Kurs:)

[prawdziwy_suchot]

Byłem 1 raz na kursie i tak-fajni ludzie,wszyscy szukalismy lokalu bo nie
mogliśmy znaleźć,wcale się nie bałem,nie dostałem paniki,rozmawiałem z nimi
sam z siebie podszedłem przedstawić się:) jest super-nowoczesny sprzęt,extra
lokum,bardzo fajnie i dobry dojazd nawet-fakt że w centrum ale już się nie boję:)
1 raz nie dostałem ataku paniki i chcę chodzić-jestem z siebie dumny a to
świadczy że się wyleczyłem no i teraz nie boję się ludzi i pytam się jak
czegoś nie wiem a nie jak kiedyś-cicha myszka:) Odzyskałem sprawność,choroba
poszła się walić a do tego jak jestem na kursie to mi płacą z urzędu + po
kursie idę do pracy:) nowy etap życia uważam za otwarty:)

[only_isabelle]

gratulacje :=) a co to za kurs?

[prawdziwy_suchot]

komputerowy zaawansowany europejski;d

[only_isabelle]

tylko tam nie forumuj ;p

[prawdziwy_suchot]

nie no co Ty-forum a życie realne to co innego:) zresztą ja wszystkich lubię bez
wyjątków:)

[only_isabelle]

żartowałam, zresztą jak ja przy robocie jestem, to wciąż mnie korci, żeby googla
zapuścić

[prawdziwy_suchot]

a mnie własnie nie-w życiu na obcym kompie nie chcę przeglądać niczego;d tak już
mam;d

[only_isabelle]

ale ja jestem na swoim kompie :=)

[prawdziwy_suchot]

ahaaa;d

[aidka]

naprawdę mnie ucieszyłeś. /matko święta - to ja jeszcze umiem się
cieszyć?!/
fajnie i miło, ze względu na Ciebie, a także...na mnie.
Tobie jest fajnie, to , może, i mnie się uda.
zgodziłam się w przyszłym tygodniu pojechać z kimś tam do Kazimierza.
boję się, jak diabli, ale też nie będę chciała być nieśmiałą myszką.

[prawdziwy_suchot]

a myślisz że się nie bałem? też na początku nim dotarłem się denerrwowałem
trochę-każdy się denerwuje-to normalne-jedni więcej drudzy mniej i wcale nie
musi to oznaczać zaraz choroby-zobaczysz że Ci się uda-na początku zawsze jest
dziwnie ale potem będziesz zadowolona bardzo.tak będzie

[prawdziwy_suchot]

tak jak w piosence Anny Jantar-Najtrudniejszy pierwszy krok

[aidka]

ale wiesz...ja prawie z chaty nie wychodziłam tyle czasu.
jak już, to na spotkanie z pzryjaciólką, która też chora, więc
rozumie.
gdy raz się spotkałyśmy i mnie panika dopadła, to się nie wstydziłam
powiedzieć.
a tu... - facet nie wie. od dwóch lat subtelnie sugeruje spotkanie,
a ja - "nie".
mam, może naiwne, wrażenie, że go zainteresowałam jako przyjaciel
ewentualny, a nie baba do wyra.
na dodatek wyjazd ma być za tydzień dopiero, a ja już, od chwili,
gdy się zgodziłam, denerwuję się neurotycznie obmyślając wszelkie
możliwe scenariusze.

[prawdziwy_suchot]

Też tak miałem-znam to w dodatku u mnie występowała już przed spotkaniem
gorączka,nudności,bóle brzucha,biegunka,bóle głowy i poczucie rozbicia.Jedyne
wyjście to po prostu zacząć się spotykać i wychodzić z domu.O ile na początku
będzie źle to potem zrobi się lajtowo i przejdzie-taka terapia niby:) Trzymam kciuki

[lucyna_n]

bać się to nie grzech, byleby się bać ale jednak zrobić, nie poddawać się, to
ważne. Cieszę się że zrobileś dobry początek.