W samo południe

[bleach80]

Witam wszystkich to tak żeby konwenansom stało się zadość.

Tak właśnie uświadomiłam sobie uświadomiłam , że teraz wszyscy są w pewnie w
pracy, mają normalne życie, a nie siedzą przed monitorem kompa i wypłakują sie
w postach - przepraszam was za to bardzo ale nie ma już gdzie - możecie
zignorować ten post

Po prostu już nie wyrabiam,od wczoraj zdążyłam zjeść 4 tabsy nasenne a i tak
obudziłam sie w nocy dwa razy.
Teraz wstałam i nie wiem po co , siedzie od godziny i jak głupia czytam na
okrągło tan sam kawałek wiersza...znacie:

strzeż się oschłości serca kochaj źródło zaranne
ptaka o nieznanym imieniu dąb zimowy
światło na murze splendor nieba
one nie potrzebują twego ciepłego oddechu
są po to aby mówić: nikt cię nie pocieszy
Otóż to NIKT nie ma takiej siły
Jedyne co mogę zrobić to dalej iść spać

[zoltanek]

życie nie jest łatwe
tak myślę, serio

[fobistka]

Witaj bleach80, niestety nie każdy siedzi teraz w pracy i nie każdy
ma normalne życie. Ja nie mam ani pracy ani normalnego życia
towarzyskiego - jednym słowem nie mam nic, tak jakoś wyszło. Przez
ludzką zawiść, chamstwo, grubiaństwo itd itp nabawiłam się fobii
społecznej. Nie jestem w stanie normalnie egzystować, wyjść z domu,
nie mam znajomych, przyjaciół a przez własną rodzinę jestem gnojona
i uświadamiana w tym, że jestem zerem. Wstaję co dzień rano z łóżka
nie wiem po co, bo i tak wiem, że nic mnie nie czeka, każdy dzień
taki sam czyli pusty. I tkwię tak w tym błędnym kole z którego nie
wiem jak się wydostać bo nie mam absolutnie nikogo kto mógłby mi
pomóc a samemu jest zbyt ciężko.

[optycznie]

nie jesteście w tym same, nie tylko was nikt nie kocha i nie wiecie co ze soba
zrobic- mnie wlasnie to dobilo i wpadłam w dołek ... moze czas na kolejne forum-
nie kochanych, samotnych, bez pracy i sily...