Narozrabiałam !

[carmi]

Nie jest to wątek depresyjny (by może jeszcze nie)
ale nie bardzo wiem gdzie mogłabym to zamieścić a tu może znajdzie
się choc kilka osób które mi potrafia doradzić


Chyba narozrabiałam i potrzebuję pilnej rady !

Sytuacja :
Spóźnione imieniny mojej przyjaciółki.
Osoby : moja przyjaciółka, jej facet i ja.

Ok godz 23:00 koniec "imprezy", czas do domu.
Facet przyjaciółki proponuje mi, że mnie odwiezie.
Wsiadamy od samochodu i ... zaćmienie w moim mózgu.
Zaczynam się czuć dziwnie, mówię, że nie chcę jeszcze wracać
do domu, proponuję że podjedziemy kawałek i przejdziemy się
jeszcze (jest takie miejsce, które lubię). On się zgadza.
Jedziemy, przechodzimy się i nic, choć daję mu delikatne sygnały.
On nie reaguje jakoś niezwyczajnie,zachowuje się tak, jak na koleżeńskim
spacerze z przyjaciółką swojejkobiety.
Mnie po godzinie "przechodzi", dochodzę do siebie, zaczynam
myśleć trzeźwo, odwozi mnie do domu.
Wysiadam z samochodu, żegnamy się i ... jego spojrzenie i twarz
niby niezmącone żadnym szczególnym grymasem czy emocją ale ...
jakiś minimalny błysk oka, jakiś cień na twarzy. Moje przerażenie : on
wiezdiał, od początku czuł. Za późno, zrobiłam - próbowałam zrobić - coś
niewybaczalnego a on od początku to wiedział. Popłoch, panika, nieprzespana
noc

I teraz co dalej

1) Czy powiedzieć Ewie wszsytko, tzn że wyciągnęłam go na spacer ?
2) Czy nie powiedzieć. ?

Bo jeśli powiem, a on jej nie powie, to Ewa go "zje". Znam ją. Będzie, że
zdrajca. Jeśli nie powiem a on powie, to Ewa mnie "zje". Znam ją. Będzie
po przyjaźni.
Jeżeli zadzwonię do niego i zapytam, czy powiedział Ewie, to
przyznam się oficjalnie, że miałam w stosunku do niego pewne zamiary, a tego
bym nie chciała, ponieważ po pierwsze nie jestem jednak do konca pewna czy
faktycznie je wyczuł i nie wiem czy własnie dopiero teraz
nie "rozkręciłabym"tematu, po drugie jeżeli mnie jedank wtedy wyczył
a teraz ja dzwoniłabym w roli "wycofującej" się a on dalby mi jakoś
do zrozumenia, że mnie wtedy wyczuł to czułabym się (sama nie wiem dlaczego)
jakoś upokorzona.

Co robić, mam 32 lata, spore doświadczenie, niejedno przeżyłam,
kilka probemów rozwiązałam, ale w tym wypadku czuję, że sytuacja (jeżeli to
jest "sytuacja")
wymyka mi się spod kontroli. Poradźcie proszę coś, bo zaczynam wierzyć
że jedynym wyjściem jest faktycznie zaciągnięcie go do łóżka : wtedy oboje
będziemy winni i spokój... a jeśli nie ?!

Tamara

[g.i.jane]

Absolutnie nic nie mówić Ewie.
Absolutnie nie dzwonić do jej faceta.
Nawet jeśli on coś jej powiedział, w co mocno wątpię bo przecież do niczego
nie doszło, to zawsze możesz udać, że on się pomylił co do Twoich intencji a
Ty najniewinniej chciałaś pospacerować. Przez pierwsze spotkania z nim
będziesz się czuła trochę niezręcznie ale to minie.
Przede wszystkim musisz w swojej wyobraźni przywrócić sytuacji właściwe
proporcje. Przecież do niczego nie doszło! Zdarzyła Ci się chwila szaleństwa i
tyle. No i pogłębiłaś wiedzę o sobie samej.

[samanta5]

Nie obraz się ale postawię krótką a konkretną diagnozę - masz paranoję :)

[looserka]

samanta5 napisała:

> Nie obraz się ale postawię krótką a konkretną diagnozę - masz paranoję :)

No,samanto, to trochę za ostro,tak myślę, może emocje Cię poniosły. Ale
przyznaję,że doczytawszy post do końca oniemiałam cokolwiek na wieść o wieku
autorki...sądziłam,że mam do czynienia z nastolatką, bez obrazy ;)

[empeka]

looserka napisała:
> autorki...sądziłam,że mam do czynienia z nastolatką, bez obrazy
;)

Loserko! Kobitka potrzebuje wsparcia i rady.
przestańcie się oceniać. Wiek tu nie ma nic do rzeczy. I depresja
chyba też nie.

Pisz, Carmi, na Forum Psychologia. Oni tam jeszcze ostrzejsi ;-)
Milczeć radzę z godnością i niczego nie "wyjaśniać", bo zagmatwasz.

Ale gdyby co do czego miało dojść, to lepiej nie psuć komuś miłości
w imię... no właśnie... czego?

Pewne niezrównoważenie rzeczywiście prezentujesz, tyle że za mało
danych dla nas, żeby aż wnioski wyciągać co do ich natury.

Równowagi życzę
Marta

[koneserkameskichposladkow]

tak, moja przyjaciolka jak sie calowala z facetami swoich kolezanek tez to
tlumaczyla ZACMIENIEM.

[samanta5]

looserka napisała:

> samanta5 napisała:
>
> > Nie obraz się ale postawię krótką a konkretną diagnozę - masz paranoję :)
>
> No,samanto, to trochę za ostro,tak myślę, może emocje Cię poniosły. Ale
> przyznaję,że doczytawszy post do końca oniemiałam cokolwiek na wieść o wieku
> autorki...sądziłam,że mam do czynienia z nastolatką, bez obrazy ;)

To nie było za ostro a wesoło. Problem jest zabawny :-)

[won]

Paranoja do kwadratu.
Fajnego faceta ma Twoja kumpela.
Mnie tak jeden gość też załatwił (tylko to ja byłam na miejscu kuszonej) i ...
jesteśmy parą od kilku lat. Wyrzuty sumienia jednak zostały. DOdam, że nie
skonsumowalismy tej chwili od razu, a spojrzenia i rozmowy doprowadziły do
tego, ze odeszłam od poprzedniego faceta po roku. Człowiek to strasznie
skomplikowana istota.
Pozdrawiam

[oban]

Hm, chyba cię musiało nieźle trafić, że aż tak to w sobie rodrapałaś.
Albo facet robi na tobie wielkie wrażenie, albo ta przyjaźń jest dla ciebie
ważna a miałas chwilę słabosci i się przeraźiłaś.
Ktoś powiedział, że facet przyjaciółki to tabu a z tabu tak jest że jak się
go tknie to czasmi powoduje to takie właśnie reakcje i wiek i doświadczenie
nie mają tu większego znaczenia.

Tak czy inaczej to co opisujesz, zwłaszcza twoje dylematy po tym fakcie
to ssiwetny materiał na opowiadanie z cyku thriller.
Całkiem niewinna z pozoru sytuacja prowadzi kobietę z czasem do paranoi, w
której to wyniku ta kobieta zaczyna jako winnego całej sytuacji uważać
faceta przyjaciółki i obmyśla zemstę.
Oczywiscie żartuję, ale coś jest na rzeczy. Gdyby to dobrze napisać, kto wie ...

Pozdrawiam
Oban.

To napraw (się)!

[empeka]

oban napisał:

> jako winnego całej sytuacji uważać
> faceta przyjaciółki i obmyśla zemstę.

Obecnie modne są powieści opcjonalne.
Winny powinien być każdy (głębszy sens ;-)
czyli facet, przyjaciółka (posłała ich samych celowo), bohaterka no i
wwszyscy razem ;-)))

> Oczywiscie żartuję, ale coś jest na rzeczy. Gdyby to dobrze
napisać, kto wie ..

Ja też, oczywiście...
Chociaż gdyby, to kto wie...
:-)

Marta

[oban]

No, jest to jakiś pomysł z tymi wszystkimi winnymi
Najbardziej winna faktycznie mogłaby być tu ta żona
(nie to nie była żona) powiedzmy :Ewa (tak chyba miała na imię)
a jej facet i przyjaciółka to tylko narzędzia wiekszej intrygi

[borrachin]

ktoś zwraca się tu po poradę, a tu nic - tylko szydera...

[oban]

OK. Przepraszam.
Otóż moim zdaniem, Tamara powinna odczekać. Uspokoić siebie samą i całą
sytuację.
Nic się nie stało. Jeżeli on powiedział swojej partnerce (Ewie, zdaje się)
to zawsze można się wytłumaczyć, że zrobiło jej się po alkoholu niedobrze i
musiał się przewietrzyć. Poza tym nie sądzę, żeby on coś powiedział.
Bo niby co ? Słuchaj kochanie Tamara miła na mnie ochotę ?
99 % mężczyzn czegoś takiego nie "doniesie" sswojej partnerce.
Więc raaczej nie powiedział. Jeżeli cokolwiek powiedział (załóżmy że Ewa
zapytała go, dlaczego tak długo nie wracał) to właśnie, że Tamarze zrobiło się
niedobrze i musiała zaczerpnąc powietrza. Tamara powinna byc przygotowana
na ew. pytanie tego typu ze strony Ewy i jeżeli ono padmnie to odpowiedzieć coś
mniej wwięcej w tym rodzaju, a na przyszłośc - jeżeli zależy jej na
przyjaciółkach - trzmać się z daleka od ich mężczyzn.

A tak naprawdę mie sądzę żeby temat w ogóle był, bo on nic nikomu nie
powiedział. Co najwwyżej pomyślał sobie (to na pewno) że Tamara na niego "leci"
i wciągnął ją na listę "potencjalnych ofiar". To wszystko. Ale jak go nie
będzie dalej kusiła to do niczego nie dojdzie, bo mężczyźni z reguły nie lubią
pchać się w kłopoty i ryzykować a przyjaciółka partnerki, czy żony to ZAWSZE
jet duże ryzyko i duże kłopoty.

[kamfora]

Pokuszę się o "analizę" - z góry przepraszam, jeśli ktoś
miałby zamiar poczuć się urażony ;-)
Wydaje mi się, że problem nie w tym, że Ewa może
kogokolwiek "zjeść". Problem w tym, że Carmi czuje się
odrzucona przez faceta. Według wszelkich "reguł" na takim
spacerze facet powinien ją zacząć podrywać, a do niej
wtedy należałoby "NIE". Wtedy czułaby się podwójnie
dowartościowana.

A prawda pewnie jest taka, że ów mężczyzna naprawdę
jest zakochany w tej Ewie i w związku z tym nie czuje
potrzeby dowartościowywania innych kobiet :-)

Najlepiej przestać o tym myśleć (ale nie poddawać w
przyszłości takim "testom wierności" mężczyzn swoich
przyjaciółek :-)

[oban]

zdecydowanie się zgadzam.
Nie chciałbym tylko być na miejscu tego faceta, gdyby na tym spacerze miał
(załózmy że wyjątkowo) chwilę słabości i zaczął próbować "dowartościowywać"
Carmi, i trafiłby na jej "NIE"
Dopiero by się mógł zacząc "młyn". Facet teżby pewnie oprzytomniał
ale w jakże innej sytuacji byłaby Carmi. Już widzę : nie niedowartościowana
"wystraszona", zaskoczona sama sobą, zdezorientowana kobieta,
tylko "dowartościowana", pewna siebie "przyjaciółka"
Biadaaa ! Facetowi i jego związkowi. I po przyjaźni

[carmi]

dziękuję za podpowiedzi i te pozytywne i te które "dziękowały" za "taką
przyjaciółkę" (chyba trochę zasłużyłam)
Zdaje się, że on nic nie powiedział. I chwała mu za to. Ja faktycznie
następnym razem : mniej o jednego drinka i powrót taryfą.

[vuelta]

carmi napisała:

> dziękuję za podpowiedzi i te pozytywne i te które "dziękowały" za "taką
> przyjaciółkę" (chyba trochę zasłużyłam)
> Zdaje się, że on nic nie powiedział. I chwała mu za to. Ja faktycznie
> następnym razem : mniej o jednego drinka i powrót taryfą.


I co : tak łatwo zrezygnujesz ? Eeee, w życiu trzeba mięć "some fun" ;)
Jak sama nie chcesz, to spróbuj namówić jakąs swoją ładną koleżankę
niech "pociągnie temat". Ciekawe czy jest taki wierny bo jest wierny w ogóle
czy tylko na ciebie "reaguje" wiernością ?