Jak radzą sobie .......

[zazy7]

ludzie bliscy (mąż/żona) z Waszą chorobą. Macie świadomość że wasza choroba
ich przytłacza, zabija w nich radość życia. Chcą wam pomóc ale czują się
bezradni. Mój brat przez trzy lata wspierał swą żonę w chorobie. Cały domowy
kierat był na jego głowie, zakupy, pranie, sprzątanie, gotowanie, zajmowanie
się trójką dzieci, nocą wstawanie do płaczących dzieci. A do tego trzeba było
zapracować na dzieci, niańkę dla dzieci bo chora nie miała siły opiekować się
dziećmi oraz na terapie zony. Niestety nie było widać poprawy leczenia. Czasem
miałam wrażenie że bratowa specjalnie ucieka w depresję. Normalnie w świecie
udaje chorą gdyż choroba zwalnia ją z obowiązków. W jednego konia nie da się
długo ciągnąć rodzinnego wozu. I stało się. Ten twardy "koń" zaczął szukać
ukojenia w alkoholu! Mówi że pije bo to pozwala mu zapomnieć o piekle w domu.
Bo to jedyna przyjemność jaką ma w życiu bo wtedy nie musi być wołem do
roboty. Rozgrywa się tam dramat a ja nie wiem jak pomóc.

[pontuska]

wydaje mi sie ,ze nie mozna popadania w alkoholizm tlumaczyc choroba
bliskiej osoby. Moze trzeba isc na terapie malzenska ...

[carla.bruni]

pontuska napisała:

> wydaje mi sie ,ze nie mozna popadania w alkoholizm tlumaczyc choroba
> bliskiej osoby. Moze trzeba isc na terapie malzenska ...
a ja uwazam, ze facet poprostu przestal sobie radzic i zalatwia sprawe po mesku
(jest to jednak bledne). terapia malzenska nic tu nie da. gosciu poprostu musi
isc na terapie sam ze soba. pozdrawiam serdecznie.

[bertrada]

A większość kobiet musi jakoś godzić łączenie domowych obowiązków z pracą
zawodową i nie popadają w alkoholizm z tego powodu, że męża nic nie obchodzi, że
dom, problemy i dzieci są tylko i wyłącznie na ich głowach i jeszcze muszą
pracować. Dla alkoholika po prostu każdy pretekst jest dobry, żeby pić i żeby
zwalić za to picie winę na innych i żeby tylko mieć usprawiedliwienie do
niepodjęcia leczenia.
Jak by naprawdę chciał odreagować stres to znalazłby jakąś inną metodę niż
alkoholizowanie się.

A jak pomóc, to obawiam się, że tylko przez nakłonienie go do podjęcia leczenia.
Co może okazać się niemożliwe, bo on nie widzi żadnego problemu i żadnego powodu
do leczenia. Popytaj może na forum dla uzależnionych jak dotrzeć do takiej osoby
i gdzie ewentualnie szukać pomocy.

[nienill]

bertrada napisała:

> A większość kobiet musi jakoś godzić łączenie domowych obowiązków
z pracą
> zawodową i nie popadają w alkoholizm z tego powodu, że męża nic
nie obchodzi, ż
> e
> dom, problemy i dzieci są tylko i wyłącznie na ich głowach i
jeszcze muszą
> pracować.
:D
oj trafi sie czasem jakas perełka
serdecznie pozdrawiam i zycze milego spotkania z Suchym

[graffffi]

a mój chłop twierdzi że depresja i nerwica to nie choroba a psychiatra to nie
lekarz tylko diler przepisujący narkotyki. Żadnego współczucia zapadając na
którąś z tych dwóch chorób nie należy się po nim spodziewać. Co mogłabym od
niego usłyszeć to weź się w garść i przestań się nad sobą użalać. To twardy typ. :(

[nienill]

To twardy typ
> . :(
tak to sie nazywa? twardy?
ja bym inny przymiotnik rzucila

[carla.bruni]

graffffi napisała:

> a mój chłop twierdzi że depresja i nerwica to nie choroba a psychiatra to nie
> lekarz tylko diler przepisujący narkotyki. Żadnego współczucia zapadając na
> którąś z tych dwóch chorób nie należy się po nim spodziewać. Co mogłabym od
> niego usłyszeć to weź się w garść i przestań się nad sobą użalać. To twardy typ
> . :(
ale moze Cie w ten sposob do czegos mobilizuje;)? choc to racja, ze zbyt twardy
tez byc nie moze. pozdrawiam.

[moja-dola]

Powiedz bratu zeby przestał pic dla siebie i dzieci. Zone niech zapedzil do
roboty. Niech baba zarobila na nianke bo zyje wygodnie jak pasozyt.

[iso1]

Moja żona odeszła ode mnie jak byłem w apogeum choroby.
Nie wytrzymała tego wszystkiego.
Z jednej strony ją rozumiem a z drugiej strony mam jej za złe.

Ale i tak ten wątek zapewne wytnie snajper.
Po co więc się męczyć ?
Odkąd pojawił się na forum odechciewa się tu udzielać i wymieniać informacje...

[carla.bruni]

iso1 napisał:

> Moja żona odeszła ode mnie jak byłem w apogeum choroby.
> Nie wytrzymała tego wszystkiego.
> Z jednej strony ją rozumiem a z drugiej strony mam jej za złe.
>
> Ale i tak ten wątek zapewne wytnie snajper.
> Po co więc się męczyć ?
> Odkąd pojawił się na forum odechciewa się tu udzielać i wymieniać informacje...
>
zostawic kogos i to wtrakcie choroby to jest chyba jedna z naj gorszych rzeczy
na swiecie, ale w przypadku depresji czy jeszcze gorzej - schizofrenji jest to
jednak zrozumiale. kazdy ma jednak prawo do szczescia i zycze wspanialych
partnerow dla depresiakow i schizofrenikow ;). pozdrawiam.

[mskaiq]

Mysle ze Twoj Brat popelnil podstawowy problem. Jesli chcesz pomoc
osobie w depresji nie mozna wszystko robic za nia. Trzeba taka osobe
wciagac do pracy, powoli, robic rozne rzeczy razem i przede
wszystkim okazywac wiele milosci. Kiedy osoba z depresja jest zajeta
wtedy zanikaja mysli depresyjne i depresja staje sie o wiele
slabsza.
Serdeczne pozdrowienia.

[dywersanepid]

Złeeee przykłady

Niech klei koperty...

[marouder.eu]

...zajmie sie korzenioplastyka...

mskaiq napisał:

Kiedy osoba z depresja jest zajeta
> wtedy zanikaja mysli depresyjne i depresja staje sie o wiele
> slabsza.
> Serdeczne pozdrowienia.
>

[irga7]

Mój mąż poradził sobie całkiem niezle.Znalazł sobie lepszy ,zdrowszy
model...rocznik 89'.

[zazy7]

Tak sobie myślę że wszyscy, a na pewno zdecydowana większość ludzi chorych na
depresję są egoistami tylko nie chcą się do tego przyznać bo wyszłoby że ich
choroba jest żałosna.
Dlatego rozgrywają się rodzinne dramaty!

[bertrada]

Specyfika tej choroby na tym polega, że robi z człowieka egoistę zapatrzonego w
swoje własne nieszczęście. To nie jest racjonalne ani w racjonalny sposób
wytłumaczalne. Trzeba to przyjąć jako dogmat i się z tym pogodzić.
Do tego trzeba jeszcze dodać to, że każdy chory, na jakąkolwiek chorobę, nawet
przeziębienie, ma poczucie, że jest najnieszczęśliwszy na świecie i nikt nie
cierpi bardziej niż on. I wszyscy powinni wyręczać go w jego obowiązkach,
opiekować się nim i być dla niego miłymi.

W przypadku depresji i jakiejkolwiek innej choroby nie ma mowy o wyrachowaniu i
wykorzystywaniu kogokolwiek. Leń w przeciwieństwie do depresyjnego nie ma siły
na obowiązki, natomiast rozrywka nie sprawia mu najmniejszych trudności.

[lucyna_n]

nie z każedgo, może z ciebie, ze mnie nie robi nikogo takiego, a szkoda,
przydałoby mi się trochę zdrowego egoizmu zamiast poświęcania tych marnych sił
na altruistyczne czyny.

[lucyna_n]

na depresję chorują rożni ludzie, niektórzy z nich są egoistami inni
altruistami, nie ma sensu tak generalizować.

[iwonagat]

witam serdecznie oprócz terapii proponuję udać się na terapie grupową to jest
terapia AD Grupa wsparcia może tam udać sie chora wraz z mężem i osoba chora ona
nauczy sie jak zyc z choroba a mąż jak życ z chorą jest to terapia która pomogła
już wielu ludziom.Ja sama prowadzę taką terapie jestem depresantką wiec polecam.

[lucyna_n]

jesteś chora na depresję i prowadzisz terapię?
to chyba niezgodne z etyką zawodu. Terapeuta najpierw sam powinien mieć stabilne
centrum w sobie a dopiero potem brać się za meblowanie życia innym.

[andre_rumian]

Witaj Lucy:-)
Niekiedy przeglądam forum i widzę dużo Twoich wpisów. Czytam je i
myślę, że jesteś osobą otwartą na pomoc. Jeżeli chcesz, to napisz w
mailu na moją skrzynkę co Cię gryzie. Może uda mi się pomóc Ci wyjść
na prostą - w bardzo dużym stopniu zależy to od Ciebie. Zresztą, jak
chcesz. Pozdrawiam - Andre.

[lucyna_n]

nie spodziewaj się moich wynurzeń na skrzynkę, albowiem nie jestem osobą otwartą.

[andre_rumian]

Cześć Lucy:-)
Źle mnie zrozumiałaś - mnie nie chodziło o Twoje wynurzenia. Trzymaj
się ciepło. Andre.

[carla.bruni]

lucyna_n napisała:

> jesteś chora na depresję i prowadzisz terapię?
> to chyba niezgodne z etyką zawodu. Terapeuta najpierw sam powinien mieć stabiln
> e
> centrum w sobie a dopiero potem brać się za meblowanie życia innym.
moze chodzilo jej oto, ze przeszla przez depresje??

[ilquad]

Mój dziadek miał tak samo. Babcia była obłożnie chora (nie na
depresję) i musiał zająć się domem, a był wychowany w rodzinie, w
której mężczyźni nie mieli wstępu do kuchni. No i też popadł w
alkoholizm.

[carla.bruni]

ilquad napisał:

> Mój dziadek miał tak samo. Babcia była obłożnie chora (nie na
> depresję) i musiał zająć się domem, a był wychowany w rodzinie, w
> której mężczyźni nie mieli wstępu do kuchni. No i też popadł w
> alkoholizm.
i to jest walasnie zle, ze sie chlopow z dala od garow trzyma i obowiazkow
domowych. jak co do czego to potem nic nie potrafia. pozdrawiam.

[mnisiula]

Bardzo przykre to,o czym piszesz i trudne dla wszystkich.Pozdrawiam
Cię,bądż silna.

[carla.bruni]

zazy7 - powiem tak. deresje mial moj dziadek i mimo to pracowal. mama moja
miewa depresje i wlasnie praca i domowe obowiazki trzymaja ja w pionie. depresje
miewam ja i rowniez nie proznuje. nalezy zagonic bratowa do roboty a brata
zaprowadzic do psychologa. takie jest moje zdanie. pozdrawiam serdecznie.

[lucyna_n]

dobrze gada! dać jej wódki!

[carla.bruni]

lucyna_n napisała:

> dobrze gada! dać jej wódki!
tego akurat nie lubie ( efekt uboczny po bracie alkoholiku). wogole jak tak
patrze na moja rodzine to mam naprawde duze szczescie, ze jeszcze sie trzymam.
nie zyjacy juz dziadek - depresja. mama - depresja, ja - lekka depresja, brat -
alkoholik;). pozdrawiam serdecznie.

[lucyna_n]

to była ironia.

[carla.bruni]

lucyna_n napisała:

> to była ironia.
wiem, ale chcialam tylko pokazac facetowi, ze nie kazdy z depresja musi tylko
lezec i patrzec w sufit. nalezy tez troszeczke zmobilizowac sie do czegos.

[aurelia_aurita]

carla, ustalmy jedną rzecz. depresji to Ty nigdy nie miałaś.

[lucyna_n]

ponoć miała, ale chyba dość lekko to przechodzi dziewczyna, płoche toto jak nie
wiem.

[carla.bruni]

lucyna_n napisała:

> ponoć miała, ale chyba dość lekko to przechodzi dziewczyna, płoche toto jak nie
> wiem.
o wlasnie. w sedno sprawy trafilas;). jestem plocha i to trzeba zmienic. pozdrawiam.

[carla.bruni]

aurelia_aurita napisała:

> carla, ustalmy jedną rzecz. depresji to Ty nigdy nie miałaś.
> aurelio czytaj wszystkie moje watki uwaznie. tam oprocz serdecznych pozdrowien
jest tenapisane, ze depresja to u mnie choroba wielopokoleniowa. chorowal na nia
dziadek, mama, ja. tylko, ze ja ciagle sie ucze jak radzic sobie z depresja.
trudno sobie nie radzic skoro znasz to od dziecinstwa. w pewnym momencie uczysz
sie z tym zyc. zreszta jestem tez nerwowa i wlasciwie nie wiem jak to jest, ale
tak mi sie zdaje, ze psychiatrzy czesto myla te dwie choroby. pozdrawiam.

[to_ja_pytam]

carla.bruni napisała:
> wlasciwie nie wiem jak to jest, ale
> tak mi sie zdaje, ze psychiatrzy czesto myla te dwie choroby.
Depresja i nerwica często mają bardzo podobne objawy. Zdarza się, że
osoba cierpi i na jedno, i na drugie. Bardzo trudno jest czasami
jednoznacznie określić na co pacjent cierpi. Nie wypowiadam się na
temat lekarzy i ich diagnoz, bo to zupełnie inna historia ;)

[carla.bruni]

to_ja_pytam napisała:

> carla.bruni napisała:
> > wlasciwie nie wiem jak to jest, ale
> > tak mi sie zdaje, ze psychiatrzy czesto myla te dwie choroby.
> Depresja i nerwica często mają bardzo podobne objawy. Zdarza się, że
> osoba cierpi i na jedno, i na drugie. Bardzo trudno jest czasami
> jednoznacznie określić na co pacjent cierpi. Nie wypowiadam się na
> temat lekarzy i ich diagnoz, bo to zupełnie inna historia ;)
no wlasnie o to chodzi. pozdrawiam.