seronil-mój pierwszy lek na depresję

[emkacha]

dziś wzięłam pierwszą tabletkę-narazie jedną. czy możliwe, żebym właśnie po
niej czuła otumanienie i większy brak koncentracji niż zwykle(myślałam, że to
niemożliwe)? i cały czas boli głowa.teraz jest trochę lepiej, ale po południu
myślałam, że zwariuję. bałam się spotkać kogokolwiek, bo nie dałabym rady się
dogadać. a może sobie wmówiłam, że to przez ten lek. bo bardzo bałam się go
wziąć? co o tym myślicie?

[emkacha]

kurcze, tak bym chciała, żeby ktoś odpisał...

[tarja30]

emkacha napisała:

> kurcze, tak bym chciała, żeby ktoś odpisał...

na początku brania tego typu leków są odczuwane takie skutki uboczne
miają po kilku tygodniach

[emkacha]

dziękuję. do mojego zwykłego doła dołączyła się jeszcze myśl, że nikt nie chce
odpowiadać na tak banalne pytania. i okazało się, że tak nie jest. fajnie.

[tarja30]

emkacha napisała:

> dziękuję. do mojego zwykłego doła dołączyła się jeszcze myśl, że nikt nie chce
> odpowiadać na tak banalne pytania. i okazało się, że tak nie jest. fajnie.

zawsze mozesz pytac:)
zacznij brac seronil od jak najmniejszej dawki i powoli zwiekszaj
wtedy objawy uboczne nie beda az tak odczuwalne

[emkacha]

przez tydzień mam brać 10mg, potem 20. zdziwiła mnie tak szybka reakcja. i
trochę się przestraszyłam, że nie będę mogła normalnie funkcjonować( a co to
właściwie znaczy?), szczególnie w pracy.

[tarja30]

emkacha napisała:

> przez tydzień mam brać 10mg, potem 20. zdziwiła mnie tak szybka reakcja. i
> trochę się przestraszyłam, że nie będę mogła normalnie funkcjonować( a co to
> właściwie znaczy?), szczególnie w pracy.

wiec zacznij brac od 5mg
ja zawsze na poczatku tabletki dziele na malenkie kawalki:)

[emkacha]

szybko wziąć, szybko wyjść z tego doła, szybko odstawić i szybko o tym
zapomnieć. tak bym chciała. ale pomyślę o zmniejszeniu dawki.

[tarja30]

emkacha napisała:

> szybko wziąć, szybko wyjść z tego doła, szybko odstawić i szybko o tym
> zapomnieć. tak bym chciała. ale pomyślę o zmniejszeniu dawki.

ok:)

[maliana]

emkacha napisała:

> szybko wziąć, szybko wyjść z tego doła, szybko odstawić i szybko o tym
> zapomnieć. tak bym chciała. ale pomyślę o zmniejszeniu dawki.

Nie spiesz sie tak z tym odstawianiem, zeby depresja nie powróciła. Ostatnio
widziałam u mojej psychiatry broszurki, wg których należy przyjmować leki
przeciwdepresyjne minimum 6 miesięcy. Broń Boże nie działaj na własną rękę,
tylko w kooperacji z lekarzem. (np. jesli w ciągu miesiaca poczujesz sie
dobrze - nie rezygnuj z wizyt u lekarza i dalszego leczenia).

[emkacha]

właśnie dlatego, że mam już dośc wiecznego doła i chcę się tego pozbyć nie będę
robić głupot. przynajmniej teraz tak myślę. dzięki:)

[cadiz]

na początku czułam się, jakby mnie ktoś zapakował do słoika
dużo spałam i śpię nadal
kiedy chciałam odzyskać wigor i 'sprawność intelektualną'
odstawiłam i miałam 3 miesiące zrywu
ale sprawności już mniej
a potem łata na życiorysie
rozrachunek jest taki, że wolę być z lekiem
niż bez

[r770619]

Ja też biorę seronil od miesiąca isą jakieś niewielki zmiany na dobre.POdobno
stosowany jest przy bulimi ale w większych ilościach.

[cassis]

Możesz też trochę wmawiać sobie takie samopoczucie, skoro jak piszesz tak
bardzo bałaś się wziąć tego leku. Może teraz za bardzo wsłuchujesz się w siebie.

[lucyna_n]

jesień idzie, ludzie wracają na stare śmieci:)

[cassis]

lucyna_n napisała:

> jesień idzie, ludzie wracają na stare śmieci:)


Jeżeli o mnie Ci chodzi - zawsze, niezależnie od pory roku i samopoczucia tu
zaglądam. A dla mnie akurat jesień jest the best! :)

[black_magic_women]

Bralam seronil przez kilka miesiecy i naprawde mi pomogl.Oczywiscie byla i
terapia,a takze wsparcie KOGOS,kto pojawil sie w odpowiednim momencie.Co do
samego leku,to podobalo mi sie to,ze dzieki niemu schudlam dodatkowo pare
kg.Niestety na mnie dzialal usypiajaco.Przeczytalam gdzies zreszta,ze sa 2 typy
lekow-z serotonina-uspakajajace i z z inna substancja/nazwy nie
pomne/aktywizujace.W moikm przypadku lepsze bylyby te drugie,ale...Mam to juz
chyba za soba.Teraz tylko terapia dla higieny:)))

oj boję się

[emkacha]

nie boję się konkretnego leku, boję się , że już zawsze będą ze mną. Boje się,
że lek tylko wywoła sztuczny nastrój, że to nie będę prawdziwa ja. Ale przecież
ja i tak jestem zepsuta. jakoś mnie trzeba naprawić...

[black_magic_women]

Lek jest tylko kopniakiem zeby ruszyc do przodu.Cala prace wykonujesz ty przy
wsparciu terapeuty.Wiem tez,ze kazdy musi dojrzec do decyzji"chce sie leczyc"U
mnie to trwalo ok 4lat dopoki nie powiedzialam DOSC...

[a.niech.to]

black_magic_women napisała:

> U
> mnie to trwalo ok 4lat dopoki nie powiedzialam DOSC...
Dopiero po czterech latach zakończono terapię? W jaki sposob podjęliście
decyzję, że dość leków i psychoterapii? Sądzę, że niebagatelny - o ile nie
decydujący głos - mieli służący Ci opieką.

[black_magic_women]

Nie,to nie tak;)Ja dopiero po 4 latach zdecydowalam sie leczyc...

[a.niech.to]

Napisz, proszę, jak zaplanowano przebieg kuracji: czas trwania, metody, inne...
Z pewnych względów żywo mnie to interesuje.

[irga7]

Przez pierwsze dwa tygodnie brania Seronilu samopoczucie jest
nieszczególne.Senność,brak koncentracji,bóle głowy,uczucie jakby było się
gdzieś obok.Po ok.dwóch tyg.zaczyna być lepiej....coraz lepiej.Szkoda,że lekarz
nie dał Ci zwolnienia.Cięzko przetrwać te pierwsze tyg.pracując.

[euforyk]

irga, tak ladnie zaczelas pisac po czesku i to z obca klawiatura.....a teraz
polska proza........czemu????????????

[irga7]

Mógłbyś mi przypomnieć kiedy to było...:)

[euforyk]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=99&w=46615239&a=46816252

[irga7]

Nie mam pojęcia jak to się stało...może klawiaturze się udziela...

[euforyk]

masz poetycką klawiature, mozesz na niej zarobic . ten chlipiscy narzekajscy
żonkoś bardzo mi sie podobal.

[irga7]

taaa...bardzo wiernie oddaje myśli piszącego...:)

[emkacha]

black_magic_women napisała:

> Wiem tez,ze kazdy musi dojrzec do decyzji"chce sie leczyc"U
> mnie to trwalo ok 4lat dopoki nie powiedzialam DOSC...



Ja nie wiem od kiedy zaczęłam się czuć żle. Mam wrażenie, że zawsze to było ze
mną - wiecznie dół, aż znajomi zaczęli sobie robić żarty. Teraz niewielu mam
znajomych, uciekam od ludzi, zresztą nic mi sie nie chce. Decyzja zapadła w
kryzysowym momencie. Zaczęłam się bać, że moje zachowanie, nastrój wpłyną
negatywnie na córkę. Poza tym wszystko zaczęło się walić, a ja nie potrafię
sobie poradzić.
Chcę wyzdrowieć za wszelką cenę, ale nie mogę sobie wyobrazić, że nagle coś się
u mnie zmieni. Trzebaby za mnie podstawić chyba kogoś innego.

[a.niech.to]

emkacha napisała:

> Chcę wyzdrowieć za wszelką cenę, ale nie mogę sobie wyobrazić, że nagle coś
się
>
> u mnie zmieni. Trzebaby za mnie podstawić chyba kogoś innego.
Masz na uwadze jakiś konkretny model osobowy?

[emkacha]

a.niech.to napisała:

> Masz na uwadze jakiś konkretny model osobowy?

:)
Przedstawiam sobą skrajny negatywizm, teraz nagle miałabym zacząć uważac, że
wszystko jest ok i że dam radę? Bywały takie momenty, że nagle się zrywałam,
czułam w sobie siłę i już już miałam robić rewolucje w swoim życiu, miałam
określony plan i nagle gdzieś to wszystko ulatywało. Potem się z siebie
śmiałam, że taka byłam odważna.
I teraz miałoby sie to zmienić?
Moja psycholog uważa, że po tabletkach lepiej nam się będzie rozmawiało. Co ma
na myśli?

[a.niech.to]

emkacha napisała:

> Moja psycholog uważa, że po tabletkach lepiej nam się będzie rozmawiało. Co
ma
> na myśli?
Może chce coś udowodnić, ale nie wiem co.

[black_magic_women]

Hm,u mnie bylo tak ciekawie,ze nikt sie nie domyslal,ze ze mna jest tak
zle.Bylam normalna ,towarzyska osoba,a to co najgorsze dzialo sie wewnatrz,nie
na zewnatrz mnie.A proces zdrowienia,to ptraca,praca,ciezka praca.Grunt to
znalezc dobrego lekarza.Powodzenia!

[emkacha]

wiesz, wstyd się przyznać, ale przyłapałam się na tym, że szukam pomocy u
innych. tak jakbym chciała, żeby to oni za mnie rozwiązali moje problemy. a
prawdą bylo, że po prostu zamęczalam ich swoim pesymizmem. A oni chcąc nie
chcąc nie mogli mi pomóc. Stąd decyzja o leczeniu.

[a.niech.to]

emkacha napisała:

> dziś wzięłam pierwszą tabletkę-narazie jedną.
> [...]
> bałam się spotkać kogokolwiek, bo nie dałabym rady się
> dogadać. a może sobie wmówiłam, że to przez ten lek. bo bardzo bałam się go
> wziąć? co o tym myślicie?
Odwrócony efekt placebo. Medycyna zna liczne przykłady. Nie wydaje Ci się.

[emkacha]

a.niech.to napisała:

>> Odwrócony efekt placebo. Medycyna zna liczne przykłady. Nie wydaje Ci się

Też o tym pomyślałam. Czy powinnam zatem uznać, że jestem zdrowa i odstawić
leki?

[a.niech.to]

emkacha napisała:

> Czy powinnam zatem uznać, że jestem zdrowa i odstawić
> leki?
Nie radziłabym Ci bez konsultacji z lekarzem. Spróbuj go przekonać, że leki Ci
szkodzą. Opisz najbardziej dokuczliwe objawy i ich wpływ na Twoj samopoczucie.
Może powinien Ci wyjaśnić, jakie skutki uboczne mogą przynieść zaordynowane
leki, a może powinien je zmienić na inne? Nie mam pojęcia, ale wiem, że tak nie
powinno być. Praca zawodowa, życie rodzinne, cała Twoja przyszłość mogą się
zawalić pod wpływem źle lub niepotrzebnie podane środka.