Anatomia depresji

[kotnapiecu]

Czytaliście "Anatomię depresji" Solomona? Czy ta książka pomogła Wam choć
trochę? Ja całkiem niedawno zaczęłam ją czytać i dzięki niej potrafię teraz
jaśniej mówić o własnych stanach. Podobnie jak autor, ciepię na "dużą"
depresję i dzięki niemu postanowiłam (po 8 latach!) bardziej otwarcie
rozmawiać o niej z lekarzem. Do tej pory przedłużałam jedynie recepty, bo
czułam się tak źle, że jedyne o czym myślałam siedząc w gabinecie, to to, aby
jak najprędzej stamtąd wyjść, wrócić do domu i położyć się. Po tych
wszystkich latach brania różnych leków, jedyne, co uległo poprawie, to to, że
już tak nie poleguję w ciągu dnia, właściwie normalnie śpię, wstaję rano z
łóżka, robię co muszę... (Choć często podczas dnia jestem senna) Energii mam
niewiele, ale najgorsze jest to, że ja NIC nie czuję...Jestem totalnie
zobojętniała...jak robot :( i otępiała... :( Cały czas zmieniam pracę, bo z
trudem się w niej utrzymuję... Najlepszym uczuciem, jakie umiem przeżyć, to
uczucie ulgi...Kiedyś była przyjemność, radość - teraz jest TYLKO ulga...

[mskaiq]

Nie przejmuj sie tym ze nie czujesz radosci i przyjemnosci. Staraj sie byc
ciagle pozytywna. Dzialaj, badz aktywna, wbrew zmeczeniu i obojetnosci. Staraj
sie rowniez przeciwstawiac negatywnosci pozytywnosc.
Wychodz rowniez na dlugie spacery, jest wiosna, jest pieknie. Z czasem ten brak
uczuc bedzie znikal, zacznie pojawiac sie usmiech, bedzie wracala radosc i
milosc. Wrocisz do stanu przed depresja, bedziesz czula sie nawet lepieje niz
przed depresja bo bedziesz rozumiala skad sie bierze depresja i jak jej unikac.
Serdeczne pozdrowienia.

[kotnapiecu]

Bardzo pokrzepiające jest to, co piszesz i bardzo Ci za to dziękuję! Ja jednak,
choć nie czuję nic od kilku lat, to wciąż jedak mam nadzieję. Bez niej resztę
życia spędziłabym chyba w psychiatryku. Miewam sporadycznie tzw. lepsze dni,
jednak to co wtedy czuję, to ledwie namiastka tego, o czym tak usilnie od lat
marzę. To zapach ziemi po deszczu latem, aromat świeżo parzonej kawy o poranku,
zapach słońca na opalonej skórze, zapach smakowitego obiadu... Utraciłam te
cuda dnia powszedniego :(

[mskaiq]

Przeszedlem przez ten stan nicosci o ktorym piszesz. Szukaj nieustannie
radosci, nawet jesli ta radosc nie bedzie w pelni przezywana przez Ciebie.
Staraj sie robic te rzeczy ktore kiedys sprawialy Ci radosc.
Wspomialas o kawie. Staraj sie jej unikac bo przynosi wiele emocji, to emocje
odbieraja dobre i radosne uczucia. Sprobuj rowiez cwiczyc fizycznie bo
cwiczenia obnizaja emocjonalnosc.
Staraj sie unikac negatywnosci, nie krytykuj, nie oceniaj negatywnie. Szukaj
pozytywnosci, unikaj nie rozwiazanych problemow bo one przynosza strach.
Serdeczne pozdrowienia.

[demole]

słowo "kawa" jest wieloznaczne,
w niektórych przypadkach bywa zbawienna

podoba mi sie tytuł wątku
moja anatomia jest taka

" jeżeli agresywny pacjent uspokaja się po około godzinie od podania zastrzyku
oznacza ,że lekarz popełnił przestępstwo, które powinno być zagrozone karą z
dożywociem włącznie"

to załatwia bardzo duzo,
mozna domagać sie takiego prawa
możliwe że załatwi prawie wszystko
potrafie oczywiście uzasadnic szczegółowo -dlaczego

[karolina1207]

Napisz z jakim lekarzem mam to skonsultować? Będę wdzięczna jak napiszesz z kim
Ty sie konsultowałeś.Z góry dziękuję.

[unhappy]

karolina1207 napisała:

> Napisz z jakim lekarzem mam to skonsultować?

Na przykład z psychiatrą.

> Będę wdzięczna jak napiszesz z kim
> Ty sie konsultowałeś.

A to już różnie. Zależy od tego co mi dolegało. Nie wiem czy wymienię
wszystkich: internista, chirurg, laryngolog, ortopeda.

> Z góry dziękuję.

Z dołu proszę :)

[demole]

tego ostatniego sie najbardziej boisz ,
żeby twoich krzywych nóg nie zaczął prostować


--
wole dać pienądze 10 oszustom, żeby jeden biedny dostał

[unhappy]

demole napisał:

> tego ostatniego sie najbardziej boisz ,
> żeby twoich krzywych nóg nie zaczął prostować

Uwielbiam moje krzywe nogi :D