Przelamywanie lęków

[izzabell]

Zastanaiwam sie, czy lęki powinno sie przelamywac?
pewnie tak, ale w jaki sposob?
Ja dzis sie zastanawialam czy nie sprobowac w koncu,przejechac
sie sama autobusem... ale zabardzo sie balam.
Chcialabym chyba zeby jakis psycholog mi powiedzial - tak, jak
wsiade do autobusu, przelamie sie, to bedzie lepiej, pomoze mi to.
Ale chyba nie ma takiej mozliwosci zeby psycholog tak powiedzial???
Znajomi tez mi mowia, ze przelamali lęki itp. no i wlasciwie moglabym
uwierzyc ich doswiadczenia... ale, ja mam tez swoje.
Takie ze jak wsiadalam do autobusu (chcac przelamac lek) wcale nie bylo,
lepiej, a wrecz przeciwnie - bylo koszmarnie)
jak wiec ja mam przelamac te lęki, skoro jak to robie to sie nie polepsza
tylko pogarsza...
I dopuki mi osoba kompetentna nie powie ze to naprawde moze pomoc,
ja tego nie zrobie!!! jak mam sie niby niebac, skoro wiem, ze moge
zemdlec w tym autobusie itp!!!

a niechce brac lekow, bo to jest bezsensu.
dodam tez ze chodze na psychoterapie - 6 tydzien.
i lęki mnie niestety nie opuscily..

A jakie wy macie doswiadczenia w przelamywaniu lękow???

[basia542]

napisz co się dzieje jak jesteś w autobusie.jakie lęki?co czujesz?przepraszam
ale chcę porownac ze swoimi odczuciami.pozdrawiam.

[donjuan]

Stosuj cwiczenia oddechowe Buteyki - powstrzymywanie sie
od oddychania mozliwie jak najdluzsze.

[e_english]

basia542 napisała:

> napisz co się dzieje jak jesteś w autobusie.jakie lęki?co czujesz?przepraszam
> ale chcę porownac ze swoimi odczuciami.pozdrawiam.

Bardzo trudno opisac tego rodzaju uczucia.
Mnie w autobusie robi sie slabo, wszystko wiruje mi przed oczami, czuje sie
zdezorientowana, mam trudnosci w oddychaniu, nogi staja sie ciezkie (mam
wrazenie, ze nie moge nimi poruszyc) i jedyna mysla w glowie jest "uciec stad
jak najszybciej".

[izzabell]

> basia542 napisała:
>
> > napisz co się dzieje jak jesteś w autobusie.jakie lęki?co czujesz?przepras
> zam
> > ale chcę porownac ze swoimi odczuciami.pozdrawiam.
>
> Bardzo trudno opisac tego rodzaju uczucia.
> Mnie w autobusie robi sie slabo, wszystko wiruje mi przed oczami, czuje sie
> zdezorientowana, mam trudnosci w oddychaniu, nogi staja sie ciezkie (mam
> wrazenie, ze nie moge nimi poruszyc) i jedyna mysla w glowie jest "uciec
stad
> jak najszybciej".

Teraz to wogule odczuwam lek przed wsiadaniem do autobusow, (ale nie tylko) bo
napisze dalej tez bym nie poszla. W kazdym razie wydaje mi sie ze wsiade i
dopadnie mnie jakis atak lęku. i jak bede sama, ludzie nie beda wiedzieli oco
chodzi, wezwa jakas karetke albo cos.
Tez tak sobie mysle ze boje sie ze moglabym nagle stac sie osoba chora
psychicznie, tzn jak taki atak by nastapil, to nie mialabym kontroli nad
soba...
A objawy jak jezdze czasem z kims - goraco mi sie robi, takie otumanienie sie
pojawia, i mysli ktorymi sie nakrecam,ze zaraz cos mi sie stanie itp. ze
bedzie atak paniki czy cos w tym stylu. i wogule taka wlasnie oszolomiona
jestem, ze nie jestem w stanie sluchac jak ktos mi cos opowiada...

[e_english]

izzabell napisała:

> Tez tak sobie mysle ze boje sie ze moglabym nagle stac sie osoba chora
> psychicznie, tzn jak taki atak by nastapil, to nie mialabym kontroli nad
> soba...

Mnie tez to gnebi- paniczny strach przed choroba psychiczna.

[martyna14]

izzabell napisała:

> Zastanaiwam sie, czy lęki powinno sie przelamywac?
> pewnie tak, ale w jaki sposob?
> Ja dzis sie zastanawialam czy nie sprobowac w koncu,przejechac
> sie sama autobusem... ale zabardzo sie balam.
> Chcialabym chyba zeby jakis psycholog mi powiedzial - tak, jak
> wsiade do autobusu, przelamie sie, to bedzie lepiej, pomoze mi to.
> Ale chyba nie ma takiej mozliwosci zeby psycholog tak powiedzial???
> Znajomi tez mi mowia, ze przelamali lęki itp. no i wlasciwie moglabym
> uwierzyc ich doswiadczenia... ale, ja mam tez swoje.
> Takie ze jak wsiadalam do autobusu (chcac przelamac lek) wcale nie bylo,


Czemu myslisz, ze branie lekow jest bezsensu? Badania wskazuja , ze tylko
polaczenie terapii z lekami daje najlepsze rezultaty.
Ja mialam leki przed pozostaniem w nocy w domu ( chodzenie po ciemnych ulicach
w nocy nie bylo powodem do strachu za to nie moglam zostac w nocy w domu)

Teraz jestem po 8 miesiacach terapii i ciagle biore Prozac i leki zniknely .
Ja chyb abym zmienila psychologa no bo ja nie wierze, ze taki lek mozna
przelamac robiac to czego sie boimy.

Ja bylma zmuszona mieszkac sama przez 3 miesiace co wiazalo sie ze tym, ze
pozostawal sama w nocy i co nic nie pomoglo. Kazda noc byla dla mnie koszmarem
pocenie sie, kolotanie serca, zimno, dretwienie i strach i oczywiscie
nieprzespane noce .

Teraz nie boje sie wogole wiec jestem dowodem na to, ze stany lekowe mozna
wyleczyc.
Badz cierpliwa poczekac 4 5 miesiecy na pierwsze efekty i zacznij brac leki .


Powodzenia

> lepiej, a wrecz przeciwnie - bylo koszmarnie)
> jak wiec ja mam przelamac te lęki, skoro jak to robie to sie nie polepsza
> tylko pogarsza...
> I dopuki mi osoba kompetentna nie powie ze to naprawde moze pomoc,
> ja tego nie zrobie!!! jak mam sie niby niebac, skoro wiem, ze moge
> zemdlec w tym autobusie itp!!!
>
> a niechce brac lekow, bo to jest bezsensu.
> dodam tez ze chodze na psychoterapie - 6 tydzien.
> i lęki mnie niestety nie opuscily..
>
> A jakie wy macie doswiadczenia w przelamywaniu lękow???

[izzabell]

wiesz co, moze nie to ze jest bezsensu, bo razem z psychoterapia ok.
tylko ze nie rozumiem ludzi ktorzy biara tylko leki...
moim zdaniem one pomagaja ale tylko wtedy jak sie je bierze,
i jest to pakowanie w siebie chemi..
a przeciez nerwica, leki itp z tego co wiem, nie sa choroba
przy ktorej wezmiesz leki i jest ok , przestajesz brac i jestes wyleczona.
Tu najwazniejsze sa przyczyny! i tyko jesli je poznam i zrozumiem
moge sie pozbyc lękow....

[martyna14]

izzabell napisała:

> wiesz co, moze nie to ze jest bezsensu, bo razem z psychoterapia ok.
> tylko ze nie rozumiem ludzi ktorzy biara tylko leki...
> moim zdaniem one pomagaja ale tylko wtedy jak sie je bierze,
> i jest to pakowanie w siebie chemi..
> a przeciez nerwica, leki itp z tego co wiem, nie sa choroba
> przy ktorej wezmiesz leki i jest ok , przestajesz brac i jestes wyleczona.
> Tu najwazniejsze sa przyczyny! i tyko jesli je poznam i zrozumiem
> moge sie pozbyc lękow....


No tak ale jesli bedziesz brala leki na czas terapii to zanim poradzisz sobie
z problemami , poznasz przyczyny i wyleczysz stare rany bedziesz mogla
normalnie funkcjonowac.

[zuza112]

Jest taka metoda, która polega na wyobrażaniu sobie sytuacji, której się
boisz... Siedzisz sobie wygodnie w fotelu, włączasz spokojną muzykę i w stanie
relaksu starasz się wyobrazić sobie bardzo dokładnie całą sytuację - wychodzisz
z domu, wsiadasz do windy, zjeżdżasz na dół, idziesz ulicą, mijasz ludzi...
Gdy poczujesz lęk - przestajesz i tak powtarzasz to ćwiczenie codziennie -
starasz się dojść w wyobrażeniu jak najdalej. To wymaga czasu, ale podobno
skutkuje. Ważna jest muzyka - musisz być zrelaksowana.
A tak poza tym, to gdy lęki są silne, warto wspomóc się farmakoterapią -
oczywiście psychoterapia jest podstawą. Pozdrawiam - Z.

[evee1]

> z domu, wsiadasz do windy, zjeżdżasz na dół, idziesz ulicą, mijasz ludzi...
> Gdy poczujesz lęk - przestajesz i tak powtarzasz to ćwiczenie codziennie -
> starasz się dojść w wyobrażeniu jak najdalej. To wymaga czasu, ale podobno
> skutkuje. Ważna jest muzyka - musisz być zrelaksowana.
> A tak poza tym, to gdy lęki są silne, warto wspomóc się farmakoterapią -
> oczywiście psychoterapia jest podstawą. Pozdrawiam - Z.

Ja nie bylam w stanie sobie z tym poradzic, bo panika na mnie nachodzila
chocbym nie wiem co sobie myslala. Nawet w momencie, kiedy juz panikowalam
mowilam sobie "idiotko, przeciez nic sie nie dzieje, nie dostajesz zawalu,
nie umierasz, to juz zdarzylo ci sie tyle razy i zawsze jakos mijalo".
A panika grala mi na nosie i rozkrecala sie coraz bardziej.
Zajelo mi 13 (!!) lat, zeby wreszcie z moimi atakami pojsc do lekarza.
Czego to ja w tym czasie nie mialam. Raz nie moglam sama zostawac z domu,
to znowu nie moglam wychodzic z domu, jazda winda - pewniak, ze zaraz
spanikuje, a noce byly najgorsze!! Wlasciwie nigdy nie bylam zrelaksowana.
teraz jak sobie przypomne w jakim bylam stanie, to po prostu koszmar!!
Ale zanim poszlam do lekarza, to wiele sie naczytalam i dowiedzialam.
Teraz akceptuje, ze mam nie pokolei w glowie, ale nie uwazam, zebym bylo
w tym cos zlego czy wstydliwego. Ja akurat stosuje lekarstwa (seroxat)
i bardzo mi w batalii z moimi lekami pomogl. Mam zamiar uniezaleznic
sie od niego, ale w tym czasie chcialabym rowniez przejsc terapie
behawioralna - moze pomoze mi jakos radzic sobie jak leki beda wracac.
A jak nie, to zawsze moge znow zaczac brac lekarstwa. Jedni biora leki
na serce, inni na cukrzyce, a jeszcze inni na glowe. Ciao!

[izzabell]

ale leki na cukrzyce, nie powoduja sennosci, chyba.
albo inych efektow ubocznych....
zreszta ja nieiwem. ale dzis, po jakichs.. hmmm
6 miesiacach. jechalam sama autobusem :)))))))))
co prawda tylko 3 przystanki, ale bylo ok.
chociaz jak teraz bym miala jechac to bym tego
nie zrobila, tamto to akurat byl spontan.

Wlasnie to jest nagorsze tez ze, duzo bardziej sie
boje jak mysle o danej sytuacji,a jak ona jest, to
mniejszy lek mam...

[hvp2]

Ja dawno temu mialem np. paniczny lęk
przed telefonowaniem gdziekolwiek.
Teraz telefon jest narzędziem równie prostym
w zastosowaniu jak... hm... mycha od kompa!

W miarę wykonywania kolejnych telefonów
lęk był mniejszy i mniejszy aż zupełnie znikł.

Teraz za to NIESTETY nadmiernie zarabia na mnie TPSA ;)

[iwona.grobel]

Czasem w przebiegu terapii niektórych zaburzeń lękowych stosuje się coś na kształt "przełamywania lęków" w
ramach tzw. technik behawioralnych (m.in. ćwiczenia relaksacyjne, techniki wyobrażeniowe) ale zawsze pod
kontrolą i zgodnie z zaleceniem psychoterapeuty.
To czy stosuje się tylko psychoterapię, czy tylko farmakoterapię, czy obie metody równocześnie, to zawsze decyzja
podejmowana indywidualnie wobec każdego pacjenta. Nie ma sztywnych schematów. Wyjątki od ogólnych zasad
istnieją wcale nie tak rzadko. Nawet w leczeniu nerwic.
Pozdrawiam

[donjuan]

Podaje odnosnik www.buteyko.com