Nowe leki i powrót do samotności

[czekolada_z_orzechami]

Dostałam Asertin i Sulpiryd. Kolejna zmiana leków, ale tym razem po dłuższym braniu Seroxatu. Bez rezultatów.
Poza tym definitywnie rozstałam się z chłopakiem, tydzień się nie odzywa a ja snuję się po kątach i jem:/

[only_isabelle]

dłuższe branie, to znaczy ile czasu?

[czekolada_z_orzechami]

jakieś 7 m-cy o ile się nie mylę

[czekolada_z_orzechami]

Czuję się jak idiotka.

[only_isabelle]

ja też ;/

[czekolada_z_orzechami]

I tak sobie postanowiłam że nie wejdę w żaden związek póki nie uporządkuję spraw psychiczno emocjonalnych.
Pewnie całe życie będę sama:|

[lucyna_n]

skąd bierzesz kasę na to jedzenie, ja jak dzisiaj poszlam do sklepu po zakupy to
się omal nie poryczalam, bo już nei wiem jak ja mam to dziecko odchować. Drogie
to wszystko tak okropnie jest.

[czekolada_z_orzechami]

Wpierdzielam co jest w domu:-(

[lucyna_n]

ktoś robi za duże zakupy..
ale wiesz co jak mieszkalam ze starymi to też tak było, zawsze w domu bylo
żarcie i słodycze, załatwilam się tym jedzeniem w liceum, w kryzysowych kilku
miesiącach potrafilam przytyć kilkanaście kilogramów . Właściwie teraz wiem że
to bylo kompulsywne, wtedy po prostu czulam że jedzenie mnie uspokaja i nie
mogłam się opanować, zwlaszcza słodycze byly klęską. Teraz jakoś już jedzei nie,
ale za to inne problemy, jedno zastąpiło drugie. Jakoś tak pokręciło się, ale i
tak uważam że dobrze zrobilam wyprowadzając się, bo nie wiem co by ze mnie
zostalo gdybym tam mieszkała dłużej. Chociaż naprawdę ywprowadzalam się prawie
pod most i z 100 000 w kieszeni (na nowe pieniądze 10 zeta:), i warto było, ten
etap kiedy byłam naprawdę samodzielna byl jedynym etapem prawdziwej remisji i
niezlego zdrowia jedyne co mnei dopadło to 3 dniowe przeziębienie, chociaż nie
ukrywam że tudny i że BARDZO bylam z początku przerażona. Fakt musialam
zrrezygnować z dziennych studiów i przejść na zaoczne, ale i tak, to była
mniejsza strata niż totalna rozwałka. Dobrze wspominam te kilka lat po
wyprowadzce, naprawdę dobrze.

[czekolada_z_orzechami]

Dzięki Lucy.
Mnie się też wydaje że w domu to jakoś inaczej, źle. nie wiem sama. Trochę się pokiereszowałam przypuszczeniami i szukaniem powodu zaburzeń jedzenia.
Ale i tak z terapii wiem, ze nikt tego we mnie nie wpycha tylko sama jem więc moja wina.

[lucyna_n]

winy nie ma, jest po prostu taki sposób radzenia sobie z problemem, niszczy Cię
więc nie jest dobry.
Pracuj nad tym , nie poddawaj się, każdy dzień to nowa szansa że się uda zrobić
krok w dobrą stronę. Wierzę że Ci się uda, że w końcu "zaskoczysz"

[nienill]

lucyna_n napisała:

> winy nie ma, jest po prostu taki sposób radzenia sobie z
problemem, niszczy Cię
> więc nie jest dobry.
hehe
jest dobry :)
nawet bardzo

od reki cale napiecie odchodzi


> Pracuj nad tym , nie poddawaj się, każdy dzień to nowa szansa że
się uda zrobić
> krok w dobrą stronę.
jesli moge napisac cos od siebie, to tyle, ze ja jakos specjalnie
nie "pracowalam"
od samego poczatku staralam sie walczyc z napadami ale zawsze g**no
to dawalo.

to, ze ostatnio jest lepiej (dobrze?) wynika wlasciwie tylko z
terapii i innego podejscia do niektorych spraw.
poziom lęku i stresu się zmiejszył, łatwiej bylo sie opanować, nawyk
się osłabił i jakos "samo wyszlo"

[lucyna_n]

coś mi się wydaje że to jest tak, że można coś zrobić tylko zanim wystąpi
nazwijmy to "atak" i to dotyczy nie tylko problemow z jedzeniem ale wszystkich
nerwicowych zachowoań. Atak to całkowita utrata kontroli nad sytuacją i nie da
się wtedy nic zronbić może tylko łyknąć pacyfikator jakiś. Nie wiem jak ale
trzeba coś probować zanim, i może nie dowalać sobei jeżeli znowu się nie udało.
Trzeba znaleźć jakiś nieszkodliwy sposób rozladowania napięcia zanim sytuacja
przerośnie delikwenta. Problem w tym że nei ma jednej recepty i każdy musi się
sam pazurami dokopać do sedna swojej sprawy.

[zanick]

zanim się zorientujesz
że to atak
to on już trwa w najlepsze

co to za atak
zresztą
naturalna robi się w którymś momencie
ta obrzydliwość

zrobić można coś
wyłącznie unikając sklepów
rodziny
jedzenia
życia

i chodzić spać o osiemnastej

[lucyna_n]

no wiem, jak każdy atak
myślisz że dlaczego ja tutaj siedzę od tylu lat
ale jednak gdzieś tam tli się iskra nadziei że kiedyś jakoś zapanuję nad sobą,
coś mi się przestawi na właściwe miejsce i życie będzie bardzo piękne.

[nienill]

lucyna_n napisała:

i nie da
> się wtedy nic zronbić może tylko łyknąć pacyfikator jakiś.
hehe
benzo?
no nie wiem...


> Trzeba znaleźć jakiś nieszkodliwy sposób rozladowania napięcia
zanim sytuacja
> przerośnie delikwenta.
u mnie wszelkie "nieszkodliwe sposoby rozladowania napiecia" byly
tylko i wylacznie sposobami na odwleczenie

[zanick]

nienill napisała:


> benzo?
> no nie wiem...

ano to właśnie
i to w takich dawkach, żeby przewróciło
natychmiast

[nienill]

zanick napisała:

> ano to właśnie
> i to w takich dawkach, żeby przewróciło
> natychmiast
dla mnie to takie samo gowno

[lucyna_n]

zależy jak się używa
i jak często trzeba, na ile nasilone są objawy
benzo też dla ludzi

[zanick]

zależy z jakiego gówna potrzebujesz wyjść

[nienill]

zanick napisała:

> zależy z jakiego gówna potrzebujesz wyjść
z gówna nieradzenia sobie z irracjonalnymi lękami

[zanick]

no tak. a na wrodzony brak osobowości
dostaje się benzo. a potem większą dawkę benzo.

żeby nie musieć ze sobą być przez 18 godzin
tylko 11, z czego 8 na pracę, 1 na przejazdy
2 na całą resztę - czyli i tak o dwie godziny za dużo

[lucyna_n]

no nie kpij sobie z mojej niemocy, przecież nie piszę co konkretnie, w moim
przypadku jest to coś co powstrzyma atak paniki, czyli praktycznie tylko benzo
nie wiem, ale myślę że wszystkie ataki i napadowe rzeczy nie będące wynikiem
choroby somatycznej są jednak z jakimś wspólnym wewnętrznym mianownikiem, a że
na zewnątrz objawy inne, to chyba tylko mylące pozory.

[nienill]

lucyna_n napisała:

> no nie kpij
buuuuuu
;(((((((((((
nie kpiiiiieeeee.........
;(((((


> choroby somatycznej są jednak z jakimś wspólnym wewnętrznym
mianownikiem, a że
> na zewnątrz objawy inne, to chyba tylko mylące pozory.
ale taki napad paniki to jak czesto mozesz miec?
codziennie?

[lucyna_n]

kilkanaście razy dziennie i co gorsza nocnie a pomiędzy lęk uogólniony

[nienill]

lucyna_n napisała:

> kilkanaście razy dziennie i co gorsza nocnie a pomiędzy lęk
uogólniony
hmmmm..............

[nienill]

no to lipa


z reszta to i tak niewazne

[nienill]

nienill napisała:

> z reszta to i tak niewazne
kazdy sobie sam radzi jak mu sie podoba

[lucyna_n]

nie wiesz że najlepsze rady ma się zawsze dla innych?
:))
a tak serio serio, to na szczęście rzecz nasila się ale i słabnie, więc nie
zawsze jest aż tak żle, to najgorszy scenariusz.

[nienill]

lucyna_n napisała:

> skąd bierzesz kasę na to jedzenie,
rzygac to mozesz sobie nawet owsianką

[lucyna_n]

nie,nie pisalam serio , to była tylko taka żałość na ceny

[nienill]

lucyna_n napisała:

> nie,nie pisalam serio ,
ja tez nie na serio
tylko na smutno

[lucyna_n]

no wiem
niestety nie umiem pomóc w tym problemie, ale myślę że trochę rozumiem

[iso1]

Też biorę Sulpiryd. Co lek celowany na "kwestie żołądkowe".
Chyba wreszcie Twój lekarz zaczął myśleć. Tylko nie odstawiaj go zbyt szybko daj
mu czas. Lekarz będzie na pewno chciał ustalić ci odpowiednią dawkę.
Systematycznie. Ja biorę 2x100 mg
Moim zdaniem to dobre leki. Ale niestety na efekty musisz poczekać

[eizo111]

pisze wiec jestem

[carla.bruni]

czekolada_z_orzechami napisała:

> Dostałam Asertin i Sulpiryd. Kolejna zmiana leków, ale tym razem po dłuższym br
> aniu Seroxatu. Bez rezultatów.
> Poza tym definitywnie rozstałam się z chłopakiem, tydzień się nie odzywa a ja s
> nuję się po kątach i jem:/
> asertin to odpowiednik asentry. bralam kiedys oba i o ile asertin nie dzialal wogole o tyle asentra szybko postawila mnie na nogi a apetyt przy niej mialam mniejszy. pozdrawiam serdecznie:).