Zaufajcie...

[mintaj3]

Kochani,jakis czas temu piszac tutaj dzielilem sie z wami moja radoscia
plynaca z uzdrowienia{i jednoczesnie nawrocenia}.Majac w pamieci uprzedni
stan rozpaczy i rezygnacji jestem w stanie zrozumiec postawe wiekszosci
piszacych tu.Mozliwe,ze niebawem odezwa sie glosy,ze oto kolejny beret na
forum wskoczyl i szaleje,nie szkodzi zrozumiem to gdyz jeszcze do niedawna
sam moglbym reagowac podobnie.Pan Bog jest najlepszym lekarzem dla
duszy.Pragnie naszego szczescia i zjednoczenia z nami poprzez sakrament
pojednania i Eucharystie.Wielka Milosc czeka na nas...

[dori555]

[mintaj3]

Coz moge Ci napisac kochana... Jedyne co mi przychodzi do glowy to tylko to,ze
Bog kocha Cie bardziej niz ktokolwiek,bardziej niz Ty sama siebie potrafilabys
kochac.Swiadectwo tej milosci jest zawarte w Nowym Testamencie,co wiecej moge
napisac? Najpiekniejszym spotkaniem z Bogiem jest sakrament pojednania i
najwiekszy cud jakim jest Eucharystia

[bavidamek]

a ja strasznie tesknie za moja coreczką
UMARLA NA RAKA moja Tereska
--
www.salwator.com/kartki/dzieci/dzieci_001_d.jpg

[annaberta]

Nie smuć się, ona jest szcześliwa i czeka na Ciebie, na rodziców. Patrzy na
Ciebie i modli się za swoja rodzinę. Jest bliżej Ciebie niż myślisz.

Ks. Jan Radkiewicz
Świętych obcowanie

Największym pragnieniem człowieka jest być w pełni szczęśliwym. Takie jest także
współczesne wołanie o szczęśliwe życie człowieka w małżeństwie, w rodzinie, w
społeczeństwie. Warunkiem szczęśliwego życia jest życie w łasce Bożej, czyli w
świętości.

Przed ludzkością pokazują się nowe zagrożenia, szczególnie do ingerowania w
tajemnicę życia ludzkiego. Nasze czasy z dużą dozą pustki, lęku,
samozniszczenia, każą z większą ufnością szukać wspólnoty życia i miłości. Taką
wspólnotą, w której dokonuje się zbawienie człowieka, jest Kościół. Pierwszym
punktem wyjścia dla osiągnięcia świętości jest wszczepienie w Chrystusa, które
dokonuje się w sakramencie chrztu.

Generalnie tłumacząc „wspólnota świętych” (świętych obcowanie, communio
sanctorum) oznacza ponadnaturalne zjednoczenie Kościoła na ziemi, w czyśćcu i w
niebie. Te oblicza Kościoła uobecniają Kościół jako Mistyczne Ciało Chrystusa.
Głową tego Kościoła jest sam Chrystus. Odzwierciedleniem zespalającym jedność
jest wzajemna miłość. Pomocy potrzebuje zawsze walczący (prześladowany) Kościół
pielgrzymujący na ziemi, i Kościół zadośćcierpiący w czyścu.

Communio sanctorum zobowiązuje do wzajemnej miłości żywych w stosunku do
zmarłych. Miłość ta wyraża się w świadczeniu pomocy ze strony zbawionych w
niebie i zobowiązuje do wstawiennictwa za żywych „wspólnoty świętych”. Obejmuje
ona zatem Kościół w wymiarze ziemskim i niebieskim.

Szeroko pojęta „wspólnota świętych” odzwierciedla prawdę, że Kościół jest ze
swej natury „święty” oraz jest „Kościołem świętych” (H. de Lubac). Kościół
pragnie podkreślić, iż Bóg objawił wszystko, co człowiekowi jest konieczne do
zbawienia. I to pielęgnuje, przechowuje jako swój depozyt wiary.

Święty Paweł nazywa wierzących świętymi, jako że należą do świętego Boga, oraz
zostali uświęceni przez Chrystusa. Święci są więc orędownikami wierzących, gdy
polecamy Bogu w modlitwie nasze troski i potrzeby. Wzywając ich pomocy, uważamy
ich za naszych pośredników u Boga i w takim sensie nazywamy ich patronami.
Posłannictwo Kościoła

Świętych obcowanie odzwierciedla nie tylko pochodzenie, ale i naturę Kościoła
(jego posłannictwo). Chrystus jest Głową Kościoła zarówno zadośćcierpiącego w
czyśćcu, tryumfującego w niebie, jak i walczącego na ziemi. Jest to ten sam
Kościół Jezusa Chrystusa który funkcjonuje w trzech wymiarach. Dla przykładu,
gdy modlimy się za zmarłych na ziemi, to ta więź odbywa się w Chrystusie i przez
Chrystusa.

Sam Kościół jest sakramentem zbawienia, tj. narzędziem zjednoczenia człowieka z
Bogiem i między ludźmi. Wspólnota Kościoła nie istnieje sama dla siebie, lecz
służy budowaniu Królestwa Bożego (jego inicjowaniu, rozszerzaniu, pogłębianiu).
Wierzący zwracają się z prośbą do Boga, by zmarłych przyjął do swej chwały.
Modlą się również za siebie, aby wytrwać w wierności Bogu w pielgrzymce do
wieczności. „Gdy cierpi jeden członek (Kościoła), współcierpią wszystkie inne
członki” (1Kor 12, 26n). Najmniejszy zatem czyn miłości „przynosi korzyść
wszystkim”, żyjącym na ziemi czy zmarłym (Katechizm Kościoła Katolickiego).
Kościół pielgrzymujący

Czym jest Kościół na ziemi? Co stanowi Jego więź? Jest wspólnotą wiary,
wspólnotą dóbr duchowych (kondycja świętości, cierpienie ludu, Kościół
świadectwa życia), wspólnotą sakramentów, wspólnotą łaski (gwarancje osiąganego
zbawienia), wspólnotą charyzmatów. Te dary przekraczają granice śmierci, tzn. są
oznaką nadprzyrodzonego charakteru Kościoła.

Jest On jednocześnie „zgromadzeniem widzialnym i wspólnotą duchową”. Znakiem
więzi Kościoła pielgrzymującego są: koinonia (wspólnota wiary), martyria
(świadectwo), diaconia (służba), liturgia (uwielbienie, kult). Są to sposoby
wyrażania „wspólnoty świętych”. Pojęcie Kościoła jako „komunijnej” wspólnoty
wiernych przypomina o współpracy, dialogu między Jego członkami, ale przede
wszystkim o zjednoczeniu ludzi z Chrystusem.
Kościół zadośćcierpiący

Stary (2 Mch 12) i Nowy Testament (Mt 12; 1Kor3) wspomina o eschatologicznym
oczyszczeniu, o rzeczywistości czyśćca. Dogmat o czyśćcu sformułował uroczyście
Kościół na Soborze Trydenckim (16 w.)

Czyściec jest stanem każdej duszy, która wprawdzie umiera w łasce, ale jeszcze
potrzebuje pomocy z powodu nieodpokutowania kary za grzechy. Ponieważ nic
nieczystego nie może wejść do nieba, dlatego odbywa się proces oczyszczenia
duszy człowieka w miłości i przez miłość. Jest to miłość zadośćcierpiąca.

Możemy pomóc „duszom czyśćcowym” przez modlitwę, ofiarę Mszy św., post, odpusty,
dobre uczynki. Cierpieniem „dusz czyśćcowych” jest pewność zbawienia, ale
niemożność oglądania Boga. One nie mogą już być potępione, a stan przejściowy
czyśćca polega na niemożliwości oglądania Boga „twarzą w twarz”. Ta ekspijacja
ma przywrócić duszy jej „visio beatifica”, całkowitą pełną zbawienia.

Tradycja Kościoła przypomina o naszej pomocy w wybawieniu zmarłych
przebywających w czyśćcu. Stąd wypływa praktyka modlitwy za zmarłych, a
szczególnie zadośćuczynienia za ich ziemskie winy (por. 2 Mch 12,45-ofiara
przebłagalna za zabitych). Najnowsze przemyślenia teologiczne podkreślają stan
czyśćca jako wyjątkowo nasycony „ładunkiem chrześcijańskiej nadziei i miłości”.
Jest to zatem stan chrześcijańskiej solidarności między żywymi a umarłymi.

Trudny jest temat „czyśćca”, bo zamknięty tajemnicą. Twierdzimy, iż istnieje
więź, ale nie znamy szczegółów. Istotne jest podkreślenie, iż czyściec jest
stanem solidarności żywych i umarłych (Sobór Florencki z 1439 r).
Kościół niebiański

Istotą nieba jest wspólnota zbawionych w komunii „życia i miłości”. Jest to
jednocześnie stan pełni wszystkiego, pełni życia. Jako pojęcie eschatologiczne
oznacza wieczne zbawienie po śmierci lub „bycie z Chrystusem” (Flp i,23),
wspólnotę z Nim.

Oznaką nieba jako wspólnoty świętych jest wzajemna więź, która wyklucza
izolację. W niebie wypełnią się wszystkie oczekiwania Kościoła na ziemi. To jest
Kościół w „chwale nieba”, gdzie osiąga swoje wypełnienie, cel swego pielgrzymowania.

Do Kościoła niebiańskiego należą wszyscy święci w niebie wraz z Matką Bożą,
Maryją, i aniołami. Wstawiennictwo świętych utwierdza „Kościół świętości” przez
zasługi, które zdobyli oni na ziemi. Sobór Watykański II przypomina, że istnieje
„braterska troska” o nas. To jest patronat wszystkich zbawionych nad ich braćmi
pielgrzymującymi do wieczności. Kult świętych to wyraz aktywnej więzi nieba z
ziemią. Skuteczne staje się zatem wstawiennictwo świętych za nami
„Obcowanie świętych”

Wzajemnie udzielanie się dóbr duchowych realizuje się przez modlitwę, sakramenty
(szczególnie Eucharystię), odpusty. Modlitwa to problem wymiany darów między
ziemią a niebem oraz czyśćcem. Kościół zmaga się w walce o świętość, korzystając
z zasług wszystkich.

Modlitwa człowieka jest wyrażeniem uznania Boga i Jego wszechmocy, wielkości i
sprawiedliwości. Wzmacnia nas w walce ze złem i doprowadza do dobrego. Modlitwa
wstawiennicza świętych jest w łączności z prawem miłości bliźniego. Dlatego
czujemy się zobowiązani do modlitwy za wszystkich ludzi. Przykładem modlitwy
wstawienniczej jest modlitwa powszechna we Mszy św. (od czasów św. Piotra
Kanizjusza). Modlitwa wstawiennicza jest wyrazem komunii świętych.

Szczytem życia chrześcijańskiego i centrum życia Kościoła jest Eucharystia.

Eucharystia uobecnia przymierze Chrystusa z Kościołem, które zostało
przypieczętowane Jego śmiercią na krzyżu. Ze względu na te zasługi Pana Jego
ofiara krzyżowa — Msza św. ma ogromną wartość dla żywych i zmar

[edytunia86]

Znowu mam wrażenei , że mój stan psychiczny sie pogarsza. Dodam jeszcze , żem
jestem tez osobą bardzo wrażliwą i potrafie wszystko bardzo mocno przeżywać.

[abasia471]

Też uważam, że wiara pomaga żyć, uczy miłości do Boga, siebie i drugiego
człowieka, ale jest to bardzo intymna sprawa, dlatego trzeba zachowywać się
delikatnie w tej materii. Chorobę trzeba leczyć, a nie odprawiać egzorcyzmy,
jak to sugerowała annaberta. Sama doświadczyłam dobra jakie płynie z wiary, ale
jestem daleka od nawracania kogokolwiek. Mogę powiedzieć tylko, że mi wiara
pomaga walczyć o normalne życie, pomimo choroby. Każdemu życzę posiadania
takiej opoki jaką jest Bóg, ale tego wyboru należy dokonać samemu. Szacunek zaś
należy się taki sam zarówno wierzącemu, jak i niewierzącemu, dlatego wszystkich
nawracaczy wysłałabym do diabła, bo bardziej szkodzą niż pomagają. Mam
nadzieję, że Ty należysz do tych którzy dają świadectwo swoim przykładem i nie
pójdziesz w ślady annaberty.

[edytunia86]

Ja sama jestem osobą wierzącą wydaje mi się , że to mnei jeszcze może
trzymac przy życiu i nie wiem co by było gdby nie moja wiara. Myślę, że w moim
życiu dużo sę wydarzyło. Wydarzyło się tez coś co mi jest trdno zrozumiec o
czym się dowiedziałam dopiero w zeszłym tygodniu z listu pierwszego od
przynajmniej paru miesięcy od jednej ze sióstr zzkonnnych ze zgormadzenai
zakonnego gdzie jeżdziłąm do tej pory regularnie już przez ajkiś czas, któa na
pisała mi w ostartnim moim liście, że od 12 października mieszka w
Pleszewie,wcześniej meszkałą w Luboniu. Myślę, że miaałm w iej oparcie , a
teraz przynajmnije na razie pozostaje mi tylko pisanei listów i to już nei jest
to sam. Jestem już po pierwszo piątkowej spowiedzi w tym miesiącu i codze do
kościoła,ale ciągle nei mogę odzyskac spokoju , trudno jest mi się uczyć , a
najbliższy wekeend czeka mnie zaliczenei z angielskiego, a w grdniu z parawa, a
potem najbliższe z przedmiotu ekonomiczenego, a we wtorek mam najbliższą
wizyte , pierwszą wiyte u psychologa, ponieważ nei daje już sobie rady i nie
wie co robic , czuje się wobec tego wszystkiego bezradna.

[miks88]

Jakoś teraz mi trudno wierzyc w Boga. W poprzedniej szkole przedywałem w
towazystwie skinhedowskim i ciagle mysle o tym ze mam nienawidzic żydów i
czarnych. Nie moge przestac o tym myslec

[mintaj3]

Wlasnie natknalem sie na pewna stronke, szczegolnie wariant drugi tu
przedstawiony odpowiada memu owczesnemu stanowi,wiec postanowilem wam go
przeslac 6 - DEPRESJA

Są dwa rodzaje depresji:
negatywna depresja zmysłowa i pozytywna depresja duchowa.
Depresja zmysłowa objawia się tym że człowiek wini innych za swoje
niepowodzenia i nawet popełnione błędy i grzechy. Czuje się pokrzywdzony przez
los i uważa Boga za niesprawiedliwego.
Popada on w depresję, dlatego że samolubność jego jest nie nasycona i nie
usatysfakcjonowana. Pragnie on zawsze więcej aniżeli ma i niezadowolenie z
życia wpędza go w depresję.
Taki człowiek odrzucił głos sumienia i albo wpadnie w alkoholizm lub narkomanię
nielegalną, albo szukać będzie pomocy u lekarzy i odda się narkotykom legalnym,
zażywając leki antydepresyjne.
To jest ucieczka od rzeczywistość i od głosu sumienia.

Jeżeli popadnie człowiek w pozytywną depresję duchową; z powodu grzechów i
nałogów to dlatego, że głos sumienia go dręczy, czuje się człowiek
bezwartościowym, nędznym i niegodnym, ale to jest konieczne do nawrócenia,
dlatego nazywam taką depresję pozytywną. Kto pokornie szukać będzie woli i
pomocy Bożej, tego sam Bóg wyleczy z tej depresji. Człowiek nie podejmie się
drogi oczyszczającej jeżeli najpierw nie popadnie w depresję duchową, czyli w
głębokie wyrzuty sumienia.
Depresja duchowa objawia się tym, że człowiek traci zainteresowanie i zapał do
spraw światowych, we wszystkim dostrzega zło, szczególnie co do własnego życia
i postępowania, wini samego siebie i szuka pomocy u Boga.
To jednak jest bardzo trudne, bo pokusa szatańska będzie mu podpowiadać, że Bóg
go odrzucił za popełnione grzechy. Co nie jest prawdą, jeżeli więc człowiek
upokorzy się w modlitwie i wytrwale w modlitwie będzie Boga o pomoc prosił, Bóg
go na pewno wysłucha i go z tego okropnego stanu wyprowadzi.
"Proście, a będzie wam dane, pukajcie, a będzie wam otworzone, szukajcie a
znajdziecie" pomoc Bożą.
- Mateusz 7:7
Powiedział Pan Jezus, że:
"droga ta jest wąska i ciasna jest ta brama która prowadzi do życia wiecznego,
a mało jest takich którzy ją znajdują" "
- Mateusz 7:14

[dolor]

Nie obraź się, ale to najdurniejszy tekst, jaki ostatnio czytałem. Chociaż
miejscami zabawny.

[aurelia_aurita]

Aha, czyli depresja z natręctwami, poczuciem winy i (być może) objawami psychotycznymi to depresja "pozytywna" ?

> Człowiek nie podejmie się
> drogi oczyszczającej jeżeli najpierw nie popadnie w depresję duchową, czyli w głębokie wyrzuty sumienia.
> Depresja duchowa objawia się tym, że człowiek traci zainteresowanie i zapał do spraw światowych, we wszystkim dostrzega zło, szczególnie co do własnego życia i postępowania, wini samego siebie i szuka pomocy u Boga.
> To jednak jest bardzo trudne, bo pokusa szatańska będzie mu podpowiadać, że Bóg go odrzucił za popełnione grzechy.

[mintaj3]

Samo to okreslenie "pozytywna" mnie rozbraja, ale pamietam ,ze mialem podobne
odczucia , tzn.zanik zainteresowan,zapalu ,we wszystkim nie dostrzegalem
zla ,ale co do wlasnego postepowania owszem ,szczegolnie poczucie winy co do
wlasnej bezradnosci wykanczalo mnie , no i gdy przyszedl ten czas calkowitej
rezygnacji {nie mialem juz wowczas checi do zadnego zmagania sie z samym
soba,nie mialem sily} poczulem ogromna potrzebe zwrocenia sie o pomoc do Boga
reszte juz znacie.
Ps.Moge jeszcze dodac ,ze odczulem pragnienie przebaczenia wszystkim
ludziom,ktorzy mnie skrzywdzili, bylo to rowniez bardzo szczegolne przezycie
wewnetrzne,Najwieksza Milosc dotknela serca mego.
Ps2.Dodam jeszcze ,ze ze mnie osoba dosc wrazliwa ,ale to przeciez nie nowum na
tym forum.
Ps3.To by bylo na tyle czesc wam

[mintaj3]

Ps4.Co do przebaczenia to mial miejsce rowniez duzy zal odnosnie mojego
krzywdzenia innych,skruszylo sie serce moje wielce.Uu i nawet do rymu wyszlo.Na
razie trzymcie sie cieplo.

[abasia471]

mintaj3 napisał:

> Są dwa rodzaje depresji:
> negatywna depresja zmysłowa i pozytywna depresja duchowa.
> Depresja zmysłowa objawia się tym że człowiek wini innych za swoje
> niepowodzenia i nawet popełnione błędy i grzechy. Czuje się pokrzywdzony
przez
> los i uważa Boga za niesprawiedliwego.
> Popada on w depresję, dlatego że samolubność jego jest nie nasycona i nie
> usatysfakcjonowana. Pragnie on zawsze więcej aniżeli ma i niezadowolenie z
> życia wpędza go w depresję.
> Taki człowiek odrzucił głos sumienia i albo wpadnie w alkoholizm lub
narkomanię nielegalną, albo szukać będzie pomocy u lekarzy i odda się
narkotykom legalnym,
> zażywając leki antydepresyjne.
> To jest ucieczka od rzeczywistość i od głosu sumienia.

Boże, co za brednie!!! Nie wiedziałam, że lecząc się zachowuję się jak narkoman
i alkoholik, a szukanie pomocy u lekarzy jest naganne. Mam pytanie do autora
wątku:, Człowieku, dlaczego wiara kojarzy Ci się z katolickim szamaństwem?
Gdzie jest powiedziane, że człowiek wierzący powinien być ograniczony umysłowo
i odrzucać logiczne myślenie? Skąd się bierze taka pycha, żeby zaprzeczać
oczywistym faktom, że zakłócenia biochemii mózgu leczy się środkami
farmakologicznymi, a nie pokutą i zdrowaśkami?
Jestem osobą wierzącą, praktykującą, ale to, co prezentują na forum takie osoby
jak Ty, czy annaberta, budzi mój sprzeciw. Wasza postawa z pewnością niejednego
zniechęci do wiary, a bycie katolikiem będzie coraz większym obciachem.


> Jeżeli popadnie człowiek w pozytywną depresję duchową; z powodu grzechów i
> nałogów to dlatego, że głos sumienia go dręczy, czuje się człowiek
> bezwartościowym, nędznym i niegodnym, ale to jest konieczne do nawrócenia,
> dlatego nazywam taką depresję pozytywną. Kto pokornie szukać będzie woli i
> pomocy Bożej, tego sam Bóg wyleczy z tej depresji. Człowiek nie podejmie się
> drogi oczyszczającej jeżeli najpierw nie popadnie w depresję duchową, czyli w
> głębokie wyrzuty sumienia.
> Depresja duchowa objawia się tym, że człowiek traci zainteresowanie i zapał
do
> spraw światowych, we wszystkim dostrzega zło, szczególnie co do własnego
życia
> i postępowania, wini samego siebie i szuka pomocy u Boga.
> To jednak jest bardzo trudne, bo pokusa szatańska będzie mu podpowiadać, że
Bóg go odrzucił za popełnione grzechy. Co nie jest prawdą, jeżeli więc
człowiek
> upokorzy się w modlitwie i wytrwale w modlitwie będzie Boga o pomoc prosił,
Bóg go na pewno wysłucha i go z tego okropnego stanu wyprowadzi.
> "Proście, a będzie wam dane, pukajcie, a będzie wam otworzone, szukajcie a
> znajdziecie" pomoc Bożą.
> - Mateusz 7:7
> Powiedział Pan Jezus, że:
> "droga ta jest wąska i ciasna jest ta brama która prowadzi do życia
wiecznego,
> a mało jest takich którzy ją znajdują" "
> - Mateusz 7:14


A ja naiwna myślałam, że wystarczy żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy
i pokuta, a tu się okazuje, że powinnam mieć depresję duchową.
Po przeczytaniu tych rewelacji mam ochotę zabić się własną pięścią.
Boże broń nas przed taką ewangelizacją, bo zostaniemy ateistami.

[mintaj3]

Przeslalem ten tekst z racji tego,ze mialem podobne objawy jak w drugim
przypadku ,co do uzasadnienia nie jestem przekonany ,dlatego chyba zbyt szybko
zdecydowalem sie go przeslac zaraz po przeczytaniu.Nigdy nie probowalem nikogo
odwodzic od leczenia i probowal nie bede.
Abasiu pytasz dlaczego wiara kojarzy mi sie z katolickim szamanstwem?Nie wiem
coz to takiego dlatego nie umiem odpowiedziec.Pytasz gdzie jest powiedziane,ze
czlowiek wierzacy powinien byc ograniczony umyslowo i odrzucac logiczne
myslenie?Mysle,ze nigdzie nie jest tak powiedziane co wiecej to dopiero bylaby
sprzecznosc.Pytasz skad bierze sie ta pycha ,zeby zaprzeczac oczywistym
faktom,ze zaklocenia biochemii mozgu leczy sie srodkami farmakologicznymi,a nie
pokuta i zdrowaskami?Nie wiem skad sie bierze ,a kto zaprzecza?Swoja droga
ciekawy jestem skad bierze sie przekonanie,ze problem lezy tylko w zakloceniach
biochemii mozgu...
Tekst zglosze go do kasacji, faktycznie nie brzmi zbyt krzepiaco, a ja zbyt
szybko go przeslalem.

[abasia471]

> Tekst zglosze go do kasacji, faktycznie nie brzmi zbyt krzepiaco, a ja zbyt
> szybko go przeslalem.

Zwracam honor i przepraszam jeżeli zbyt pochopnie Cię oceniłam, nie to było
moim zamiarem. Sorki.

[mintaj3]

Spoko,nie ma problemu.Zdrowka zycze,spij dobrze.

[miks88]

mintaj3 napisał:

> Popada on w depresję, dlatego że samolubność jego jest nie nasycona i nie
> usatysfakcjonowana. Pragnie on zawsze więcej aniżeli ma i niezadowolenie z
> życia wpędza go w depresję.

Jak na topatrze to jest w tym troche racji. Moj kumpel z Katowic ma od pytona
znajomych, co weekend chodzi na imprezy i wogóle. Ja spotkam sie z kim raz na
tydzień albo na dwa i wypije zjednego browara i koniec. Jak wieczorem siedze w
domu i pomysle o tym kumplu z katowic albo jak usłysze za oknem odgłosy jakiej
imprezy to ogarnia mnie złosc i przygnębienie i zaras musze zarzyc seroxat:)

[mintaj3]

hamburgpol.w.interia.pl/cohen3.htm

[molee]

mintaj3 ,czy to ty ? nie wiem

[molee]

oni sobie nie pozwolą na krótkie spódniczki w Synagogach nieprestrzganie nie
kradnij nie cudzołóż , nie bedziesz brał imienia Pana Boga swego nadaremnon
nie pozwolisz zyc czarownicy /
Jezus nie pozwoli się lżyć
na Sądzie , oni będą szybsi niestety

[mintaj3]

Nie,a co sie dziwisz ?

[molee]

ci wszyscy moi przyjaciele