dziekuje Wam

[majka733]

witajcie. jestem z Wami od dwoch tygodni. czytam Wasze posty. najczesciej
smutne, pełne zalu i wyrzutow. o niedobrych rodzicach, beznadziejnej pracy,
braku checi i sil do dzialania, braku pieniedzy, braku oparcia, braku pomocy
i samotnosci. o leku i dziwnych stanach ducha.zastanawiam sie: co ja tutaj
robie? przeciez mam depresje z wlasnej glupoty. przez faceta. a to wszystko
nie jest wazne. mialam i mam super rodzicow. mam extra prace i zero problemow
finansowych. mam fajnego narzeczonego i wkrotce wychodze zamaz. Mam super
przyjaciolke, ktora zawsze jest ze mna. czy ja mam prawo byc nieszczesliwa?
jestem zdrowa (poza depresja, ktora w zasadzie meczy mnie tylko z powodu
bezsennosci). Czy ja mam w ogole prawo Wam doradzac, czy ja umiem zrozumiec
co Wy czujecie? Kurcze ... nic juz nie wiem. Ale Wam dziękuje. Pomogliscie mi
cos zrozumiec. Cos waznego. Pozdrawiam Was cieplo i zycze... tego
wszystkiego, co chcecie uslyszec.

[smierc_za_294_godziny]

> Ale Wam dziękuje. Pomogliscie mi
> cos zrozumiec. Cos waznego.

Spoko. Nie ma za co, też poczułbym sie lepiej jakbym nie był sobą i zobaczył
takiego jak ja gdzies w swiecie.

[anatemka]

dlaczego za 294 godziny?

[bambomurzynzafryko]

Nie ma co. Jest po co żyć.
Skąd inąd, śmierć..., z taką ksywką powinieneś ożywić upadly wątek:
depresiątka, co robicie w sylwestra czy cos takiego. Bo widze że masz calkiem
konkretne plany...