o mnie

[aooh]

stwierdziłam ze czas wreszcie tu coś napisać, bo obserwuje to forum już od
kilku dobrych miesiecy...i tylko potrafie patrzeć, z jakąś wypowiedzią jest
dużo trudniej, być może wynika to z tego ze tak naprawdę nie wiem co mi jest
i czego chcę od życia...ale od początku

tak więc mam 18 lat, moze to za mało żeby już popadać notorycznie w ciagłe
doły..mój problem polega na tym że nie mogę dogadać się z ludźmi, miewam
silne lęki, które bardzo utrudniają mi codzienne zycie, głównie przez
nękającą mnie ze wszystkich stron samotność, często porównuje się do innych i
to sprawia ze czuję się jeszcze bardziej przybita i zdołowana, nawet
najmniejsze niepowodzenie traktuje jako potwierdzenie tego jaka jestem
beznadziejna, a za to wszystko obwiniam głównie siebie...

jeżeli moja wypowiedź okazała się chaotyczna i głupia to przepraszam...
pozdrawiam

[borysgierlinski]

Czesc...
Rozumiem Cie doskonale i mysle ze znajdziesz tu ludzi ktorzy tez przechodza lub
pprzeszli przez to co Ty.
Wiek nie ma znaczenia.. Jest Ci ciezko, masz prawo byc smutna i zdolowana..
Ja tez zalamalem sie majac 18lat.
Czemu jestes samotna?
Jakie sa te lęki?
List byl calkiem klarowny:)
Pozdrawiam cieplo:)

[aooh]

jestem samotna bo nie potrafie dogadać się z ludźmi, miałam strasznie
dzieciństwo i wczesną mlodość. Byłam często oszukiwana i teraz poprostu boję
się zaufac drugiej osobie...

jakie lęki ? boję się przede wszystkim samotności i tego że nigdy nic się nie
zmieni, że zawsze będę już taką biedną zdołowaną sierotką która nie umie nic
zrobić ze swoim zyciem

[borysgierlinski]

Skąs to znam...
Musisz jakos znaleźć cel w tym wszystkim...
Co umiesz, czego pragniesz, co Cie wk...wia w zyciu.
I wtedy jest latwiej.
Co prawda zycie gra znaczonymi kartami, ale jesli masz oparcie w swoich
regułach latwiej sie podniesc.
Uswiadom sobie swoje wady, ale tez zalety...i glowa do gory:)
Na zalamanie masz jeszcze cale zycie...
A uwierz ze rozumiem Cie w 100% i wiem jak trudno to ukladac...
Pozdrawiam:)

[aooh]

ja już sobie próbowałam to układać na tysiąc możliwych sposobów, nawet
zmieniałam się żeby tylko zadowolić innych, niestety nie podziałało, może zbyt
mało było w tym szczerosci a za dużo gry...no ale cóż mi pozostaje, tylko
ciągłe podnoszenie się z upadków, nie wiem czy na tym ma polegać zycie ale
coraz częściej wydaje mi się że to wszystko bardzo proste: niektórzy ludzie
dostają role nieudaczników a inni szczęściarzy...

[edytunia86]

Ja też się czuje samotna.
Jak chodziłam do trzeciej klasy Gimnazjum przychodziły przychodziły do mnie
dziewczyny. Wtedy myslałałam, że one są moimi przyjaciółkami, ale jak się potem
okazało one przychodziły do mnie jak coś potrzebowały, a ja nie zawsze wtedy
miałam czas, żeby np.: się z nimi spotkać ponieważ miałam wtedy dużo nauki,
ponieważ miałam w tym w trzeciej kl. Gimnazjum egzamin gimnazjalny. Od
przestały on e do mnie przychodzić ja już się z nimi nie spotykałam. Teraz ja
też boje się komuś zaufać. Boje się odrzucenia z czyjeś strony.

[zoltanek]

ja też tu wlazłem mając 18 lat. w tym wieku rozwija sie umiejętność krytycznego
spojżenia na świat. U nie których rozwija sie za bardzo.....

[lucyna_n]

gdybym w wieku 18 lat wlazla na to forum to dzisiaj siedziałabym w sali bez klamek, na bank.
na szczęście wtedy jeszcze nie bylo internetu:)) (chyba?)

[mskaiq]

Mysle ze nie wolno obwiniac Siebie, w taki sposob coraz trudniej bedzie Ci
tolerowac Siebie. Jesli zrobisz cos zle, to wybacz Sobie blad i postaraj sie
nie popelnic go wiecej. Zwykle wyeliminowanie czegos co robie zle zabiera sporo
czasu, stare przyzwycajenia czesto probuja wracac.
Kiedy zaczniesz eliminowac Swoje bledy to wtedy coraz rzadziej beda pojawialy
sie niepowodzenia.
Staraj sie nie porownywac do innych, Ty masz w tej chwili problemy i dlatego w
takich porownaniach nie wypadasz dobrze.
Serdeczne pozdrowienia.

[borysgierlinski]

Wiem jak to jest. Wiem jak wygladaja "przyjaznie" oparte na tym, ze ktos cos
potrzebuje.W momencie kiedy stracilem jakiekolwiek atuty, uciekli wszyscy...
Siedze calymi dniami sam. Jedyne moje kontakty z ludzmi to GG, forum, albo
kilku moich kolegow z silowni czy osiedla(zamieniam z nimi pare zdan)...
A co do Twojej sytuacji...
No musisz walczyc, nie poddawac sie. Zycie jet niesprawieliwe,zle, ale ma swoje
uroki, smak, piekno. Mozna znalezc radosc,przyjazn, milosc...
Mozna. Ja w to wierze...
Mimo wszystko.

[aooh]

ja mam kontakt z ludźmy z klasy, których ja nic nie obchodze, ani oni mnie nic
nie obchodzą, a "rzeczywistość wirtualna" już mi nie wystarcza, kiedyś owszem
mogłam siedziec godzinami na necie, bo wierzyłam ze tam ludzie są lepsi (wiem,
idiotka ze mnie) ale nastąpilo na szczęście przebudzenie w miarę szybko...

no mam nadzieje ze poznam jeszcze uroki zycia, bo jak na razie czuję ze marnuje
sobie zycie...tak się zastanawiam kiedy skończą się moje zasoby siły do
brnięcia, a właściwie pełzania do przodu...i co wtedy nastąpi(bo samobójstwo od
razu wykluczam ze względu na strach, przed czym ? nie mam pojęcia)

[borysgierlinski]

tak,to tez znam. Chociaz ja zawsze bylem zauważany. To tzw samotnosc w
tlumie.Ma rozne oblicza ale pozostaje wciaz samotnoscia.
Nie traktuje netu jako cos fantastycznego. Ludzie wszedzie sa tacy sami.Czasem
glupi, czasem ciekawi.Moze latwiej tu znalezc tych o podobnych gustach,
zainteresowaniach...Czesto mam tak, ze nie moge sie podniesc, nie mam
sily.Wtedy net jest ratunkiem przed bezmyslnym(czasem myslnym;) )patrzeniem w
sciane.Mam tyle zainteresowan, latwiej mi znalezc informacje.
Chcialbym Ci pomoc...
Nie za bardzo wiem jak.
Zawsze wierzylem w moc dobrego slowa. I tyle moge.
Nie musisz brnac przez zycie.Idz z podniesiona glową. Nie jest łatwo, ale
jeszcze masz mozliwosc. Nie patrz na "kraty", patrz miedzy nie.
A jak bedziesz chciala pogadac...9128483(gg)
Co prawda szwankuje mi komp i net to nie rzeczywistosc, ale lepiej tak niz
siedziec i myslec - po co to wszystko?
Pozdrawiam:)

[aooh]

przecieżja nie mówię ze net jest bezsensu albo coś, gdyby nie on i to że za
jego pomocą mogę się dzielić moimi zainteresowaniami (muzycznymi zwłaszcza) to
bym już chyba nie mogła funkcjonować normalnie...chyba byłabym w stanie patrzeć
tylko na mój biały sufit w pokoju...

nie wiem czy jest w stanie mi ktokolwiek lub cokolwiek pomóc i czy ja będę w
stanie napisać do Ciebie ( z jakiegoś dziwnego strachu we mnie) i czy będzie Ci
się chciało czytać takie nudziarstwa i smęty...(za dużo tych pytań i "czy",
wiem)ale na wszelki wypadek też podaje też swoje gg:1900795

pozdrawiam i w kazdym razie dziękuję za dobre chęci :)

[aooh]

znowu wydaje mi się że palnłam jakąś głupotę...ech
strach przed tym ze znowu mogę powiedzieć za dużo o sobie a potem tego żałować
jest silniejszy...mocno jestem zagmatwana, moze to przyczyna moich
problemów...kiedys się dowiem, może

[mskaiq]

Nie boj sie tego strachu, napisz do Borysa, trzeba dzialac wbrew strachowi,
inaczej odbierze Ci wszystko. Piszesz o ludziach, masz wiele strachu przed
nimi. Ten strach przed ludzmi jest w Tobie, to strach kaze nam widziec innych
jako zagrozenie. Gdybys przestala sie bac wtedy ten swiat innych ludzi
otworzylby sie dla Ciebie. Ten swiat bywa dobry i bywa zly. Wszyscy maja w
sobie dwa uczucia, jedno to strach a drugie milosc. Kiedy jest w nas strach
wtedy spotykasz sie z ludzka zloscia i z ludzkim zlem. Kiedy jest milosc wtedy
spotykasz sie ze zrozumieniem, radoscia i dobrem.
Kiedys byl on zamkniety i dla mnie, dzisiaj jest otwarty, pokonalem strach
przed ludzmi.
Serdeczne pozdrowienia.

:)

[borysgierlinski]

ale sie zrobilo...:)
Pisz,smialo:)
Napisalem ze nie jestem specjalnie zajety;)wiec jak to Ci jakos pomoze, czemu
nie?
Nie boje sie nudziarstwa bo zawsze jak jest smutno, wydaje nam sie,ze marudzimy
i jestesmy nudni.To taki zakodowany strach przed okazaniem slabosci.
Przeciez powinno sie czasem wygadac. Ja wygaduje:) sie na forum, czasem przed
kims znajomym.Ci ktorzy wiedza jak to jest, nie okażą znudzenia.Zrozumieja.
Jak bedziesz chciala to pisz.
Nie ma sprawy
teraz to juz naprawde ide spac:)

[aooh]

no namieszało się troszkę, a wszystko moja wina...
póki co trzeba sobie jakoś zająć ten sobotni dzień żeby za dużo nie myśleć
pozdrawiam wszystkich

[isabelle30]

samotnosc wsrod ludzi, to jest cos co boli najbardziej..
mam coreczke, 2,5 roku, mam meza na papierze, ktory odchodzi z kazdym dniem
coraz dalej ode mnie, a ja juz nie moge nic zrobic by go zatrzymac, moge tylko
dac mu czas o ktorym mowi ze go potrzebuje.
mam rodzicow ktorzy nie potrafia zrozumiec przez co przechodze, i wymagaja zebym
sie pozbierala do kupy z dnia na dzien, nie potrafia byc wsparciem choc mnie
kochaja
mam przyjaciol ktorzy sluchaja, wspolczuja, jednak nie sa w stanie mi pomoc,
choc zawsze sa wtedy gdy potrzbuje sie wyplakac,
mam terapeute ktory odpowiada na smsy wtedy gdy juz nie potrafie zyc dalej,
ktory cierpliwie tlumaczy to co sie dzieje teraz i nie probuje nawet ukrywac ze
jeszcze duzo czasu potrzeba abym mogla nauczyc sie zyc z tym co stalo
otaczaja mnie ludzie, ktorzy sa mi zyczliwi, nawet tesciowa stara sie mnie
wspierac dobrym slowem
a jednak...jestem sama wsrod ludzi, nikt nie moze wziac ode mnie nawet malenkiej
czadtki bolu ktory mam w sercu, nikt nie moze mi ulzyc nawet odrobine, nikt
wsrod tylu miliardow ludzi na tym swiecie...

[aooh]

ja mam totalną odwrotność, mi nikt nie chce pomóc, z wyjatkiem pojedynczych
osób, które siłą chcą mnie przywrócić do życia. Ale to też moja wina bo rzadko
potrafie powiedzieć wprost co mnie najbardziej boli i przyjmnować pomocy.

Może masz racje, moze taka samotność o jakiej mówisz jest gorsza. Ja się w
każdym razie tego chyba już nie dowiem. Trzeba mieć nadzieję ze się to zmieni,
choć wiem jakie to trudne.

[hasanet]

isabelle30 napisała:

> a jednak...jestem sama wsrod ludzi, nikt nie moze wziac ode mnie nawet
malenkie
> j
> czadtki bolu ktory mam w sercu, nikt nie moze mi ulzyc nawet odrobine, nikt
> wsrod tylu miliardow ludzi na tym swiecie...
Plynie stad jeden wniosek: pomoz sobie sama. Podam jeden argument, wokol mnie
jest pusto, a przeciez zyje wcale nie gorzej niz Ty. Mnie zreszta wolna
przestrzen wcale nie przeszkadza, cenie ja, lubie i strzege, o nie.. nie.. dla
kazdego to wolne miejsce, ktore takim zapewne zostanie. W sobie mam najlepsza
przyjaciolke i nawet o niej nie wiem, czy mnie kiedys nie zdradzi.

[mskaiq]

Ta samotnosc jest w Tobie, aby nie byc samotnym potrzebna jest milosc. Kiedy
jest milosc nie jestes samotna nawet kiedy jestes sama.
Nic nie cieszy kiedy jest w nas zlosc, smutek, negatywne uczucia. Kiedy ich nie
ma, jest radosc, sens, wszystko jest wazne, kazdy kontakt z ludzmi przynosi
satysfakcje.
Piszesz o wyplakiwaniu sie, nie wiem czy wiesz ale takie wyplakiwanie buduje w
Tobie uczucie smutku, beznadziejnosci. Nie mozna sie wyplakiwac nad soba,
przynosi to wiele szkody.
Serdeczne pozdrowienia.