani psychiatra
Dziwaczny epitet. Zastanawiające...jakby po afobamie...albo imipramina...
> rozmowa z lekarzem jest nieunikniona.
Na ogół zgłoszenie zapotrzebowania na konkretny lek wystarcza. Na początek
dopuszczam przedstawienie listy objawów.
asa

[ewa19734]

Czesc hasanet!Jestem stalym bywalcem tego forum i naprawde lubie poczytac Twoje
niebanalne wywody. Jest mi miło, ze i moja wypowiedz została tak dokładanie
przez Ciebie przeanalizowana :) Pozdrawiam!!!

[hasanet]

ewa19734 napisała:

> naprawde lubie
Nie posądzam Cię o kłamstwo.
> poczytac Twoje
>
> niebanalne wywody.
Jeśli uważasz, że moje uwagi są niebanalne, to z pewnością nie czytasz niczego
prócz forumow. Tę błyskotliwą myśl też zerżnęłam od jakiegoś nicka.
> Jest mi miło, ze i moja wypowiedz została tak dokładanie
> przez Ciebie przeanalizowana
Mogłabyś się cieszyć, gdybym jeszcze umiała cząstkowe wnioski wystarczająco
zsyntetyzować. Rozpirzyć to każdy potrafi.
asa

[laurpi]

ja czasem biorę "ziołowe tabletki uspokajające" czy jak to się tam nazywa (w
skladzie chyba waleriana, melisa i coś tam, bez recepty, w takim plastikowym
słoiczku z granatowa zakrętką)Mam wrażenie, ze trochę poprawiają nastrój.
Sądzę, jednak, że podobne składniki są w deprimie, ale nie jestem pewna(tego
nie brałam).