Internet, a depresja - nasze wpisy na forum

[d1963]

To chyba nie jest źle, jeśli się "wywnętrzamy" i rozmawiamy z innymi
poprzez swoje wpisy?

Znalazłem na innym forum:
"Profesor Ulrich Hegerl z uniwersytetu w Monachium uważa, że
Internet leczy depresję. Z jego wieloletnich badań wynika, że
pacjenci z silną depresją są niezwykle oporni na wszelkie terapie.
Za to świetnie czują się w Internecie, na różnorodnych czatach,
pogawędkach etc. Błyszczą tam inteligencją, humorem i szczerością.
Dlatego profesor namawia szefów różnych portali Internetowych, by
organizowali u siebie specjalne czaty dla osób z depresją. Będą one
dla chorych nie tylko rozrywką, ale być może sposobem na przetrwanie
ciężkich dni. "
(Pobrano z psychologia.apl.pl)

Co o tym myślicie?
Może nie trzeba być Profesorem, żeby to odkryć?

Do tych, którzy walczą z depresją -> Czy przełamanie się i kontakt
wirtualny z innymi przychodzi Wam łatwiej niż "na żywo"?

Pozdr D

[bertrada]

Ale czy te osoby, które się tak wywnętrzają to na pewno mają depresję? Bo to, że
ktoś sam się tak zdiagnozuje jeszcze o niczym nie świadczy. Nie świadczy też o
depresji konieczność zażywania leków antydepresyjnych, bo takowe przepisywane są
w różnych okolicznościach.
Najczęściej są to osoby (najczęściej jacyś neurotycy) z zaburzeniami osobowości,
która powoduje przejściowe stany lękowo-depresyjne, w momentach jak delikwenta
życie zaczyna przerastać. A to z depresją nie ma wiele wspólnego, mimo, że
antydepresanty nieco łagodzą te dolegliwości. Człowiek z depresją nie miałby
siły ani ochoty na fora i czaty.

[lucyna_n]

skąd możesz o tym wiedzieć skoro nigdy na depresję nie chorowalaś??
guzik wiesz co depresyjny może a czego nie, a swoje zgaduj zgadula wpisujesz
ciągle jako prawdy objawione.

[uri_ja]

1.zaburzenie lekowo- depresyjne, a nie stany. tak to sie nazywa.
2.nie masz pojecia o depresji, zaburzeniach osobowosci ani mozliwosciach korzystania z internetu :)

[uri_ja]

Bert. zapraszam do dyskusji. ulatwie Ci: mixed anxiety and depression, MAD.

[bertrada]

> 1.zaburzenie lekowo- depresyjne, a nie stany. tak to sie nazywa.

Nie, chodziło mi o stan lękowo-depresyjny, w który okresowo może popadać osoba z
zaburzeniami osobowości albo z jakimikolwiek innymi problemami psychicznym albo
neurologicznymi. Zaburzenia lękowo-depresyjne to oddzielna jednostka chorobowa.
W szkolnej lekturce "Nad Niemnem" jest genialny opis takiej właśnie osoby, która
ma jakieś poważne zaburzenia osobowości (najprawdopodobniej) i od czasu do
czasu, zwłaszcza jak ktoś zaczyna od niej czegokolwiek wymagać, to dostaje
globusa. A tak to zajmuje się przyjmowaniem gości, czytywaniem romansów itp. Z
tym problemów nie ma. A klasyczna depresja charakteryzuje się właśnie tym, że
człowiek nie ma na nic ochoty ani siły. Ani na obowiązki ani na przyjemności. Bo
jakby chcieć klasyfikować depresję na podstawie tylko tego objawu, że ktoś nie
radzi sobie z obowiązkami i w związku z tym łapie jakiegoś doła, to u
większości osób można by ją zdiagnozować.

[uri_ja]

stan :)? o okresowosc mi chodzi glownie, uscislij zatem :)
co to jest klasyczna depresja?

[bertrada]

No, no. Jeden neutralny, całkowicie niepersonalny post, odnoszący się bardzo
ogólnie do internetowych forów i czatów depresyjnych (nigdzie nie było tam
wzmianki, że chodzi o gazetowe forum depresja) a tu taki agresywny i zajadły
odzew z personalnym atakiem łącznie. Uderz w stół a nożyce się odezwą, czy jakaś
zbiorowa mania prześladowcza? ;)

[uri_ja]

jaki zjadliwy odzew? :) nie wiem o co ci chodzi:)

[naqoyaqatsi]

no ja niemam depresji.
mam dziure w sercu tylko.
totez leki won.skierowanie do szpit w kosz.

[zyrafa46]

Pokochaj mocno i namiętnie jedną osobę. Albo wiele (może być słabiej :)).
Wzajemność nie jest konieczna (choć miła i wskazana). Uczucie powinno być
bezinteresowne, jak to MIŁOŚĆ. Sam sie przekonasz, że dziura się zalepi. Jak? Ja
też nie wiem. Ale się zalepi.
Na początek pokochaj żyrafę.
Żyrafy też nie miewają depresji.
Żyra

Nie jestem Maskiem :).

Depresja, nie - depresja, a nasza aktywność ...

[d1963]

Nie ma tutaj o co się kłócić.

Oczywiście są definicje depresji i różne jej stany na b.ciężkich
(stupor - całkowita niemoc, niemal brak kontaktu) kończąc. Są ludzie
zachowujący część aktywności, a są tacy, którym wywraca się wszystko.

Tak jak tutaj ktoś pisał (podobnie mówił mi mój psychiatra) w tej
chwili mówi się o zaburzeniach depresyjnych, lękowych, nerwicowych i
różnych ich mieszankach. Myślę, że nie ma jednego obrazu depresji,
ale jest wiele cech wspólnych - jak: nie odczuwasz radości, jesteś w
przygnębieniu, ogarnia cię niemoc, izolujesz się, zmienia się Twoje
życie, a jak sam się nie "uregulujesz" i trwa to (minimum 2 tyg.) to
jest to już stan chorobowy. Różne mogą tego być przyczyny, o czym
tutaj pisać nie będę.

Ci, którzy są "depresyjni" sami się chyba nie diagnozowali.

Mnie 2 psychiatrów, psycholog-klinicysta zakwalifikowali jako dosyć
ciężki przypadek: całkowita zmiana trybu życia, zawalenie pracy,
myśli samobójcze, całkowity pesymizm, zero radości, zero snu.
Do czego zmierzam - był taki moment, kiedy uważałem za bezsensowane
podejmowanie jakiejkoliwek aktywności (bo i tak wkrótce mnie nie
będzie), z drugiej strony czułem się jakby sparaliżowany - olbrzymia
niemoc przez cały czas, albo w określonych sytaucjach. Trudno
udawać, że to nie jest depresja.

Ale zdałem sobie sprawę, że są takie momenty, kiedy jednak coś
robiłem - internet, a nawet czasem wysiłek fizyczny (o czym było w
odrębnym poście).

Mitem jest więc, że "depresyjny" nic nie może, ale mitem jest też,
że skoro wczoraj coś robił, to dzisiaj też może. Bo często ta
choroba faluje i są momenty, pory dnia, które wyglądają inaczej (u
mnie najgorzej jest rano i do południa i potwierdza to, co piszą w
książkach).

Są chwile, kiedy depresyjny rzeczywiście nie jest w stanie niczego
zrobić, a namawianie do aktywności wręcz szkodzi, ale zgadzam się z
tym, że jeśli się otwiera możliwość zrobienie czegoś, stan się
trochę poprawia, to nawet przełamując się trzeba coś zrobić - podjąć
aktywność sportową, towarzyską, inną, bo to wyciąga, dodaje
optymizmu.

Ja wczoraj na nartach czułem się prawie normalnie, a parę dni temu,
nie wyobrażałem sobie, że dam radę. A dzisiaj znowu jest różnie.

Z kolei w najgorszych chwilach, kiedy poważnie myślałem o
samobójstwie, izolowałem się, uciekałem od wszytskiego - to
potrafiłem odpalić komputer i wejść w internet.

Zresztą chyba wyciągnę te kwestie do odrębnego tematu.

Pozdr D

[mskaiq]

Jesli dyskusja staje sie atakami personalnymi to nie przynosi
zadnego pozytku a szkodzi bo wywoluje negatywne emocje, ktore
umacniaja depresje.
Jesli dyskusja na internecie obraca sie wokol tematu dyskutowanego
to pomoga, przestaje sie wtedy myslec o swoich depresyjnych
problemach, jest sie zajetym. Aktywnosc to jeden z najlepszych
sposobow pozbycia sie stanow depresyjnych.
Serdeczne pozdrowienia.

To raczej była wymiana zdań, wcale nie taka ostra,

[d1963]

a nie ataki personalne.
Zresztą chodziło o "obraz" depresji, ale to chyba dysusja na inny
wątek?
D